Daphne__ schreef:Arme poes... ik hoop dat je vriend snel dat diertje weg doet, óf jou
Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
JunkDeLuxe schreef:Waar dit hele topic nu eigenlijk om draait, is dat m'n vriend haar niet weg wil. In nog geen 100 jaar.
En wat ik daar in vredesnaam mee aanmoet..

aangezien ze een 'binnenkat' is, plus dat je op dat moment even alleen met haar bezig bent = aandacht. Daphne__ schreef:anneliesdj schreef:Voor zover ik begrepen heb kiest ze 't liefst de lekker zachte plekjes uit.
En als ik het verhaal van TS hierboven lees heeft de kat het nog niet zo slecht hoor.
Tuurlijk is verhuizen niet leuk en een hond erbij zal ook even wennen zijn maar er zijn genoeg katten die dat ook gewoon 'overleven' en ts geeft zelf aan dat de poes niet bang meer is voor de hond maar juist brutaal in zijn richting.
Ik snap niet dat hier meteen wordt geroepen dat ts zo slecht is terwijl ze dit al 1,5 jaar lang moet aanzien, lijkt me toch dat je dan al aardig wat uithoudingsvermogen hebt??
Jullie moesten zelf maar eens een kat in huis hebben die het OVERAL doet, 2x kun je dat nog schoonschrobben maar op de lange duur stinkt ALLES en iedereen die binnenkomt maakt er een opmerking over, dat is niet leuk hoor
Nou ik heb dus recht tot spreken
Mindfields schreef:Toen ik nog maar 6 weken oud was, werd ik ineens bij mijn moeder weggehaald. Ik weet niet waarom dat gebeurde maar ineens moest ik met mensen mee naar een andere plek. In mijn nieuwe huis moest ik erg wennen, allemaal nieuwe geuren en andere mensen, een andere kat. Er was maar 1 kattenbak en die was al van de kater, dus ik durfde daar niet altijd in te plassen. Alleen als hij het niet zag. Maar soms moest ik erg nodig en dan was hij in de buurt en dan ging ik maar ergens anders plassen.
Toen ik net een beetje gewend was aan dit huis, woonden we ineens op een andere plek. Weer allemaal nieuwe geuren die ik niet kende. Ik wist niet meer zo heel goed waar ik nou moest plassen, want overal rook het zo anders.
Na hele korte tijd gingen we weer ergens anders wonen, en toen was ik echt een beetje de draad kwijt.
Ik wilde mijn baasjes vertellen dat ik me niet op mijn gemak voelde, maar ze snapten het niet. Kon ik maar praten.....Mijn ene baasje komt vaak thuis met een ding met hengsels eraan, die naar allerlei andere mensen en dieren ruikt, dat vindt ik eng en dus doe ik daar dan plasjes op, zodat het weer naar mij ruikt. Dan voel ik me meer op mijn gemak. Ik probeer zoveel mogelijk mijn geur op dingen in het huis te markeren, zodat ik tenminste mijn eigen vertrouwde geur op dingen ruik en niet allerlei vreemde enge geuren.
Maar mijn baasjes snappen het volgens mij niet. Ze worden alleen erg boos, op mij maar ook op elkaar. Dat vindt ik dan ook weer eng, want er is dan veel spanning in het huis. Mijn ene baaje heeft volgens mij een hekel aan me, dat voel ik en dat maakt me nog onzekerder.
Maar nu is er sinds kort ook nog een grote hond bijgekomen, die vindt ik zo eng. Ik ben de hele dag bang. Ik probeer om hem bang te maken door me groot te maken en met mijn staart te zwiepen, zodat hij me niet achterna gaat. Ik voel me vreselijk angstig. Altijd.
En dit is puur geschreven op basis van de angst die de oorzaak kan zijn, ik heb het nog maar niet eens over eventuele blaasproblemen waardoor de kat pijn heeft.
anneliesdj schreef:Jullie moesten zelf maar eens een kat in huis hebben die het OVERAL doet, 2x kun je dat nog schoonschrobben maar op de lange duur stinkt ALLES en iedereen die binnenkomt maakt er een opmerking over, dat is niet leuk hoor.

marleen_usar schreef:Noi sorry hoor ik ben een katten mens maar zo erg mijn huis onder laten zeiken gaat te ver.het stinkt als een gek, dan durf je toch ook geen visite meer te vragen.En 4 jaar zeik ruimen, poeh zal lekker meuren daar.

quartel schreef:NOU EN?????
Ik loop al 4 jaar kattenpis te ruimen.....so what!!!
Je neemt zo een dier in huis en dus heb je er voor te zorgen.
Bij mijn kat gaf een bezoek aan de DA een flinke verlichting.
Diertje blijkt gewoon oud en in de war.....daar hebben ze pilletjes voor![]()
Tot die tijd heb ik ruim de tijd genomen andere oplossingen te vinden.
Andere oplossingen in combi met de pilletjes zorgt er voor dat het nu niet meer voor komt.
Waar een wil is, is een weg hoor.
Alleen ontbreekt bij TS behoorlijk de wil!!!!!
. Nooit een paard verkocht omdat het niet klikt? Of omdat het niet geschikt is voor het doel dat je voor ogen hebt?
. _San87_ schreef:Stelletje moraalridders hier. Nooit een paard verkocht omdat het niet klikt? Of omdat het niet geschikt is voor het doel dat je voor ogen hebt?
TS, ik geef je groot gelijk dat je het zat bent. Bij mij was poes al veel eerder gevlogen. En wel naar een huisje waar ze wel gelukkig wordt (uiteraard wel na alle medische redenen uitgesloten te hebben, laat dat duidelijk zijn).
Dit diertje is blijkbaar ongelukkig bij TS. Dan kan je twee dingen doen: Er geld, moeite en tijd in steken om het kat naar de zin te maken (en dat moet ook nog maar lukken) of een huisje zoeken waar het diertje wel gelukkig is. Ik zou na 1,5 jaar dat laatste doen.
Over je vriend kan ik je geen tips geven... Ik vind het zelf al moeilijk genoeg om mijn vriend erop te attenderen dat ik zijn kat vies vind..
Een paard leeft niet met je samen in 1 huis, daar heb je een andere band mee. Een kat is gewoon lid van het gezin, je doet je kind ook niet weg omdat het niet zindelijk wil worden neem ik aan? Jammer dat nog veel mensen denken: Het is maar een dier, makkelijk vervangbaar en makkelijk te dumpen.