Bokt.nl

**Geplaatst**: 03-03-13 14:00

Geplaatst: 03-03-13 14:00

Is het ook geen "standaard norm" dingetje dat mensen bij overleden mensen wel de betrokkenen steunen?
Dat staat overigens volkomen los van mijn eigen mening, mijn eigen gevoel. Voor mij zijn mijn honden mijn kinderen (in emotioneel opzicht), zal er ook finaal kapot van wezen als ik een van hem zou moeten laten gaan.
Ik denk dat ook veel mensen niet beseffen wat een dier voor de persoon betekent heeft en in inze sociale samenleving staat dieren helaas nog steeds ver onder ons.

Ik wens je bij deze nogmaals heel veel sterkte, het is vreselijk zo'n verlies.

**Geplaatst**: 03-03-13 14:02

Geplaatst: 03-03-13 14:02

Toen ik net verhuist was kwam ik kennismaken met mijn nieuwe buren. Onze hond ook mee, want de hele buurt had een hond. Wij naar de buren toe, en onze hond liep nog achter dus ik riep zo; Bundy!? En opeens begint mijn buurvrouw spontaan te huilen, haar net overleden hondje hete ook bundy. Zo sneu! Alleen als je zelf een dier hebt verloren kun je er eigenlijk over meepraten. Het is inderdaad niet zomaar iets. Je hecht zoveel waarde aan zo'n dier!

Persoonlijk hoeft mijn familie ook niet langs te komen als mijn hondje overlijd. Hebben ze ook niet gedaan toen mn vorige overleed, maar een belletje of smsje is wel vriendelijk.

**Geplaatst**: 03-03-13 14:03

Geplaatst: 03-03-13 14:03

Een hond of ander huisdier betekend voor de een meer dan voor een ander en dat er gezegt wordt "het is toch jou hond". Mensen zien niet hoeveel je van zo `n beest houd soms nog wel meer dan van een mens

helaas is dat zo en kan je niet van ze verwachten dat ze je komen troosten. Toen ik uit huis ging en ons hondje bij paps en mams achter bleef kon ik alleen maar huilen en een maand later is hij over leden. Ik heb mijn ouders veel gesteund en bloemen en een mooie foto gebracht omdat ze dan toch nog ergens naar konden kijken. Sommige mensen hebben geen idee wat een leegte het met zich mee brengt....

Heel veel sterkte!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-03-13 14:20

Re: Een dier verliezen, de normaalste zaak van de wereld?

Geplaatst door de TopicStarter : 03-03-13 14:20

Mijn ouders en schoonfam zouden ons toch moeten kennen zou je zeggen. Toen mijn pony verongelukte stonden ze dezelfde avond om 23.00 nog ineens in de kantine van stal. Ze weten hoe het bij ons zit qua band met de dieren. Ze weten hoe we in elkaar zitten.
Is het dan echt zo raar dat ik ontzettend teleurgesteld ben dat ik geen boe of bah hoor?

**Geplaatst**: 03-03-13 14:21

Geplaatst: 03-03-13 14:21

Nu hebben ze het blijkbaar niet door, geef het dan ook zelf aan!

Je kan nu wel balen en teleurgesteld zijn, maar je kan er ook zelf wat aan veranderen

want zo te lezen is het geen onwil, maar gewoon niet weten.

Laatst bijgewerkt door vuurneon op 03-03-13 14:22, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 03-03-13 14:21

Geplaatst: 03-03-13 14:21

Ik denk dat je je er gewoon op verkijkt, misschien hebben ze het gewoon niet door. Als je niks zegt hoe kunnen ze het dan weten?

**Geplaatst**: 03-03-13 14:23

Geplaatst: 03-03-13 14:23

Eerlijk antwoord? Ik vind je reactie wel wat een de overtrokken kant ja. Sorry.
En dat wil echt niet zeggen dat het niet erg is om je hondje te verliezen...

Maar de vraag is: WETEN ze wat jij nu graag zou willen?
Want als ik zou WEZEN dat iemand me ter plekke wilde hebben, dan was ik er...

**Geplaatst**: 03-03-13 14:31

Geplaatst: 03-03-13 14:31

Ik begrijp je wel Stef.
Ik ben ook iemand met een enorm diepe band met mijn dieren.
Heel vaak wens ik zelfs dat het minder zou zijn. Dat zou zoveel gemakkelijker zijn. Voor mezelf.
Het verdriet bij ziekte en eventueel overlijden gaat zo diep, dat ook veel mensen die zelf dieren hebben het niet begrijpen.
Ik heb me er ondertussen maar bij neer gelegd. Onze maatschappij zit niet zo in elkaar en omdat ze het niet bij zichzelf herkennen begrijpen ze ook niet dat het voor een ander welke zulke impact kan hebben.

Heel veel sterkte en dikke knuffel.

**Geplaatst**: 03-03-13 14:38

Geplaatst: 03-03-13 14:38

Heel veel sterkte ts!! bij mij staan mijn dieren samen.met mijn ouders absoluut op 1!
ik snap dat voor anderen dit niet het geval us, maar als je uemand goed genoeg kent om te weten dat diegene e rg gek.op.zn dieren is/was en er verdriet van heeft..hoe groot is de moeite dan om er voor diegene te zijn? daar zou het om moeten gaan en niet om of je ervpersoonlijk door geraakt bent of niet.

**Geplaatst**: 03-03-13 14:42

Geplaatst: 03-03-13 14:42

Dat het voor buitenstaanders misschien niet duidelijk is, voor je ouders is het dat toch wel, dus ik kan me je teleurstelling heeeeeel goed voorstellen

En zoals eerder gezegd: ook al doet het de persoon in kwestie persoonlijk niet veel, je kunt je toch wel verplaatsen in het enorme verdriet van de ander ?

Dikke knuffel van mij, hoor Stef !

**Geplaatst**: 03-03-13 14:43

Geplaatst: 03-03-13 14:43

Jij zal waarschijnlijk wel direct klaar staan als iemands dier komt te overlijden omdat je zelf een dusdanige band met dieren hebt dat je het verdriet zo goed begrijpt. Ik ben zelf ook zo. Een vriendin belde mij huilend op dat haar kat was overleden. Ik heb opgehangen en stond binnen 10 minuten voor haar deur en we hebben samen een potje gehuild. Ik ben een enorme emo als het dieren aangaat, Het deed haar heel goed. Daar doe je het ook voor. Gedeelde smart is halve smart. Toen mijn pony overleed werd ik door mijn collega's ziekgemeld terwijl ik een weekje vrij wilde nemen. Zij vonden ziekteverlof meer op zijn plaats omdat ze wisten wat het dier voor mij betekende. Een vriendin heeft mij direct gevraagd een weekje naar haar te komen om een weekje troost te zoeken. Ik ben toen ook afgereisd naar het Drentse en dat heeft mij ook heel goed gedaan. Ik begrijp je heel goed TS alleen niet iedereen denkt helaas zoals wij.

**Geplaatst**: 03-03-13 14:47

Geplaatst: 03-03-13 14:47

Wat is er mis met zelf aangeven dat je verdriet hebt en steun zoekt. Zoals Joolien zegt hoe kunnen zij dit weten als je zelf niets zegt. Misschien hebben de mensen in jouw omgeving zelf wat zaken aan hun hoofd die aandacht vragen en denken ze daardoor niet aan het gemis wat jullie nu door maken.

Laatst bijgewerkt door Lindaonline op 03-03-13 14:48, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 03-03-13 14:48

Geplaatst: 03-03-13 14:48

Helaas brengt deze maatschappij veel mensen met een laag empatisch vermogen,mensen leven zich dus slecht in in andermans gevoel. Het boeit ze gewoon niet. Zo werkt dat tegenwoordig...Ik heb zelf veel dieren en heb de afgelopen tijd ook regelmatig afscheid moeten nemen. Ik praat er ook alleen over met mensen waarvan ik weet dat ze hetzelfde voelen wat dieren betreft,een huisdier hoort bij ons gewoon bij het gezin,en het brengt veel teweeg als je dier dood gaat. Vaak stellen mensen je teleur,dat overkomt je met een dier nooit. Veel sterkte gewenst!

**Geplaatst**: 03-03-13 14:48

Geplaatst: 03-03-13 14:48

als mijn kat doodgaat krijg ik zeker wel belletjes of teminste een watsapje gok ik.
Als mijn paard dood gaat zou ik niet te troosten zijn. dan zouden er ook wel vrienden op de stoep staan
maar ik denk dat dat vooral is omdat ze weten hoe veel het betekend. als mensen het niet weten en het
ze niet zoveel uitmaakt weten ze ook niet wat het met jou doet.

Je krijgt van mij een dikke diggitale knuffel

Heel veel sterkte ermee en denk maar fijn aan alle leuke dingen!

**Geplaatst**: 03-03-13 16:47

Geplaatst: 03-03-13 16:47

Sterkte met het verlies van jullie hondje. Altijd moeilijk, vooral als je het gevoel hebt niet genoeg steun te krijgen.

**Geplaatst**: 03-03-13 16:52

Geplaatst: 03-03-13 16:52

Ik snap dat je het zwaar heb (heb inmiddels ook al twee huisdieren verloren) maar ik heb me nooit afgevraagd waarom er geen naasten aan de deur kwamen. Het is immer een dier, die een sterke band heeft met zijn gezin. Het is niet als een mens, met intermenselijke relaties die verder gaan dan het gezin. Ik heb een vrij goede band met de hond van mijn oom, maar als die zou overlijden zou ik niet speciaal voorbij gaan. Wel even bellen en sterkte wensen.

**Geplaatst**: 03-03-13 16:56

Re: Een dier verliezen, de normaalste zaak van de wereld?

Geplaatst: 03-03-13 16:56

lastig, is ook een verwachtingspatroon vanuit jezelf. Als je zelf zo bent ingesteld ga je er stiekem toch vanuit dat een ander dit ook doet. verwachtingspatronen zijn altijd weer een valkuil dan. Ik heb je topic ook gelezen, heftig! ja je verliest een maatje dat is echt zo. zag eerder voorbij komen dat het ook een therapeutische werking is voor een ander met langs komen, daar zit wel wat in (bedacht ik me toen ik het las). Maar misschien heeft je omgeving ook wel zoiets van joh we laten ze even met rust want we weten wat de hond voor ze betekende, of vul ik dan iets in......

**Geplaatst**: 03-03-13 16:58

Geplaatst: 03-03-13 16:58

Sterkte met het verlies..... :(:)

Ik ken het helaas ook al te goed een geliefd dier verliezen. Gelukkig heb ik een aantal hele goede vrienden die gelijk klaar staan en naar me toe komen voor steun. Zij zijn zelf giga dierenliefhebbers, en kennen het verdriet ook. Op zulke momenten staan we juist voor elkaar klaar. Toen mijn kat in 2011 overleed moest mijn vriend net een week naar het buitenland. Mijn vrienden wisten dat en stonden direct voor de deur zodat ik niet alleen was. Echt super dat soort lieve mensen!

**Geplaatst**: 03-03-13 16:59

Geplaatst: 03-03-13 16:59

Een huisdier verliezen is nooit makkelijk dus ik snap wel dat je het er moeilijk mee hebt. Ik snap dan weer niet dat je het raar vindt dat mensen niet even bellen om je te troosten of op "rouwbezoek" komen. Een huisdier betekend het meeste voor het gezin zelf, niet voor buitenstaanders

Daarbij is een dier geen mens en snap ik dus wel goed dat mensen niet op rouwbezoek komen om even herinneringen op te halen aan het overleden dier.

Niet iedereen denkt op die manier over het overlijden van een dier. Maar dat wil niet zeggen dat die mensen geen band hebben met hun eigen dier. Alleen zij denken er anders over en daarom hoor je er niks van.
Is dat raar? Nee in mijn ogen niet, hoe moeten zij weten dat je steun wil als je het niet aangeeft?

**Geplaatst**: 03-03-13 17:01

Geplaatst: 03-03-13 17:01

Heel veel sterkte, ik heb ook 14 dagen geleden mijn hond in laten slapen, en dan zeggen ze het is maar je hond en niet één van je kinderen!

Ze stonden bij ons ook niet op de stoep!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-03-13 17:02

Geplaatst door de TopicStarter : 03-03-13 17:02

Mensen komen ook niet op rouwbezoek. Ze komen niet om afscheid te nemen van een hond, ze komen om mensen die hun dierbaar zijn te steunen.
En komen of bellen is om het even, maar enige vorm van interesse hoe het met ons is zou fijn zijn.

**Geplaatst**: 03-03-13 17:04

Re: Een dier verliezen, de normaalste zaak van de wereld?

Geplaatst: 03-03-13 17:04

Helemaal mee eens, ze steunen je wel als een mens overlijd die ze totaal niet kennen en geen band mee hebben maar dit doen ze niet met een hond, hebben ze ook geen band mee maar ze kunnen je wel steunen....je hebt het er misschien nog wel moeilijker mee omdat je er 24/7 mee door gebracht hebt! vrienden en ouders horen dit te doen en te weten hoeveel de hond voor je betekend heeft!

**Geplaatst**: 03-03-13 17:05

Geplaatst: 03-03-13 17:05

stef schreef:
Mensen komen ook niet op rouwbezoek. Ze komen niet om afscheid te nemen van een hond, ze komen om mensen die hun dierbaar zijn te steunen.
En komen of bellen is om het even, maar enige vorm van interesse hoe het met ons is zou fijn zijn.

Maar als jij dit niet laat merken dan kun je er toch ook niet zomaar vanuit gaan?
Het is nou eenmaal niet echt normaal in de huidige beschaving om bij de dood van een huisdier hetzelfde te reageren als bij de dood van een mens. dus gaan ze er misschien wel vanuit dat jullie er ook zo over denken?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-03-13 17:08

Re: Een dier verliezen, de normaalste zaak van de wereld?

Geplaatst door de TopicStarter : 03-03-13 17:08

Waarom komen ze als mijn pony verongelukt dan wel?
Weten ze het? Het zijn mijn ouders, die zouden toch moeten weten hoe of wat?

**Geplaatst**: 03-03-13 17:11

Geplaatst: 03-03-13 17:11

Bel ze en vraag ze dat, bokt weet het niet en wij kunnen wel alles gaan invullen voor ze, maar als je belt weet je het echte antwoord.

Een ziek dier dat doodgaat ligt meer in de lijn der verwachting dan een dier dat verongelukt en dat kan ook de reactie veranderen,

Laatst bijgewerkt door vuurneon op 03-03-13 17:12, in het totaal 1 keer bewerkt

Nomineer dit bericht ×