Kimmej schreef:Ik vind het altijd een beetje moeilijk te geloven dat mensen niet 'voelen' dat ze iets aanrijden. Ik ben een keer over alleen de achterpootjes van een egeltje heengereden, week net niet genoeg uit, was in een bocht en gebeurde zo snel.. maar ook dat voelde ik wel degelijk! Gestopt, teruggelopen langs de weg en heb het diertje uit zijn lijden moeten verlossen want van de achterpootjes was echt niks meer over. Als een klein kind zitten janken natuurlijk. Ik kan me dus ook niet voorstellen dat je gewoon doorrijdt.
Dit snap ik ook niet zo goed
misschien als je 'm alleen schampt met de bumper of zo 
Wij hebben helaas ooit een kat doodgereden 's nachts op een 80 km weg. Het ging zo snel, dat ik zelfs niet had gezien dat het om een kat ging. De knal was zo hard, dat ik dacht dat we op z'n minst een mens of een hert hadden geraakt
Uiteraard gestopt, gekeken of ie nog leefde en of ie een bandje om had en de kat naar de kant gehaald. Helaas (of misschien maar beter ook) was ie op slag dood. We stonden daar wel in the middle of nowhere, midden in de nacht, geen huizen in de wijde omgeving en de kat had geen bandje om. Eigenaar vinden was dus niet mogelijk. Maar haal zo'n beest in ieder geval van de straat af, denk ik dan... Beestje was nu nog toonbaar, als er nog een paar auto's overheen zouden rijden niet meer
). Ik zou in elk geval de dierenambu bellen en als het dier nog leeft naar de dierenarts gaan of op de ambu wachten.
), maar 's ochtends zouden ze komen en superbedankt voor het bellen. Die ochtend was hij inderdaad opgehaald, om een chipcheck te doen en te kijken of ze een eigenaar konden achterhalen (kans is erg klein, boerengebied met weinig woonhuizen, maar wilde zelf gewoon niet dat hij daar bleef liggen).
). Een verdwaalde meerkoet (midden in de winter, was -20 buiten) op ons balkon midden in de stad (geen water in de wijde omgeving) wilden ze ook pas de dag erna komen (beest was nooit zelf weggekomen!). Maar een dode kat langs de weg komen ze wel voor...