Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
Nanno_123 schreef:ja gelukkig worden die van ons ook thuis ingeslapen.. op een vertrouwde plek.
weet alleen nog niet of ik erbij wil zijn
dus schaam je niet, afscheid en huilen is iets wat altijd samengaan..
SeBart schreef:Jemig wat een verschrikkelijke beslissing.
Hier zag het er ook even naar uit. Uiteindelijk mijn Sint Bernard Reu in moeten laten slapen vanwege botkanker. Zo gaan we weg is alles in orde, komen 's avonds terug en kan haast niet meer lopen.
Prednison geprobeert maar bleef pijn houden.
En dan onze Sint Bernard Teef die ineens heel zwaar hartziek blijkt te zijn. Maar gelukkig leek dat met medicijnen goed te gaan. Helaas krijgt ze nu af en toe epileptische aanvallen aangezien ze te weinig zuurstof krijgt, en ben bang dat het niet lang meer gaat duren.
Ik wil je heel veel sterkte wensen. 1 Valt al absoluut niet mee, maar 2 tegelijk.... Zelf was ik heel blij er bij te zijn. Tot op het laatste moment was ik het er eigenlijk helemaal niet mee eens, wilde er nog meer pijnstilling bovenop doen. Maar toen het eenmaal gebeurd was had ik er opeens vrede mee.