Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Marloes schreef:Voor mij persoonlijk is een hond ook meer dan een kat. Ik heb bij een kat vaak niet echt het idee dat ze je herkennen, bij een hond is dat gevoel sterker en zal je denk ik ook meer een 'vriendschapsgevoel' hebben zeg maar. Zelf zou ik het gewoon een kans geven, als ie naast de mand van een poes gaat zitten zal het met een hond ook niet zo'n probleem zijn, toch? Behalve als ie hem echt eng vindt natuurlijk...
Laat je vooral goed informeren over het soort hond, de een is over het algemeen makkelijker dan de ander. Wij hebben zelf een Drentsche Patrijs en dat is echt een schat van een hond. Ontzettend rustig maar kan ook nog gezellig spelen terwijl ie inmiddels al 11 is en bijna 12 wordt. De meeste honden zijn met 8 al best 'oud' en aan hem begin je nu pas te merken dat ie echt een dagje ouder wordt. Dat is waarom we zo'n hond hebben gekozen. Zou er gewoon goed naar kijken of je een speelsere hond wilt of een 'rustige' Labrador.
Edit: Ik denk dat er wel zeker honden zullen zijn die moeite hebben met kinderen met een beperking. Tenminste, ik werk zo nu en dan op een zorgmanege waar kinderen met een vorm van autisme komen paardrijden op een therapeutische manier. Ze hebben een keer een paard op proef gehad die bij sommige kinderen echt bijna over het draad sprong omdat hij het gewoon niet aankon. Voor een paard is het mentaal best zwaar en de een kan daar beter mee om gaan dan de ander. Ik weet niet in hoeverre dat met honden zo is, maar kijk er wel goed naar!
Normaal kan mijn oppaskindje namelijk behoorlijk afwezig zijn en totaal op een andere wereld zitten, maar bij de hond is dat absoluut niet zo.
Thirty schreef:Een Labradoodle is geen ras, om dat maar even voor te zijn, en is een erg populair ras onder de broodfokkers. Net als bij een boomer is er geen rasstaandaard voor, en je hebt dus geen idee hoe de hond uit gaat groeien en wat voor karakter eruit komt.
Het is wat minder zwaar als ik gedacht had idd, de hond hoeft geen taken uit te voeren?
Ik zou in ieder geval elke sensibele hond uit de weg gaan, want die kunnen woedeaanvallen echt niet aan.
Een showlijn Labrador of Golden zou misschien wel passen.
Ik zou wel lekker een ontspannende sport met de hond gaan doen, zodat die ook zijn ei kwijt kan.
Daarom proberen we eerst zoveel mogelijk informatie en ervaringen te vinden, zodat we goed weten waar we aan beginnen. Een hond koop je ten slotte wel voor de rest van zijn/haar leven.
hafjelinger schreef:Ik heb zelf een autistisch opaskindje van 9 jaar. Hij is niet extreem autistisch, maar bij teveel prikkels kan hij heftig reageren.
Regelmatig hebben zij een oppashond in huis, een Labrador genaamd Jack. Ik kan aan mijn oppaskindje merken dat hij dan anders is: hij laat heel duidelijk weten aan de hond wat hij wil en wacht niet af, omdat hij geleerd heeft dat de hond anders niet luistert. Communicatie dus! Ook houdt hij Jack dan goed in de gaten, hij voelt zich echt leider. Hij voelt zich ook heel verantwoordelijk over de hond en geeft mij instructies over wat ik moet doen als hij naar bed isNormaal kan mijn oppaskindje namelijk behoorlijk afwezig zijn en totaal op een andere wereld zitten, maar bij de hond is dat absoluut niet zo.
Ik kan je verder niet zoveel vertellen hierover omdat ik mijn opaskindje niet elke dag zie, maar ik weet wel dat hij heel graag bij de hond is en zelf ook het liefst een hond wil (wij krijgen over een tijdje zelf een pup, en dat vind hij helemaal super).
Ik wens jullie succes met het winnen van informatie en misschien uiteindelijk zelf wel een hond!
'Yorick, wat vroeg ik net aan je?' 'Eeeuuh... geen idee?' Thirty schreef:Een Labradoodle is geen ras, om dat maar even voor te zijn, en is een erg populair ras onder de broodfokkers. Net als bij een boomer is er geen rasstaandaard voor, en je hebt dus geen idee hoe de hond uit gaat groeien en wat voor karakter eruit komt
Thirty schreef:Puppies zijn alleen echt niet rustig en erg onvoorspelbaar (opspringen/blaffen etc).
Misschien kun je van de blindengeleidenhondenschool/stichting (galgje, iemand?) een hond overnemen die de training niet heeft gehaald? Die zijn ouder dan een jaar, hebben een erg goede opvoeding gehad, maar zijn niet geschikt voor het zware hulphondenwerk.
Embe schreef:Jullie denken er echt goed over na en zien ook jullie eigen 'hobbels' te nemen. Fijn, dat gaat vast helemaal goed komen!
) sorry als het al gepost is, maar:
Weet niet of het is wat jullie zoeken, maar misschien is het het proberen waard! Ik denk dat het voordeel bij deze honden voor jullie ook is dat ze al hun basisopvoeding hebben gehad. Als je nog nooit een hond hebt gehad is het toch lastiger om van begin af aan op te bouwen dan verder te gaan en in stand te houden wat een ander heeft bereikt.
Ik ga dit topic in de gaten houden 
Magrathea schreef:Heb niet het hele topic gelezen (moet eigenlijk leren) sorry als het al gepost is, maar:
Is dit niks voor jullie?
Dat zijn eigenlijk blindegeleidenhonden die toch niet geschikt blijken voor de taak van hulphond, maar wel als 'autismehond'. Het fijne aan deze honden is dat ze al wel enorm bestand zijn tegen drukte en dat soort dingen, hoe zeg je dat, bomproof ongeveer. En, nouja, je moet het zelf maar lezenWeet niet of het is wat jullie zoeken, maar misschien is het het proberen waard! Ik denk dat het voordeel bij deze honden voor jullie ook is dat ze al hun basisopvoeding hebben gehad. Als je nog nooit een hond hebt gehad is het toch lastiger om van begin af aan op te bouwen dan verder te gaan en in stand te houden wat een ander heeft bereikt.
Succes ermee!Ik ga dit topic in de gaten houden
Edit: ik zie dat het vooral voor jonge kinderen is, maar lees even verder voor je het wegklikt. Er staan veel interessante dingen in

Thirty schreef:Als laatste en dan houd ik op.
Ook al is de hond dan al goed opgevoed, dan nog zul je het goed bij moeten houden! Dus een trainer is zeker aan te bevelen.
Zeker omdat het jullie eerste hond is. Zodra je niet sterk genoeg in je schoenen staat, neemt ook een hulphond snel een loopje met je. En dan misschien niet direct, maar zeker na verloop van tijd.

Eydis schreef:In een gezin waar ik begeleid wonen 3 autistische broers, ze hebben sinds 2,5 jaar een therapiehond erbij. Ouders hebben wel honden gehad en hebben zich heel goed voorbereid door naar zo een bijeenkomst te gaan.
Er is vanuit het pgb een hondentrainer gekomen die met de kinderen individueel de gedragsregels aangeleerd hebben (bijv. hond met rust laten in de bench). Nu gaat dat heel goed. De hond heeft een mooie uitwerking op de kinderen. Het geeft ze verantwoordingsgevoel en het spiegelt gedrag.

tamary schreef:http://www.bultersmekke.nl/
Trainen hulphonden bij de eindgebruiker thuis en zijn flexibel qua ras, etc. Mocht je volgens hun in aanmerking komen en niet via pgb, ziektekostenverzekering, etc. vergoeding kunnen krijgen komt dat uit een sponsorpot van hunzelf. Ik weet dat zij bv nu een bordercollie pup helpen trainen als adl en epilepsie hond voor een meisje. Haar oude hondje kan het werk niet meer aan (en was ook geheel fout uitgekozen door de andere hulphondenstichting ivm toenemende adl hulpvraag, je kan nl van een teckel dat soort dingen niet verwachten ivm overbelasting.)
Lees hier veel advies over labrador en aanverwante grote maat honden, maar deze hond hoeft geen zware fysieke arbeid te verrichten. Dier is wel bedoeld voor jong kind dat onzeker is met honden. Ga dan liever opzoek naar een dier in de categorie 15kg en tot 2 jaar (asiel bv) dan een gezakte blindegeleidehond die 23-25 kg weegt en dus een stuk groter is. Echt klein wil je niet voor het geval je broertje wat onhandig is, maar groot hoeft nu ook weer niet. Je wil maatje handzaam, bestand tegen stootje, niet zo groot dat die intimiderend is en niet zo klein dat die een volwassene niet kan bij houden.
Nee, 'formaat labrador' is voor ons klein genoeg. En ik denk dat mn ouders sneller een hondje zouden nemen die echt geselecteerd is op karakter en persoonlijkheid, dan een hondje uit het asiel, die deze druk bijvoorbeeld minder snel zal aankunnen, misschien. Liesje1611 schreef:Bedankt voor je bijdrage! Ik ga ook deze site eens flink doorspitten.
Toch willen we graag een 'iets grotere' hond.. Zegmaar formaatje labrador, ongeveer.
Als het aan mij had gelegen had er de grootste hond gekomen die ik kon vinden, maar dat even terzijdeNee, 'formaat labrador' is voor ons klein genoeg. En ik denk dat mn ouders sneller een hondje zouden nemen die echt geselecteerd is op karakter en persoonlijkheid, dan een hondje uit het asiel, die deze druk bijvoorbeeld minder snel zal aankunnen, misschien.
tamary schreef:Liesje1611 schreef:Bedankt voor je bijdrage! Ik ga ook deze site eens flink doorspitten.
Toch willen we graag een 'iets grotere' hond.. Zegmaar formaatje labrador, ongeveer.
Als het aan mij had gelegen had er de grootste hond gekomen die ik kon vinden, maar dat even terzijdeNee, 'formaat labrador' is voor ons klein genoeg. En ik denk dat mn ouders sneller een hondje zouden nemen die echt geselecteerd is op karakter en persoonlijkheid, dan een hondje uit het asiel, die deze druk bijvoorbeeld minder snel zal aankunnen, misschien.
Voordeel van net puber af leeftijd is dat karakter inschatten een stuk makkelijker is. Verder geldt precies hetzelfde voor hondenrassen wat bij paardenrassen ook zo is : ras maakt bepaald karakter mogelijker, maar ook binnen een ras zijn er uitzonderingen.

En ja bij dieren zijn is fijn, ik had de studie niet overleefd als ik op kamers moest zitten zonder beesten. Van mijn draver heb ik veel geleerd. 
Ten tweede brengt het een ritme aan: voeren, uitlaten en andere dingen die bij de verzorging horen. Standaard routines die het hoofd leegmaken, anders is de neiging tot 'niksen' groot omdat er te weinig ruimte is om wat te gaan doen, maar dat zorgt vaak juist voor nog meer drukte in het hoofd. Ik ben voor