Bimmerd schreef:CM heeft het gebaseerd op het gedrag van zijn honden. Oftewel, hij heeft het gedrag van honden bestudeerd en is niet uitgegaan van een verhaal over wolven of roedels.
Ik haal dit nog eens aan. Ik heb namelijk Cesar wel degelijk regelmatig over roedel en roedelleider en dominantie horen praten. Ik kreeg de vraag, heb je wel eens zijn boeken gelezen? Nee, heb ik niet. Dus wat ik heb gedaan? Ik heb eens 1 van zijn boeken opgezocht. En daar beschrijft hij wel degelijk dat zijn basis concept over wat de motivatie is voor honden in hun omgang met mensen en andere honden wel op dat concept van wolven en roedels gebasseerd is.
Een paar quotes uit Cesars aanpak, hoofdstuk 4, de macht van de roedel:
Citaat:
'Het roedel van een hond is voor hem van levensbelang. Het roedelinstinct is zijn oerinstinct. Zijn status in het roedel is zijn ik, zijn identiteit. Het roedel is het allerbelangrijkste voor een hond, want als er iets de harmonie binnen het roedel bedreigt, is dat ook een bedreiging voor de harmonie van iedere individuele hond.
Citaat:
'Het belangrijkste is dat elk roedel een leider heeft. De rest bestaat uit volgelingen. Binnen het roedel hebben de dieren een eigen rangorde, die gewoonlijk bepaald wordt door het aangeboren energieniveau van het dier. '
Citaat:
'Veel roedels kennen een 'alfapaar', een stel dat uit een mannetje en een vrouwtje bestaat en dat kennelijk de scepter zwaait.'
Citaat:
'Als een roedelleider in de natuur ook maar een teken van zwakte vertoont, zal hij worden aangevallen en vervangen door een sterker lid van het roedel. Dit is het geval bij alle diersoorten die in getrapte sociale stelsels leven. Alleen de sterken mogen leiden. In feite wordt grote zwakheid bij geen enkel lid van het roedel getolereerd.'
Citaat:
''Voor honden bestaan er slechts twee posities in een relatie: leider en volgeling. Dominant en onderdanig. Het is zwart of wit. In hun wereld bestaat geen middenweg.'
Citaat:
'Als hij tegen je opspringt als je 's avonds thuiskomt van je werk is dat niet omdat hij blij is je te zien, maar omdat hij de roedelleider is.'
Citaat:
'Dus als je gewoon wakker wordt wanneer jij dat wilt, ben jij de roedelleider. Als je de deur opendoet als het jou uitkomt, ben jij de roedelleider. Als je voor je hond naar buiten stapt, ben jij de roedelleider. Als jij degene bent die bij jou thuis de besluiten neemt, ben jij de roedelleider. En dan bedoel ik niet tachtig procent van de tijd. Ik bedoel honderd procent van de tijd. Als jij maar tachtig procent leidinggeeft, zal je hond je tachtig procent volgen. En gedurende die andere twintig procent bepaalt hij wat er gebeurt. Als je je hond ook maar de kans geeft om als leider op te treden, zal hij dat niet laten.'
Al deze statements, stuk voor stuk, zijn achterhaald, waarbij recent het tegendeel bewezen is in de wetenschap. Een statement hierover haal ik uit het boek "Dit is de hond" van John Bradshaw (ja, ben er al aan begonnen
)
Citaat:
"Tot mijn opluchting, werd dit dilemma vanzelf opgelost over het laatste decenium. (dilemma = altijd dominant moeten zijn klonk hem niet logisch). Van de wolvengroep, altijd het stokpaardje voor de interpretatie van honden gedrag, is nu bekend dat deze een harmonieuze familie groep is, behalve wanneer menselijk ingrijpen het dysfunctioneel maakt. (zelf vertaald vanuit de engelse versie van dit boek)
Verder gaat de schrijver er heel diep op in, waar het in de jaren 50 in de wetenschap is mis gegaan, welke fouten er zijn gemaakt, hoe dat nu gecorrigeerd is en wat we daarvan geleerd hebben en waarom bovenstaande statements, zoals uit het boek van Cesar Millan, niet kloppen en waarom omgang met de hond daar ook niet op gebasseerd zou moeten zijn.
Citaat:
'This supposition leads inevitably to the misconception that every dog is constantly trying to control its owner—unless its owner is relentless in keeping it in check. The conflation of dog and wolf behavior is still widely promoted in books and on television programs, but recent research on both dogs and wolves has shown not only that it is simply unfounded but also that dogs who do come into conflict with their owners are usually motivated by anxiety, not a surfeit of ambition. '.