Yinnar schreef:@ Maura, er staat nergens dat ik van schrik niet mijn deur durfde open te doen. Ik was alleen gealarmeerd en dacht ik luister naar mijn gevoel. Mijn katten doen dit niet zomaar. Misschien wel een verkeerd gevoel maar toch zei iets in me om te luisteren. Bang was ik zeker niet. En de film was geen griezelfilm waardoor ik schrok van de deurbel.
Er staat inderdaad nergens dat jij van schrik niet durfde open te doen, maar mexxlady schreef dat zij van schrik niet zou durven opendoen en daar reageerde ik op.
Verder hoef je niet naar een griezelfilm te kijken om te schrikken van de deurbel, je kunt ook opschrikken als je helemaal in het verhaal zit van bijvoorbeeld een romantische film. Ik zeg ook niet dat je zelf schrok en dat daar je katten op reageerden, ik zeg dat het kán. En misschien ben ik te nuchter, maar dat lijkt mij een logischer verklaring voor het gedrag van je katten dan dat ze door de muur heen kunnen zien dat er een vreemdeling met slechte intenties aan de deur staat.
Even nieuwsgierig, maar zou je wel - alsnog - open hebben gedaan als de persoon buiten helemaal niet had gesproken, of als hij/zij Nederlands had gesproken? Wie weet stond hij/zij gewoon met iemand te bellen en in die Slavische taal te zeggen 'hee, Pietje woonde toch in (jouw straat) op (jouw nummer?' Oh, niet? De stationsstraat zegje, nummer 85. oliebol man, dan sta ik hier op zondagmiddag bij een wildvreemde aan te bellen, lekker dan'.