Bokt.nl

**Geplaatst**: 24-02-13 13:09

Geplaatst: 24-02-13 13:09

Waarschijnlijk beweegt ze minder nu Rockey er niet meer is, minder spelen en rennen. Een kat die down is, zal niet meer zoveel bewegen.

Ik zou eerlijk gezegd geen kat nemen die op de vorige lijkt, dan ga je toch een bepaald gedrag verwachten en wordt het een soort 'vervanger van' ipv zijn eigen identiteit.

**Geplaatst**: 24-02-13 13:15

Re: Kat komt niet over overleden kat heen.

Geplaatst: 24-02-13 13:15

als het qua uiterlijk lijkt , heeft een kat die vergelijking niet he!

**Geplaatst**: 24-02-13 13:22

Geplaatst: 24-02-13 13:22

Nee een kat niet, maar de eigenaren wel

**Geplaatst**: 24-02-13 13:24

Geplaatst: 24-02-13 13:24

daar heb je gelijk in, voor een kat maakt het niet uit!

begreep em even verkeerd....

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-02-13 18:49

Geplaatst door de TopicStarter : 24-02-13 18:49

Sassol schreef:
Waarschijnlijk beweegt ze minder nu Rockey er niet meer is, minder spelen en rennen. Een kat die down is, zal niet meer zoveel bewegen.

Ik zou eerlijk gezegd geen kat nemen die op de vorige lijkt, dan ga je toch een bepaald gedrag verwachten en wordt het een soort 'vervanger van' ipv zijn eigen identiteit.

Ze beweegt nog redelijk veel, ik probeer ook even elke dag met haar te spelen voor beweging. Ze rent vaak genoeg de trap op en af maar het is ook echt een vetkwab aan de onderkant net voor haar achterpoten aan de voorkant is het niet.

Edit : Mijn moeder gaat nu even de berichten doorlezen ik laat zo even weten hoe ze reageert en of haar gedachten zijn omgedraaid

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-03-13 21:09

Re: Kat komt niet over overleden kat heen.

Geplaatst door de TopicStarter : 01-03-13 21:09

sorry voor de late reactie!
Helaas is mijn moeder toch bij haar standpunt gebleven en heb ik haar niet kunnen overtuigen, evenals jullie berichten.

**Geplaatst**: 01-03-13 22:40

Re: Kat komt niet over overleden kat heen.

Geplaatst: 01-03-13 22:40

Zoals ik al eerder genoemd het denk ik dat het straks wel bijdraait. De kat is aan het rouwen en dat in nog wel een paar weken duren.. Straks als hij klaar is met rouwen is dit de gewone situatie voor hem en zal hij zijn weg weer vinden!

**Geplaatst**: 01-03-13 22:50

Re: Kat komt niet over overleden kat heen.

Geplaatst: 01-03-13 22:50

Wij hadden twee broertjes, katertjes dus. Tijdens de castratie heeft de DA de darmen van eentje dichtgenaaid en die is onder afschuwelijke pijnen gestorven. Was verschrikkelijk. Het overgebleven katertje was altijd de volger de ander de leider (in alle stoute dingen die ze uithaalden). Hij is er nooit overheen gekomen. Hij bleef wachten en zoeken. Is daarna altijd bang en onzeker gebleven, Is een jaar of 8 geworden, toen is hij verdwenen. Zijn er nooit achter gekomen wat er met hem is gebeurt.

We hebben altijd katten gehad, maar dit nooit eerder meegemaakt. Ik raad ook aan om er een andere jonge kat bij te nemen. Het vervangt niet, maar leidt wel af.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-03-13 23:03

Geplaatst door de TopicStarter : 09-03-13 23:03

Naar aanleiding van dit topic en lang nadenken en discusseren zijn we toch tot de conclusie gekomen, dat het beter is om voor Suzie een ander huisje te zoeken met maatje. Omdat mijn moeder niet veranderd van haar standpunt en ze nu ook wel mijn punt gaat inzien dat dit gewoon niet eerlijk is tegenover Suzie.

Mocht iemand geinteresseerd zijn of iemand kennen die een goed tehuis kan bieden staat mijn pb box open. (Er zit geen haast achter) Een maatje in haar nieuwe huis is een eis!

**Geplaatst**: 16-03-13 22:29

Re: Kat komt niet over overleden kat heen.

Geplaatst: 16-03-13 22:29

Triest vind ik dit om de kat nu ook nog weg te doen. Eerst verliest ze haar maatje om vervolgens ook nog haar veilige haven te moeten verlaten!!

**Geplaatst**: 18-03-13 13:09

Geplaatst: 18-03-13 13:09

Clairetjuhz schreef:
Naar aanleiding van dit topic en lang nadenken en discusseren zijn we toch tot de conclusie gekomen, dat het beter is om voor Suzie een ander huisje te zoeken met maatje. Omdat mijn moeder niet veranderd van haar standpunt en ze nu ook wel mijn punt gaat inzien dat dit gewoon niet eerlijk is tegenover Suzie.

Mocht iemand geinteresseerd zijn of iemand kennen die een goed tehuis kan bieden staat mijn pb box open. (Er zit geen haast achter) Een maatje in haar nieuwe huis is een eis!

Dus ook nog de stress van een verhuizing voor dit katje. Jammer. Jammer ook dat het een poes is, mijn poezel is in januari overleden en ik zoek nu een maatje voor mijn kater maar het moet persé een kater zijn.

De overleden poes heb ik na de euthanasie nog mee naar huis genomen. Meer voor mezelf dan voor Ju. Het deed 'm niet zo veel, als hij afscheid had willen nemen had dat gekund, hij weet nu in elk geval dat ze nooit meer terugkomt en heeft ook niet gezocht. Of hij dat wel zou hebben gedaan als hij de overleden poes niet meer gezien had weet ik natuurlijk niet. Het was de enige manier om aan hem duidelijk te maken dat ze was overleden. Ze waren niet heel hecht, zeker met dieren die erg aan elkaar gehecht zijn zou ik altijd het lijkje nog even laten zien/ruiken. Misschien voor een volgende keer?

**Geplaatst**: 18-03-13 13:24

Re: Kat komt niet over overleden kat heen.

Geplaatst: 18-03-13 13:24

Is de poezel er nog? Hoe gaat t nu?

**Geplaatst**: 18-03-13 13:27

Geplaatst: 18-03-13 13:27

vind ik wel triest...
eerst maatje kwijt, nu zn tehuis kwijt.

**Geplaatst**: 18-03-13 13:33

Re: Kat komt niet over overleden kat heen.

Geplaatst: 18-03-13 13:33

Wat in en in triest... Ik krijg het gevoel dat je moeder niets om Suzie geeft en dat dit gewoon een gemakkelijke uitweg is om maar helemaal van de katten af te komen. Suzie is al heel gestresst en dat wordt nu nog veel erger. Kans is namelijk bijzonder groot dat ze niet in een ander huis kan aarden en dus nog depressiever wordt. Wat is nu het verschil tussen 1 of 2 katten? Het best is inderdaad gewoon een kat erbij en uit het asiel is helemaal geen probleem en dan doe je dubbel goed. Je haalt een kat uit het asiel èn je doet het beste voor Suzie.

**Geplaatst**: 18-03-13 13:44

Geplaatst: 18-03-13 13:44

geheel eens met agossie !

alsof een kat wel over het verlies heen komt, als ie word gedumpt.

**Geplaatst**: 18-03-13 13:47

Re: Kat komt niet over overleden kat heen.

Geplaatst: 18-03-13 13:47

Nou dat is t idee er niet achter. Nieuw huis met nieuw maatje.

De wereld vergaat niet hoor.

**Geplaatst**: 18-03-13 13:48

Geplaatst: 18-03-13 13:48

Wat jammer dat je moeder zo halstarrig is. Je had toch een kat van zes uit het asiel kunnen adopteren? Jullie hadden twee katten voordat eentje overleed. Ik heb al vanaf mijn jeugd katten. Nu heb ik er 6. Een paar jaar terug had ik twee katten dat waren net jut en jul. Altijd samen op pad. Zag je de één zag je de ander. Helaas kwam één ervan te overlijden. Hij was 19 dus mooie leeftijd maar die andere was ontroostbaar. Dat uitte zich in miauwen. Heel hard de hele dag door. (hoorde ik van de buren) Ik werd gek. Ook buiten op het dak van de schuur bleef hij maar krijsen. Mijn buren kwamen al langs met de vraag om er iets aan te doen. Het was echt niet te harden. Ik heb toen mijn dierenarts gebeld en die zei dat het weinig voorkwam maar dat hij echt zijn maatje miste en adviseerde me een nieuw vriendje aan te schaffen. Gezien de leeftijd, hij was 15, beter een kitten. Ik had liever een asiel kat maar heb het advies van de dierenarts opgevolgd. Het mauwen was direct over. Dus een nieuw vriendje was een prima oplossing geweest voor jullie kat. Ik verbaas me echt over je moeder. Sorry, het beestje heeft verdriet en moet daarom maar weg terwijl het probleem makkelijk is op te lossen.

**Geplaatst**: 18-03-13 13:52

Geplaatst: 18-03-13 13:52

Wij hebben min of meer hetzelfde gehad. Onze jongste kat (nu 8) liet nooit zien dat ie de aanwezigheid van onze andere katten waardeerde oid, tot ze allebei overleden. De laatste ging september 2011 dood en hij leek ze nog steeds niet heel erg te missen, tot we afgelopen zomervakantie 3 weken weg waren.. Een drama was het, hij heeft zich 4 kilo zwaarder gegeten, achtervolgde iedereen in de buurt die hij zag omdat hij niet alleen wilde zijn en tenslotte toen wij weer terugkwamen van vakantie werden wij aangevallen als we de deur uitgingen, t arme beest had zware verlatingsangst gecreëerd :(:)

Dit wilden we hem niet nog eens aandoen, dus hebben we 2 weken geleden een poesje erbij gehaald uit het asiel. Twee jaar oud en niet bepaald fan van onze andere kat, maar we zien hoe erg hij geniet van de aanwezigheid van een andere kat

Mijn vader wilde het eerst ook niet, een kat erbij, maar na bijna een half jaar zeuren is ie eindelijk overstag gegaan

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-03-13 13:37

Geplaatst door de TopicStarter : 26-03-13 13:37

Ik dacht dat het topic was stil gevallen maar toch nog even een berichtje hier. De meeste hebben mijn laatste berichtje denk ik verkeerd opgevat. Het is totaal niet dat ze weg moet, of wij niet om haar geven. Maar mijn moeder blijft bij haar standpunt staan dat er geen tweede kat bijkomt omdat stel dat Suzie over 3 komt te overlijden ze met de andere kat overblijft en dan zich verplicht voelt om weer een kat erbij te nemen en dat het zo blijft doorgaan. Dat is ook de reden waarom er geen kat bijkomt. Ik zelf zou het liefst voor haar een maatje erbij halen, maar dat gaat gewoon niet omdat ik minderjarig ben en het mijn moeders huis is ik zal me toch aan haar regels moeten houden. Naar aanleiding van deze reacties in het topic denken mijn moeder en ik dat het beter is om rustig aan (het heeft alle tijd) een nieuw huisje voor haar te zoeken waar ze een maatje heeft en het liefst naar buiten kan. Ik heb een beetje gevoel alsof er nu heel makkelijk over gedacht wordt en dat ik niks om Suzie geef en haar 'dump' in een nieuw huisje en te lui ben om naar het asiel te gaan en er een maatje bij te halen. Zo is het gewoon niet, ik hoop dat jullie het meer begrijpen aan de uitleg hierboven.

mooney1 schreef:
Triest vind ik dit om de kat nu ook nog weg te doen. Eerst verliest ze haar maatje om vervolgens ook nog haar veilige haven te moeten verlaten!!

Ik begrijp je reactie. Maar na aanleiding van dit topic hebben meerdere gezegd dat het beter is om een huisje te zoeken met een maatje, en dat doen we nu rustig aan. Ze gaat waarschijnlijk naar een vriendin van mijn moeder die heeft een oudere kat en een tuin dat is ook gunstiger voor haar. Ze vind het geweldig om naar buiten te kijken en probeert stiekem naar buiten te glippen. Binnenkort nemen we haar een keer mee om te kijken hoe de kat reageert op Suzie omdat het best wel een territorium gerichte kat is (de andere kat van de vriendin van mijn moeder).

Koper : Dus ook nog de stress van een verhuizing voor dit katje. Jammer. Jammer ook dat het een poes is, mijn poezel is in januari overleden en ik zoek nu een maatje voor mijn kater maar het moet persé een kater zijn.
De overleden poes heb ik na de euthanasie nog mee naar huis genomen. Meer voor mezelf dan voor Ju. Het deed 'm niet zo veel, als hij afscheid had willen nemen had dat gekund, hij weet nu in elk geval dat ze nooit meer terugkomt en heeft ook niet gezocht. Of hij dat wel zou hebben gedaan als hij de overleden poes niet meer gezien had weet ik natuurlijk niet. Het was de enige manier om aan hem duidelijk te maken dat ze was overleden. Ze waren niet heel hecht, zeker met dieren die erg aan elkaar gehecht zijn zou ik altijd het lijkje nog even laten zien/ruiken. Misschien voor een volgende keer?

Het liefst geven wij haar niet de extra stress. Maar als een kat erbij geen oplossing is wat dan, dan zoek ik liever voor haar een nieuw huisje waar ze wel gelukkig met een maatje oud kan worden. Het lijkje hebben wij niet meegenomen (achteraf wel spijt van) maar dat kan ik nu niet meer veranderen. Wel ik heb het handdoekje wat we om Rocky hadden gewikkeld en waar hij op is ingeslapen meegenomen voor de geur.

Sammie schreef:
Is de poezel er nog? Hoe gaat t nu?

Suzie is er nog steeds. Ze zoekt nog naar steeds Rocky en miauwt veel. Grotendeels van de dag ligt ze in het raamkozijn in het zonnetje. De laatste tijd begint ze ook meer aanhankelijker te worden en komt soms zelfs op schoot liggen

spicegirl schreef:
vind ik wel triest...
eerst maatje kwijt, nu zn tehuis kwijt.

Zie reactie bovenaan

Agossie schreef:
Wat in en in triest... Ik krijg het gevoel dat je moeder niets om Suzie geeft en dat dit gewoon een gemakkelijke uitweg is om maar helemaal van de katten af te komen. Suzie is al heel gestresst en dat wordt nu nog veel erger. Kans is namelijk bijzonder groot dat ze niet in een ander huis kan aarden en dus nog depressiever wordt. Wat is nu het verschil tussen 1 of 2 katten? Het best is inderdaad gewoon een kat erbij en uit het asiel is helemaal geen probleem en dan doe je dubbel goed. Je haalt een kat uit het asiel èn je doet het beste voor Suzie.

Wat een belachelijke reactie. Ik denk dat ik meerdere keren heb uitgelegd waarom mijn moeder geen kat erbij wil. Als het ''makkelijke'' manier was om Suzie weg te doen was ze nu al weg geweest en ze is er nog steeds. Verder ga ik niet eens in op deze reactie.

spicegirl schreef:
geheel eens met agossie !
alsof een kat wel over het verlies heen komt, als ie word gedumpt.

Het lijkt wel alsof jullie denken dat ik mijn kat mishandel en er het liefst zo snel mogelijk vanaf wil :')

Ik heb dit topic gestart om eventuele tips te krijgen, daarvan heb ik alle tips die er zijn gegeven geprobeerd op langer termijn (zoals de tip van bigone). Grotendeels van de tips waren een kat erbij nemen wat geen oplossing, verder waren de tips om dan een ander huisje te zoeken voor Suzie wat beter voor haar is. Dat zijn we nu langzaam aan aan het doen en dan krijg ik alleenmaar negatieve reacties over mij heen. Misschien dat jullie het verkeerd hebben gevat in mijn laatste berichtje maar ik wil gewoon het beste voor Suzie en als ik haar dat niet kan gunnen gun ik haar dat in een ander goed nieuw huisje. Het is niet zo dat ze binnen 1 week weg moet zijn dat absoluut niet, ze gaat alleen echt weg als ik 100% zeker weet dat ze naar een goed huisje gaat met een maatje.

Sammie schreef:
Nou dat is t idee er niet achter. Nieuw huis met nieuw maatje.

De wereld vergaat niet hoor.

Precies! Dat is mijn gedachtegang

Yinnar schreef:
Wat jammer dat je moeder zo halstarrig is. Je had toch een kat van zes uit het asiel kunnen adopteren? Jullie hadden twee katten voordat eentje overleed. Ik heb al vanaf mijn jeugd katten. Nu heb ik er 6. Een paar jaar terug had ik twee katten dat waren net jut en jul. Altijd samen op pad. Zag je de één zag je de ander. Helaas kwam één ervan te overlijden. Hij was 19 dus mooie leeftijd maar die andere was ontroostbaar. Dat uitte zich in miauwen. Heel hard de hele dag door. (hoorde ik van de buren) Ik werd gek. Ook buiten op het dak van de schuur bleef hij maar krijsen. Mijn buren kwamen al langs met de vraag om er iets aan te doen. Het was echt niet te harden. Ik heb toen mijn dierenarts gebeld en die zei dat het weinig voorkwam maar dat hij echt zijn maatje miste en adviseerde me een nieuw vriendje aan te schaffen. Gezien de leeftijd, hij was 15, beter een kitten. Ik had liever een asiel kat maar heb het advies van de dierenarts opgevolgd. Het mauwen was direct over. Dus een nieuw vriendje was een prima oplossing geweest voor jullie kat. Ik verbaas me echt over je moeder. Sorry, het beestje heeft verdriet en moet daarom maar weg terwijl het probleem makkelijk is op te lossen.

Tuurlijk als het allemaal zo makkelijk was.. Ik heb meerdere keren aangegeven dat ik minderjarig ben en dat ik nog thuis woon. Als ik nu met een kat zou aankomen uit het asiel heb ik de poppen aan het dansen thuis. Volgends mij heb ik meerdere keren aangegeven dat ik het liefst zou een maatje erbij zou nemen.

**Geplaatst**: 26-03-13 13:54

Geplaatst: 26-03-13 13:54

Ik begrijp het wel TS dat jij ook met je rug tegen de muur staat en je afhankelijk bent van je moeder omdat je bij nog bij haar woont. Daarom dat ik aangaf het jammer te vinden dat je moeder zo halsstarrig is. Jullie namen destijds twee katten. Had er dan gelijk slechts eentje afgeschaft. De kans loop je altijd dat de één eerder dood gaat dan de ander. Dat kan gebeuren als je twee kittens aanschaft maar ook als ze 5 of 6 zijn. Is niet per definitie gebonden aan leeftijd. Ziekte, ongeluk, vergiftiging etc. etc. Je weet het gewoonweg niet. We kunnen niet in de toekomst kijken. Ik hoop voor de poes dat de keuze die is gemaakt in haar belang is en ze er wel bij vaart.

En niet ieder poes die een maatje verliest zal reageren zoals je huidige kat doet. Is ook per kat verschillend.

Nomineer dit bericht ×