Paintlinger schreef:Yamcha: Weet ik, vandaar ook de vraag: Wat heeft je hond verder aan het herseninfarct overgehouden...
Alleen een scheve, hangende mond/lip.
Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Sky_Sam_Floo schreef:Paintlinger schreef:Dan vraag ik me af of het wel een herseninfarct is geweest.
Afgezien van de pijn, is het wel dezelfde hond?
Ja, hij is niet heel erg veel anders dan normaal.
Als hij buiten is of water ziet dan rent hij wel rond hoor.

slimmerik schreef:Willeke12 schreef:Je bent wel negatief hoor. mijn hond heeft echt niet veel pijn gehad met de Pijnstilling en al had hij dat wel gehad dat had ik het niet zover laten komen, er bestaat ook iets van een dier een kans geven en niet gelijk maar laten inslapen
Een hond 'n jaar lang aan de pijnstilling zou bij mij echt te ver gaan. Maar ieder trekt voor zijn eigen dier de grens. Is je goed recht maar ik zou het absoluut niet doen.
En de TS schrijft in de openingspost:Sky_Sam_Floo schreef:hij heeft de laatste tijd ook erg last
van zijn staart.
Hij houd het uiteinde in een soort boog en als je het ook maar aanraakt begint hij behoorlijk te grommen.
Hij is niet meer enthousiast als hij werd uitgelaten, en heeft een erg 'suffe' blik in zijn ogen.
Nou dat is absoluut niet het gedrag van een labrador. Dier moet dus erge last hebben en als je hem toch niet van plan bent te opereren zoals haar moeder er over denkt dan zou het imo tijd worden om afscheid te nemen....
Maar ik begrijp dat moeder van TS eerst even wil afwachten. Dat kan ik me voorstellen maar ik zou daar niet al te lang tijd voor nemen.... Als een hond niet volledig "hond" kan zijn waarvoor laat je hem dan nog doorleven? Omdat je hem nog niet kunt missen? Dient zoiets de hond? Maar een grote beslissing nemen moet je als mens soms naar toe groeien... Veel wijsheid dus en sterkte voor het dier !!

keona schreef:ik heb ook een hond gehad met een herseninfarct.hij heeft hier na nog ligt aanvallen gehad en 1jr later heb ik hem laten gaan.mijn hond had zijn poten niet meer onder controle,op het begin ging dit nog heel goed,maar na een jaar viel hij zelfs met plassen en poepen.en dit wilde ik mijn vriend niet aan doen,het was wel moeilijk,want met spelen zag je niks aan hem,maar dat was normaal zei de arts(met rennen denken ze niet en gaat het vrijwel van zelf met lopen dus niet).mijn hond heeft dat jaar op geloof prednison pilletjes het nog goed gedaan.mijn maatje is er helaas niet meer.ik hoop voor jou dat het bij trekt en hij niet nog een aanval krijgt.de hond die ik nu heb heeft wel eens last van de rug gehad maar een echte hernia weet ik niet of ik het zo kan noemen.hij kon dan iet lopen had een ontsteking in de rug,laatste keer heeft hij ook een pilletje met prednison gehad(eerst zonder maar werkte voor hem niet genoeg),deze met prednison had hij maar 1pilletje nodig en dag erna was het weg.ik heb de pillen boven liggen kan kijken hoe deze heten misschienis het wat voor jou hond.maar is het een echte hernia of heeft hij ook een ontsteking in zijn staart/rug.
Ik mis hier iets geloof ik, zijn pijnstillers hier niet voor uit gevonden, dat we dieren en mensen pijnloos door het leven kunnen laten gaan?