Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
Ramiro schreef:Ik vond het toen ook echt heel moeilijk vooral omdat ze achter me aan bleef rennen![]()
Weet ook niet of ik haar uiteindelijk daar wel echt een plezier mee had gedaan, was een echte zwerfhond niet gewend binnen te zijn etc, 11 elf uur in het vliegtuig totaal ander klimaat etc. Uiteindelijk nog een paar keer terug geweest, gelukkig werd de situatie er steeds beter. Je merkte een omslag bij de lokale mensen die de zwerfhonden nu wel deden voeren etc. Had inmiddels ook een fijne roedel, dus ik had er vrede mee (nadat ik haar nog ontwormd had).
Het is in ieder geval prachtig om te zien hoe ze op haar gemak is bij jullie.
Mijn ouders stonden in sicilie ook een paar dagen op een plekje waar een roedel leefde en daar hadden ze ook wat mee gespeeld, toen ze uiteindelijk weer verder gingen met de camper is die hele roedel jankend achter de camper aan gaan rennen.. Heel sneu
Daar had zelfs mijn moeder het nog lang over en die is echt totaal geen honden mens. Maarja idd wat je zegt, voor lang niet elke zwerfhond maak je de boel beter en leuker door ze mee te zeulen. Zeker als ze al wat ouder zijn, ineens in een bench, vliegtuig, etc. kan soms nog een boel extra trauma's veroorzaken. Wel fijn dat ze uiteindelijk haar weg heeft gevonden daar en toch een soort van oke terecht is gekomen, maar zoiets gaat echt aan je hart..
canisia schreef:Mijn andere hond heeft nooit op straat geleefd, maar zijn ouders wel en je merkt dat het ook voor een groot stuk genetisch toch wordt doorgegeven. De manier van spelen, denken, toch wat angstiger en terughouden aangelegd.
(Ookal vraag ik het me bij Sillie vaak af waar het angstige hoopje is gebleven)
canisia schreef:Ja appart he! Ik heb eens een een onderzoek gelezen waarbij ze de reu traumatiseren door een specifieke handelen (stroom stoot van een bepaald apparaat) en die reu vervolgens laten dekken en tot 2 generatisch daarna kwamen er pups die al van kleins af aan heel heftig op enkel dat apparaat reageerde, zonder dat ze zelf een schok kregen. Kan je nagaan hoe snel en hoe ver traumatische gebeurtenissen door gefokt kunnen worden.. bijna eng eigenlijk..