Shadow0 schreef:De omgang van Zak spreekt me zeker aan, maar ik vind zijn representatie van andere trainers (als het inderdaad over CM gaat) nog steeds niet helemaal correct, CM doet in het geval van agressie over het algemeen 2 dingen:
1. zorgen dat de cirkel doorbroken wordt van de hele heftige focus op andere zaken. In feite is dat niet heel erg anders dan Zak doet met dat tug of war, namelijk de boodschap 'je kunt beter op mij letten'. Bij jonge honden en bij honden waar het allemaal niet heel ver gaat is spelen en positief aandacht vragen een veel leukere en fijnere manier. CM gebruikt ook wel eens geuren bv.
Ik kan me persoonlijk goed voorstellen dat het bij een bepaalde intensiteit niet meer werkt - en CM krijgt natuurlijk wel juist de honden met die heftige intensiteit. Veel van zijn aanpak lijkt me inderdaad absoluut niet nodig bij lagere intensiteit, en hoe Zak het brengt ziet er fijn uit.
2. daarna veel meer focussen op eerder ingrijpen, kleine details zien en daar al actie op ondernemen. En dan hoeft dat vaak helemaal niet heftig te zijn, en kan even 'he' zijn genoeg zijn.
En dat is wat me bij CM juist niet bevalt. Hij zoekt de confrontatie op en corrigeert dan met harde hand. Terwijl in mijn ogen het beter is de confrontatie en de buildup uberhaubt te vermijden zoals mogelijk. Te negeren als het uit te hand loopt (want dan ben je zelf te ver gegaan) en langzaam met positieve benadering de situaties uitdagender maken en hele kleine stapjes nemen zodat hij uberhaubt niet kalm gemaakt hoeft te worden. Als de hond opgefokt en agressief is ben je gewoon te laat met ingegrijpen. Zak slaat heel stap 1 over en zorgt dat die situatie gewoon niet voorkomt en als het wel gebeurd, niet ingrijpen, maar negeren en weer 10 stappen terug van vooraf opbouwen.
Maar eerlijk is eerlijk, de meeste mensen hebben daar het geduld en de tijd niet voor. CM bestrijdt in eerste instantie de symptomen, terwijl Zak voorkomt dat die symptomen uberhaubt ontstaan en pakt de basis aan.
Zak heeft het volledig over timing, consequent zijn, en slecht gedrag anticiperen en voor zijn, en dan voorkomen, ipv straffen als ze het wel doen. Als je zou moeten straffen, ben je te laat en heb jij een fout gemaakt, niet je hond. En die insteek bevalt me enorm. Dus het moment van ingrijpen is het moment dat de hond de beslissing heeft genomen iets te doen, aanstalte maakt, maar het nog niet gedaan heeft, dan ingrijpen en leren dat een andere keuze maken beter is.
Grease, maar daar zijn honden toch op gefokt en geselecteerd, om te luisteren naar mensen? Als dat niet kon, waren honden geen honden. Ik vind in sommige gevallen dat de hele hype van "terug naar de natuur" en "terug naar het instinct" overrated is. Honden luisteren en communiceren naar mensen, daar zijn ze steen goed in, omdat ze daar op geselecteerd zijn. Waarom een zakelijke benadering, als het ook leuk, positief en speels kan? Als je daarmee een leuke vertrouwensband mee op bouwt. "Ik was niet altijd goed in die zakelijke benadering", dat is omdat die benadering veel minder leuk is voor mens EN hond. Trainen is leuk, dat is 1 groot spel, honden zijn intelligent en willen leren, die vinden dat leuk. Maak daar dan ook gebruik van!
Laatst bijgewerkt door Shiloh op 30-11-14 14:14, in het totaal 2 keer bewerkt
Geplaatst 
