Bokt.nl

**Geplaatst**: 31-01-14 22:48

Geplaatst: 31-01-14 22:48

Rytir schreef:
Mijn ouders willen alleen nu geen hond vanwege de situatie. Ik snap dat maar in mijn beeld zal het alleen meer gaan bijdragen aan een fijner leven!

Je schrijft het zelf, je ouders willen geen hond, punt.
"Jouw beeld" is precies dat, jouw beeld.
Ik zou het eigenlijk vrij onbeleefd vinden ze zo voor het blok te zetten als je overweegt.
Neem dan zélf een hond en laat ze er eens op passen en ga ermee op bezoek, een stuk eerlijker.

**Geplaatst**: 31-01-14 22:48

Geplaatst: 31-01-14 22:48

geen optie dat ze op regelmatige basis met een hond gaan lopen, via asiel of iemand die een hond heeft maar weinig tijd? Puur om te zien of ze het nu in hun leven vinden passen.

**Geplaatst**: 31-01-14 22:49

Geplaatst: 31-01-14 22:49

Boras schreef:
Je moet hun zienswijze en wensen gewoon respecteren en niet jouw zienswijze erdoor gaan drukken.
Ik vind het erg vreemd dat je dat serieus overweegt.

hier ben ik het ook mee eens.

als ze het echt willen dan doen ze het en anders niet. edit dan gaan ze zelf een hond nemen.

het is een levend dier met eigen karakter, en een pup zorgt ook voor een hoop werk. zindelijk maken ect.. zit je ook niet op te wachten als je werkt in de zaak.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 31-01-14 22:53

Geplaatst door de TopicStarter : 31-01-14 22:53

@ anneliesdj nog wel belangrijker dan die lekker zittende schoenen

Mijn ouders zijn vooral bang dat ze een hond niet kunnen geven wat het nodig heeft. Bij onze vorige honden was mijn moeder een thuisblijfmoeder. Zij was altijd thuis, nu niet meer. Maar mijn zusje heeft onregelmatige diensten. Mijn moeder werkt drie a 4 dagen, mijn zusje is in zeker de helft van die dagen gedeeltelijk thuis. Daarbij hebben ze een eigen winkel waar alle mogelijkheden zijn om de hond mee te nemen (voor het ongeluk grapte ikzelfs al tegen mijn vader dat het goed zou zijn voor de zaken gezien diefstal) :Y)

Al hadden mijn ouders vaste dagen gewerk op een kantoorbaan had ik deze hersenspinsels niet gehad...

**Geplaatst**: 31-01-14 22:54

Geplaatst: 31-01-14 22:54

Hmm.... Ik probeer mij er een voorstelling van te maken. Ik denk dat als mijn vader dadelijk alleen thuis zit en onze toch al 12 jarige hond dadelijk ook het loodje legt en hij géén hond zou kopen. Dat hij toch ook erg zielig thuis hier zou zitten te verpieteren in z'n eentje. En dat ik weet dat als ik met een hond zou komen aanzetten deze ook een goed leven zou hebben en m'n vader die ook gewoon zou aannemen. Dus ik denk dat ik het wel een beetje kan begrijpen. Mijn vader moet straks niet alleen thuis gaan zitten, met niemand en geen hond.

TS. Stel dat je ouders ook dan hebben, nee we willen de hond niet, zou jij de hond dan kunnen nemen?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 31-01-14 22:56

Geplaatst door de TopicStarter : 31-01-14 22:56

Ik wil overigens iedereen bedanken voor de reacties. Hoewel mijn gevoel heel sterk zegt dat ze dit nodig hebben zegt mijn verstand dat ik dit niet kan maken. Soms heb je een klankbord nodig om datgene in je hoofd te bevestigen

**Geplaatst**: 31-01-14 22:57

Geplaatst: 31-01-14 22:57

eerst overleggen, anders zit je straks met een pup die je terug kan brengen na de fokker, een goede fokker zou ze denk ik nooit meegeven als je daar komt met een verhaal van ja ik ga hem cadeau geven aan mijn ouders..

edit ik zie je reactie hier boven al +:)+

**Geplaatst**: 31-01-14 23:04

Geplaatst: 31-01-14 23:04

Rytir schreef:
@ anneliesdj nog wel belangrijker dan die lekker zittende schoenen Mijn ouders zijn vooral bang dat ze een hond niet kunnen geven wat het nodig heeft. Bij onze vorige honden was mijn moeder een thuisblijfmoeder. Zij was altijd thuis, nu niet meer. Maar mijn zusje heeft onregelmatige diensten. Mijn moeder werkt drie a 4 dagen, mijn zusje is in zeker de helft van die dagen gedeeltelijk thuis. Daarbij hebben ze een eigen winkel waar alle mogelijkheden zijn om de hond mee te nemen (voor het ongeluk grapte ikzelfs al tegen mijn vader dat het goed zou zijn voor de zaken gezien diefstal) Al hadden mijn ouders vaste dagen gewerk op een kantoorbaan had ik deze hersenspinsels niet gehad...

Zij geven dus duidelijk hun voorwaarden aan voor wat ze een hond willen kunnen bieden
Jouw voorwaarden zijn minder "streng", maar die moeten niet geldend zijn, aangezien het niet jouw hond wordt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 31-01-14 23:05

Geplaatst door de TopicStarter : 31-01-14 23:05

Haha, ik heb dit verhaal al eens eerder voorgelegd aan een fokker (drie zelfs). Zij waren zeer bereid om mee te werken! Ondanks mijn beweegredenen maar wel het achterliggende verhaal (ik heb het nu heel simpel beschreven), Iedere keer haak ik alleen af vanwege mijn verstand... Daarom dit topic eigenlijk

**Geplaatst**: 31-01-14 23:08

Geplaatst: 31-01-14 23:08

Rytir schreef:
Haha, ik heb dit verhaal al eens eerder voorgelegd aan een fokker (drie zelfs). Zij waren zeer bereid om mee te werken! Ondanks mijn beweegredenen maar wel het achterliggende verhaal (ik heb het nu heel simpel beschreven), Iedere keer haak ik alleen af vanwege mijn verstand... Daarom dit topic eigenlijk

Ik zeg ook niet dat het niet zou kunnen, of dat jouw voorwaarden voor de hond niet eerlijk of reëel zijn
Ik vind alleen dat het daar niet om draait. Jouw ouders willen een hond blijkbaar wat anders kunnen bieden dan jij, dus dan ben je uitgepraat, hoe goed je het ook bedoelt

**Geplaatst**: 31-01-14 23:08

Geplaatst: 31-01-14 23:08

Wat zeggen je broer/zus?

**Geplaatst**: 31-01-14 23:25

Geplaatst: 31-01-14 23:25

Ik vind het een goed idee om te zeggen dat je een verrassing hebt voor je ouders. Neem ze mee naar een nestje waarvan jij denkt dat ze dat leuke hondjes vinden. Wellicht smelten ze dan en dan is de keuze aan hen, niet aan jou.

**Geplaatst**: 31-01-14 23:47

Re: Pupje voor mijn ouders of niet?

Geplaatst: 31-01-14 23:47

Een hond kan zo maar 10 a 15 jaar worden, jouw broer en zus zullen dan allang de deur uit zijn en je ouders ook 15 jaar ouder(hopelijk) daar al aan gedacht?

**Geplaatst**: 31-01-14 23:49

Geplaatst: 31-01-14 23:49

Rytir schreef:
Haha, ik heb dit verhaal al eens eerder voorgelegd aan een fokker (drie zelfs). Zij waren zeer bereid om mee te werken!

Vind ik toch vreemd.

Maar praat er dan nog eens over met je ouders en leg uit waarom jij denkt dat het wel kan.
Stel anders voor een wat oudere hond te nemen, daarmee hebben ze meteen een stuk minder werk en meer rust, en je geeft een hond de anders weinig kans heeft toch een goed tehuis.
Lijkt me ook een betere optie gezien een pupje toch 12-15 jaar meegaat en hoe staat de situatie er dan voor?

**Geplaatst**: 01-02-14 00:00

Re: Pupje voor mijn ouders of niet?

Geplaatst: 01-02-14 00:00

haha ik ben de enige die er anders over zal denken,als jij weet welk ras ze interesse in hebben,en dat ze heel graag toch een hond weer zouden willen hebben,zou ik het wel doen,maar...dan wel alleen dat je een plan B hebt,dus als zij de pup niet willen (écht niet blij mee zijn) wil jij het hondje dan houden/kan jij het hondje dan een huis bieden??

ik heb ook eens iemand een ( jonge) hond kado gedaan,diegene wist van niets..maar als hij de hond niet had willen hebben ( wat ik al zeker wist dat dat niet zo zou zijn) dan had de hond gewoon bij ons gebleven...

**Geplaatst**: 01-02-14 00:37

Geplaatst: 01-02-14 00:37

Rytir schreef:
Haha, ik heb dit verhaal al eens eerder voorgelegd aan een fokker (drie zelfs). Zij waren zeer bereid om mee te werken! Ondanks mijn beweegredenen maar wel het achterliggende verhaal (ik heb het nu heel simpel beschreven), Iedere keer haak ik alleen af vanwege mijn verstand... Daarom dit topic eigenlijk

Nou hebben wij al een aantal nesten gefokt, maar in zo'n geval zou ik nooit een pup mee geven. Wij zien graag naar wat voor mensen een pup gaat en we willen er al helemaal zeker van zijn dat het diertje gewenst is.
Ik zou nooit op deze manier een hond aan mijn ouders opdringen, dit is een veel te persoonlijke beslissing, hoe lief bedoeld ook.

**Geplaatst**: 01-02-14 00:58

Re: Pupje voor mijn ouders of niet?

Geplaatst: 01-02-14 00:58

Hier is het anders gegaan, maar wel vergelijkbaar.

Mijn moeder was denk ik 65 toen haar hondje overleed. Die ging ook altijd mee naar de zaak de laatste jaren dat mn vader was overleden.
Mijn gehandicapte broer woont bij mn moeder. Zij hadden ook katten, waarvan er altijd 1 bij mn broer lag.

Ons kleine hondje ligt ook bij hem en dat vind hij super.

Mijn moeder heeft wat overgewicht en maakt niet makkelijk contact.

Toen zij wist dat ze ging verhuizen naar nieuwbouw in een andere woonplaats, zei ze dat ze dan evt wel een kat zou willen. Ze miste wel een dier en die kon je makkelijker achterlaten en dan bijv de buren vragen om hem eten te geven etc.
Mn moeder is verder geen echt katten mens, maar we hebben ze wel altijd gehad.

Ik ben gaan stimuleren om een hondje te nemen. Ten eerste maak je dan sneller contacten ze krijgt zelf beweging. Ik heb plechtig beloofd dat het hondje altijd bij ons terecht kan. We hebben er zelf 2. Eerst woonden we 180km verderop en haalden hem als zij een weekje op vakantie gingen. Nu wonen we 5 km verder en is het helemaal geen probleem als er wat zou zijn.

We zijn toen samen gaan kijken op internet, gewoon orienterend. Ze kwam een hondje tegen, maar wilde erover nadenken. Dag erna belt ze dat ze het niet meer kan vinden, dus voor haar opgezocht. Daarna is mn moeder gaan kijken en is het hondje gekomen.

Ze zijn er stapelgek mee. Heb hem van pup af aan ook geleerd bij mn broer te gaan liggen en dat doet ie dagelijks. Ze gaan veel wandelen en hebben contact met buren. Mn moeder is nu 70 en weet gewoon dat ze zich nooit zorgen hoeft te maken als er iets is.
Afgelopen zomer met zn 5en op vakantie geweest en alle 3 de honden meegenomen.

Ik had waarschijnlijk een ander hondje uitgezocht, maar wel vergelijkbaar en dan had ze dit hondje nooit gezien. Maarz e was er vast en zeker ook blij mee geweest.

Ik denk dat ze het wel echt moeten willen, maar alleen jij kan je ouders het beste inschatten hoe ze zouden reageren. Anders hun erbij betrekken en samen gaan kijken. Misschien dat ze niet meteen een hond kiezen, maar op een gegeven moment toch hun oog op ene hond laten vallen en toch ervoor kiezen. Of je voelt dat ze er weg van zijn en kan hem gaan halen, alsnog als verrassing.

**Geplaatst**: 01-02-14 01:01

Re: Pupje voor mijn ouders of niet?

Geplaatst: 01-02-14 01:01

Ik vond overigens dat idee van als verrassing ''ergens'' geheim naartoe nemen en dan een afspraak bij een fokker maken eigenlijk ook wel een goede dat iemand eerder opperde.

**Geplaatst**: 01-02-14 01:13

Geplaatst: 01-02-14 01:13

kimmie261 schreef:
haha ik ben de enige die er anders over zal denken,als jij weet welk ras ze interesse in hebben,en dat ze heel graag toch een hond weer zouden willen hebben,zou ik het wel doen,maar...dan wel alleen dat je een plan B hebt,dus als zij de pup niet willen (écht niet blij mee zijn) wil jij het hondje dan houden/kan jij het hondje dan een huis bieden??

Maar dat willen ze dus niet.
Iemand die graag een hond wil maar bv niet kan betalen ofzo, dat is wat anders.
Maar dan nog neem je die persoon mee naar een nest en laat je zelf kiezen.
Vind het echt fout om die keuze voor een ander te maken.

**Geplaatst**: 01-02-14 02:37

Geplaatst: 01-02-14 02:37

Slina schreef:
Dan maak je een afspraak om een pup te bezoeken en dan zeg je tegen je ouders 'kom, pap en mam, ik heb een verrassing' Als ze de pup leuk vinden, kunnen zij vervolgens beslissen of ze het doen of niet. Zo heb je ze wel dat eerste zetje gegeven maar nemen zij uiteindelijk de laatste beslissing.

dit zou ik doen

**Geplaatst**: 01-02-14 10:24

Geplaatst: 01-02-14 10:24

Rytir schreef:
Als er weer een hond over de vloer is zeggen ze altijs 'ik wil zo graag weer een hondje' maar daarna komen de excuses. Het kan niet want ik werk en mijn vader werkt. Het lastige is dus echter dat dat geen probleem hoeft te zijn...

ik zal wel scheel zijn,maar hier lees ik toch echt dat ze heel graag weer een hondje willen hebben...ik lees in alle berichten van TS eigenlijk wel dat ze heel graag weer een hondje willen hebben,maar bang zijn voor het verdriet als het dier komt te overlijden...

**Geplaatst**: 01-02-14 10:35

Re: Pupje voor mijn ouders of niet?

Geplaatst: 01-02-14 10:35

Rytir, je bent een schat zoals je dit dilemma in je openingspost hebt verwoord. Ik denk dat je het goed aanvoelt en inziet maar dat je ouders een duwtje in de goede richting nodig hebben. Verras ze met een bezoekje aan een nest puppies van een soort waarvan je denkt dat ze die wel zien zitten en zie wat er gebeurt. Zeker in een outdoorwinkel past een hond goed, dus tijd besteden aan de hond is geen issue.

**Geplaatst**: 01-02-14 10:36

Geplaatst: 01-02-14 10:36

Ik vind eigenlijk het idee van ze meenemen naar een fokker als verassing maar uiteindelijk de keuze aan hen laten we een goede

Zo geef je ze een duwtje in de goede richting, maar als ze echt niet willen dan zitten ze nog nergens aan vast.

Zomaar een hond voor ze kopen zou ik niet doen, maar ik geloof dat je daar zelf ook al over uit bent.

**Geplaatst**: 01-02-14 11:03

Geplaatst: 01-02-14 11:03

kimmie261 schreef:
Rytir schreef:
Als er weer een hond over de vloer is zeggen ze altijs 'ik wil zo graag weer een hondje' maar daarna komen de excuses. Het kan niet want ik werk en mijn vader werkt. Het lastige is dus echter dat dat geen probleem hoeft te zijn...

ik zal wel scheel zijn,maar hier lees ik toch echt dat ze heel graag weer een hondje willen hebben...ik lees in alle berichten van TS eigenlijk wel dat ze heel graag weer een hondje willen hebben,maar bang zijn voor het verdriet als het dier komt te overlijden...

Ik zeg ook geregeld dat ik er nog wel een hond bij wil, maar ik zou het niet waarderen als men dan daadwerkelijk met een hond aan kwam. Ik vind ook dat een fokker op zo'n manier geen hond mee moet geven, ik zou dat echt nooit doen.

**Geplaatst**: 01-02-14 11:06

Re: Pupje voor mijn ouders of niet?

Geplaatst: 01-02-14 11:06

En wat van fokker wil je dan gaan kijken? Wat van type hond?
Ik vind het geen goed plan. Als ze echt willen gaan ze echt wel zelf kijken.

Nomineer dit bericht ×