Oke, gisteren die oude grompot gehaald!! 
Het weerzien was zeer emotioneel!! (NOT) Die kleine dikkert hierboven had in eerste instantie niet in de gaten dat ik Robin bij me had. Toen Robin vanaf mijn schouder op de grond sprong, werde Sien haar ogen zo groot als schoteltjes ( Boehoe, ineens geen enigskind meer!!
)
Maar goed, de dames zagen elkaar, Robin histe en gromde even, ging vervolgens eerst eten en daarna op haar gemak op onderzoek uit. Toen wij Sien meenamen naar dit huis heeft zij zich verstopt en ongeveer een 1,5 uur alleen maar hartverscheurend gemiauwd. Robin niet, die ging meteen op onderzoek uit, lag binnen een half uur al op een lekker plekkie in de logeerkamer en ging meteen eten
Sien vind het maar niks, die heeft haar moeder een uur zitten observeren 
Vanmorgen was alles weer goed, mijn moeder belde net dat het goed gaat met de dametjes 
Ik moest gister wel huilen toen we Robin meenamen, ik voelde me ineens zo schuldig dat we haar hadden achtergelaten, dikke tranen met kat op schoot in de auto. de ramen besloegen er gewoon van. Mijn moeder zei dat we niet beter wisten toen we dat deden en dat het de beste optie leek.
Al met al is het nu goed, ben er gerust op en ik ben toch wel heel blij dat we haar hebben gehaald! Mijn ouwe gromsok