Inderdaad koppelen geeft over het algemeen weinig problemen hoor, zeker als haar beer het al gewoon was om bij een andere te zitten.
Nu moet TS gewoon zoeken naar een beertje dat ook gewoon was om in groep te leven bij andere beertjes.
Zo heb je het minst kans op een dominante beer. De meeste fokkers houden net zoals ik hun kleine beertjes in een groep met andere beertjes.
Het grootse bewijs dat het meestal wel goed gaat tussen beren heb ik hier toch wel met twee van mijn dekberen.
Zij krijgen af en toe een zeugje op bezoek en worden dan dus gesplitst van elkaar zeg maar.
Als de zeug weer weg is zet ik ze gewoon weer terug bij elkaar na het uitkuisen van het hok en dit verloopt telkens weer zonder problemen.
Dit kan ik wel niet met al mijn dekberen zo heb ik er één zitten waarbij dit helemaal niet zo gaan, maar deze is danook abnormaal dominant
Er zijn hier blijkbaar ook een paar mensen die castreren aanraden om het risico op vechten te verminderen?
Sorry maar daar ben ik echt niet voor, ok als je hem bij zeugjes wil steken maar waarom twee gecastreerde beren bij elkaar?
Omdat hun hormonen dan zouden verminderen? Dan vraag ik jullie hoe komt het dat mijn castraat 1 van de dominantste cavia's is die ik ooit gehad heb?
Ik zou Japie nooit bij een andere beer moeten zetten want dan lijdt dit gegarandeerd tot een gevecht van zijn kant.
Voor mijn mening brengt castreren dus haast niets op als je beren samen wilt plaatsen.
Koppelen met een passend karakter is en blijft nog altijd het belangrijkste.
Wat je misschien nog het beste kunt doen is met jouw caaf naar een fokker/opvang gaan die een paar mannetjes beschikbaar hebben.
Daar probeer je gewoon een leuk vriendje uit, iemand gespecialiseerd kan over het algemeen wel meteen zien of het goed of slecht gaat.
Het is de eerste indruk die vaak meteen de doorslag geeft bij beren.
En over het trapje zou ik me niet meteen zorgen maken
