Sheran schreef:Een van de heerlijie dingen aan een kat vind ik juist dat het ongeveer het enige dier is dat je niet gevangen houdt. Over het houden van een kat hoef ik me dus niet schuldig te voelen omdat hij/zij het volle leven heeft. En daar voel ik me fijn bij. Er horen inderdaad risico's bij, maar die neem ik, om deze reden. Het dier is geen gevangene, maar vrij.
Volgens mij voelen al mijn gevangenen zich prima bij mij. En als het hun tijd is, worden ze diervriendelijk ingeslapen. Het kan wel hoor, je dier een goed leven bieden zonder het risico dat ze op een rot manier moeten sterven.
) helemaal uitgerekt, omdat de buurtkatten daar gezellig een onderonsje hadden. Ze poepten naast mijn autodeur in het grind, waardoor ik 's ochtends altijd met zaklamp naar mijn auto moest. ze kwamen naar binnen door mijn kattenluik waar je alleen met een speciaal magneetje naar binnen kon, want als je het luikje naar je toe trekt, dan gaat ie vanzelf stuk...om vervolgens mijn huis onder te sproeien.
), maar om nou te zeggen dat je je tuin hermetisch af moet sluiten om een ander zijn kat buiten te houden en dat je ander de overlast maar voor lief moet nemen, gaat mij toch iets te ver. Ook de bewering van; als ze doodgereden worden hebben ze toch een goed leven gehad... De kat die ik heb doodgereden, dacht er vast iets anders over, toen ze lag te lijden aan de kant vd weg.
maar ik wil het ook niet. Woon in de stad, ben als de dood dat ze gejat, doodgereden of vergiftigd wordt. Ze is het daarnaast ook niet gewend, ze heeft echt geen 'street sense', die is zo stuk. Daarnaast wil ik ook gewoon niet dat andere mensen overlast hebben van mijn kat. Poes kan wel op het balkon, dat is afgezet met een net. Daar zit ze regelmatig, balkondeur staat vaak hele dagen open. Langer dan vijf minuten zit ze er niet, dan heeft ze het wel weer gezien
Zo krijgt ze wel haar frisse lucht, kan ze kijken etc zonder dat ze gevaar loopt of overlast veroorzaakt.
