Geplaatst: 20-06-13 09:58 Twee katten van mij heb ik vanaf 10 weken, ze kwamen hier met 0,0 opvoeding (behalve wat de moederpoes ze had geleerd). Nou waren ze te klein om overal bovenop te springen in het begin, dat scheelde wel.
Meestal volstaat het om duidelijk NEE te zeggen (niet schreeuwen) en ze weg te zetten. En dat keer 1000. In sommige gevallen konden we er niet bovenop staan, dus gooiden we een sleutelbos NAAST ze. Dan schrokken ze zich het leplazerus. Na drie keer gooien hingen ze al niet meer in de gordijnen.
Inmiddels kan ik een bord eten neerzetten op tafel en rustig tv kijken of zelfs naar de keuken lopen. Ja, ze proberen er soms nog wel van te snoepen, maar als ik even m'n keel schraap, geven ze het ook snel weer op. Als ze op het aanrecht zitten in de keuken en ik zit in de woonkamer (aparte ruimtes, de gang zit er ook nog tussen), kan ik met een schreeuw en boze blik ze van het aanrecht krijgen.
Hier braken ze ook de koelkast open om zich te goed te doen aan al het lekkers daar. Daar heb ik een kinderslot op gezet van de Ikea
Inmiddels is kat nummer drie erbij; 1 jaar oud en z'n hele leven in het asiel gewoond. Die heeft ook 0,0 opvoeding gehad, dus daar beginnen we ook maar weer met heel. Erg. Consequent. Zijn.