Bokt.nl

**Geplaatst**: 01-03-26 13:08

Geplaatst: 01-03-26 13:08

F_T schreef:
Parsons kunnen nogal fel en pittig zijn, mijn vader heeft ze gehad.
Ook echt wel fel naar andere honden als je een beetje pech hebt.
Ik weet niet of dat nu per se zo goed past in jouw plaatje eigenlijk.

Een kleine stabij of een toller zie ik wel passen,
Een leuke kruising van t een of ander ook,
Een gewone kleine maat poedel ook.

Qua karakter en maat en sportiviteit mijn persoonlijke favoriet de sheltie ook,
Maar die kunnen nogal blafferig zijn.
Daar kan je aan werken van jongs af aan, maar het ís wel echt raseigenschap dat zich er niet bij alle individuen goed uit laat trainen.

Een toller voldoet niet aan haar eisen.
- Ze verharen..
- zijn groter dan 40 cm..
- ze zijn vriendelijk voor eigen maar kunnen best uitvallen, ze zitten namelijk niet altijd te wachten op andere honden. Ze zien er echter wel heel schattig uit, maar dat is de buitenkant.

- Ze zijn waaks en kunnen heel vocaal zijn, al eens een tollerscream gehoord, het zegt al wat dat er een naam voor is..
De meeste zijn wel sportief en trainen graag, maar dat moet ook als het jou even niet uitkomt.

Ik zie te vaak tollers voorbij komen voor herplaatsing omdat mensen het toch onderschat hebben, het zijn géén goldens in een leuk rood jasje en handig formaat.

Zeker iets om rekening mee te houden en als je denkt dat dat past is een toller een superfijne hond, maar niet altijd even makkelijk.

Citaat:
En daarnaast heb ik best wat eisen (denk ik?). Ik heb een Mechelse Herder kruising gehad, een Roemeens hondje, een Maltezer Leeuwtje en pas nu vaak op op de hond van mijn ouders, een kruising Tibetaan/Poedel. Doordat het best verschillende rassen waren met elk hun eigen behoefte weet ik heel goed wat ik níét meer zou willen.

- een verharende hond (beetje haar okee, maar niet meer een extra vachtje op de bank/vloer vd hondenharen)
- niet groter dan 40 cm
- ik zou graag een vriendelijke hond willen, hoeft niet eens perse een allemansvriend te zijn, maar geen uitvalgedrag vertonen zou héél fijn zijn
- geen extreem waakse/vocale hond
- moet wel een beetje sportief zijn, ik loop heel veel hard, zou leuk zijn als die dan mee kan! Of op onze wandel vakanties.
- en een beetje baasgericht zou ook wel erg leuk zijn, ik train graag

**Geplaatst**: 01-03-26 13:16

Geplaatst: 01-03-26 13:16

Je omschrijft onze doodle. Als je naar goede fokker gaat komt het denk ik wel goed qua karakter en gezondheid. Die van ons wordt dit jaar 9 en was wel beetje van voor de hype. Al hebben we ook toen 9 maanden op de wachtlijst gestaan en nog geluk gehad dat van ons nestje de pups midden in de zomer naar de baasjes konden en dat niet bij iedereen ging qua vakantie dus toen schoven wij naar voren.
Onze doodle is een mini, ongeveer 35 cm. Verhaart echt niet, makkelijk met alles, ook onze kinderen, die pas veel later kwamen. Gaat dus ook echt overal mee naar toe. Zijn vacht is ook heel makkelijk, trimmen zelf. Hij heeft 2 jaar terug hernia gehad, maar dat was niet iets typisch ras of erfelijk, vooral veel pech.

**Geplaatst**: 01-03-26 15:25

Geplaatst: 01-03-26 15:25

Onze Parson voldoet aardig aan jou lijstje.
Ik wou een hond, maar wel handzaam. Geen lang haar (ivm achter deur bijna altijd open en beesten die van stal zo op de bank neer ploffen), wel stoer genoeg, formaat wat je graag naast je in de auto kan hebben. Dan kom je snel bij een terrier uit.

Los kan ze goed met andere honden, aan de riem niet altijd. Maar we wonen buiten het dorp, dus komen aan de riem ook bijna nooit honden tegen, dus hebben daar achteraf ook gewoon te weinig tijd in gestoken.
Loopt makkelijk los en komt goed. Al kan ze soms op het strand zomaar bij een ander gezin aansluiten, dan moet je wel even opletten dat ze daar niet wil gaan wonen :))

.
Verhaart eigenlijk niet, klein beetje tegen te tijd dat ze pluk rijp is. Ons meisje is maar een kleintje van 6 kilo, kennis heeft een reu van ruim 9 kilo, in cm zou ik eigenlijk niet weten hoe groot ze echt is, niet boven de 40 cm iig, denk dat 30 eerder in de buurt komt.

Ze kan goed alleen thuis blijven, gaat makkelijk mee in de auto, kan ook goed in de auto wachten. Kan haar probleemloos ook bij mijn moeder brengen en dan vermaakt ze zich daar ook heel zoet in huis en in de kleine tuin.

Maar blijft wel een terrier, ze kan soms best intens zijn, als ze iets in haar kop heeft moet je wel stevig in je schoenen staan om het tegendeel te bewijzen. Ze kan als ze overprikkeld is echt extreme zoomies krijgen (maar paar minuutjes in de bench en dan is dat ook door broken, deurtje hoeft niet eens dicht, je hoort een zucht uit de bench komen en dan is het vaak weer goed).

Maar vandaag heeft ze zondag, uurtje bij de baas op schoot slapen, tijdje op stal scharrelen, kwartiertje wandelen met een revaliderende pony samen (los, en keurig blijven luisteren terwijl m'n pony bijna de pan uit flipte) en vanavond samen met de kat voor de houtkachel.
Wij zijn geen fanatieke wandelaars. Er zijn dagen dat we helemaal niet wandelen, andere keren gaat ze vrolijk mee naar het bos voor 2 uur. Ze is wel ook deels erf hond, dus het is niet dat ze de hele dag in een klein huis zit, ze is altijd wel een paar uur buiten op stal aan het rommelen.

Ons Parson meisje

**Geplaatst**: 01-03-26 17:52

Geplaatst: 01-03-26 17:52

Geweldig Dennis!
En idd, zo ken ik de Parson ook qua karakter/verharen. Persoonlijk vind ik het dus hele praktische stoere hondjes die evenwichtiger zijn vaak dan doodles of poedels. Daar zit van nature meer 'interne stress' in. Ze kunnen idd heel fanatiek reageren, maar haal je ze eruit blijven ze er niet in hangen.

Maar.... ik ben dan ook een echt herder/terrier mens. Dat stoere, maar ook lieve en toch ook wel echt baasgerichte karakter past mij heel erg. Beetje nononsense. Ze kunnen zich idd heel goed op het erf ook zelfstandig vermaken, maar ga je dan naar binnen voor kopje koffie, komen ze gezellig mee schootzitten.

**Geplaatst**: 01-03-26 18:15

Geplaatst: 01-03-26 18:15

Idd, ze kan soms best wat intens zijn.
Blaft weinig, sportief en toch lui te gelijk, ze vind iedereen leuk (en iedereen vind haar ook wel heel schattig).

Ze kent ook een hyper focus, in de training kan ze echt extreem haar best doen (en soms in haar enthousiasme soms alles door elkaar heen gooien). Maar ook als ze denkt dat er muizen op stal zitten.
Meestal komt ze s avonds als we naar binnen gaan keurig. Heel soms moet ik haar onder een paar hooi netten vandaan halen en onder mijn arm mee naar binnen nemen omdat de muis toch belangrijker is dan ik ben. Maar eenmaal binnen is het ook goed.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-03-26 18:35

Re: Wel of geen hond, twijfels!

Geplaatst door de TopicStarter : 01-03-26 18:35

Dat klinkt inderdaad wel echt eigenlijk een beetje waar ik naar op zoek ben!

Ik vind poedels/doodels ook echt onwijs leuk, maar ik weet dat mijn vriend toch liever een wat stoerder uiterlijk zou willen. Mij maakt het uiterlijk niet zo uit, ik vind karakter belangrijker.
Dat ze wat haar verliezen vind ik opzich geen probleem, maar mijn vorige herder verloor zoveel haar, dat wil ik gewoon niet meer in huis haha.

Hyperfocus op alles wat beweegt dat had mijn Roemeentje ook, die kon ook niet los als er konijnen zaten. En een hamster of vogeltje in huis had ik ook niet hoeven proberen bij hem. In duin ging het altijd goed (nu zitten er bij ons weinig konijnen de laatste jaren) maar op bepaalde grasvelden hier in de buurt was ik hem kwijt. Was nooit een probleem want dan lijnde ik hem aan. En meestal liepen we toch op strand.

Ik wil gewoon geen type meer zoals de mechelaar, dat heftige/snel reactief. Maar ik wil wel een stoere, sportieve hond. Met stoer bedoel ik dan niet het uiterlijk maar vooral het karakter (nu zal dat ook per hond verschillen). Een hond die graag mee gaat hardlopen, mee wilt in de mand op de fiets, niet snel bang is voor water etc. Dat is ook natuurlijk deels opvoeding.

En wat een lieverd Dennis! Ze ziet er echt heel stoer uit.

**Geplaatst**: 01-03-26 18:39

Geplaatst: 01-03-26 18:39

Eloya schreef:
Maar bedenk ook dat het wel de andere kant op kan vallen, ik heb een hond, whippet van een fokker.
Maar deze heeft een medisch rugzakje met aangeboren afwijking waar we met 5 maanden achter kwamen, nu heeft die heel traject met elke 3 weken fysiotherapie, oefeningen, medicatie etc.
Kon moeilijk in de auto (met veel training gaat dat stuk beter) en alleen zijn gaat heel moeizaam en zijn we ook nog aan het trainen en hij is nu 2.

Dan is het de deur achter je dicht trekken al een stuk minder makkelijk.

De kans is veel groter dat je dat niet treft.
maar elke hond is een individu.
niet om meteen negatieve sfeer te drukken, maar ook goed om daar over na te denken.

Bij een aangeboren afwijking kan die kosteloos terug naar de fokker toch? Meende dat je bij stamboomhonden en aangeboren problemen wel wat meer rechten hebt als er iets mee mankeert dan een stamboomloze hond

Of je het wil/kan is een tweede natuurlijk

Een stabij toller en labradoodle (of wat voor kruising dan ook) zou ik afraden. Eerste twee zijn helemaal niet zo makkelijk en doodles vind ik in de regel altijd wel angstig/sociaal onhandig. Ken ook alleen maar doodles met huidproblemen… Ze hebben allemaal jeuk (die ik ken, zijn er stuk of 6)

**Geplaatst**: 01-03-26 19:07

Re: Wel of geen hond, twijfels!

Geplaatst: 01-03-26 19:07

Misschien is een Barbet wel wat je zoekt?

**Geplaatst**: 01-03-26 19:16

Re: Wel of geen hond, twijfels!

Geplaatst: 01-03-26 19:16

TS, je krijgt allemaal tips met hondenrassen erin, maar volgens mij zat je twijfel in wel of geen hond als eerste, toch?

Ik heb nu ruim 17 jaar honden en heb (samen met mijn man) belosten dat als de huidige 2 er niet meer zijn juist niet meer voor een hond te gaan.
Ik vind het heerlijk, maar ook beperkend en ik merk dat ik mezelf toch ook wel wegcijfer voor de honden omdat ik ze wil bieden wat ze nodig hebben en ik wil dat niet meer.
Ik zou het wel missen en ik denk dat ik een oppas-/ wandelhond dan wel heel leuk zou vinden.

**Geplaatst**: 01-03-26 20:51

Re: Wel of geen hond, twijfels!

Geplaatst: 01-03-26 20:51

Als je nog zo twijfelt dan vooral niet doen!

**Geplaatst**: Gisteren, 07:24

Re: Wel of geen hond, twijfels!

Geplaatst: Gisteren, 07:24

Een aantal jaar geleden opende ik precies zo’n topic als het jouwe.
Wij vonden toen uiteindelijk een kokoni, uitgebreide screening gehad en hij bleek de match! Smoorverliefd natuurlijk

Maar echt ernstige verlatingsangst. 4 jaar lang hebben we ons leven on hold gezet, als alleenstaand moeder met 2 jonge kinderen was dat echt een hel. Naar zwemles gaan kon al niet, dan zaten alle uitwerpselen en braaksel op de muren. Zó veel stress.
Duizenden euro’s in cursussen, trucjes en ideeën gestopt, maar niets hielp. Uiteindelijk hebben we hem herplaatst maar een gezin op een boerderij waar 24/7 iemand thuis is.
Ik denk niet dat mijn gebroken hart er ooit helemaal van heelt. Maar het heeft me ook zo met beide benen op de grond gezet.
Een hond is nooit zomaar even leuk voor erbij, je krijgt er echt een gezinslid bij met eigen behoeften en ideeën. Kun je je leven on hold zetten als dat nodig is? En vind je het dan nog steeds leuk?
Dan zeker doen. Maar ik vind je twijfel ook echt heel gegrond.

**Geplaatst**: Gisteren, 07:34

Geplaatst: Gisteren, 07:34

Wat verschrikkelijk jammer Mallow!! Snap dat dat heel veel energie heeft gekost. Gelukkig gaat t nu goed, maar niet zoals je voor ogen had.

Denk wel dat het risico op verlatingsangst, moeilijke karaktereigenschappen logischerwijze een stuk groter is bij een (buitenlandse) herplaatser. Dat zou ik dan ook nooit aanraden. Vandaar mijn opmerkingen over raskeuze, maar ook een stuk nuchterheid in de opvoeding. Onze honden zijn niet vaak alleen thuis, maar kunnen dat probleemloos, door dat vanaf pup af aan te oefenen.

Ben heel benieuwd wat je keuze gaat zijn.

**Geplaatst**: Gisteren, 08:31

Geplaatst: Gisteren, 08:31

Er is een spreekwoord wat zegt : 'Bij twijfel, niet doen'

Een hond moet je 100% voor gaan, het gaat je leven bepalen en beheersen, dat kan heel leuk zijn als het helemaal is wat je zoekt, maar bij twijfel, gewoon niet doen....

Vakantiehondjes zijn ook leuk , mensen zoeken zo vaak een huiselijke opvang , en dan kan je ook zien of een hond voor altijd in je leven hebben past.

**Geplaatst**: Gisteren, 08:46

Geplaatst: Gisteren, 08:46

Terriërs zijn leuk, ze zijn heerlijk stabiel van karakter maar inderdaad als ze soms wat in hun hoofd hebben moet je stevig in je schoenen staan om het eruit te krijgen.
Ze zijn niet al te groot en qua vacht heb je heel veel keuze uit verschillende terriers. De draadhaar is een plukvacht, met plukrijp verharen ze wel maar dan kun je ook naar de trimmer.
De gladharige terriers verharen 2x per jaar heel veel maar niet het hele jaar gelukkig.

Als je geen pup wilt zal ik bij rasverenigingen gaan informeren, hier is de kans het grootste dat je een terrier vind die de puppy fase voorbij is maar wel een stabiele en goede opvoeding gehad heeft.

Via de website van Raad van Beheer staat een mooi overzicht van alle terriers met karakter en vachtverzorging.
https://www.houdenvanhonden.nl/hondenra ... i-groep-3/

Ik heb zelf gladharige foxterriers.
Afbeelding

**Geplaatst**: Gisteren, 08:58

Geplaatst: Gisteren, 08:58

Volgens mij zoek jij een middenslag poedel

Ticks all the boxes en je kan hem ook een wat stoerder kapsel geven.

Wij hebben een middenslag poedel, is onze eerste hond, en ik ben er elke dag zo blij mee (ondanks dat hij IBD heeft en dus medisch gezien wel een zorgenkindje is). Wij voelen de "beperking" vooral bij het op vakantie gaan. Zelf vind ik dat niet zo erg, maar de pubers hier vinden het wel jammer dat vliegen geen mogelijkheid meer is.

**Geplaatst**: Gisteren, 10:11

Re: Wel of geen hond, twijfels!

Geplaatst: Gisteren, 10:11

Ik denk ook aan een middenslag poedel bij dit verhaal. Sportief, super slim, niet te groot, 0 haren. Als je ze kort knipt zijn het gewoon stoere retrievertjes.

**Geplaatst**: Gisteren, 10:19

Geplaatst: Gisteren, 10:19

DA is ,als hij bij een keten is aangesloten, wel erg duur geworden tegenwoordig. Nu is er ook qua behandelingen bijna net zo veel mogelijk als voor mensen, maar heel prijzig. Het probleem is dat je als je gek bent op je hond mogelijk toch alle behandelingen zal willen proberen om hem\haar te redden en dat kan flink in de papieren lopen. Voor sommige echte hondenliefhebbers die ik ken toch een reden om na overlijden laatste hond er geen meer te nemen hoe erg het gemis ook is. Logeerhondjes of vakantieopvang kan dan wat soelaas bieden al is dat niet zo leuk als je eigen hond.

**Geplaatst**: Gisteren, 11:04

Geplaatst: Gisteren, 11:04

anjali schreef:
DA is ,als hij bij een keten is aangesloten, wel erg duur geworden tegenwoordig. Nu is er ook qua behandelingen bijna net zo veel mogelijk als voor mensen, maar heel prijzig. Het probleem is dat je als je gek bent op je hond mogelijk toch alle behandelingen zal willen proberen om hem\haar te redden en dat kan flink in de papieren lopen. Voor sommige echte hondenliefhebbers die ik ken toch een reden om na overlijden laatste hond er geen meer te nemen hoe erg het gemis ook is. Logeerhondjes of vakantieopvang kan dan wat soelaas bieden al is dat niet zo leuk als je eigen hond.

Dat ligt denk ik ook een beetje aan hoe flexibel de dierenarts is, ik hoor steeds meer dat een betalingsregeling een optie is. Uiteraard wel onder de noemer 'geld lenen kost geld' maar het is wel een 'last resort' als het bedrag echt in de papieren loopt en je zelf geen verzekering of potje voor je hond(en) hebt.

**Geplaatst**: Gisteren, 11:12

Geplaatst: Gisteren, 11:12

Wel of geen hond ?

Wel : een maatje, vriendje in huis,
goede reden om vaker naar buiten te gaan, lekker te gaan wandelen
Beetje waaks, minder kans op inbraak

Tegen: rekening houden met vakanties,
Afhankelijk van de hond soms ook heel weinig alleen kunnen laten
financieel, kosten dierenarts

Maar je hebt ervaring dus je kan zelf de afweging maken.

**Geplaatst**: Gisteren, 11:12

Geplaatst: Gisteren, 11:12

KimD schreef:
Dat ligt denk ik ook een beetje aan hoe flexibel de dierenarts is, ik hoor steeds meer dat een betalingsregeling een optie is. Uiteraard wel onder de noemer 'geld lenen kost geld' maar het is wel een 'last resort' als het bedrag echt in de papieren loopt en je zelf geen verzekering of potje voor je hond(en) hebt.

Een betalingsregeling treffen is iets anders dan een lening afsluiten, als het goed is betaal je niet extra voor een betalingsregeling.

**Geplaatst**: Gisteren, 11:15

Geplaatst: Gisteren, 11:15

KimD schreef:
anjali schreef:
DA is ,als hij bij een keten is aangesloten, wel erg duur geworden tegenwoordig. Nu is er ook qua behandelingen bijna net zo veel mogelijk als voor mensen, maar heel prijzig. Het probleem is dat je als je gek bent op je hond mogelijk toch alle behandelingen zal willen proberen om hem\haar te redden en dat kan flink in de papieren lopen. Voor sommige echte hondenliefhebbers die ik ken toch een reden om na overlijden laatste hond er geen meer te nemen hoe erg het gemis ook is. Logeerhondjes of vakantieopvang kan dan wat soelaas bieden al is dat niet zo leuk als je eigen hond.

Dat ligt denk ik ook een beetje aan hoe flexibel de dierenarts is, ik hoor steeds meer dat een betalingsregeling een optie is. Uiteraard wel onder de noemer 'geld lenen kost geld' maar het is wel een 'last resort' als het bedrag echt in de papieren loopt en je zelf geen verzekering of potje voor je hond(en) hebt.

verzekering schijnt zo veel zaken uit te sluiten dat je beter dat geld zelf in een potje kunt doen.

**Geplaatst**: Gisteren, 11:34

Geplaatst: Gisteren, 11:34

anjali schreef:
KimD schreef:

Dat ligt denk ik ook een beetje aan hoe flexibel de dierenarts is, ik hoor steeds meer dat een betalingsregeling een optie is. Uiteraard wel onder de noemer 'geld lenen kost geld' maar het is wel een 'last resort' als het bedrag echt in de papieren loopt en je zelf geen verzekering of potje voor je hond(en) hebt.

verzekering schijnt zo veel zaken uit te sluiten dat je beter dat geld zelf in een potje kunt doen.

Dit klopt inderdaad, bij ons zou het een kostbaar plaatje per maand zijn en het merendeel van de diensten waar we gebruik van zouden willen maken worden niet vergoed. Dat kostbaar plaatje per maand kunnen we beter zelf opzij zetten, vooralsnog loont dat zich meer dan een verzekering.

**Geplaatst**: Gisteren, 11:40

Geplaatst: Gisteren, 11:40

anjali schreef:
verzekering schijnt zo veel zaken uit te sluiten dat je beter dat geld zelf in een potje kunt doen.

Wij hebben de premie voor dit jaar al uit voor onze (herplaats)poedel... Wel meteen na adoptie in de verzekering gedaan en niet gewacht tot hij iets zou gaan mankeren, want bij onze andere poedel is haar allergie om die reden uitgesloten. Maar alsnog hebben we haar er toch ook nog in gedaan, die paar tientjes per maand geven toch veel rust. Ondanks het feit dat er ook spaargeld is, maar de bedragen kunnen zo hoog en snel oplopen tegenwoordig...

**Geplaatst**: Gisteren, 11:57

Geplaatst: Gisteren, 11:57

parnassia schreef:
Denk wel dat het risico op verlatingsangst, moeilijke karaktereigenschappen logischerwijze een stuk groter is bij een (buitenlandse) herplaatser. Dat zou ik dan ook nooit aanraden. Vandaar mijn opmerkingen over raskeuze, maar ook een stuk nuchterheid in de opvoeding. Onze honden zijn niet vaak alleen thuis, maar kunnen dat probleemloos, door dat vanaf pup af aan te oefenen.

Misschien off topic maar als eigenaar van een hond (toevallig herplaatser) met verlatingangst moet ik dit echt even rechtzetten...

Verlatingsangst is een paniekstoornis die echt niks met de opvoeding te maken hoeft te hebben. Er zijn honden die van pups af aan "zomaar" alleen worden gelaten en geen verlatingsangst ontwikkelen. En er zijn honden die van pups af aan volgens het boekje worden getraind in het alleen zijn en enorme verlatingsangst hebben.

Dus het heeft helaas niks met nuchterheid of oefening te maken, anders was het veel makkelijker te voorkomen/op te lossen.

Honden die worden herplaatst, kúnnen door deze ingrijpende gebeurtenis verlatingsangst "ontwikkelen", maar eigenlijk kan iedere hond dat door een gebeurtenis met impact. Ook een hond die van pup af aan bij dezelfde eigenaar is en een keer enorm schrikt tijdens het alleen zijn, bijvoorbeeld. Dat maakt het ook zo onvoorspelbaar en ingewikkeld...

**Geplaatst**: Gisteren, 13:45

Re: Wel of geen hond, twijfels!

Geplaatst: Gisteren, 13:45

Anders een keer naar het asiel? Wie weet zit er precies wat tussen dat je zoekt

Ik ken meerdere mensen die een superhond uit het asiel hebben.

Een Labradoodle zou ik niet doen. Die zitten vaak toch lichamelijk niet helemaal lekker in elkaar en hebben ook vaak gedragsproblemen

Nomineer dit bericht ×