Leffroi schreef:Bijten is absoluut geen reden om je hond in te laten slapen. Hoogstwaarschijnlijk (weet het wel zeker) is het je eigen schuld geweest, en dan bedoel ik niet deze ene keer.
Jij (en niemand in jouw gezin) heeft blijkbaar geen duidelijke grenzen gesteld. Bijten is gewoon absoluut not-done. Als mijn hond mij zou doorbijten (niet speels bijten, wat toch eigenlijk ook niet mag) had hij van mij een beste trap gekregen. Gelukkig heb ik mijn hond netjes opgevoed en kan ik met 100% zekerheid zeggen (tenzij hij 1 of andere ziekte krijgt) dat hij mij nooit zal (door) bijten.
Je kan een hond niet zomaar de schuld geven. Ik verbaas me keer op keer weer, hoe mensen het zo ver hebben kunnen laten komen. En altijd krijgt de hond maar de schuld. Als ik kijk naar die Amerikanen bij Cesar Milan, dat ze zich zó omver laten lopen door hun hond, kan ik met mijn volle verstand niet bij. Wie is er nu de baas dan?
Zorg voor een goede gedragstherapeut. De 1e de beste keer dat hij jou weer wil bijten, wees hem voor, corrigeer hem. Ga staan, maak je groot en ga vooral niet aan de kant.
Ik geef de hond ook helemaal niet de schuld! Dat zeg ik absoluut niet!
Maar doorbijten tot bloedens toe?
Mijn pees en spieren zijn kapot gebeten.
Ik vraag me af, al is is mijn eigen schuld wat ik hiermee moet.
Hoe ver ik het heb laten komen??
Ze is altijd erg braaf, maar eigenwijs en speels en luistert goed.
Dus ik vraag mezelf ook af hoe ver ik het heb laten komen.
Ze is goed opgevoed en erg lief en onderdanig.
Toen ze me pakte, was het al te laat om iets te doen.
En die schop heeft ze ook echt wel gehad! En een goede!
.
.




en ze weten precies wanneer ze wat moeten doen maar daarvoor hebben ze wel opvoeding nodig. het zijn geweldige, beschermde, liefhebbende honden. en heel erg op hun baasje(s) gericht, en ik wil niet meer anders! en dat hele gezeur over rottweilers dit, rottweilers dat, komt mij wel mijn neus uit.
