Bokt.nl

**Geplaatst**: 15-02-12 22:18

Geplaatst: 15-02-12 22:18

Ik ben vrijwilliger geweest in het dierenasiel en 9 van de 10 zijn juist wel schatjes! Het probleem is alleen dat MENSEN te snel te veel van ze verwachten en dat geven de meeste honden dan ook aan. Veel honden worden naar het asiel gebracht omdat er een baby op komst is,scheiding,naar bejaardetehuis moeten, eigenaar overleden, ruzie met andere hond in huis etc. Niet alle honden in het asiel hebben ernstige gedragsproblemen. Je moet gewoon rekening houden dat een herplaatser een flinke rugzak KAN hebben, als je daarmee om kan gaan is er toch niets aan de hand?

Heb zelf 2 herplaatsertjes geadopteerd. 1 van-alles-wat-hondje op 6 jarige leeftijd en een Chihuahua op 2 jarige leeftijd. De 6jarige heeft een flinke rugzak,trauma's en slecht gesocialiseerd en heb daar onwijs veel werk aan gehad maar spijt? Nee! Kan me geen beter maatje wensen!
De chihuahua was wat onzeker maar dat kwam meer omdat de situatie voor hem veranderde. Gelukkig goed gesocialiseerd en niet zoveel werk aan gehad behalve wat commando's aanleren.

**Geplaatst**: 15-02-12 22:30

Geplaatst: 15-02-12 22:30

Mijn eerste hond was een herplaats staff van toen 2 jaar oud en ik was de 6de eigenaar. Chronisch diarree, veel kotsen, mager, vrees om alleen te zijn, doodsbang voor vuurwerk, voetzolen als een pup omdat er nooit mee gelopen werd, vergroeide voorpoten door slechte voeding in de puppytijd, artrose op zeer jonge leeftijd in zeer extreme vorm, botsplinters in een voorpoot en zo kan ik nog wel even doorgaan over de brok ellende die ik in huis heb gehaald. En al deze ellende valt compleet in het niets voor alles wat ik van deze fantastische hond heb gekregen, wat een geweldig dier was dat zeg! Helaas heeft hij nog net zijn 7de verjaardag kunnen vieren en toen was hij echt op. Veels te jong gestorven en dat door al die pokke eigenaren die zo slecht met hem zijn omgesprongen...kan er nog boos om worden.
De staf die ik nu heb, heb ik wel van pup af aan, mijn zoon was toen net 3 en vond een herplaatser niet het juiste moment. Daarnaast had ik wel echt de "ellende" van een ander overgenomen. Daar heb ik echt nooit spijt van gehad want hij was al die rekeningen dubbel en dwars waard. Maar met een peuter in huis en net een nieuwe woning, durfde ik het even niet aan. Toch is de liefde en genegenheid die je krijgt van een tweedehands hond (of zesdehands...) niet te beschrijven zo mooi. Toen ik mijn pup net had kreeg ik heel vaak opmerkingen als: leuk he een pup, die kan je lekker naar je eigen hand zetten of daar krijg je een veel betere band mee dan met een volwassen hond. O, wat werd ik dan boos! Mijn volgende hond kan zomaar weer een tweedehandsje worden.

**Geplaatst**: 15-02-12 23:33

Geplaatst: 15-02-12 23:33

One_Love schreef:
Mensen die zeggen dat asielhonden van die schatjes zijn hebben blijkbaar erg veel geluk gehad want schatjes zijn het 9 van de 10 niet!

Ha ha ha

Ik werk toevallig op een dierenasiel, al 5jaar. Kan jou vertellen dat de meeste wel schatjes zijn sommige hebben een gebruiksaanwijzing maar heb zelden een hond meegemaakt die niet herplaatsbaar is.

**Geplaatst**: 15-02-12 23:48

Re: Bokkers met herplaatsers

Geplaatst: 15-02-12 23:48

Heb een herplaatser uit Spanje

Wilde na soulmate Nouz een ongecompliceerde, volwassen hond. Zo eentje die zonder problemen in ons pas verbouwde (en echt compléét verbouwde) huis kon zonder brokken te maken (wat puppies toch altijd wel doen). Uiteindelijk beland bij de Spaanse honden en verliefd geworden op 2 honden: een zwarte, nog in Spanje, weinig informatie over bekend maar in een verder traject had ik in elk geval wát informatie kunnen krijgen. Wat ze me in elk geval konden vertellen was dat ze erg lief en vriendelijk was, ongecompliceerd. En een vos-achtige, Havanna. Al in de opvang in Nederland dus een wereld aan informatie over, maar ohh zo angstig. Viel als een blok voor Havanna.
So much voor ongecompliceerd, want dat angstige, dat heb je er niet zomaar uit en is verrekte lastig. Ze kan na 5 maanden hier nog steeds niet los want als ze schrikt, is ze foetsie (I lived it, niet grappig :')

). Toen ze uit huis ontsnapte heeft me dat ongetwijfeld een paar jaar van mn leven gekost door de stress maar goed, ze is weer veilig en wel thuis. Kost ontzettend veel energie om haar ''goed'' te krijgen maar gaat steeds een beetje beter. Ze is het allemaal méér dan waard, ze is echt verschrikkelijk lief en gewoon ontzettend leuk en grappig. In huis de makkelijkste hond ooit, totdat je iets verandert, dan gaat ze in de stress (wat zich uit in veel rondlopen en ''kletsen'').
Absoluut geen spijt van! Komt allemaal wel goed, maar het heeft veeeeel tijd nodig.

Zal ik ooit nog eens kiezen voor een herplaatser, al dan niet met ''probleem''? Weet ik niet. Ik ben niet zo consequent met dat soort dingen, misschien ooit een pup en dat kan van alles worden, van Dobermann tot Boomer

Maar neemt niet weg dat ik heel erg gek ben op Havanna en dat ze echt mijn vriendinnetje aan het worden is

Soms is het heel erg moeilijk en vraag ik me af waar ik in 's hemelsnaam aan ben begonnen, maar dan houdt ze dat lieve koppie met die grote oren weer schuin en dan is alles weer meer dan de moeite waard

Ik houd overigens ook een blog bij over onze vorderingen, link staat in mn profiel, voor de nieuwsgierigen

**Geplaatst**: 15-02-12 23:51

Geplaatst: 15-02-12 23:51

Wij hebben onze duitse dog teef van inmiddels 6,5 jaar van Marktplaats afgehaald toen ze 2,5 jaar was. Slechtste manier ooit en we zullen het ook nooit meer doen op die manier. Ze werd dezelfde avond nog gebracht vanuit Duitsland (in een Fiestaatje met 2 volwassen, 2 kinderen en 2 duitse doggen, knap hoor!). De mensen zijn 5 minuten binnen geweest en toen weggegaan. als de hond niet beviel dan konden ze haar eventueel een aantal dagen wel weer ophalen. Raar verhaal allemaal. Ze bleek niet zindelijk, bang van alles op straat, maar wel intens lief. Ze is vanaf dag 1 mijn oogappel. Een maand later kwam haar baarmoedermond naar buiten tijdens haar loopsheid en moest ze met spoed geopereerd worden. 3 maanden later moest ze om die reden gesteriliseerd (of nja, gecastreerd worden), omdat het weer zou gebeuren. Ook had ze entropion (oogleden die naar binnen staan) wat door de vorige eigenaren weggewuifd werd met de mededeling dat ze snel vieze ogen had en die moesten we regelmatig schoonmaken. Ze waren vuurrood en fiks ontstoken toen we haar kregen. Ook had ze enorm last van haar heupen en was ze moddervet. het heeft ons veel tijd, training, liefde en moeite gekost, maar god wat een perfecte hond is het geworden. Ik zou niet meer zonder haar kunnen, ook al weet ik dat die tijd er ooit aankomt. Ze is enorm dankbaar, zeer trouw, gewoon een superlief maatje.

Hier een pup bijgenomen, bij een hele slechte fokker, veel ellende gehad met een zieke pup, vervolgens veel sloopgedrag en dominantieproblemen (niks wat we niet aankonden hoor

). Ook dat is een superfijne hond geworden, maar heeft me wel doen besluiten dat een eventuele volgende hond, wel weer een herplaatser wordt. Op één of andere manier stralen die dieren een bepaalde dankbaarheid uit. Nog trouwens dan de doorsnee hond.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-02-12 23:56

Geplaatst door de TopicStarter : 15-02-12 23:56

Wat veel reacties zeg, leuk! Vooral leuk om te zien dat een deel van de 'vaste' mensen die op bokt in hondentopics reageren ook herplaatsers hebben.

Jouw blog ga ik volgen amyz, leuk!

Hier zelf dus inmiddels al weer dik 2 jaar een herplaatsbeagletje, echt een heerlijk ding, kan er nu veel meer mee dan eerst. In het begin had ik heel veel moeite met hem, maar ik kan hem steeds beter inschatten en hij mij, dus dat blijft maar beter gaan. Na Beau komt er vast weer een herplaatser

**Geplaatst**: 16-02-12 00:02

Geplaatst: 16-02-12 00:02

Jup, heb er al meerdere gehad, allemaal Jack Russells(stamboomloos). Waarvan 1 behoorlijk verknipt en heel veel meegemaakt, die is inmiddels overleden. Ik heb momenteel nog twee jackies, waarvan 1 die ik 5 jaar geleden heb opgehaald bij mensen omdat hij zo agressief was dat hij moest worden ingeslapen volgens hun dierenarts. Tis echt een lieve hond, weliswaar soms wat apart, maar agressief? Nee echt niet. Heel bang en onzeker, ja. Gaat inmiddels natuurlijk al heel lang supergoed, maar in he begin was die hond zo bang. Zijn nagels knippen gaat niet bijvoorbeeld, dan hangt ie in je arm. Bij de dierenarts geprobeerd met 5 man sterk en een muilkorf en hij wist nog steeds iemand te pakken. Dus doen we niet meer en hij houdt zijn eigen nagels keurig bij(bijt gewoon zelf een stukje af als het nodig is, haha). Echt een scheet van een hondje is het. Ik zou zo weer een herplaatser nemen. geen twijfel, liever zo eentje zelfs!

**Geplaatst**: 16-02-12 08:48

Geplaatst: 16-02-12 08:48

princesmax schreef:
One_Love schreef:
Mensen die zeggen dat asielhonden van die schatjes zijn hebben blijkbaar erg veel geluk gehad want schatjes zijn het 9 van de 10 niet!

Ha ha ha Ik werk toevallig op een dierenasiel, al 5jaar. Kan jou vertellen dat de meeste wel schatjes zijn sommige hebben een gebruiksaanwijzing maar heb zelden een hond meegemaakt die niet herplaatsbaar is.

IDd ik met 9 jaar ervaring denk er exact hetzelfde over. Nu ook geen honden met problemen. Echter wat is een probleem? Wij hebben nu een hond die katten op eet. Voor mij een enorm probleem en voor een ander is dit gegeven totaal niet van waarde omdat hij/zij geen katten heeft en de tijd heeft om flink met de hond bezig te zijn en te trainen zodat hij wel los kan zonder erachter aan te gaan.

Niet een gegeven puur om een discussie aan te gaan maar er zitten in NL asielen meer probleemloze honden als tussen de honden die uit het buitenland komen. Bijv. dat enorme bang zijn/terughoudend zijn. Dit moeten die honden van nature hebben om op straat te overleven. Om dat te kunnen onderdrukken kost enorm veel tijd en 100% goed komen zal het nooit.

**Geplaatst**: 16-02-12 08:56

Geplaatst: 16-02-12 08:56

Ik had/heb ook 4 herplaatsers.....maar ja..niet zo gek als je in het asiel werkt,er kwam regelmatig wel eens wat mee naar huis :')

Opvangkittens/katten uit een operatie die bij mij herstelden/wilde katten om tam te maken enz..enz..

4 zijn er gebleven.
1 york,afstand en was niet zindelijk.
Heb haar in 2009 moeten laten inslapen

,maar mis haar nog iedere dag.
Het was gewoon echt mijn hondje.
1 kat uit een operatie (amputatie poot),bij mij herstellende en nooit meer weg gegaan.
Kat was toen al 12 jaar en heb ik in sept helaas moeten laten inslapen

Dan had ik nog een kat,maar die is bij mijn ex gebleven toen ik bij hem weg ging.

En ik heb nu nog een teckel rondlopen.
Was een zwerfhondje,vernield alles in huis als je weg bent.
Hem heb ik ondertussen ook alweer 10 jaar (hond is nu 11) en hopelijk mag hij nog even bij ons blijven,al krijgt hij wat ouderdomskwaaltjes..

**Geplaatst**: 16-02-12 09:36

Geplaatst: 16-02-12 09:36

Langcara schreef:
Vraag voor alle mensen hier met herplaatsers:
Kom je met zulke dieren nu vaker problemen tegen dan met pups?

In ons geval wel, maar dat komt omdat we alleen erge probleemhonden overnemen voor tijdelijk of blijvend. Van die gevallen die anders echt niet geplaatst kunnen worden vanwege erge angst, agressie of beide.

Kost veel tijd en moeite om op te voeden, soms vragen we ons wel eens af waar we aan begonnen zijn en we niet gewoon een probleemloze hond willen. Maar wat geeft het een voldoening als je ze langzaam in normalere honden ziet veranderen.

We hebben er nu 3, onze oude kruising die we wel van pup af aan uit het asiel hebben. Maar hij zou eigenlijk naar een ander gaan maar vanwege zijn gedragsproblemen durfde ze dat niet aan bij onervaren mensen. Uiteindelijk zijn die problemen nooit meer bij ons opgedoken, maar wel extreme verlatingsangst.

Donja zou tijdelijk bij ons blijven ivm training van extreme angstagressie. Daarvan waren we na 2 maanden wel uit die tut gaat niet meer weg. Omdat het diep in haar hart een lief kwetsbaar meisje is.en omdat haar verleden zo diep zit dat ze nooit echt stabiel zal worden. Maar toch verandert ze langzaam in soms een heel normale hond.

Chivas is afkomstig uit een belgisch asiel waar hij met 5 maanden door de fokker is heengebracht met 2 zusjes en zijn broer. Van de 2 reuen was hij wel het bangste en het dominantste ook, daarnaast was zijn lijf zo beroerd ontwikkeld dat hij heel erg slap in zijn hakken was. Ook hij trekt langzaam bij al is zijn angst voor honden op dit moment na een zoveelste nare ervaring met najagende honden weer zo erg dat we met uitlaten hem soms moeten aanlijnen omdat hij in paniek terug rent naar de auto. Maar dat komt vanzelf welweer goed.

**Geplaatst**: 16-02-12 10:30

Geplaatst: 16-02-12 10:30

Ik heb sinds vijf maanden een Boxer uit het asiel. Hij zou probleemgedrag laten zien en dat is ook zo, bij mensen die niet weten hoe ze met hem om moeten gaan!! Het vervelende is dat de hond daar 9 van de 10 keer de schuld van krijgt, terwijl het vaak onkunde van de mens is. Ik kan lezen en schrijven met mijn hond, maar ben me dan ook goed bewust van hoe ik hem 'aanpak'. Ik denk dat het probleem vaker in ons mensen zelf zit dan wij denken... Helaas.

**Geplaatst**: 16-02-12 10:35

Geplaatst: 16-02-12 10:35

Wij hebben nu alweer 6 of 7 jaar onze hond, komt ook uit het asiel.
Is daar terecht gekomen omdat de eigenaren te oud werden, toen we gingen kijken was het echt geen lieve hond, nu nog niet tegen vreemden. Maar voor ons is ze heel erg lief.

En we hebben sinds een half jaar een kat, ook uit het asiel. En ik denk dat als één van die dieren dood gaat er weer eentje komt uit het asiel.

**Geplaatst**: 16-02-12 10:38

Geplaatst: 16-02-12 10:38

Ons teckeltje is een herplaatser.
Niet uit het asiel, maar overgenomen van een andere Bokker.
Ze ging uit elkaar met haar vriend en doordat hij altijd samen met zijn hondje geweest was kon hij niet alleen blijven.
We hebben hem toen opgevangen (eventueel tijdelijk) maar huppelt hier nog altijd rond

**Geplaatst**: 16-02-12 10:48

Re: Bokkers met herplaatsers

Geplaatst: 16-02-12 10:48

Wij hebben een Duitse Herder teef die we met 2 jaar opgehaald hebben, we hebben haar nu ruim een half jaar. Ze zou vals zijn tegen andere honden, onhandelbaar en heeft haar hele leven in een tuin geleefd. Zou wel basiscommando's kennen.

Kort samengevat, ze is niet vals tegen andere honden, juist sociaal. Niet gewend om aan een riem te lopen en aan de riem valt ze uit naar andere honden, tot ze dicht in de buurt zijn, dan gaat ze spelen. Kende geen basiscommando's, dus zijn op training gegaan. En nu, het uitvallen aan de lijn gaat er langzamerhand uit. In huis is het een vreselijk luie hond, zolang je haar wat te doen geeft.

**Geplaatst**: 16-02-12 10:53

Geplaatst: 16-02-12 10:53

Ik heb 1 herplaatser gehad.
Hij kwam bij mijn zwager vandaan en die had hem uit het asiel.
Een boerenfox kruising whippet.
Vreselijk druk dier,blaffen als hij opgewonden was.
Wel heel lief en altijd vrolijk.
hij heeft 5 jaar bij mij gewoond,maar kon uiteindelijk niet meer los bij de paarden vanwege het najagen.
Daarbij was hij dan zo stom dat hij bijna doodgeslagen werd.
Zette je hem vast dan bleef hij maar blaffen.
Heb hem dus weer herplaatst in een gezin met 3 kinderen en hij geniet van alle aandacht en spelletjes.

Ik begin nooit meer aan een herplaatser,simpelweg omdat ik de tijd niet heb voor het heropvoeden.
De pups leren namelijk heel natuurlijk hoe jet moet met de paarden en dat leren ze ook van elkaar.
Ik moet ook echt geen moeilijke hond,gewoon 1 die niet wegloopt en in de auto stapt als ik weer weg wil.
Heb nu een dwergpinschertje en wil er mettertijd weer een pup van bij.

**Geplaatst**: 16-02-12 11:13

Geplaatst: 16-02-12 11:13

dierenfan schreef:
Niet een gegeven puur om een discussie aan te gaan maar er zitten in NL asielen meer probleemloze honden als tussen de honden die uit het buitenland komen. Bijv. dat enorme bang zijn/terughoudend zijn. Dit moeten die honden van nature hebben om op straat te overleven. Om dat te kunnen onderdrukken kost enorm veel tijd en 100% goed komen zal het nooit.

Dat denk ik niet. Ik heb zelf een herplaatser uit het buitenland en kom daardoor veel in aanraking met mensen met herplaatsers uit buitenland. Ik hoor vreemd genoeg zelden over problemen met deze honden hoewel je ze juist verwacht. Want die honden hebben het vaak beroerd gehad. Ze hebben reden om bang te zijn, om vals te zijn, en van alles en nog wat. En toch zijn ze dat meestal niet. Ook het weglopen valt 100% mee.

**Geplaatst**: 16-02-12 14:01

Geplaatst: 16-02-12 14:01

Onze oude hond die we in december hebben moeten laten inslapen hadden we overgenomen van m'n zusjes ex-vriend die hem niet meer zelf kon houden nadat de relatie uit ging en hij moest verhuizen.
We hebben nog ruim een jaar van hem mogen genieten voordat hij op 14,5 jarige leeftijd bezweek aan prostaatkanker.

Nadat hij overleden was hebben we een 1,5 jarige Rottweiler kruising uit Spanje erbij genomen. Een vreselijk lieve en aanhankelijke hond, maar nog wel wat onzeker/onderdanig en met verlatingsangst.
We hebben de eerste twee weken beneden moeten slapen, maar met een beetje geduld en oefenen voelt hij zich nu wel zo veilig hier dat hij nu probleemloos zonder ons beneden kan slapen.
Het alleen zijn overdag zijn we nog aan het oefenen (we zitten nu op een kwartiertje alleen kunnen zijn zonder stress) maar we zijn ervan overtuigd dat ook dit met de tijd wel goed gaat komen.
Geduld is een schone zaak.

**Geplaatst**: 16-02-12 16:34

Geplaatst: 16-02-12 16:34

Ik hoor inderdaad ook weinig dat buitenlandse honden angstiger zouden zijn. Je moet niet vergeten dat zo'n hond in korte tijd veel te verstouwen krijgt (oa vliegreis) en ja, dan kunnen ze even teruggetrokken zijn en das niet raar. Zelf heb ik heel bewust gekozen voor een angstige hond, was op slag verliefd dus dan doe je er nog weinig aan

Maar meer dan zat gecompliceerde honden hoor! De extreme gevallen worden pas geplaatst als dat verantwoord is en dan nog niet bij de eerste de beste. Tsja, en dat er bij zijn waar extra werk in zit heb je in nl ook.. Ik geloof overigens niet dat Havanna lang op straat heeft geleefd, wel zit er een enorm nare herinnering aan mensen bij haar. Maar over all is het een vreselijk lieve hond, zit geen kwaad in. :-)

**Geplaatst**: 16-02-12 22:02

Re: Bokkers met herplaatsers

Geplaatst: 16-02-12 22:02

Amyz: Mijn spaanse hondje heb ik gekregen toen hij 4 weken oud was. Hij is in een prullenbak gevonden en zelfs aan hem merk ik bepaalde dingen die niet helemaal kloppen, denk dat het er niks mee te maken heeft hoelang of hoe oud ze waren toen ze op straat leefden. Bijvoorbeeld ik heb nog geen pup meegemaakt met hele heftige voernijd tot ik deze meneer van 4 weken oud kreeg,kon direct hechtingen gaan halen!

**Geplaatst**: 16-02-12 22:07

Geplaatst: 16-02-12 22:07

Langcara schreef:
Vraag voor alle mensen hier met herplaatsers:
Kom je met zulke dieren nu vaker problemen tegen dan met pups?

Soms wel , soms niet, wij hebben 3 herplaatsers, eentje op 9 maanden leeftijd gekregen, super lief in huis ( had voornamelijk bij mensen in huis gezeten en weinig buiten geweest) maar heel onhandig buiten, eentje die we met 5 maanden oud uit een hok gehaald hebben waar ze tot dan toe ingezeten heeft, is ook lief maar toch lichtelijk gestoord en heeft echt haar gebruiksaanwijzing die ik na 10 jaar nog steeds niet helemaal ontdekt hebt. Maar de 3e hond hebben we gekregen toen ze 3 jaar oud was en dat is weer een super makkelijke hond in de omgang.
Ik denk dat ik toch de voorkeur aan een pup geef omdat je die aan alles kunt laten wennen waar ze bij mij mee te maken krijgen en dat stukje inprentingsfase ontbreekt nu bij de 2 honden die ik heb.

**Geplaatst**: 16-02-12 22:08

Re: Bokkers met herplaatsers

Geplaatst: 16-02-12 22:08

Dat hangt er vanaf. Ik ken een broodfokker die duitse herders fokt. Als je daar een pup van koopt, krijg je een bange niet sociale hond die niets kent en weet. Dat krijg je bij zo'n hond niet gemakkelijk goed meer.

**Geplaatst**: 16-02-12 23:18

Re: Bokkers met herplaatsers

Geplaatst: 16-02-12 23:18

Ik heb ook een broodfokpup, die 5 maanden in een paardenbox geleeft heeft met 20 andere pups. Was een heel bang hondje, maar is heel snel bijgetrokken, gelukkig! Toen ik haar ophaalde en haar voor het eerst buiten zette op het gras keek ze om zich heen, heel angstig, en had tot dan toe vanaf haar geboorte alleen nog maar 4 hoge muren gezien en daglicht nog nooit. Dat is erg hoor. Maar ze is een superfijn hondje geworden, ze kan met alle honden overweg en is voor mens en dier altijd vriendelijk. het enige wat je nu na 7 jaar nog aan haar merkt is dat ze haar eten erg verdedigt, maarja daar heeft ze als pup altijd voor moeten vechten dus dat zit er gewoon in. Ze zal je nooit bijten overigens, maar ze verstrakt.

**Geplaatst**: 16-02-12 23:27

Geplaatst: 16-02-12 23:27

Ik heb er ook één.
Helaas kan die niet geplaatst worden vanwege een tumor aan zijn been.
Maakt verder niet uit omdat het een leuk beestje is mag hij de rest van zijn leven bij ons blijven.

**Geplaatst**: 16-02-12 23:30

Geplaatst: 16-02-12 23:30

Wij hebben op dit moment onze 2de herplaatser, een amerikaanse bulldog teefje, haar vorige eigenaar had niet echt door dat zo'n hond veel moest wandelen. Ze was 7 maanden toen ze bij ons kwam.

Onze vorige amerikaanse bull (Macho) was onze eerste herplaatser, we hadden hem gezien op mp en hem toen opgehaald. Hij was er erg slecht aan toe toen hij bij ons kwam (erg mager) Macho zat daar in een kennel met een klein tochterig hokje, hij zat hier in zijn eigen ontlasting, hij werd dus bijna nooit uitgelaten. Toen wij een rondje met hem liepen riepen de buren al hopelijk krijgt hij bij jullie een goed leven. Hij is toen ook met ons mee gegaan, helaas had hij door de slechte zorg een chronische oor aandoening, met eten schrokte hij heel erg maar hij kreeg daar ook niet met regelmaat eten. Helaas is hij maar 3 jaar bij ons geweest (hij was toen 5). We hebben alles geprobeert maar hij is gestorven aan de gevolgen van kanker.
Toen hij stierf hebben we elkaar aangekeken en vol trots kunnen zeggen dat hij in ieder geval nog 3 hele mooie jaren heeft gehad. Wij waren overigens zijn 4de eigenaar.

2 weken na zijn overlijden hebben wij besloten om weer een andere hond een nieuwe start te geven, puur omdat het ons gewoon een voldoening gaf om iets te kunnen doen voor een dier.

**Geplaatst**: 17-02-12 00:30

Re: Bokkers met herplaatsers

Geplaatst: 17-02-12 00:30

Onze hond Noa hebben wij met 6 maanden uit het asiel gehaald. Noa was niet zindelijk, ze was mishandeld, dijbeen was gebroken geschopt en ze werd opgesloten in een badkamer.
Ze was net hersteld van haar operatie ivm het gebroken dijbeen. In het begin bij ons vond ze buiten heel eng, ze durfde amper haar behoefte te doen. In eerste instantie deed ze dat ook binnen, gelukkig wel altijd in de keuken dus dat was makkelijk te dweilen. Mijn vriend werd er wel eens moedeloos van, maar ik was zó gek met haar en we hebben door gezet en na ongeveer een jaar was ze zindelijk. Nu hebben we geen spijt, want wat een ontzettend leuke en lieve hond is het. Nu vindt ze buiten heerlijk, heeft ook dankzij wat goed mee werkende buurtbewoners geleerd met andere honden te spelen. In het begin was ze heel erg dominant in haar spel, maar nu is ze goed gesocialiseerd. Ze is al aardig wat jaartjes bij ons inmiddels. Enige probleem wat ze nog steeds heeft is dat ze geen dierenarts vertrouwt. Dat is echt een drama, alleen al inentingen zijn een ramp. Eén van de dierenartsen kan zich niet voorstellen dat het een lieve hond is..... ze moest een keer onder narcose onderzocht worden (ivm haar poot, die nu gelukkig ook geen problemen meer geeft) dierenarts wilde helpen haar in de auto te doen, maar ze brak dwars door de verdoving heen en beet zijn horlogebandje kapot. Ze voelde dat het de dierenarts was. Dit is wel lastig, want ze is tegenover de dierenarts (elke dierenarts, we hebben haar al bij verschillende gehad) dus wel echt vals en verder tegen helemaal niemand. Ze is ook ontzettend lief voor kinderen en hooguit een beetje wantrouwend als ze iemand niet kent.
Heerlijk dier is het.

Nomineer dit bericht ×