randie schreef:even op zijn cesar gesproken, jij trekt in hond in de roedel voor. " de beagle " en dat kan nooit goed gaan.. Dat geeft hem een uitzonderings postitie en dan ben je als ik het goed heb begrepen een "zwak" punt in een stabiele roedel.
Ha, kijk, ik ben ook op dat punt gekomen, MAAR... ze zijn allebei vrij om te doen wat ze willen als het op aandacht aan komt.
Ze hebben altijd samen in dezelde bench geslapen ( hele grote skybox die ik heb staan in mijn slaapkamer van mijn vorige duitse herder) en altijd samen mee naar werk gegaan, samen gegeten, samen naar de paarden, samen bij mij op bed geslapen etc. Alles met zn tweeen.
Maar de duitser wilde altijd graag op de grond liggen, niet op bed.
De keren dat het fout gaat, zijn de keren dat ik er NIET bij ben.
Dus ik ben in mijn ogen eerder de stabiele factor dan de onstabiele factor.
Wanneer ze alleen zijn, dan pas breekt het gevecht uit.
Ik heb geprobeerd mn beagle te corregeren, in de hoop dat de herder het gevoel zou hebben dat ik aan zijn kant stond, maar dat zorgde alleen maar voor meer negative energie van de herder zijn kant.
De herder gaat over de beagle heen staan en de beagle geeft duidelijk te kennen dat de herder zijn gebied aan het inbreken is. Maar dan gaat de herder alleen nog maar meer over hem heen staan, zie ik zijn staart omhoog gaan en zijn hele houding extreem dominant worden.
Zelfs dan reageerd de herder niet meer op wat ik zeg, tenzij ik hem aanraak. Hij is dan echt aan het wachten totdat de beagle iets doet en dan voelt hij dat het zijn recht is om de beagle aan te vallen.
Zijn aanvallen worden ook steeds valser. Tegenwoordig vind hij het ook geweldig om de schapen lastig te vallen.
Ik snap niet goed waarom de herder in zo een fase zit, want mijn vorige herder was zijn oom (De moeder van deze herder is de volle zus van mijn vorige herder) en dat was echt een waanzinnige herder. Precies dezelfde manier op gevoed en die liep nooit aan de riem, is met mij mee naar australie geweest waar we samen dik een jaar hebben rondgereisd en gewerkt.
Maar deze herder is vaak uit op ruzie, tegenwoordig valt hij ook de mechel aan gewoon omdat de mechel dan zijn zwakte aangeeft en dat is genoeg voor mijn duitser om dan gelijk in de aanval te gaan.
Ik weet dat hij dan zwakte toont en zwakte tonen is genoeg reden om voor de kill te gaan.
Maar de duitser is zo een zachte qua karakter, Ik super onderdanig en gehoorzaam naar mij, maar is een vreemde als het op mijn andere twee honden aankomt, terwijl in de avond de mechel in zijn bek zit te likken en ze de twee dikste vrienden zijn. Overdag ook, liggen ze samen in de kennel als ik even niet op ze kan letten.
Dus ik weet niet of het probleem bij de mechel ligt, bij de duitser of de beagle... waarschijnlijk bij mij, maar waarom die uitbarstingen als ik er niet bij ben?