Bokt.nl

**Geplaatst**: 27-01-13 22:34

Re: Ik heb er een hard hoofd in...

Geplaatst: 27-01-13 22:34

Probleem dat het altijd te vroeg of te laat is, is mijn ervaring. Probeer het een beetje van een afstand te bekijken, anders wil je zo graag de goede dingen nog zien en de slechte vergeten. Je verschuift al snel je grenzen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-01-13 22:45

Geplaatst door de TopicStarter : 27-01-13 22:45

Ja daar ben ik inderdaad goed in. Als ik dan weer zie hoe "raar" ze loopt en hoe mager ze is geworden en hoe ze moeite heeft gekregen met ergens af springen. En niet wil eten. Aan het voer ligt 't niet, dat schijnt héél lekker te zijn. Mijn kater heeft het getest

**Geplaatst**: 28-01-13 10:21

Re: Ik heb er een hard hoofd in...

Geplaatst: 28-01-13 10:21

Ik laat ze altijd lopen zolang ze goed poepen, piesen, eten, drinken en er plezier in hebben. Maar goed dan gaat het wel over honden en paarden, want katten heb ik niet. Jij kent je dier het beste om de inschatting te maken wanneer het genoeg is, maar vergeet niet dat een paar dagen voor een dier niet uitmaken. Die hebben geen wetenschap van morgen gelukkig. Dan doe je het met name voor jezelf, wat op zich ook een reden kan zijn. Maar als ik het zo lees is het niet iets wat erg lang gaat duren. Heeft ze ook nog wat prednison gekregen?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-01-13 11:21

Geplaatst door de TopicStarter : 28-01-13 11:21

Nee geen prednison. Zou ik ook niet willen, een vriendin van mij heeft lang prednison gehad en ik weet wat dat voor rotspul is. Poezel heeft een kapotte maag (al jaren) en daar ga ik niet meer troep in stoppen dan nodig.

Ze eet nog steeds niet, sinds zaterdagmiddag al niet. Nu is het klaar, ze kruipt steeds weg en probeert weg te lopen als ik 'r eten breng. Vanochtend hebben we wel nog héél even samen in de zon gezeten. Ze zit zo graag in de zon. Ben blij dat dat nog even kon.

Vanmiddag hebben we een afspraak bij de kliniek.

**Geplaatst**: 28-01-13 11:24

Re: Ik heb er een hard hoofd in...

Geplaatst: 28-01-13 11:24

Heel veel sterkte vanmiddag !!
Je hebt een goede keus gemaakt door vanmiddag naar de kliniek te gaan.
Wel fijn dat je toch nog even samen met haar in het zonnetje hebt kunnen zitten

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-01-13 11:31

Geplaatst door de TopicStarter : 28-01-13 11:31

Dank je wel

Ik heb vandaag en morgen vrij gevraagd

Paard heeft ook dagje vrij, die zie ik morgenmiddag wel weer.

Vraag me nu af: ik zou haar graag vanmiddag mee naar huis nemen (en dan morgen weer naar de kliniek brengen) onder andere zodat m'n kater snapt dat ze niet meer terug komt, en 'r niet gaat zoeken oid. Maar voor hetzelfde geld werkt 't averechts en wordt hij heel bang ofzo?

**Geplaatst**: 28-01-13 11:35

Geplaatst: 28-01-13 11:35

Da's een lastige.. Voor jezelf zou ikzelf zeggen (Dat zou ik in ieder geval wel willen, da's echt per persoon verschillend natuurlijk) neem haar lekker mee naar huis, zodat je nog even rustig 'afscheid' kan nemen en nog even lekker bij haar kan zijn zonder dat je daar in zo'n praktijk staat.(of als je even rustig de tijd wil voor foto's te maken, wat veel mensen ook als aandenken toch graag willen hebben) Maar da's echt heel verschillend, er zijn genoeg mensen die hun beestje bij de DA achterlaten en daar een prettiger gevoel bij hebben.
Mocht je het niet aandurven met je kater, zou je kunnen kijken dat je zodra je thuis komt met haar, meteen even naar een afgelegen kamer gaat en zorgt dat de kater er niet bij kan?
Ik heb zelf eigenlijk geen ervaring met katten hoe die onderling reageren als er eentje komt te overlijden, dus ik durf niet goed te zeggen of je je kater nu het beste wel of niet erbij kunt laten, of hij daar nu juist wel of geen behoefte aan zou hebben. In het zicht van: dat hij haar dan misschien niet gaat zoeken, zou ik zeggen van ja neem haar mee en laat hem erbij en even snuffelen enz.

Ja wel fijn dat je vandaag en morgen even vrij hebt, dat je je even volledig kunt afsluiten ook als je dat wilt van andere dingen.

**Geplaatst**: 28-01-13 11:38

Geplaatst: 28-01-13 11:38

He jeetje wat naar zeg, hele moedige beslissing die je neemt... Sterkte alvast!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-01-13 11:40

Geplaatst door de TopicStarter : 28-01-13 11:40

o0melis0o schreef:
Da's een lastige.. Voor jezelf zou ikzelf zeggen (Dat zou ik in ieder geval wel willen, da's echt per persoon verschillend natuurlijk) neem haar lekker mee naar huis, zodat je nog even rustig 'afscheid' kan nemen en nog even lekker bij haar kan zijn zonder dat je daar in zo'n praktijk staat.

Ja, daarom zou ik haar dus inderdaad graag nog even meenemen

Als Ju (kater) erg bang wordt kan ik ze altijd nog ehh uit elkaar halen, dat is wel een goeie. Naar wat ik begrepen heb (maar gelukkig nooit aan de hand heb gehad) is het voor dieren als paarden en olifanten goed om de overleden soortgenoot nog eens te zien. Ju was bang toen Zoë in november groggy en wonky in het rond waggelde na de operatie. Hij is ook niet heel moedig. Vind 't best lastig inschatten hoewel ik 'm al bijna 6,5 jaar ken.

Mer1980 dank je...

**Geplaatst**: 28-01-13 11:41

Geplaatst: 28-01-13 11:41

Ik had nog willen typen: Is je kat benauwd? Benauwdheid is ook pijn, zegt mijn dierenarts in zo'n geval... vooral met die opgezette buik loop je daar kans op... maar ik zag dat je al naar de dierenarts gaat... heel veel sterkte alvast!

**Geplaatst**: 28-01-13 11:44

Geplaatst: 28-01-13 11:44

Ja erg lastig inderdaad.
Want zou jammer zijn als je achteraf zoiets hebt van: had ik maar...
Maar je weet nu ook aan de andere kant weer niet in hoeverre Ju ermee om kan gaan en/of stress krijgt. Ik heb zelf inderdaad geen ervaring zo met katten in zo'n situatie, maar je zou inderdaad kunnen zeggen van ik probeer het en haal ze uit elkaar als ik zie dat het niet goed gaat. Da's dan nog altijd zo gebeurt denk ik. Ook al ken je je diertje goed, je weet in bepaalde situaties gewoon niet inderdaad hoe ze zullen reageren. Enige manier om te weten hoe hij reageert is door het te proberen natuurlijk.. Misschien dat er nog iemand reageert in het topic wat (erg genoeg) zelf zo'n situatie heeft gehad

**Geplaatst**: 28-01-13 11:46

Geplaatst: 28-01-13 11:46

Heel veel sterkte vanmiddag!
Tis altijd rot als je je beestje moet laten gaan.

**Geplaatst**: 28-01-13 11:59

Re: Ik heb er een hard hoofd in...

Geplaatst: 28-01-13 11:59

Heel veel sterkte vanmiddag , kanker is ook bij dieren een verschrikkelijke ziekte.
Na de dood meenemen naar huis vind ik een erg goed idee, hier heb ik ook alle poezen afscheid laten nemen toen ik een kleintje (11 weken) moest laten inslapen. Ze hebben allemaal stuk voor stuk afscheid genomen, en toen heb ik dr begraven.

**Geplaatst**: 28-01-13 13:55

Re: Ik heb er een hard hoofd in...

Geplaatst: 28-01-13 13:55

Sterkte vanmiddag, klinkt als de juiste beslissing.
Je kat mee naar huis nemen voor je andere kat zou ik zeker niet doen, ik denk niet dat je andere kat er iets aan heeft dat je deze dood en met een gekke DAgeur bij hem plaatst. Weg is weg, over een paar dagen is hij je andere kat toch vergeten.

**Geplaatst**: 28-01-13 14:06

Geplaatst: 28-01-13 14:06

Goof schreef:
Sterkte vanmiddag, klinkt als de juiste beslissing.
Je kat mee naar huis nemen voor je andere kat zou ik zeker niet doen, ik denk niet dat je andere kat er iets aan heeft dat je deze dood en met een gekke DAgeur bij hem plaatst. Weg is weg, over een paar dagen is hij je andere kat toch vergeten.

Ik weet niet of dat zomaar waar is hoor..
Ook dieren hebben op hun manier een rouwproces, en elk individueel dier gaat er ook nog eens heel anders mee om. (is hierboven zelfs net beschreven door iemand dat haar katten afscheid hebben genomen op hun manier van het kleintje van 11 weken)
De een is meer opener en de ander meer gesloten.. Ik zou niet zomaar de mogelijkheid wegnemen om je andere dier dat proces te geven, kun jij immers met 100% zekerheid zeggen dat haar kater hier totaal geen gevoel bij heeft en dat het dan maar beter is om hem die mogelijkheid tot 'afscheid nemen' af te pakken?
Achteraf kun je er niets meer mee doen als je denkt: Had ik maar... Ze kan de kater alsnog weghalen mocht blijken dat het totaal geen nut heeft of wat dan ook.. Maar er is maar 1 kans om er iets mee te doen, daarna gaat dat niet meer. Dan zou ik het liever een keer proberen, je hebt snel genoeg in de gaten of de kater er behoefte aan heeft ja of nee..

**Geplaatst**: 28-01-13 14:09

Re: Ik heb er een hard hoofd in...

Geplaatst: 28-01-13 14:09

Ik wens je heel veel sterkte, je zou willen dat je ze altijd bij je zou kunnen houden.

**Geplaatst**: 28-01-13 14:09

Geplaatst: 28-01-13 14:09

Ik wil je alleen even sterkte wensen, het is gewoon klöte als je diertje moet laten gaan. Wat betreft het afscheid nemen; jij kent je kat het beste, doe wat je gevoel je ingeeft

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-01-13 14:54

Geplaatst door de TopicStarter : 28-01-13 14:54

Dank jullie wel voor de lieve reacties en voor het meedenken

Ik zie wel wat in wat melis schrijft: poezel gaat straks weer mee naar huis en als Ju erg bang wordt kan ik altijd nog zien hoe ik dat oplos. Ze hebben elk zo hun eigen plekjes in huis en desnoods duikt hij maar voor een avond/nacht onder de bank (daar gaan ze zitten als er iets engs is)

Ben heel erg blij dat Ju er is, moest net nog erg om 'm lachen. Om maar wat te doen te hebben ben ik een hoofdstel gaan schoonmaken

en daar ging hij net met z'n clownssmoeltje (grooote ogen) bovenop zitten. Zo kijkt hij altijd als hij graag wat wil (in dit geval: naar buiten) maar ondertussen was hij nog druk aan het likkebaarden omdat hij net het bakje van de pudding had uitgelikt. Hij is erg grappig, lief en slim, en hij zal straks een andere rol krijgen in mijn leven. Voor hem en ook voor mij zal het wel anders worden als we straks nog maar met z'n tweeën zijn.

Zoë laat ik maar even liggen, ze heeft niks aan mij en ik niks aan haar. Zometeen moet ze mee in de trein, dat is al spannend genoeg voor haar.

Zoolgangster: ja ze is wat kortademig. Ik dacht dat dat door de tumoren in haar longen zou komen maar pijn zou natuurlijk ook heel goed kunnen. Hoesten doet ze niet meer.

**Geplaatst**: 28-01-13 17:42

Re: Ik heb er een hard hoofd in...

Geplaatst: 28-01-13 17:42

Sterkte....

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-01-13 18:27

Geplaatst door de TopicStarter : 28-01-13 18:27

Dank je

Tegen half vijf is ze overleden, het ging heel snel. De spuit was nog niet eens helemaal leeg toen haar ademhaling al stopte.

En nu is ze weer thuis. Ju is niet erg onder de indruk. Ik wel. Ik denk steeds dat ik 'r zie bewegen vanuit m'n ooghoek. Het zal zo raar zijn als ze er niet meer is, morgen breng ik 'r terug naar de kliniek. En dan samen met Ju verder...

**Geplaatst**: 28-01-13 18:28

Re: Ik heb er een hard hoofd in...

Geplaatst: 28-01-13 18:28

Sterkte met het verlies, het is vreselijk om een geliefd dier te verliezen :(:)

**Geplaatst**: 28-01-13 18:32

Re: Ik heb er een hard hoofd in...

Geplaatst: 28-01-13 18:32

Sterkte!

**Geplaatst**: 28-01-13 18:46

Geplaatst: 28-01-13 18:46

Koper schreef:
Dank je

Tegen half vijf is ze overleden, het ging heel snel. De spuit was nog niet eens helemaal leeg toen haar ademhaling al stopte.

En nu is ze weer thuis. Ju is niet erg onder de indruk. Ik wel. Ik denk steeds dat ik 'r zie bewegen vanuit m'n ooghoek. Het zal zo raar zijn als ze er niet meer is, morgen breng ik 'r terug naar de kliniek. En dan samen met Ju verder...

Heel veel sterkte gewenst !!
En ook al is Ju niet erg onder de indruk, ik denk dat het een goede keus is geweest van je om haar mee te nemen.
Nu kun je nog even samen met Ju bij haar zijn en op jullie manier afscheid nemen zonder dat er een DA of wat dan ook bij je in de buurt is.
Zal inderdaad heel raar zijn als ze er niet meer is morgen, maar Ju zal je onbewust heel veel troost gaan geven daar ben ik van overtuigd!

**Geplaatst**: 28-01-13 18:59

Geplaatst: 28-01-13 18:59

Heel veel sterkte!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-01-13 19:01

Geplaatst door de TopicStarter : 28-01-13 19:01

Dank jullie wel, jij ook voor je lieve berichtje melis, ik denk inderdaad wel dat ik steun zal hebben aan Ju. Ben erg benieuwd hoe het zal zijn met alleen hem nog in huis, zal voor hem ook anders zijn.

En ik weet dat 't slijt... maar het zal erg wennen zijn om alleen te gaan slapen en weer op te staan, en niet meer af en toe haar neusje op m'n benen te voelen vallen als ze in slaap valt. Ze was zó lief... anders lief dan Ju.

Nomineer dit bericht ×