Nikass schreef:Nikass schreef:Wat ik me dan -serieus- afvraag hè, wat is er leuk aan het hebben van een hond die je zo moet "tuchten" alleen al om te voorkomen dat hij een gevaar is voor zijn omgeving?
Ik bedoel dat niet negatief, maar het lijkt mij gewoon niet relaxed om zo'n hond te hebben.
Kan iemand die recent bewust voor een Amstaff gekozen heeft deze vraag van mij beantwoorden?
Ikke ikke ikke...
Mensen zien alleen nog maar het slechte in van dit type honden. Waarom ik voor een Amstaff heb gekozen?
Het zijn fantastische werkhonden, ze gaan voor je door het vuur, hebben een enorme "Will to please", zijn onwijs gek met kinderen, zijn van nature geen blaffers (in tegenstelling tot mijn chihuahua), en ik vind persoonlijk dat je een hond zelf zo kunt "maken" als je wilt. (En ik vind ze bloedmooi!)
Ik heb nog nooit een blijere hond gezien dan mijn Amstaff. Altijd enthousiast, en ja je moet ze wel opvoeden, ze zoeken al vanaf jonge leeftijd de grens op (zoals vele)en daar moet je dan wel op inspelen.
Nou is die van mij nog niet zo oud, dus ik zal wel te horen krijgen dan mijn verhaal op niks gebaseerd is, maar gelukkig heb ik genoeg (en alleen maar positieve)ervaringen met deze honden.
Gister nog sprong mijn chi weer zowat uit haar velletje, blaffend en schreeuwend (held op sokken hoor, zal ook noooooit uithalen), terwijl mijn staff zich echt af stond te vragen wat dat kleine mormel nou weer aan het doen was. Mensen die aan de overkant liepen vroegen nog voor wie mensen nou meer op moesten passen, de kleine of de grote.......