Tiffany schreef:In Amerika zou je tonnnen schadevergoeding krijgen, helaas is dat in Nederland anders. Met dit soort dingen is het met de verzekering een enorm getouwtrek (op benzine, telefoonkosten, en misschien eventueel een stukje eigen risico zv, maar weet dit niet zeker, na).
Het is namelijk lastig te bewijzen hoeveel emotionele schade iemand heeft en welk bedrag hier aan vast zit, en op kleine littekens hoef je je ook niet rijk te rekenen.
Het is niet rot bedoeld, en vind het heel vervelend voor je nichtje, maar ik denk dat je beter met de eigenaar een oplossing kan gaan zoeken, mits ze normaal reageren natuurlijk. En van een jongen van 18 kun je ook niet zo heel veel verwachten.
Gaan ze dan nog moeilijk doen kun je de gemaakte, duidelijke aantoonbare, verhalen bij de verzekering. Maar schade vergoeding voor littekens en emotionele schade is een enorm lang proces. En eventueel aangifte doen.
Juridish loket heeft een chatbox waar je vragen kan stellen, misschien dat een ideetje? En eventueel alvast de verzekering bellen wat hun zeggen.
Sterkte voor je nichtje, en ben benieuwd hoe de eigenaren van de hond reageren.
Blij toe dat het hier nog geen amerikaanse toestanden zijn wat dat betreft.
Ik hoop dat het meisje heeft geleerd om dieren niet meer ongevraagd te benaderen. Je hebt op dat gebied beter een kind die wat huiverig is voor grote dieren. Scheelt heel wat verouderde jaren omdat kindlief weer eens ergens op afstormt. Mijn neefje is ook stuk voorzichtiger geworden rond de paarden sinds hij in de wei een duw krieeg waardoor hij viel en bijna onder voet is gelopen. Tja wij hadden tig keer gezegd dat hij niet alleen op de wei mocht gaan en de paarden niet mocht lokken met gras om ze te kunnen aaien. Heeft het toch gedaan met een hartverzakking voor mij haast en een goed leermoment voor hem. Nee is nee punt.