xEmily schreef:Ik mag van mijn vader een hond uitzoeken als maatje en hopelijk stok achter de deur voor mn probleempjes.
Echter, ik zit nu enorm te twijfelen. Ik denk dat het MIJ veel enorm veel goed zou doen ivm eerder genoemde reden, maar de hond;
- Hij zal vier dagen de week van half 9 tot drie uur alleen zijn als mijn vader er niet is, dit is toch geen doen?
Maar wat zouden jullie dan doen?
Mijn vader werkt onregelmatig. Soms is hij heel de week thuis, soms is hij 2-3 dagen weg en heel soms heeft hij volle werkweek. Tevens gaat mijn vader met regelmaat naar het buitenland toe voor 1-2 maand.
Het alleen zijn is geen probleem. Mits er rekening gehouden wordt met een wenperiode. Ook is het dus niet zo dat de hond elke week 4 dagen alleen zit, dit zal soms voorkomen. Dat kan dus prima, mits de hond vantevoren goed uitgelaten wordt.
Wat me wel zorgen baart is dat de hond eigenlijk gekocht wordt op een toekomstbeeld. "Als de hond er is, zul jij dit en dat gedrag wel/niet moeten vertonen". Wanneer het huidige beeld dus niet veranderd in het gewenste toekomstbeeld, is de hond de pineut. En dat zie ik helaas wel vaker gebeuren.
Ook zullen jullie na moeten denken van wie de hond nou eigenlijk is. Ik heb mijn hond op m'n 18e genomen, eigenlijk om weer te herplaatsen. Maar goed, hond is gebleven en nu heb ik hem al 5 jaar.
Dat is best een verantwoordelijkheid en ik moet m'n leven er echt op aanpassen. En ook als de hond geopereerd moet worden over 3 jaar bijv. wie gaat dat dan betalen? Wie gaat er dan over de beslissing om de operatie wel/niet te doen?
Wat gebeurd er met de hond wanneer jij toch 'slechte dingen' blijft/gaat doen?
Dus eigenlijk: hoe gaat de toekomst van de hond er uit zien?
En bedenk dus ook voor jezelf dat jij de hond waarschijnlijk zal moeten houden tot hij sterft (wanneer je verantwoordelijk gedrag wilt vertonen). Want als jij uit huis gaat, kan jouw vader niet voor de hond zorgen. Immers, hij is wel eens 1-2 maanden weg naar het buitenland en werkt zeer onregelmatig.