Bokt.nl

**Geplaatst**: 11-02-13 19:54

Geplaatst: 11-02-13 19:54

Sonja89 schreef:
Wildgirl, ik begrijp wat je bedoelt, maar volgens mij ga jij er in dit geval vanuit dat de andere hond nadert (of jij en jouw hond naderen die andere hond) en dat je dán afstand gaat creëren. Dan geef je inderdaad een verkeerd signaal af, dat volg ik.

Wat ik bedoel, is stel: uit ervaring leer je dat de spanning te groot wordt als jouw hond en de andere hond elkaar op minder dan 10 meter naderen. Dan is 10 meter dus de grens (al zal dit nooit helemaal kloppen, want die grens ligt per situatie en per hond misschien wel ergens anders) en dan weet je wel welke afstand je als 'basis' kunt nemen. Dus: een hond op 10 meter naderen, ontspanning houden en belonen. Dat bevestigen en dan op 9 meter naderen, ontspanning houden en belonen, enzovoorts.

Op deze manier train ik met mijn angstig-agressieve hond en wat er op dit moment gebeurt is dat we een hond passeren op 3-5 meter met losse lijn, mijn hond kijkt wel tot we zijn gepasseerd, dan kijkt hij naar mij en dan beloon ik. Het kijken an sich vind ik uiteindelijk niet gewenst, maar ik beloon hem voor 'niet uitvallen'.

Hiermee ga je imo de mist in, ik beloon mijn hond niet voor normaal gedrag.
Ik beloon mijn paarden ook niet als ze zonder te snuiven of opzij te springen langs een kruiwagen lopen, dat is namelijk normaal in MIJN opvoeding.
Dat zijn geen dingen waar je überhaupt naar om HOEFT te kijken.
Dat je beloond voor fixatie op jou is een ander verhaal(al zal mijn hond pas een beloning krijgen als hij die fixatie ook gedurende de ''afleiding'' in stand weet te houden, dus wanneer de andere hond passeert,maar dat is persoonlijk).
Natuurlijk, dit is makkelijk geroepen en zeker met herplaatshonden niet altijd 123 uit te voeren.
Daar zit vaak al een verleden achter.
Mijn huidige hond komt van de straat in Spanje, die beheerst dit spelletje afhankelijk van dag tot dag, er zijn dagen bij dat hij dit keurig oppakt.
Er zijn ook dagen dat hij toch de aanval verkiest(al is het bij hem dreigen,nooit doorpakken), op die dagen krijgt hij een grote schop onder zijn kont en in 10 sec even een herhaling van 5 jaar training mbt '''WIE bepaalt hier of het spannend is, juist IK'' en dan is het klaar.
Er zijn honden waar je dit nooit kunt afleren, helaas heb ik er nu zo één

**Geplaatst**: 11-02-13 20:01

Geplaatst: 11-02-13 20:01

Oke, ik beloon mijn hond dan dus wel voor normaal (gewenst) gedrag, omdat afstraffen van het slechte gedrag absoluut niet werkte. Sterker nog: ik beloon voor de afwezigheid van ongewenst gedrag. En dat werkt (hier)! Het gaat dan wel om een hond met een behoorlijk verleden.

Dit doe ik trouwens, omdat ik merkte dat de gebruikelijke stappen te groot waren (van uitvallen zonder waarschuwen naar baasgerichtheid, ook bij afleiding). Als er geen gewenst gedrag aanwezig is om te belonen, moet je dus een ander aanknopingspunt zien te vinden, bijvoorbeeld die ene tel vlak vóór er uitgevallen wordt, ongeacht of de lijn dan strak staat of niet (onder andere). Dat heb ik nu dus al een eind uitgebouwd.

Laatst bijgewerkt door Wijslander op 11-02-13 20:05, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 11-02-13 20:04

Re: Wij gaan wat doen aan het gedragsprobleem

Geplaatst: 11-02-13 20:04

@Sonja, als het werkt, dan werkt het, dat is uiteindelijk het belangrijkste natuurlijk.
Zoals ik al zei, zeker honden met een verleden vereisen soms een iets andere aanpak, wat voor ras is jouw hond?
Ts heeft haar Akita echter al sinds pup af aan, ondanks de vervelende ervaringen in het verleden is die situatie dus niet met jou(en met mijn hond) te vergelijken.

**Geplaatst**: 11-02-13 20:06

Geplaatst: 11-02-13 20:06

Wildgirl, oh, ik vind het ook gewoon interessant om erover van gedachten te wisselen, ook in het kader van TS. Die oosterse rassen zitten vaak net even een tikkeltje anders in elkaar is mijn ervaring. Ik kan jouw aanpak an sich ook goed volgen

De hond waar ik het nu over heb is een Boxerkruising, er zit iets bullachtigs in.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-02-13 20:08

Geplaatst door de TopicStarter : 11-02-13 20:08

Wildgirl: Maar uit een paar berichtjes kun jij niet de gehele situatie halen tussen mij en mijn hond en concluderen dat mijn hond over mij heen zou lopen. Het feit dat jij op ras kijkt en niet op hond vind ik een heel kwalijke zaak. Iets wat veel mensen doen, maar imo niet klopt. Eerst hond, dan indvidu, dan ras. Gelukkig heb ik en trainer gevonden die kijkt naar mijn hond als hond en niet mijn hond als akita. Er wordt meteen naar dominantie gekeken, waarschijnlijk omdat het een akita is. Gelukkig is door meerdere experts bevestigd er nu geen sprake is van dominantie naar mij, maar dat ze een traumatische ervaring heeft gehad, waarop wij direct in hadden moeten spelen, al bij 4 maanden. Ondanks dat ze toen nog weinig problemen gaf, waren de eerste scheurtjes wel zichtbaar, en bij mij de eerste scheuren.
De situatie waarin het geëscaleerd is hebben we aan ons zelf te danken. Eerst door een vergissing doordat de hond ontsnapte, daarna door mijn hond verkeerd te corrigeren, doordat we dachten dst ze dominant was.
Ik ben me er van bewust dat ik een rol speel, en daar wordt op in gespeeld bij onze cursus. Ik wordt door een grauw en een snauw niet van mijn stuk gebracht, in tegendeel. Als mijn hond snauwt dan krijgt ze een correctie zonder dat ik uit het veld geslagen ben. Ik wordt wel van mijn stuk gebracht als iemand een pitbull aan een ketting loslaat op een puppy van vier maanden en zegt "grijp em" en deze hond vervolgens mijn hond haar buik doorboort waarbij de eigenaar op zijn hond in staat te rammen en aan zijn hond te trekken. Mijn hond stond alleen maar te gillen en te piepen, door de manier waarop hij haar vasthad kon ze niets doen, dus het enige eat ik heb gedaan is haar vasthouden zodat ze niet kapot gescheurd zou worden.Niet heel gek toch dat er ook bij mij iets verwerkt moet worden? Niet heel gek toch dat mijn hond iets te verwerken heeft, dat zou een labrador ook moeten..
Mijn hond mag prima een snauw geven als ze het niet ziet zitten, maar graag eerst een snauw, dan van je afbijten en niet direct vol erop afvliegen als een hond scheef kijkt.

Meer ga ik er nu ook niet op zeggen. Mensen mogen conclusies trekken, daar heb ik geen moeite mee, maar ben niet verbaasd als je verkeerde conclusies trekt. Door alleen een paar subjectieve berichten kun je geen beeld krijgen van de hele situatie en al trek je snel verkeerde conclusies. Ieder heeft zijn eigen manier om met honden om te gaan, en jou manier is niet de mijne. Als ik jou hoor praten over een rotschop geven dan ben ik blij dat ik geen les van je heb. Bovendien zou mijn hond het absoluut niet accepteren, daar is ze veel te trots op. Een eigenschap die veel aziatische honden hebben

@patsab: mijn hond was een goed gesocialiseerde dominante hond: als honden ongepast gedrag gaven snauwde ze en liep ze eventueel weg. Als ze haar dan nog niet met rust lieten dan gaf ze een waarschuwing af met eventueel een knauw. Nu is het echt angst bijten helaas.

**Geplaatst**: 11-02-13 20:12

Geplaatst: 11-02-13 20:12

secricible schreef:
Bovendien zou mijn hond het absoluut niet accepteren, daar is ze veel te trots op. Een eigenschap die veel aziatische honden hebben

Dat is inderdaad iets waar heel veel trainers (helaas) aan voorbijlopen. Fijn dat jij in ieder geval een plek hebt gevonden waar ze rekening houden met die eigenschap!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-02-13 17:44

Re: Wij gaan wat doen aan het gedragsprobleem

Geplaatst door de TopicStarter : 12-02-13 17:44

Vandaag een lekker stuk met haar gelopen, aan het einde twee hondjes tegen gekomen. De eerste was erg actief en niet erg vriendelijk. Sumiko twijfelde tussen aandacht voor mij en andere hond. Ik heb haar toen rustig het commando "zit" gegeven, waarop ik alle aandacht had en ze netjes ging zitten. Super dus

Tweede hondjes was heel erg rustig, maar wel een pitbull (1e aanval was ook een pitbull, dus voor mij meer een beproeving) maar ook die zijn we netjes gepasseerd.
Ik ben happy voor vandaag

**Geplaatst**: 12-02-13 17:51

Re: Wij gaan wat doen aan het gedragsprobleem

Geplaatst: 12-02-13 17:51

Goedzo!

**Geplaatst**: 12-02-13 18:02

Geplaatst: 12-02-13 18:02

[edit] mooi dat het zo goed is gegaan met je hondje vandaag, nog een x aantal van zulke ervaringen en dan komt ze er vast en zeker volledig overheen!

TS, laat je niet van je stuk brengen hoor, ik herken de situatie zó goed, het is, behalve de oorzaak, precies het gedrag dat mijn hond laat zien, alleen dan nog iets sterker. Mijn hond is van nature ook erg trots en zelfverzekerd, maar door slechte ervaringen zitten daar stevige deuken in. Onlangs werd ik aangesproken door iemand die claimt 'al 22 jaar in het vak te zitten', en die vond mijn hond gevaarlijk en agressief. Zijn aanpak zou zijn geweest het gedrag uit te lokken en mijn hond er dan van langs geven met een stok tot hij op zijn rug ligt. Hele verhalen had hij, al zóveel honden 'behandeld', ik wist niet wat ik hoorde.
Ook was deze meneer van mening dat ik niet veilig zou zijn bij mijn hond. Echt de grootste onzin die ik ooit heb gehoord, mijn hond is bang voor wat mensen kunnen doen, meer niet. Vandaag kwam ik thuis en hij was zó blij, allemaal van die vreugdegeluidjes en een paar blafjes, waar hij zelf zo van schrok dat hij over de grond kroop en angstig keek met zo'n ingetrokken hoofdje. En zo zijn er meer dingen waaraan ik kan zien dat, en wanneer, hij in het verleden slaag heeft gehad. No way dat deze hond één van ons ooit iets zal doen, TENZIJ je hem pest. In het begin was hij heel bang voor bepaalde aanrakingen, zoals een arm over hem heen, of proberen hem op te tillen, fysiek vasthouden met je handen/ armen. Als je op zo'n moment (zeker als vreemde) zijn signalen van (vooral mentaal) ongemak negeert, drijf je zo'n dier tot het uiterste en wellicht zal hij dan een keer snappen. Wat ik dus doe is gebruik maken van kalmerende signalen en alles opbouwen en met positiviteit benaderen. Binnen korte tijd had ik hem zover dat ik hem kon optillen,

Mijn hond laat zeker ook ongewenst gedrag zien, maar is absoluut niet agressief. Wat hij laat zien zijn afstandsvergrotende signalen, en laten dat nou net signalen zijn, die icm zijn dominante natuur, worden aangezien voor doelgerichte agressie. Hij blaft dan en richt dat op de persoon die hem doet twijfelen (vreemden dus) of het wel OK is. Als zo iemand correct reageert wordt hij of zij ook meteen geaccepteerd, geen probleem. Mensen die hun stem verheffen of mijn hond blijven aankijken worden ietsje langer beblaft. Bij mijn hond is het zaak om vooral de kalmte te bewaren, niet overenthousiast, maar zéker ook geen boosheid laten zien. Gewoon kalm en zelfverzekerd toespreken, icm passende lichaamstaal.

Een hoop trainingsmethodes zijn erop gebaseerd de dieren iets af te nemen, namelijk inderdaad hun trots en gevoel van eigenwaarde. Ik zie dit overigens niet alleen bij de honden maar ook bij de paarden, we onderdrukken ze en dulden geen tegenspraak. Leiderschap over een dier moet je verdienen, de échte dominante dieren zijn zij die met kleine, kalme signalen hun hogere rang kunnen doen gelden. de grootste vechtjassen en de dieren die onrust veroorzaken in de groep, dat zijn de onzekeren. Een van nature dominant dier heeft het niet nodig om zich met een hoop poeha te laten gelden, dat zien zijn soortgenoten (en als het goed is wij ook) van meters afstand.
Helaas wordt het begrip dominantie tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt, en vaak ook nog eens op een verkeerde manier. Een paard dat zich misdraagt is dominant, een hond die blaft/ gromt of bepaalde dingen niet ziet zitten is dominant. Wij mensen willen dan nog dominanter doen, en doen dat meestal niet door ons te bewijzen en onze betrouwbaarheid als leider te laten zien, maar door de dieren iets af te nemen, geweld of emotionele onderdrukking te gebruiken. Voor een hoop dieren en hun eigenaren werkt dat, dat is duidelijk, maar het is en blijft een keuze die je maakt, en niet elke aanpak past bij elk dier, als individu.

Maar goed ik hou op, anders komt het niet goed haha! Ik blijf wel even volgen, ben heel benieuwd hoe het jullie zal vergaan. Ik heb er iig wel vertrouwen in dat het goed gaat komen met je hondje. Ik denk ook dat ze overtuigd moet raken (opnieuw) van jullie gelijk. Onze dieren willen graag dat wij ze beschermen, en als we falen maakt dat dat ze aan ons twijfelen, en daarmee dus vaak niet meteen meer luisteren. Ik heb dat zelf vaak genoeg meegemaakt bij de paarden, we zullen onszelf dan opnieuw moeten bewijzen om het volledige vertrouwen van ons dier terug te winnen. Soms gaat dat heel snel, overigens.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-02-13 18:08

Geplaatst door de TopicStarter : 12-02-13 18:08

$_/-\o_$ dank voor jou bericht merrieveulen, je beschrijft heel goed wat ik ook vind, maar niet goed kan formuleren.
We gaan gewoon lekker zo door, ik heb er een super gevoel bij, merk dat zij zich er ook goed bij voelt en daar gaat het om voor mij.

**Geplaatst**: 12-02-13 19:53

Re: Wij gaan wat doen aan het gedragsprobleem

Geplaatst: 12-02-13 19:53

Godzijdank zijn er mensen als merrieveulen die dit zo goed neer kunnen zetten!

Ga zo door TS!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-02-13 20:06

Re: Wij gaan wat doen aan het gedragsprobleem

Geplaatst door de TopicStarter : 12-02-13 20:06

En daar dank ik haar hartelijk voor, hihi.
Het is gewoon af en toe zo lastig, mensen hebben zo snel een mening. En echt de meest bizarre, van dat mijn hond fout is omdat ze een oudere hond heeft gegrepen tot dat ze een angstbijter is en ze daardoor onbetrouwbaar en dus in de toekomst waarschijnlijk ook mensen zal gaan grijpen als die iets doen wat ze niet aanstaan tot wedikwat.
En daar kan ik niet zo goed tegen, het frustreert me zelfs mateloos. Er wordt gedaan alsof ik een dominant gemeen monster heb, terwijl ze gewoon iets ontzettends heftigs heeft meegemaakt tot 2x toe, waarbij we de tweede keer totaal verkeerd hebben gereageerd.

**Geplaatst**: 13-02-13 07:37

Geplaatst: 13-02-13 07:37

Wat ik alijd prettig vind om in mijn achterhoofd te houden, is de voorbeeldfunctie van de dominante leiderfiguur. Wat ik vaak zie, wanneer mensen hun heftig emotionele hond willen kalmeren, is óf dat ze zodanig reageren dat ze het gedrag versterken, of, en dat is zo mogelijk nog meer voorkomend, dat ze zo tekeergaan tegen hun hond dat het mijns inziens onmogelijk wordt voor het dier om nog te kalmeren. Honden die blaffend in de riem hangen, met een baas die schreeuwt en aan de riem rukt, waarbij het doel zou moeten zijn dat het dier ontspannen naast de baas blijft lopen. Hoe verwacht iemand, die als het goed is een leiderfiguur is en dús een voorbeeldfunctie heeft, dat hun dier volledig kalm en ontspannen wordt of blijft terwijl hij of zij zelf zo vréselijk tekeergaat?

Eerlijk is eerlijk, er zijn gevallen waarbij het wel werkt, maar er zijn er ook genoeg waarbij het volledig escaleert, en daarnaast zijn er die dieren die je uiteindelijk emotioneel breekt, en die slaafs worden. Echt, ik ben echt niet tegen straffen als het op dat moment passend is, maar wat ik veel vaker zie is straffen omdat men het anders niet meer weet en zelf de kalmte verliest.

Waar ik het ook niet altijd mee eens ben is het consequent negeren van ongewenst gedrag. Als ik kijk naar honden in een groep, dan wordt er door de hogeren wel degelijk bemoeid met onenigheid als dat nodig lijkt. Als ik met het negenjarig teefje van een vriendin en mijn eigen hond loop (teefje is een leiderdier ten top), dan zie ik haar steeds subtiele signalen geven naar mijn hond, zeker ook wanneer hij emotioneel wordt. Deze signalen zijn klein en geluidloos, en misschien voor sommige mensen niet te zien waardoor ze voor 'negeren' worden aangezien, maar dat is zeker niet wat er werkelijk gebeurt. Overigens is dit teefje de eerste die ertussen staat wanneer er een keer ruzie is, zij haalt de twee druktemakers uit elkaar en lost het op. Overigens doet zij dat zonder om zich heen te bijten of wat dan ook, zelf is zij altijd volkomen kalm.

Mijn hond heeft laatst ruzie gehad, hij is een BC kruising van 25 kilo en best een 'hond' om te zien qua formaat vergeleken met het gemiddelde hier in de buurt. We kwamen iemand tegen met een hondje dat de helft kleiner was, en de baas van dat hondje liet hem bij de mijne (ik nam het initiatief dus niet), wat normaal gesproken goed gaat, ware het niet dat het kleine ding ineens in mijn hond zijn gezicht hing. Mijn hond beet van zich af en had die ander bij z'n rugvel vast op een zeker moment, liet toen los en bleef staan waarna de kleine een nieuwe aanvalspoging deed. Echt 100%, dit lag NIET aan het gedrag van mijn hond, hij heeft met mij samen al zóveel honden ontmoet, maar ja als ze ineens in je gezicht hangen...
Toch krijgt mijn hond de schuld, ten eerste omdat hij dat andere hondje even stevig vast had en vast hield waarbij de kleine geïmmobiliseerd werd, en ten tweede al om het simpele feit dat hij twee keer zo groot was. Dat vind ik altijd zo irritant en frustrerend, maar goed.

Sowieso verbaast het me niet alleen in de hondenwereld, maar ook in de paardenwereld hoe weinig empathie mensen echt voor de dieren opbrengen. Veel dier-eigenaren hebben geen idee hoe de wereld van hun dier werkt, met als gevolg asociale dieren, onterecht straffen (en belonen trouwens), wat leidt tot gefrustreerde, ongelukkige dieren. Hoe goed bedoeld ook, veel mensen doen er goed aan zich werkelijk zoveel mogelijk te verdiepen in de belevingswereld van hun dieren, en hoe daarmee om te gaan.

Ik vind jullie aanpak, van het spannende eerst van op afstand observeren, prima. Wij doen dat ook, eerst op een afstand die de spanning niet triggert, en als dat goed gaat, stapsgewijs naar dichterbij. Mijn hond is zelf niet zo handig daarmee en waagt zich vaak te dichtbij, waar hij op een punt komt dat toch de angst de overhand krijgt. Ik begeleid hem zodanig dat hij zich ontspannen kan blijven voelen en leert dat hij zelf afstand kan scheppen. Sowieso is het in een omtrekkende beweging passeren van mensen/ honden een natuurlijk kalmerend signaal voor een hond. Als wij nieuwe honden leren kennen gaan we er dan ook nooit recht op af, dat is onbeleefd gedrag en zet aan tot reactie daarop.

**Geplaatst**: 13-02-13 07:48

Geplaatst: 13-02-13 07:48

Ik zie dit topic nu pas, maar ga haar zeker volgen!!
Wat zijn jullie goed bezig zeg!!
Het zou ook absoluut mijn keuze zijn, een reu en een teef en niet meer 2 van hetzelfde geslacht!
Ik hoop ontzettend dat het gaat werken!

Ik ken heel erg goed de dingen waar jullie tegenaan lopen, betreft reacties van anderen.
Onze Kazuo is er een als weinig anderen....... Hij is meer dan onzeker, maar ik kan niets anders bedenken dat dat in zijn koppie zit, aangezien we hem vanaf 8 weken hebben en zijn broer daar ook vandaan komt en zo totaal anders is. Hij heeft nooit iets meegemaakt waardoor hij zo is zoals hij is. Wij hebben het geluk een súper gedragstherapeut te hebben getroffen die en het ras kent en op echt een manier die bij ons past met hem te werk is gegaan!!
Hoe vaak mensen niet hebben gezegd 'Die zou ik eens even aanpakken' 'Snap niet dat jullie er zin in hebben om zo een hond te houden' ........ -O-

Er gaat veel tijd en geduld in zitten en ik moet ook eerlijk toegeven dat veel dingen bij ons zelf liggen.... Wat is het moeilijk om die knop goed om te zetten

Maar je bent gek op zo'n dier en dan heb je daar wat voor over!

Ik volg graag de vorderingen en duim hard met jullie mee!

Nog even in reactie op hierboven! Wát herkenbaar!! Onze kazuo is heel onzeker. Ik had er nogal een handje van om steeds maar tegen hem te praten.... NOOIT erbij stilgestaan dat ik hem daarmee nóg onzekerder maakte....

Hij is laatst een aantal dagen bij de gedragstherapeute thuis geweest. Wij kwamen hem zondag ophalen. Hij was ZO blij.... Op een gegeven moment pakt hij een bot dat in de huiskamer ligt. Ik 'OH, wat heb je nu??' Hij liet hem meteen liggen..... Wat werd het me toen duidelijk dat ik juist niet goed bezig was.... Verteld werd ook dat een onzekere hond het nodig heeft dat jij de leiding neemt. Dat hij weet dat hoef ik allemaal niet te regelen, dat doet mijn baasje. Ik 'vermenselijk' veel te veel en maak het daarmee juist moeilijker voor de hond.

**Geplaatst**: 13-02-13 08:03

Re: Wij gaan wat doen aan het gedragsprobleem

Geplaatst: 13-02-13 08:03

Hihi ja maar dat is ook wel onze valkuil als dierenvriendjes he... even heel eerlijk. Ik heb de neiging ook hoor, had het ook met de paarden. Ik deed alles voor ze, gaf ze zóveel liefde, maar te weinig leiding. En toen kreeg ik een paardje dat daar enorm onzeker en twijfelachtig van werd, met alle gevolgen van dien. Daarom ben ik op training gegaan en heb uiteindelijk doorgeleerd voor trainer, ben nu dubbel gecertificeerd. Zodoende weet ik hoe belangrijk passend leiding geven is/ kan zijn. Niet elk dier heeft hetzelfde nodig, maar degenen dié net die afwijkende/ niet-gemiddelde behoefte hebben, die maken wel dat je leert.

Idd zelf de leiding nemen, je hond laten zien dat jij het wel oplost. Als mijn hond blaffend naar het tuinhek rent, loop ik er in het huidig stadium nog naar toe, ga tussen hem en het hek staan met een houding die aangeeft dat hij afstand kan nemen, wat hij dan ook doet. Hij ziet dat ik het wel oplos, en als ik dan bij het hek wegloop volgt hij me meteen.

**Geplaatst**: 13-02-13 08:08

Geplaatst: 13-02-13 08:08

en precies weer wat je zegt, het geeft absoluut niet bij ieder dier een probleem, maar in ons geval van zo'n onzekere hond dus duidelijk wel

(maar het doet wel pijn, als je altijd dacht het goed voor hem te doen, je eigenlijk juist zo verkeerd bezig was -O-

)
Hetzelfde voor ts als voor ons, buitenstaanders hebben zo gauw een oordeel klaar en dat is absoluut niet altijd het juiste. Voor de akita/shiba is een harde hand júist iets wat niet werkt. Rust en geduld is echt hetgeen voor hen werkt en inderdaad wel duidelijkheid in wie de leider is!
Het is ook niet normaal hoeveel herplaatsers er van deze rassen zijn... -O-

**Geplaatst**: 22-02-13 11:13

Geplaatst: 22-02-13 11:13

Hoe gaat het nu??

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-02-13 20:41

Re: Wij gaan wat doen aan het gedragsprobleem

Geplaatst door de TopicStarter : 22-02-13 20:41

Oeh, zat net toestraks te denken even een updatete geven, maar we zijn druk de slaapkamer aan het verbouwen dus het schoot er bij in!
2 weken geleden ging helaas niet door ivm risico op ijzel. Dus gisteren weer voor het eerst.
Tijdens de eerste les ontdekte ik al dat ze erg goed is in volgen en focussen bij de clicker, dus daar heb ik heel hard mee getraind.

Afgelopen weekend hadden we een aardig dieptepunt: een man die ongeveer 80m voor me liep en wiens hond steeds om keek besloot maar even te wachten zodat ik kon paseren. Zijn hond ging echter zitten en de hele afstand ogen gepriemd op sumiko. Dat was echt teveel en toen heb ik haar echt heel agressief gezien.

Van de andere kant hebben we heel veel supermomenten gehad buiten die keer. Op de cursus zijn we ook sterk bezig met volgen en het is ongelooflijk, maar dan heeft ze bijna geen oog meer voor iets anders. Bij een oefening waarbij zij in het midden naast me moest zitten en andere honden om haar heen lopen ziet ze niets anders dan mij en negeert ze echt alles.

Het blijft op en neer gaan, soms kan ze ineens uit haar vel schieten, m.n. Bij honden die zich niet gedragen (we hebben o.a. Een hond bij de cursus die ineens overeind kan vliegen en als een gek blaffen). Honden die haar negeren gaan nu ook steeds beter als we ze kort passeren. Ik hoop uiteindelijk die reactie van haar wat gematigder te krijgen, maar eerst maar eens met kalme brave hondjes oefenen.

Ik heb iig nog steeds heel veel goede hoop!

**Geplaatst**: 22-02-13 22:07

Geplaatst: 22-02-13 22:07

Klinkt toch al heel super!! Dit zijn (helaas) ook geen dingen die na 1 lesje over zijn. Als de momenten dat het goed gaat, maar steeds langer en vaker zijn! En dan zul je ook zien dat je de momenten dat het niet goed gaat, veel beter aan kunt!
Soms is het ook zo balen, dat een andere hond bepaalde signalen af geeft, die wij nog helemaal niet door hebben, maar die je eigen hond allang opgepikt heeft... Dan is het zo lastig om een bepaalde reactie vanuit je eigen hond voor te zijn

Jullie willen er voor gaan, jullie hebben profesionele hulp daarbij gezocht, dat moet gewoon goed komen!!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-02-13 22:10

Re: Wij gaan wat doen aan het gedragsprobleem

Geplaatst door de TopicStarter : 22-02-13 22:10

Ik hoop het en ga er tot nu toe gewoon vanuit! Postief blijven.

Inderdaad heel vervelend en dan ook nog doodleuk zeggen "mijn hond doet niets hoor".

**Geplaatst**: 22-02-13 22:14

Geplaatst: 22-02-13 22:14

Precies!! Het is echt heel belangrijk dat je in je gedachten heel positief blijft, want anders gaat het ook mis!

Wat herkenbaar....
Ik moet in zulk soort situaties wel eens aan m'n vriendin vroeger thuis denken.... Haar broer zat haar aan tafel steeds te treiteren, met een vork onder tafel prikken e.d. Op een gegeven moment was ze dat echt zat en haalde ze goed uit.... Dan was zij natuurlijk de boosdoener en kreeg op haar donder....

Want ja, hij deed toch niets....

**Geplaatst**: 23-02-13 07:21

Re: Wij gaan wat doen aan het gedragsprobleem

Geplaatst: 23-02-13 07:21

Zo te lezen is er zeker al vooruitgang. Laat je haar wel met andere honden spelen ook? want als ze (te) weinig contact krijgt met andere honden kan dat ook tot (nieuw) asociaal gedrag leiden.
Ik ben ook wel benieuwd naar wat je precies ziet en voelt wanneer je naar zo'n hond toeloopt. snuffelt ze bijv. nog aan de grond, kijkt ze bij het benaderen van een hond een keer opzij, likt haar lippen, langzamer lopen ('sluipen') stilstaan, etc. Wat doet ze precies, voor ze uitvalt?

Als mijn hond iets ziet wat hij evt. spannend vindt, geeft hij diverse signalen af. Bij mensen (waar hij angstig voor is) gaat hij bijvoorbeeld aan de grond snuffelen en wegkijken terwijl zij in zijn richting lopen. In hondentaal is dat beleefd gedrag en wil hij de situatie rustig houden. De juiste manier in de hondentaal om te reageren door de mensen zou zijn om even stil te staan, langzamer te gaan lopen, of één van die andere signalen te geven. Aangezien mensen dit niet doen (en ook meteen de reden waarom hij zoveel moeite heeft met hardlopers) voelt hij zich bedreigd. In zijn wereld komen deze mensen op hem af, respecteren geen ruimte etc.
Voor mijn hond is dat een reden om sterk te reageren en de mensen te dwingen tot afstand, hij doet dat door heftig te blaffen en naar de mensen toe te bewegen. Voor zijn idee MOET hij dit doen om een conflict te voorkomen, te voorkomen dat de mensen te dichtbij komen. Het is ongewenst gedrag, en in onze wereld onnodig. Maar mijn hond heeft dingen meegemaakt die hem dwingen zo te reageren. Wat ik doe als hij iets gaat benaderen wat hij spannend vindt, is een gebogen lijn lopen (ruimte maken), en hem zeker niet meenemen naar het enge ding. Een leider zal zijn groep immers niet dwingen iets te benaderen dat angst aanjaagt. Ik kijk naar zijn signalen en beloon deze, en reageer erop door bijv. ook langzamer te gaan of te gaan stilstaan. Inmiddels zijn wij ook zover dat we mensen kunnen passeren zonder meer reactie dan alleen even kijken, maar het is nog niet altijd 100%. vooral hardlopers zijn moeilijk, omdat die gewoon doorlopen.

Mijn hond kan soms ook erg emotioneel zijn als hij andere honden benadert, ik oefen het passeren zonder direct contact te maken met honden, maar laat hem er ook vaak wel bij. Als hij erg emotioneel is (dwz erheen willen trekken of blaffen), zorg ik ervoor dat hij langzaam, stapje voor stapje de hond benadert, en niet erop af schiet. Heel simpel door de lijn langzaam wat langer te maken. Zelfs als mijn hond flink blaft (wat door veel mensen wordt geïnterpreteerd als uitvallen/ agressie) kalmeert de situatie dan snel, kan hij even snuffelen en evt. spelen als hij dat wil. Mijn hond houdt er niet van als mensen of honden hem hard/ snel/ direct benaderen. Honden die hij niet kent die op hem afrennen zal hij vaak in eerste instantie afbekken in een poging te stil te laten staan en eerst volgens de regels van de hondenetiquette te snuffelen. Om die reden hou ik hem altijd even vast als we nieuwe honden ontmoeten, honden die langsstormen lopen anders het risico om aan hun kont getrokken te worden en daar wordt niemand blij van.

Mijn hond heeft vaak een erg hoog adrenaline niveau waardoor zijn reacties ook heftiger zijn. Daarbij komt dat men zijn kleine signalen (zoals het langzaam lopen en wegkijken etc.) altijd zijn genegeerd, misschien zelfs bestraft. Het hoge adrenalineniveau komt voor uit de onzekerheid die de mensen met hun agressie hebben veroorzaakt. Ik werk dus ook veel aan de rust en de ontspanning en zorg ervoor dat mijn hond veel beweging en mentale bezigheid krijgt, zodat hij daarin voldoening kan vinden en zich meer tevreden voelt over het geheel.

Sorry het is nogal een verhaal maar ik dacht misschien heb jij hier ook iets aan. Nogmaals ben ik erg benieuwd wat je precies ziet gebeuren bij jouw hond, en hoe je andere honden ziet reageren. Een groot deel van wat jouw hond doet is afhankelijk van wat de andere honden (en niet te vergeten jijzelf) doen. Jouw hond is ook dominant van natuur, waarschijnlijk zullen andere honden bijv. stil gaan staan, gaan zitten/ liggen of aan de grond snuffelen als jij met je hond in hun richting loopt, klopt dat?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-02-13 09:32

Geplaatst door de TopicStarter : 23-02-13 09:32

Om op je eerste vraag te antwoorden: op dit moment speelt ze niet meer met andere honden, omdat er geen enkele hond is waarbij ze niet aggressief is. Zodra ze haar aanraken gaat ze in paniek modus.
Afgelopen week heeft ze door het hek met een hondje gesnuffeld.

Haar reactie kan tijdens het wandelen uit twee dingen bestaan: of ze negeert de hond, doet alsof deze er niet is en draait zich er echt van weg.
De meest gebruikelijke reactie is echter dat ze haar oren spitst, gespannen word, zoals een paard dat iets engs ziet zeg maar: dansen aan de lijn (onrustig, naar voren willen, maar ze weet dat ze niet mag trekken dus als e druk voelt direct stil staan achteruit lopen enz). Dit blijft ze doen tot we gepasseerd zijn, of ze springt op het moment dat de spanning te hoog is in de riem, echt op de andere hond af.
Als we een hond passeren op een lange rechte weg en ze dus een lange aanloopafstand heeft gaat ze vaak plat op de grond liggen, kop op de grond en springt vlak voor we gepasseerd worden overeind in de riem.

Hoe andere honden reageren vind ik heel moeilijk om te zeggen eigenlijk, daar zou ik eens wat meer op moeten letten. Aan de grond snuffelen enzo gebeurt eigenlijk weinig, maar ik woon in een buurt met veel honden die problemen hebben, dus wil er niet teveel aan ophangen: veel honden zijn niet opgevoed, trekken aan de lijn en blaffen aan een stuk door. (Geen makkelijke trainingsomgeving dus...) tijdens de cursus is er 1 beschaafd hondje (klinkt bizar,maar we zijn met 4 honden: sumiko, eentje met angst tegenover andere honden aan de lijn en eentje zonder fatsoen en dus eentje die braaf is) en die lijkt haar ook niet echt te negeren.
Ik zal eens meer opletten hoe andere honden reageren.

Ik probeer nu iedere confrontatie te zien als een trainingsmoment, zoals cesar millan altijd zegt

en mentaal helpt dat me wel. Iedere hond die langs komt is ren uitdaging, een moment om te oefenen. Dat is mijn instelling. En ja, soms vind ik dat stiekem nog eng, maar het helpt me wel.

**Geplaatst**: 23-02-13 11:07

Re: Wij gaan wat doen aan het gedragsprobleem

Geplaatst: 23-02-13 11:07

Dat laatste is idd heel belangrijk, op die manier geef je je hond iig niet het gevoel dat er iets is om bang voor te zijn. En elke keer dat het goed gaat kom jij sterker in je schoenen te staan, dat merkt ze ook. Het plat op de grond liggen is een kalmerend signaal, het overeind springen doen ze normaal gesproken als het allemaal goed lijkt en er akkoord is om te komen/ spelen zeg maar. TENZIJ het idd doelbewust opspringen is om toch de aanval in te zetten.
Het blijft lastig, ik heb het natuurlijk ook niet gezien dus kan er in zoverre geen oordeel over geven.

Idd geen makkelijke trainingsomgeving om te beginnen, zoals je zegt. Ik ga met mijn hond regelmatig naar plekken waar niemand komt, een leegstaande schapenwei bijvoorbeeld. Hij kan dan los maar niet echt weg, niet op de weg terechtkomen en als daar mensen langskomen kan hij er iig niet bij mocht het mis dreigen te gaan. Omdat ik me daarvan bewust ben geef ik daar ook geen signalen af die spanning kunnen creëren.

Wat doet ze precies als ze in paniek raakt (zoals bij aanraking door andere honden), en hoe uit ze de agressie naar de andere honden? Mijn hond kan soms heel agressief overkomen als hij in de riem hangend richting iemand blaft. Mensen schrikken daarvan. Intussen laat mijn hond ook duidelijke tekenen van onzekerheid zien, zoals de gezichtsuitdrukking, stand van de oren en de staart. het is wel zo, dat bij bepaalde mensen (en dus een bepaalde reactie) hij wel kán snappen. Een hond doet dat om de afstand te vergroten, in wezen is het dus een vorm van angstbijten. Desondanks niet minder vervelend want bijten/ snappen kan en mag gewoon echt niet. De angst zit bij mijn hond ook heel diep en het zal flink tijd kosten om hem daar vanaf te helpen, als het ooit al helemaal lukt.

Zeker als het gaat om enigszins verstoord gedrag (zoals bij onze honden dus het geval is, door gebeurtenissen uit het verleden), is het vaak lastig te lezen vind ik. Je kunt eigenlijk niet 'volgens het boekje' werken, omdat de reacties van je dier zo extreem en (in mijn geval) wispelturig kunnen zijn. Andere honden reageren daar ook op natuurlijk. En zoals bij ons, mensen dus ook. Iedereen die mijn hond kent is er gek mee, en hij ook met al die mensen. Nieuwe mensen moet ik alles nog uitleggen, als ze het eenmaal begrijpen is het al snel goed, maar tot die tijd komt er gewoon het stempel 'agressief/ gevaarlijk' op.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-02-13 13:51

Re: Wij gaan wat doen aan het gedragsprobleem

Geplaatst door de TopicStarter : 23-02-13 13:51

Ik zal eens proberen het op film te zetten, ik vind het namelijk heel moeili antwoord te geven op je vragen. M.a.w. Ik weet nit precies wat ze doet..
Mijn instructeur legde het als volgt uit: een hond reageert in deze situatie volgens 3 v's: verstoppen(vermijden), vluchten en vechten, ook in die volgorde.
Vluchten valt weg, omdat ze aan de lijn is. Als ze niet aan de lijn is vlucht ze namelijk wel, met als gevolg dat ze compleet opgejaagd wordt en uiteindelijk nog in vechten over gaat.
Hij noemde het liggen in haar situatie verstoppen: plat op de grond en hopen dat de ander vertrekt. Als deze haar dan toch blijft benaderen springt ze uiteindelijk nog in modus vechten. Vaak als ze is gaan liggen gaat ze vandaar uit ook in agressie modus. Voor haar zijn dat echt de moeilijkste situaties.

Nomineer dit bericht ×