Yamcha schreef:Vind altijd een beetje jammer in dit soort discussies dat de nuance totaal zoek lijkt.
Een beetje: "als je opvoedt dmv positive reinforcement stel je geen grenzen", tegenover: "als je corrigeert ben je een tiran".
Volgens mij is beide compleet overtrokken en dus niet waar.
Ik heb mijn jongste zoveel mogelijk positief opgevoed dmv heel veel belonen, positieve stimuli, maar dat wil absoluut niet zeggen dat ik geen grenzen stel, dat is echt grote onzin. Het woord "nee" kent ie prima, en begrijpt hij uitstekend. Wat wel zo is, als ik nee zeg (en de hond dan naar me toe komt, dat doet ie dan namelijk) beloon ik hem voor het luisteren. Ik heb hem altijd beloond voor naar me toe komen, en "kom" vindt ie echt een leuk commando.
Ik heb "nee" overigens neit aangeleerd als een correctie maar als een commando, wat inhoudt dat je ophoudt met wat je dan ook maar aan het doen bent, en dat wordt dat beloond met iets wat leuker is, waarbij de ontvanger de beloning bepaalt uiteraard. Voedselbeloning is vaak succesvol, maar niet altijd, mijn jongste doet ongeveer alles voor een knuffel, geknuffeld worden vindt ie echt het einde.....
Hij is allesbehalve slaafs, eigenlijk heel zelfstandig, een heel blije hond die graag wat voor me doet, maar ik geloof niet dat hij het gevoel heeft dat hij het moet, ik geloof niet dat hij zich gedwongen voelt.
Het grappige is ook, vind ik, dat je bij hem heel duidelijk ziet, dat de dominantietheorie waanzin is, hij trekt zich niets aan van dat soort zaken, kan met allerlei honden overweg, ook honden die als 'dominant' zouden worden betiteld. Het maakt hem niets uit. Hij is vrolijk, sociaal, onafhankelijk, intelligent en heel aardig. En hij heeft een grenzeloos vertrouwen in de wereld om hem heen. Echt geweldig, ik zou willen dat ik het jaren eerder zo had gedaan.
Ik ben ook niet van de dominantie, mijn hond is mijn maatje. Hij heeft dat ook, dat grenzeloze vertrouwen in de wereld om hem heen. Hier wordt ook het woord nee ook gebruikt en ook als commando, als hij dat dan doet, krijgt hij een aai over zijn bol, want dat heeft ie het liefst, dan kwispelt ie als een idioot
Als hij eens niet naar nee luistert, omdat iets nou eenmaal reuze interessant is, dan verhef ik mijn stem en is de nee harder, maar altijd weer beloont met een aai als hij ophoudt. In dierenartsen heeft hij geen grenzeloos vertrouwen
Men kan hem niet voor een hartfilmpje op zijn zij leggen, zonder dat ik daarbij ben.
Het is altijd een heel actieve hond geweest, nooit alleen, zonder ons kwijnt ie weg. Vele km heeft hij afgelegd, is ontzettend lief en beschermend over mijn nu 7 jarige zoon. Een hond uit duizenden voor mij, het wordt heel lastig als hij er niet meer is! Het geluid kon ik er helaas niet vanaf halen
En dat vind ik alleen maar positief.
?