Moll schreef:en er zijn dan ook in zuid amerika nog zeer gezonde honden te vinden mede.door dat doel en functie nog beoefend worden.
Daarvoor hoef je niet naar Zuid Amerika en bovendioen is het niet zo´n goed voorbeeld.
De Dogo Argentino is een vrij recente (re)creatie voor een gebruiksdoel wat een rastypische hond ongeschikt maakt in NL.
De oorspronkelijke alano is nog steeds te vinden in Spanje en idem het gebruiksdoel. Idem het argument mbt ongeschiktheid in NL.
Het legt de vinger op verschillende cruciale punten;
Fok van ras voor gebruik is een eitje.
Gebruik wat het beste werkt en fok daarmee verder zonder geneuzel over ´ras´ of een vlekje meer of minder.
Dat sluit vanzelf inteelt zonder uitval en outcross uit want dat werkt heel snel niet en het gebruik behoudt wel een homogene populatie.
Wanneer het gebruik huishond is, veranderen de criteria en dat houdt dus ándere rastypische eigenschappen in
Het is erg jammer dat de modale consument functionele gezondheid niet als critrium oplegt aan de fokkerij. Dat doet een haas of wild zwijn wel.
Daarom schrijf ik keer op keer dat hier een taak voor de consumentenorganisaties ligt.

dat verschil!


tot de tweede helft jaren tachtig wanneer de amerikanen zich ermee gaan bemoeien