Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly


phormicola schreef:Ik ben het eens met de OP. Er zijn al veelsteveel dieren, bij paarden blijven we ook niet eeuwig doormodderen (als het goed is tenminste), waarom dan wel bij zielige hondjes of agressievelingen? Voor zo'n hond die dat kind greep zijn er 10 andere honden die dat niet doen.
Cassidy schreef:Ik zie regelmatig het verhaal langskomen dat er een golden retriever bij een da voor euthanasie was aangeboden omdat die ook een kind had gebeten. Bij nader onderzoek vonden ze een aantal nietjes in zijn oor. Had die hond het recht om te bijten of niet?
Ze woont naast een kinderspeeltuin en ontsnapt vaak dus ik vind het super link, dat soort honden zouden van mij dus niet al die kansen krijgen maar gewoon een spuitje..MyWishMax schreef:dees_daan schreef:Vraag is niet voor mij maar zo zwart wit is het niet, is het dier met een handicap qua karakter precies wat je zoekt dan is het mooi als je daar doorheen kan kijken, kijk je eerst naar de handicap en dan verder dan ben je fout bezig wat mij betreft.
Het is ook niet zo zwart wit als jij het stelt. Als het dier door die handicap niet geschikt is voor je, dan kan het karakter zo enorm fijn zijn, maar je moet er wel mee omgaan. Ik zal geen hond met een handicap nemen, omdat ik intensief wil sporten. Ook al zal het voor de rest vreselijk goed passen. Het is niet alleen uiterlijk en karakter wat moet klikken, ook de beperkingen van de handicap hebben een invloed.
Ik vind niet dat ieder dier een tweede kans verdiend. Ik ben het dus met je eens, Kuggur.
Cassidy schreef:@ Nimfee, als jij een tweedehands dier gaat kiezen, kies jij dan een dier met een handicap of die niet zo mooi is door littekens of geamputeerde benen, of laat je die zitten?
en nu kan niemand zonder haar omdat ze zo leuk is. Ibbel schreef:Waar het vooral mis gaat is het 'ieder dier verdient een tweede kans' bij de dieren die lijden: paarden met ongeneeslijke kreupelheid die tóch als grasmaaier (liefst gratis bij iemand anders op de wei) moeten doorleven, want ja, hij kijkt nog zo vrolijk uit z'n oogjes. Vogels die uit de bek van de kat worden gered. Hou toch op, schei toch uit. Had die kat het beest laten afmaken en opvreten, dat is de natuur. Of laat je kat niet los als je daar niet tegen kunt. Zo'n beest gaat toch dood, en lijdt een stuk langer als je er zelf mee gaat prutsen.
Maar ook: oude paarden die misschien nog wel pijnvrij zijn, maar waar geen geld (meer) voor is, en die dan weggegeven worden met alle ellende van dien. Paarden met echt moeilijke karakters, die op dit moment niet te verkopen zijn (en misschien wel nooit): ja, er zíjn ook echt verknipte paarden... Honden die onbetrouwbaar zijn, om welke reden dan ook. Die hebben dan nu wel geen pijn (hoewel. weet je dat zeker bij dat verknipte paard en die onbetrouwbare hond?), maar als je er mee gaat leuren is de kans op lijden wél groot.
Daar slaat de meter gewoon door: soms is dood beter. Punt uit. Oók voor dat oude manegepaard dat niet meer mee kan in de lessen, al dan niet door vage kreupelheden. Ga er niet mee leuren. En gelukkig doen verstandige ondernemers dat niet, en zeggen met een smoesje tegen hun klanten dat het paard naar een prachtig plekje ergens aan de andere kant van het land is verkocht. Nee, aan wie kan hij niet zeggen... Ook voor dat paard dat uit het niets explodeert (waar soms na lang zoeken idd iets gevonden wordt, maar soms ook niet). Ook voor die hond die kinderen grijpt, of katten, of andere honden.

Ibbel schreef:Honden die rucksichtslos alles grijpen wat hun voor de bek komt is nog wel wat anders dan een hond die een keer door een misverstand iemand bijt.
Ik ken ook een oud manegepaard dat weggegeven is aan iemand die er al jaren veel plezier aan heeft. Die luistert ook goed naar wat het paard kan en niet kan. Neemt niet weg dat ik blijf vinden dat je niet moet leuren met oude paarden die aan het eind van hun carriere zijn. De kans dat zo'n dier nog (een tijd) gezond en gelukkig blijft is niet zo groot, en de kans dat zo'n dier een lijdensweg tegemoet gaat is wél heel groot. Die afweging wordt te weinig gemaakt.
Heel af en toe gaat het goed. Maar veel te vaak gaat het fout. En dat is het punt wat hier bediscussieerd wordt: er wordt teveel doorgeprutst.
dees_daan schreef:MyWishMax schreef:Het is ook niet zo zwart wit als jij het stelt. Als het dier door die handicap niet geschikt is voor je, dan kan het karakter zo enorm fijn zijn, maar je moet er wel mee omgaan. Ik zal geen hond met een handicap nemen, omdat ik intensief wil sporten. Ook al zal het voor de rest vreselijk goed passen. Het is niet alleen uiterlijk en karakter wat moet klikken, ook de beperkingen van de handicap hebben een invloed.
Ik vind niet dat ieder dier een tweede kans verdiend. Ik ben het dus met je eens, Kuggur.
Ik bedoelde meer dat je eerst kijkt naar zijn handicap en hem daarom wil hebben, dan dat je denkt oh die hond past goed bij mij, handicap is geen probleem dus hij mag bij mij komen. Dat vind ik een andere instelling dan dat je naar de hond gaat kijken omdat hij een handicap heeft en je zo een hond kan 'redden'.
Als de hond een handicap heeft waardoor hij niet kan sporten dan past hij dus niet bij jou, ik vind het beter om dan te zeggen jammer maar dat gaat niet werken, en niet oh maar hij is zielig dus ik neem hem toch..
Hetzelfde met een hond die niet goed met kinderen kan, de handicap veranderd daar niets aan en als er kinderen in huis zijn is het wat mij betreft geen optie om de hond dan toch in huis te nemen.
Eigenlijk bedoel ik te zeggen dat als iemand een hond zoekt en een hond tegenkomt die goed bij ze zou passen en die toevallig een handicap heeft, het heel anders is dan iemand die bewust op zoek gaat naar een hond met een handicap en als eerste die handicap ziet en de keuze om hem in huis te nemen daar op baseert zonder echt goed te kijken of de hond wel geschikt is voor hen, en zij geschikt zijn voor de hond.
Kuggur schreef:Cassidy schreef:Ik zie regelmatig het verhaal langskomen dat er een golden retriever bij een da voor euthanasie was aangeboden omdat die ook een kind had gebeten. Bij nader onderzoek vonden ze een aantal nietjes in zijn oor. Had die hond het recht om te bijten of niet?
Yep, dat is een heel hardnekkig "broodje aap" verhaal. Duikt steeds weer op in allerlei varianten (hier in IJsland circuleerde een aantal jaren terug één met een stompje potlood in het oor ipv nietjes).
kimmie261 schreef:geldt dat inslapen als er een incident plaatsgevonden heeft overigens alleen bij het diersoort "hond" ??
ik lees regelmatig over agressieve katten die mensen/honden aanvallen en weet ik hoeveel dieren uitmoorden,maar nooit dat deze daarvoor de doodstraf krijgen,paarden die bijten of gericht trappen lees ik eigenlijk ook nooit van dat deze na 1 incident afgemaakt worden...
weet het niet hoor,vraag het me alleen af.... is het alleen het diersoort 'hond' waarvan we erg makkelijk geen enkel incident van accepteren en deze net zo makkelijk dood laten spuiten??
) 
Ibbel schreef:Waar het vooral mis gaat is het 'ieder dier verdient een tweede kans' bij de dieren die lijden: paarden met ongeneeslijke kreupelheid die tóch als grasmaaier (liefst gratis bij iemand anders op de wei) moeten doorleven, want ja, hij kijkt nog zo vrolijk uit z'n oogjes. Vogels die uit de bek van de kat worden gered. Hou toch op, schei toch uit. Had die kat het beest laten afmaken en opvreten, dat is de natuur.
Want ik ben het sowieso eens met dat dieren voor de slacht ook een eerlijk leven gehad moeten hebben.