Bokt.nl

**Geplaatst**: 03-10-13 21:08

Geplaatst: 03-10-13 21:08

Van de ene kant klinkt dit als een heel mooi berichtje, maar lees ik nu tussen de regels door dat je een beslissing hebt genomen???

**Geplaatst**: 03-10-13 22:05

Re: Ervaringen gezocht met gezichtsverlamming hond?

Geplaatst: 03-10-13 22:05

Of je nu een beslissing hebt genomen of niet..even een virtuele knuffel vanaf hier :(:)

wat een mooie post..emotioneel..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-10-13 06:44

Re: Ervaringen gezocht met gezichtsverlamming hond?

Geplaatst door de TopicStarter : 04-10-13 06:44

geen beslissing, wel voorbereiden voor indien het zo moet zijn.
Een gevoel...wilde graag dat ze nog 1 x mee ging waar we zo vaak waren...
Heb het idee dat ze inlevert..
Nog 1 dag werken en dan lekker een hele week vakantie.

**Geplaatst**: 04-10-13 07:17

Re: Ervaringen gezocht met gezichtsverlamming hond?

Geplaatst: 04-10-13 07:17

Ik hoop voor jou dat ze in haar slaap pijnloos kan gaan, voor haar hoop ik dat ook en mag het niet zo zijn hoop ik dat het voor jou duidelijk is wanneer het moment er is. Je doet in elk geval alles voor haar, je let goed op en daarbij heb je ook mensen zoals de dierenarts die met je mee kijken. Indien het echt te ver zou gaan zal een van hun best aan de bel trekken.

**Geplaatst**: 04-10-13 07:21

Geplaatst: 04-10-13 07:21

kippevel momentje........

Afbeelding

**Geplaatst**: 06-10-13 13:34

Re: Ervaringen gezocht met gezichtsverlamming hond?

Geplaatst: 06-10-13 13:34

Hoe gaat het nu?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-10-13 16:48

Re: Ervaringen gezocht met gezichtsverlamming hond?

Geplaatst door de TopicStarter : 06-10-13 16:48

Ze levert stilletjes in.... het hoesten is frequenter aanwezig en de snelheid van haar ademhaling is toegenomen (vaak boven de limiet van 30 soms 40 of meer), met name s nachts hoor ik haar goed. Ik heb het idee dat er iets in haar neus zit wat ook flink aan het opspelen is waardoor ze soms wat meer snurkt (als ze wakker ligt) en er meer en vaker groene neusuitvloeiing komt. Ze is ook wat rustiger, reageert met kuchen bij opwinding dus proberen het ook in de perken te houden. Ze heeft vannacht niet bij me op de bank geslapen en dat is wel een opvallend iets, waarschijnlijk te warm?? ze ligt wel naast me gelukkig en s nachts is het vaak even spieken en een hand op haar borst om te voelen of alles nog ok is.
Eetlust is nog steeds erg goed, dus dat is positief.
Niets met zekerheid te zeggen maar het zou me niet verbazen als ze deze achteruitgang blijft houden ik zelf een knoop moet doorhakken. We bekijken het met de dag, gelukkig ben ik deze week vrij en kan ik bijna continu bij haar zijn.
Mijn ouders hadden ze een week niet gezien en vonden ze ook duidelijk ingeleverd hebben. We bereiden ons wel allemaal stilletjes voor en genieten intens van het in de watten leggen en de knuffels en fratsen die ze nog uithaalt. Mijn knap sterk hondenkind.... ik zal ze vreselijk missen maar ze heeft haar strijdje wel gestreden met een moedig koppie...

**Geplaatst**: 06-10-13 18:00

Geplaatst: 06-10-13 18:00

Poeh he........ Ik vind het zo top hoe je bezig bent!! Tuurlijk zou ik liever horen dat de vooruitzichten beter werden, maar helaas is de strijd tegen ouderdom niet te winnen -O-

Houd jullie taai!!

**Geplaatst**: 07-10-13 09:30

Re: Ervaringen gezocht met gezichtsverlamming hond?

Geplaatst: 07-10-13 09:30

Bah, is ze niet snotverkouden geworden ergens van? Dat haar kopje vol met snot zit, wat ze er nu niet bij kan gebruiken.

Fijn dat je deze week vrij hebt en het heerlijk rustig weer is zodat je leuke dingen kunt gaan doen met ze. Lekker genieten van de buitenlucht. Misschien is het een dipje door iets anders en is ze net zo taai als onze oude.

Hoe dan ook geniet en verwen.

**Geplaatst**: 07-10-13 10:36

Re: Ervaringen gezocht met gezichtsverlamming hond?

Geplaatst: 07-10-13 10:36

Leven met de dag hè? Moeilijk hoor!
Hou je taai en geniet van elk moment!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-10-13 11:03

Re: Ervaringen gezocht met gezichtsverlamming hond?

Geplaatst door de TopicStarter : 07-10-13 11:03

Vanmorgen was even drama,kwam niet uit haar hoestbui dus even erg benauwd. Vanmiddag ging het beter,lekker naar buiten geweest en in het zonnetje gewandeld. Nu dutten :-)

Vanmiddag moet ik medicijnen ophalen bij de dierenarts, zal de snotneus op het woord gooien. Zien of ze er nog iets mee kan.

**Geplaatst**: 07-10-13 16:56

Geplaatst: 07-10-13 16:56

Wat zei de dierenarts er van??

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-10-13 17:18

Re: Ervaringen gezocht met gezichtsverlamming hond?

Geplaatst door de TopicStarter : 07-10-13 17:18

Dat we doen wat we kunnen, het zo comfortabel mogelijk maken.
Dus idd met de dag bekijken.

Rest vd dag lekker geslapen en net buik volgegeten.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-10-13 08:52

Geplaatst door de TopicStarter : 10-10-13 08:52

Potverdikkie wat is het moeilijk....

Afgelopen dagen redelijk gegaan, hoesten is bij inspanning aanwezig en helaas krijgt ze het daar met momenten dan wat benauwder van.
Al 4 dgn tandje bij moeten zetten aan de riem met uitlaten omdat mensen niet op hun losse hond kunnen letten.
Ik voorkom liever een knokpartij maar oh wat heb ik er last van dat die twee oude sokken dan wat harder moeten terwijl ze eigenlijk niet kunnen. De maatschappij werkt niet echt mee aan bejaarde hondjes heb ik het idee want ook als we moeten oversteken is er weinig geduld en begrip.

Vannacht om half 4 werkt ik wakker van haar gehoest, ze blijft nu wel vaker liggen als ze moet hoesten en slaapt daarna weer verder. Vanmorgen met het opstaan weer, in beweging komen even hoesten. We lopen buiten 3 huizen verder dan mijn huis en ze komt niet uit haar hoest en zie het al aankomen, wit vocht uit de neus en mond en ik kan ze nog net aan haar tuig beetpakken om ze mee naar de grond te begeleiden terwijl ze in elkaar zakt. Achterbenen plat uit elkaar, arm ding. Daar sta je dan, in de ene hand buddy die bij Rumba blijft kijken van wat doe je nou en de andere kant Rumba. Ze is bij want ze heeft oogreflex, ze ligt heel rustig en lijkt gewoon uitgeput. Ik ga erbij zitten, zoek oogcontact met de mensen die voorbij rijden in de hoop dat er iemand stopt zodat ik buddy naar huis kan brengen en rumba op kan tillen om ze naar huis te dragen. Maar niemand ziet het of wil het zien. Wat kun je je machteloos voelen op zo'n moment.
Uiteindelijk besluit ik de riem van Rumba aan de struik te binden zodat ze als ze opstaat niet de weg op gaat en ik buddy eerst snel naar huis kan brengen.
Maar bij het geritsel van de struik staat ze op en loopt zelf mee naar huis. Na even bijgekomen te zijn is ze net als vanouds. Ze heeft net gegeten en gedronken en ligt nu te dutten. Haar oogjes kijken nog zo fris en alert de wijde wereld in en het besef overvalt me dat het zo vreselijk oneerlijk is. .Haar koppie kan nog maar haar lijfje raakt op.
Is het nu dat ik de dierenarts moet bellen en de fatale woorden moet uitspreken? Is het normaal dat als deze komt eerst nog vrolijk begroet word door een zelf wandelende kwispelende blije boxer, om daarna een einde aan haar leven te maken..
Wat een dubio.. natuurlijk wil ik niets liever op zo'n moment dat de dood haar komt halen en het allemaal voorbij is. Maar als ze dan weer 'goed' is kan ik me niet voorstellen om haar leven te beeindigen.
Het besef dat het einde aan 10 jaar trouwe vriendschap dichterbij komt begint bij me binnen te komen zo ook de tranen en het verdriet. Wat is het moeilijk om los te moeten laten.........
Zo en zo apart uitlaten vanaf nu en ik ga mijn dierenarts een mail sturen met het verhaal van vanochtend en een duidelijke vraag wanneer het genoeg is geweest. De lijn is zo dun en ik wil niet te laat ingrijpen dat verdient ze niet.... Ze zeggen weleens je kunt nooit te vroeg zijn... maar het idee dat mijn meisje nog rondkuiert hierbinnen en dan een spuitje te moeten geven vind ik vreselijk moeilijk...
Dus wikken en wegen wat te doen... wanneer is het moment... en ik hoop dat mijn dierenarts wat duidelijkheid kan geven.
Kortom is het duidelijk dat ze achteruit gaat en ik niet het idee heb dat het afscheid nog lang op zich zal laten wachten...

**Geplaatst**: 10-10-13 08:59

Geplaatst: 10-10-13 08:59

Wat een triest verhaal... (en wat walgelijk dat er dan ook niemand even een helpende hand wil bieden.... -O-

)
Als ik heel eerlijk mag zijn, zou ik de o zo moeilijke beslissing gaan nemen...
(met in het achterhoofd de beelden van mijn overleden hond, ik vind het nog steeds zo erg hoe zij aan haar einde is gekomen....)
Je ziet in je laatste berichten eigenlijk steeds meer achteruitgang, en hoe makkelijk het ook zeggen is vanaf hier, laten we eerlijk wezen, het is volgende week geen ene moer makkelijker om 'het te doen' dan nu

Ik wens je sowieso ontzettend veel sterkte met wat je ook besluit!!

**Geplaatst**: 10-10-13 09:04

Geplaatst: 10-10-13 09:04

Lieve Timokyana..Wat erg dat er niemand stopt.. ik haat dat! Ik heb een brok in mijn keel..
Ik denk ook echt dat het tijd is..Veel DA'smogen die keuze niet maken hè? Dat moet jij doen.
Het klinkt als onze Golden 10 jaar geleden..
Hij wilde nog zo graag, pakte dan zijn bal om te spelen en 25 meter verder ging hij liggen, blauwe tong en compleet op door zijn hart dat zo snel achteruiot gegaan was..
Ze verdienen dit inderdaad niet. Meis.. wees dapper en hak de knoop door, voor jouw lieverd..

**Geplaatst**: 10-10-13 09:05

Geplaatst: 10-10-13 09:05

Zonder je voor het hoofd te willen stoten als ik het verhaal lees denk ik je hebt genoeg gedaan, nu is het niet meer waardig leven. Echter vanuit een verhaal zonder je hond te kennen kan ik je echt geen advies geven. Ik heb het gevoel dat je wel wilt dat ze haar nu zo snel mogelijk komen halen zodat de kwelling voor haar afgelopen is, echter waarom vind je het goed als ze nu zo weg zou glijden omdat het genoeg is en durf je zelf de stap niet te zetten? zelf lijkt het me voor haar ook verschrikkelijk om zo tijdens een hoestbui in elkaar te zakken, wanneer is het genoeg?

Echt absoluut niet vervelend bedoeld hoor, leef echt met je mee en wat lijkt het me verschrikkelijk om hier mee om te gaan. Voel je niet schuldig dat je niks voor haar gedaan hebt, je doet alles wat in je macht ligt helaas moeten we vaker zelf de stap nemen om te zeggen het is goed geweest dan dat ze zelf gaan.

in elk geval heel veel sterkte, hoop dat je gevoel ineens echt duidelijk gaat worden zodat je weet wat je kan/moet doen.

**Geplaatst**: 10-10-13 09:07

Re: Ervaringen gezocht met gezichtsverlamming hond?

Geplaatst: 10-10-13 09:07

Ow ja nog een toevoeging. Paddington heeft tot de dag ervoor nog gekke momenten gehad, Poe heeft de hele dag gelegen en gaf je geen cent meer voor en stond op toen de dierenarts kwam om die te begroeten. Veel honden blijven altijd nog even goede momenten laten zien ook al gaat het eigenlijk niet meer goed.

**Geplaatst**: 10-10-13 09:10

Geplaatst: 10-10-13 09:10

wat een triest verhaal..

Weet je...voor de hond maakt het niet veel uit,vandaag hemelen of over een week(afgezien van het feit dat ze dan zich niet meer ziek voelt uiteraard)
Jij hebt op dit moment moeite met afscheid nemen.En het is ook een van de moeilijkste momenten van een dierenbezitter.
Probeer niet steeds je grenzen te verleggen.....want zonder dat je dat in de gaten hebt gebeurt dat wel.
Sterkte!

**Geplaatst**: 10-10-13 09:52

Geplaatst: 10-10-13 09:52

weet je wat het is,wij kunnen hier allemaal wel zeggen dat je haar moet gaan helpen,maar jij ziet haar,jij ziet haar goede momenten,jij ziet hoe ze verder is...

en jij moet de klote beslissing gaan nemen...

ik kan je niets anders wensen als heel veel sterkte met alle beslissingen die je neemt...maar dat loslaten is zó moeilijk...

pff dieren hebben is leuk,maar dat afscheid nemen is zo heavy,ik heb echt serieus erover gedacht om te gaan stoppen met het houden van honden,dat verdriet is gewoon te groot als ze dood gaan...

maar ja...zonder kan k ook niet geloof ik...

ik zou zelf alleen rumba zo dicht mogelijk bij huis uitlaten,ff poepen en piesen en dan weer naar binnen...evt zelfs in de tuin als je die hebt...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-10-13 10:12

Re: Ervaringen gezocht met gezichtsverlamming hond?

Geplaatst door de TopicStarter : 10-10-13 10:12

Zojuist het moeilijkste telefoontje van mijn leven gepleegd....
Met de dierenarts gesproken, optie was nog om de furosemide op te hogen maar dan rekken we alleen.
Schat van een dierenarts die heel eerlijk durft te zijn gelukkig en weet hoe ik ben.Voor haar moeilijk om te oordelen vanuit enkel wat ik zie. het gevaar was omdat er vocht uit haar neus komt dat ze zou kunnen stikken en dat hakte zeker de knoop door. Zou ik absoluut niet willen..
Ik had voor vanmiddag de afspraak gemaakt, echter bleek mijn vader het daar heel moeilijk mee te hebben (huilen aan de telefoon) en die komen vanavond afscheid nemen.
Morgen net na de middag komt de dierenarts aan huis om haar de rust te geven.
Heel onwerkelijk, vreselijk moeilijk en met veel pijn of ik er goed aan doe, ik hoop dat ze weet dat het uit liefde is voor haar.

Bedankt allemaal voor de steun en lieve berichtjes!

**Geplaatst**: 10-10-13 10:16

Geplaatst: 10-10-13 10:16

POEH HE!!! Maar wat sterk van je dat je de beslissing hebt genomen!
De tranen staan in m'n ogen...........

Het enige dat ik nu kan zeggen is dat ik je ongelooflijk veel sterkte toe wil wensen!

(geen hond, maar ik vond de tekst zó mooi

)

**Geplaatst**: 10-10-13 10:21

Geplaatst: 10-10-13 10:21

Ik zit verdorie op m'n werk en nu zit ik gewoon te huilen............

**Geplaatst**: 10-10-13 10:26

Geplaatst: 10-10-13 10:26

ben er even stil van. Wat een rotbeslissing om te maken. Gevoel tegen verstand. Geniet nog van vandaag en het mooie weer. Ga desnoods ergens heen waar jullie lekker kunnen hangen zonder veel inspanning. Gewoon genieten.

En heel veel sterkte morgen. :(:)

**Geplaatst**: 10-10-13 10:47

Re: Ervaringen gezocht met gezichtsverlamming hond?

Geplaatst: 10-10-13 10:47

Ook hier even wat tranen..
Wat is het moeilijk en wat ben je dapper..

Sterkte en knuffel nog veel samen..

Nomineer dit bericht ×