Axel_Clauw schreef:Een Stafford is geen waakhond, eerder een allemansvriend wat mensen betreft, wil je een echte waker kun je beter voor een ras kiezen waarbij dat een eigenschap zou moeten zijn zoals een Rottweiler,Amerikaanse bulldog of Herder. Dat wilt trouwens niet zeggen dat elke hond van dat ras zo is, dat verschilt natuurlijk ook weer. De staffords die ik ken helpen de inbreker bij wijze van spreken nog inpakken haha.
Ik heb dan geen hond van dat kaliber uit het asiel gehaald, wel een gehad en in het asiel gewerkt en daar veel voorbij zien komen.
De meest voorkomende redenen dat 'powerdogs' in het asiel terecht komen is omdat mensen zich vaak verkijken op het opvoeden van een hond. Mensen die beweren dat hun hond op volwassen leeftijd nog steeds met alle andere honden overweg kunnen, er achter komen dat het niet zo is en hun hond dan dumpen. Hond moest te veel alleen blijven en is gaan slopen, hond vertoont agressie naar andere hond in huis etc.
Mensen verwarren hondagressie ook met mensagressie, denken vaak dat als een hond uitvalt naar soortgenoten, dat ook bij hun toekomstige kind zouden doen. Terwijl dat toch echt los van elkaar staat.
Het zijn erg leuke honden, maar enige kennis over hondentaal en het goed begeleiden daarin is toch wel nodig om teleurstellingen te voorkomen. 'Hard aanpakken' werkt vaak averechts, ze zijn juist erg gevoelig voor belonen(met stem,aanraking,lekkers), als je positief gedrag bekrachtigd zullen ze geneigd zijn dat gedrag vaker te vertonen, ze willen de baas namelijk niet teleurstellen. Slecht gedrag 'aanpakken' door in de nekvel te pakken,schreeuwen,tik in de zij heeft vaak geen goede uitwerking(vaak door de spanning krijgen ze een nog hoger adrenaline en die stress kan zich dan weer uitten in een groter probleem), de kans dat de hond dat gedrag niet meer vertoond is er wel, maar hij laat bepaald gedrag dan niet meer zien omdat hij weet dat jij hem daarna lichamelijk corrigeerd. Je kunt de hond beter laten inzien dat het gedrag niet nodig is omdat jij zelf de leiding neemt door afstand met hem/haar te nemen, af te leiden etc. en dat te belonen.
Ik zeg niet dat hierboven beschreven, de enige juiste is, maar veel honden van dat soort rassen zitten onwijs kopschuw in een hoekje,kruipen ineen als je Nee zegt, door een 'harde' aanpak, en tja, als die aanpak goed zou werken zouden er nu niet zoveel in het asiel zitten.
ik heb een engelse staff.....
super lief voor mij en mn kids
en ik kan toch echt wel zeggen dat hij waaks is
als ik savonds buiten loop met hem weet ik zeker dat er niemand ongewenst bij me in de buurt komt aangezien hij meteen merkt/ziet of iemand te vertrouwen is, en ik merk dus aan hem dat hij het niet vertrouwd omdat hij dan voor me gaat lopen
in en om het huis blaft hij alleen als ie iets niet vertrouwd
dus hier is het dubbel schrikken (hart in mn keel hebben) als hij ineens aan slaat aangezien hij normaal gesproken alleen maar blaft op commando
en zo zijn ook de Am. Staffs van mn zusje(1) en mn vriendin(2)....
daar kom je zeer zeker niet zomaar binnen als "inbreker"
.
) Als iemand mij een ander type hond aan zou bieden wqar ik echt gek op zou zijn zou ik ook geen nee zeggen. Maar nu ik uit zoveel asielhonden zou kunnen kiezen heeft een bulldog/groot formaat terrier toch mijn voorkeur 
* 
.

. Resultaat: complete tuin incl vijver en hondenhok vernield, binnenshuis druktemaker en er niet mee kunnen wandelen aangezien de hond hem door de wijk trok en naar andere honden uitviel.
na stevig nadenken en overleg met het asiel hebben onze hond ingeladen en zijn we naar het asiel gereist (2 uur rijden).
. We zijn nu 1,5 jaar verder en met haar heb ik meer werk in training gehad dan met onze eerste! Ze is onwijs dominant maar heel sociaal en vriendelijk. Heel leergierig en zekerste weten heel waaks. Ik ben er meteen mee naar cursus geweest, en met de uitlaatservice. Met sommige teefjes moet ik uitkijken met dr, die wil ze domineren en als ze dat niet van haar accepteren wordt ze boos. Zolang we met dit dametje consequent en streng blijven, hebben we er geen kind aan. Ze heeft duidelijke leiding (ja is ja, nee is nee en misschien komt niet in onze woordenboek voor!) en veel beweging nodig, anders is het een echte driftkikker en kan ik me voorstellen waarom ze op straat gezet zou kunnen zijn toendertijd.