Iedereen nog heel erg bedankt voor jullie berichtjes. Ik heb het erg druk gehad en wilde een update doen op de telefoon, maar die liep iedere keer vast.
De hond is er nog.
We zijn s'avonds bij hem langs gegaan, omdat op deze manier mijn tante haar hond nog kon zien.
Dit was op half 10. Toen was hij daar al aan het blaffen en was hij aan het kwispelen toen we daar aankwamen.
Dit was een goed teken, want hij was er weer. Hij was namelijk toen ik hem de laatste keer had gezien niet meer bij.
Zijn temperatuur was ook weer goed en hij heeft zelf een klein rondje mogen lopen om te plassen. Had al aardig veel infuus gehad, dus dat was ook wel nodig.
Hij was op dat moment erg wiebillig van de valium die hij had gehad en hij was nog niet buiten levens gevaar, maar we mochten gematigd positief zijn.
Toch wel een fijn gevoel na het zicht hoe hij in eerste instantie daar was achtergebleven.
De volgende ochtend om 9 uur gebeld hoe het ging en of we mochten komen.
Het ging goed. Hij had zijn hele hok verbouwd. Kussen en plastic gesloopt en hij was met zijn infuus bezig. De arts zei dat ze dat als een goed teken zag, want een hond die dat doet zal het dan waarschijnlijk niet meer nodig hebben.
Hij is dus sinds gister ook weer thuis. Nog wel suf, maar wel aanwezig en als je hem roept reageert hij ook.
Maar zijn lichaam heeft moeten vechten voor zijn leven en alle medicijnen zullen ook wel invloed hebben.
We houden hem goed in de gaten, omdat we niet exact weten wat er is gebeurt, maar hij is in elk geval weer thuis.
@ quartel: Dat is zeker zou als ze willen gaan ze toch wel. Je kunt roepen wat je wilt mij ze hebben dan toch echt banaantjes is hun oren.
@ Utixo: Deze dierenarts wilde het zeker niet opgeven, want zij wilde hem de kans geven om te vechten op het moment dat ik vroeg of het wel eerlijk was voor de hond.