Bokt.nl

**Geplaatst**: 20-12-11 14:02

Geplaatst: 20-12-11 14:02

Maar een hond beseft niet dat-ie doodgaat hè? Hij kan er niet bewust over nadenken zoals jij en ik.
Net zoals dat hij niet bewust plezier heeft, of gelukkig is. Inslapen is in dat opzicht niet 'zielig', want een hond wéét dat helemaal niet. Mensen nemen een huisdier om zichzelf een plezier te doen, uiteindelijk, dus jij wil hem nu houden omdat je hem niet kwijt wil. Is heel logisch, maar de hond heeft geen begrip van 'plezier' en 'geluk', en voelt alleen regelmatig pijn..

**Geplaatst**: 20-12-11 14:06

Geplaatst: 20-12-11 14:06

Tja dit is zo'n moeilijke keuze dat je daar als buitenstaander niks over kan zeggen denk ik. Ons hondje was ook al 3 weken ziek, maar was pas 8 jaar. Misschien hadden we haar 3 weken eerder moeten laten gaan, maarja je weet niet of het nog mogelijk is zo'n hondje er bovenop te krijgen. We hebben daar álles, echt álles aan gedaan, maar het mocht niet baten. Ik denk dat wij 1000'en euro's aan de gezondheid van ons hondje uit hebben gegeven, maar het was het allemaal waard.
Maar ik blijf van mening dat wanneer een hondje oud is en geen uitzicht op verbetering heeft, je niet té lang moet wachten. Het is een moeilijke keuze, maar die keuze gaat er toch komen. Als jouw hondje zonder pijn heel de dag in z'n mand kan liggen en een beetje rond kan scharrelen thuis, zou ik zeggen: geniet nog een paar weekjes van 'm. Maar wanneer je merkt dat een beestje pijn heeft, moet je niet zo lang wachten met de knoop doorhakken.
Maar nogmaal, als buitenstaander kan je daar moeilijk uitspraak over doen. Jij bent heel de dag bij je hondje en ik denk dat je zelf wel weet wanneer je hem moet laten gaan. Sterkte ermee in ieder geval, zal een moeilijke keus zijn.

**Geplaatst**: 20-12-11 14:08

Geplaatst: 20-12-11 14:08

Char_elle schreef:
Tja dit is zo'n moeilijke keuze dat je daar als buitenstaander niks over kan zeggen denk ik.
.....
Maar nogmaal, als buitenstaander kan je daar moeilijk uitspraak over doen.

Juist wel denk ik, omdat TS situatie beschrijft en wij niet emotioneel aan dat hondje verbonden zijn. Soms is een realistische kijk van een buitenstaander net even dat duwtje om de hond niet onnodig te laten lijden.

**Geplaatst**: 20-12-11 14:19

Re: Tot hoever laat jij het komen?

Geplaatst: 20-12-11 14:19

Sowieso vráágt TS om uitspraken van buitenstaanders.

**Geplaatst**: 20-12-11 14:29

Geplaatst: 20-12-11 14:29

Ik heb mijn kat in laten slapen toen ie zelfs geen zin meer had in zalm. Beestje deed alles voor eten, maar op het laatst hoefde hij niet meer. Hij wou alleen maar slapen. Plaste nog wel keurig in de bak

Maar dat was de grens, hij had geen lol meer in eten en voelde zich niet goed.
De dierenarts stelde nog een zware ingrijpende behandeling voor maar dat heb ik geweigerd. Hij kon misschien opgelapt worden, maar dan bleef je maar rekken en rekken terwijl de kwaliteit niet verbeterde. Dus ik hem laten gaan... Zijn tijd was gekomen, geen twijfel over mogelijk. Daar was de dierenarts het ook zeker met mij eens.

**Geplaatst**: 20-12-11 16:04

Re: Tot hoever laat jij het komen?

Geplaatst: 20-12-11 16:04

Als je een goede beoordeling wil over het in laten slapen van je hondje ga je naar een DA, die kan daar een goede uitspraak over doen. Niet wat mensen vanachter hun computer die lezen wat er met het hondje aan de hand is, niet zien hoe het hondje er aan toe is en niet weten wát voor een hond het is.

**Geplaatst**: 20-12-11 17:14

Geplaatst: 20-12-11 17:14

Mijn lieve vriendje is zondag ingeslapen na 16 jaar bij me te zijn geweest. 4 jaar geleden kanker in ver stadia gevonden, zonder behandeling (er was gewoon geen behandeling voor mn vriendje) zou hij niet langer dan een half jaar leven, hij heeft toch nog 3,5 jaar kado gekregen, zondagochtend lag de hele kamer vol bloed, en stond hij te bibberen op zijn beentjes en was helemaal gespannen. Dit was voor mij de druppel, dit kon geen "griepje" zijn, de kanker was uitgezaaid.. Niet gewacht tot maandag, meteen da gebelt, die zei al, het is tijd om hem in slaap te brengen en dat is gebeurt, ik ben er nog steeds kapot van, want mijn vriendje zag ik zo graag zelf inslapen in zn mandje, niet onder stress en pijn bij de da.. Hij had 2 spuiten nodig van die euthanasol, maar na de helft van t eerste spuitje ademde hij niet meer en liep hij al leeg, voor de zekerheid heeft ze de volgende spuit in zn hartje gespoten.. Vreselijk vind ik het nu nog, maar het komt goed, mijn moeder heeft mij een heel mooi gedicht geschreven

Als twee bruine ogen je vragen,
Help me ,want ik voel me niet zo fijn.
Mag je dan ,omdat je voelt, dit is het einde...
Egoïstisch zijn?

Als je van de dokter hoort,
dit komt nooit meer goed.
En hij krijgt steeds meer pijn.
Mag je dan ,omdat je hem niet wilt missen...
Egoïstisch zijn?

Als twee lieve bruine ogen zich sluiten gaan.
Voorgoed en je zonder hem naar huis toe moet.
Met de riem in je hand en een hart vol pijn.
Dan probeer je jezelf te overtuigen,
dit was het beste.
Ik mocht niet Egoïstisch zijn.

Vele jaren was hij bij ons,
elke dag samen was een feest.
En in al die fijne jaren Is hij zelf niet een keer...
EGOÏSTISCH GEWEEST.

En zo is het ook!

**Geplaatst**: 20-12-11 18:37

Re: Tot hoever laat jij het komen?

Geplaatst: 20-12-11 18:37

Heel mooi idd... Char_Elle zegt Ook nog iets over kosten. Heel hard gezegd, die onkosten (zulke bedragen) zou ik al niet meer maken...

**Geplaatst**: 20-12-11 19:39

Geplaatst: 20-12-11 19:39

Joanne1987 schreef:
Heel mooi idd... Char_Elle zegt Ook nog iets over kosten. Heel hard gezegd, die onkosten (zulke bedragen) zou ik al niet meer maken...

Daar ben ik ook heel hard in. Onkosten maken voor een hond die niet meer kan oke maar moeten geen honderden of meer euro's zijn. Die hou ik dan wel voor zijn crematie en nog erger: zijn opvolger

Maar ben dan zelf enorm nuchter in dit soort zaken. Ze krijgen bij mij een tweede leven (zijn herplaatsers) 3 van de 4 waren mishandeld. Ze hebben bij mij geweldige jaren (gehad) en alles wat ze nodig hebben/hadden krijgen ze hier. Echter op het moment dat ik weet dat ze alleen nog maar slechter kunnen worden dan neem ik op tijd een besluit.
Veel liever ga ik dan nog lekker een uur het bos of de dijk op doe ik hun lievelingsding, krijgen ze hun lievelingsmaaltijd waar het dan ook uit mag bestaan en wordt er waardig afscheid genomen.
Maar ik moet zelf 100% achter het besluit staan want het besluit is niet terug te draaien. Daarom (zie post pag. 1) heb ik bij mijn vorige hond eigenlijk net die ene dag volgens sommigen te lang gewacht. Echter voor mezelf was het gewoon nodig en geleden heeft hij zeker niet.

Mijn dieren betekenen enorm veel voor mij want mijn hele leven draait om hun. Alles wat ik doe dat doe ik met of voor hun. Echter als het op is dan is het op en kan ik me daar wel goed bij neerleggen (tot nu toe). Moet er ook geen dagen om rouwen want het betreffende dier heeft gewoon een pracht leven gehad.

Mensen die zeggen 'ik neem geen dier meer want dat afscheid nemen kan ik niet' kan ik dus ook minder goed begrijpen

ben altijd blij dat ze eerder gaan dan ik.

**Geplaatst**: 20-12-11 20:33

Geplaatst: 20-12-11 20:33

Mijn ene hond kreeg na 6 jaar acute leukemie. Ik kon dit nog een paar weken tot misschien een paar mnd rekken met plaspillen en Pretnison, wat ze direct ook keeg vanaf de dag van de uitslag. (donderdags)
Ik heb toen ik het hoorde op donderdag, besloten haar op de maandag erop te laten inslapen.
Beter werd het nl niet meer en om haar door te laten lopen op zware medicatie voor mijn plezier zag ik niet zitten.

Ze was die donderdag nog redelijk. Wel snel moe, langzamer lopen, maar de eetlust was er en ze was nog steeds attent en wederkerig in het contact.
In het weekend erg verwend met aandacht en lekkere hapjes.
Echter werd ze zondags zo slecht en ging het hard achter uit.
Toen maandagochtend de Da op de stoep stond brak mn hart maar ik was blij dat hij er was.

Ik had er niet aan moeten denken om de keuze te hebben gemaakt haar nog langer door te laten lopen.

Mijn andere hond had artrose.
Hier kreeg hij pijnstillers op slechte dagen voor, daarnaast Glucosamine en Chondroitine. Dit sloeg goed aan bij hem.
Daarnaast 1 x per mnd een anabole injectie om de bespiering zo veel als mogelijk intact te houden en aquatherapie om dezelfde reden, zonder zware belasting te hebben.

Uiteindelijk kreeg hij een vergroot hart.
De ene dag was hij nog in orde en had lol in de dingen, de volgende dag zag ik dat hij er klaar mee was. Heel moe, de glans uit zijn ogen, ik voelde het gewoon.
Ook nu met pijn in mn hart hem laten gaan omdat het goed was en vooral genoeg.

Als je zo'n beslissing moet maken, probeer je dan in te leven in hoe het voor je hond moet zijn zoals het nu is.
Kijk er eerlijk naar en vraag jezelf ok eerlijk af of je het voor hem doet of voor jezelf.
Je voelt of je je dier recht doet als je dit op deze manier kunt bekijken.
Maar wees er echt eerlijk in, dat is het belangrijkste.
Dan weet je welke beslissing je moet nemen.

**Geplaatst**: 20-12-11 21:14

Re: Tot hoever laat jij het komen?

Geplaatst: 20-12-11 21:14

Helaas heb ik afgelopen zomer afscheid moeten nemen van mijn eerste DH. Ze had DM, een zenuwziekte waarbij de achterpoten langzaam uitvielen. Ik wist dat het er aan zat te komen en heb heel goed naar mijn meisje gekeken. Uiteindelijk was mijn meisje mijn meisje niet meer, als je begrijpt wat ik daar mee bedoel.

Ik heb langzaam alle leuke dingen van haar af moeten pakken: Ze wilde wel achter het balletje aan en deed dat ook, maar het mocht niet meer van me, ze had geen controle meer over de remmen, waardoor ze over de kop ging. Ze mocht niet meer bij de paarden in de wei. Ze kon eigenlijk niet meer spelen met de andere hond, etc. etc. Toen was het voor mij klaar. Alles wat ik haar langer in leven zou laten, zou puur egoïstisch geweest zijn. Geloof me, zij wilde echt nog wel door gaan, d'r kop was goed, maar het lijf niet meer.

Ik heb geen seconde spijt gehad, het was de juiste beslissing. Liever iets te vroeg, dan iets te laat. Ze heeft zoveel voor mij betekend, dat ik op zijn minst kon zorgen voor een waardig einde.

Jij kent je eigen hond het beste en het is jouw keuze. Dit waren mijn beweegredenen, misschien dat je er wat hebt.

**Geplaatst**: 20-12-11 21:56

Geplaatst: 20-12-11 21:56

wij hebben in maart onze hond in laten slapen, (kruising herder) ze was 13jaar en had het aan haar nieren. Ze is in 1 week toen zo afgetakeld dat we haar in hebben laten slapen, ze plaste zichzelf onder, en het was voorheen een erg schone hond, ook wilde ze niet meer eten en lag alleen nog in haar mand. Onze andere hond (kruising labrador)die is inmiddels 16, ik merk dat hij iets meer slaapt maar hij is nog steeds verzot op eten en wandelen dus daar gaat het nog goed mee.

**Geplaatst**: 20-12-11 22:03

Re: Tot hoever laat jij het komen?

Geplaatst: 20-12-11 22:03

Wij hebben ooit een DH opgevangen. Een zgn. puppyfabriek. na een half jaar bleek ze een ernstige hartafwijking te hebben, bloed afgenomen, bleek ze kwaakdaardige tumoren te hebben. We hebben haar ingeslapen. Ze hadt niet meer mee gemogen naar het hondenveld want dat zou haar teveel kunnen zijn, opereren was geen optie. We hebben haar laten gaan toen het nog dragelijk voor haar was. Heel moeilijk maar heb er absoluut geen spijt van.

Mijn vriendin haar DH was 14 vol met tumoren, zei kon dit niet. De hond heeft maanden alleen gelegen en kon haast niet meer opstaan om te plassen enz. Maar ze at nog en kwispelde nog af en toe? waardoor zei het niet kon. Hond kreeg op een dag nauwelijks lucht meer door de tumoren en vocht in de longen. Dierenarts gekomen en die wilde inslapen, dat heeft hem en mij nog veel moeite gekost om te overtuigen. Zei is overtuigt dat ze op tijd was en misschien wel te vroeg want stel dat? .......

**Geplaatst**: 20-12-11 22:08

Geplaatst: 20-12-11 22:08

En dat gebeurt zó vaak he... arme diertjes.

Maar wat TS betreft, ook nog na al het tegengas, als TS echt een schoon geweten had, had ze dit topic al niet zo genoemd. "Tot hoever..." dat laat al wel zien dat TS ergens ook wel weet dat het hoog tijd wordt de knoop door te hakken. Is mijn bescheiden mening. Ik ben zó tegen dierenleed...
Dit komt best bot over als ik het zo teruglees. Wil TS niet beschuldigen. Maar wakker schudden meer.

**Geplaatst**: 20-12-11 22:10

Re: Tot hoever laat jij het komen?

Geplaatst: 20-12-11 22:10

Er bestaat niet snel te vroeg inslapen bij een dier met pijn, wel te laat...je kan niet eeuwig blijven oplappen omdat je een dier niet wil missen.

**Geplaatst**: 20-12-11 22:15

Geplaatst: 20-12-11 22:15

Joanne1987 schreef:
Ik vind dat het klaar is zodra ze pijn gaan krijgen. Ik heb mezelf altijd de belofte gedaan geen grote medische ingrepen te laten doen die weinig toekomst toe voegen en ook geen medicijn gebruik die enkel levens verlengend of draaglijkmakend zijn

Dit vind ik altijd zo kort door de bocht.
Ik heb een hondje met artrose en loopt hierdoor niet altijd even makkelijk.
Ik ben ervan overtuigd dat hij wel eens last/pijn ervan heeft.
Maar als ik zie hoe graag hij nog rondhuppelt, vind ik het zonde hem in te laten slapen.

Ts, ik vind opzicht dat als het hondje piept het echt best wel pijn heeft.
Ook het naar buiten brengen baart me wat zorgen.
Overleg het anders eens met je da of met mensen om je heen wat die ervan vinden.
Zij kunnen het vaak iets objectiever bekijken.
Het is voor ons heel moeilijk te beoordelen van achter de pc.
Sterkte.

**Geplaatst**: 20-12-11 22:18

Geplaatst: 20-12-11 22:18

Diaz schreef:
Ik zou er nu niet aan moeten denken dit 'gezonde' hondje in te laten slapen..

Huh? Welke gezonde hond? Niet het diertje dat je beschrijft, want die is ernstig en chronisch ziek.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-12-11 22:41

Geplaatst door de TopicStarter : 20-12-11 22:41

GamblersCup schreef:
Maar wat TS betreft, ook nog na al het tegengas, als TS echt een schoon geweten had, had ze dit topic al niet zo genoemd. "Tot hoever..." dat laat al wel zien dat TS ergens ook wel weet dat het hoog tijd wordt de knoop door te hakken. Is mijn bescheiden mening. Ik ben zó tegen dierenleed...
Dit komt best bot over als ik het zo teruglees. Wil TS niet beschuldigen. Maar wakker schudden meer.

Klopt.. je hebt helemaal gelijk!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-12-11 22:43

Geplaatst door de TopicStarter : 20-12-11 22:43

Kuggur schreef:
Diaz schreef:
Ik zou er nu niet aan moeten denken dit 'gezonde' hondje in te laten slapen..

Huh? Welke gezonde hond? Niet het diertje dat je beschrijft, want die is ernstig en chronisch ziek.

Dat is waar.. hij word niet beter dan dit! De dierenarts liet al weten dat de slijtage alleen maar meer word... en bijv zijn tandjes, niet-ingedaalde-balletje, niets kan geopereerd/onder narcose gedaan worden.

Ik ga morgen even met mijn man om de tafel, erna een afspraak maken met de dierenarts voor zijn idee erover, en anders zijn ideen voor de komende tijd..

Bedankt voor jullie reacties! Het is inderdaad een wakker schudden.. het moet geen lijden zijn voor hem...

**Geplaatst**: 20-12-11 23:01

Geplaatst: 20-12-11 23:01

jesito schreef:
Joanne1987 schreef:
Ik vind dat het klaar is zodra ze pijn gaan krijgen. Ik heb mezelf altijd de belofte gedaan geen grote medische ingrepen te laten doen die weinig toekomst toe voegen en ook geen medicijn gebruik die enkel levens verlengend of draaglijkmakend zijn

Dit vind ik altijd zo kort door de bocht.
Ik heb een hondje met artrose en loopt hierdoor niet altijd even makkelijk.
Ik ben ervan overtuigd dat hij wel eens last/pijn ervan heeft.
Maar als ik zie hoe graag hij nog rondhuppelt, vind ik het zonde hem in te laten slapen.

Ts, ik vind opzicht dat als het hondje piept het echt best wel pijn heeft.
Ook het naar buiten brengen baart me wat zorgen.
Overleg het anders eens met je da of met mensen om je heen wat die ervan vinden.
Zij kunnen het vaak iets objectiever bekijken.
Het is voor ons heel moeilijk te beoordelen van achter de pc.
Sterkte.

ieder zn mening, en als jij dit kort door de bocht noemt, prima. maar jouw hondje had ik ook al laten gaan als ik zn baasje was. en ja, ik weet dat ik hier echt heel erg hard in ben, maar je zegthet al, JIJ vind het zonde om hem in te laten slapen, dat zegt in mijn ogen genoeg, dan kijk je naar je iegen en niet naar je hondje. maar zoals ik al zeg, dit is mijn mening, en die van anderen respecter ik ook. en ook ik weet hoe ontzettend gruwelijk moeilijk het is om je beestje te laten gaan...

**Geplaatst**: 20-12-11 23:02

Re: Tot hoever laat jij het komen?

Geplaatst: 20-12-11 23:02

Sterkte en je maakt een goede keuze door met de da te spreken

**Geplaatst**: 20-12-11 23:08

Re: Tot hoever laat jij het komen?

Geplaatst: 20-12-11 23:08

Ik denk dat het voor jullie het makkelijkste is om een bepaald punt te pakken en dat met elkaar af te spreken. Van te voren. Dus niet op het moment zelf moeten beslissen.
Bijvoorbeeld:
- 2 dagen een pijnlijke periode hebben
- andere klachten nog niet eerder genoemd
- incontinent
- noem iets anders

**Geplaatst**: 20-12-11 23:16

Geplaatst: 20-12-11 23:16

Ik denk eerlijk gezegd dat een "vantevoren" al niet meer mogelijk is. Uitgaande wat TS zelf geschreven heeft.

**Geplaatst**: 20-12-11 23:18

Geplaatst: 20-12-11 23:18

Gos... Heb hier een jaar geleden ook een topic over geopend. Mijn chi was echt op, hij ging in korte tijd erg achteruit. Hij ging dementeren en was niet meer zindelijk. Op een gegeven moment kreeg hij een gigantisch dikke keel waardoor hij benauwd werd. Ondanks zijn hoge leeftijd (toen 16) heb ik hem tegen alle adviezen in toch overal op laten controleren, maar ze konden geen aanleiding vinden. Het enige wat ze konden doen is hem meer medicatie voorschrijven, maar die werkte de medicatie voor zijn hartruisje weer tegen. Hij had hed benauwd door vocht op zijn longetjes en die keel bleef een probleem (af en aan). Toen we ook nog eens gingen verhuizen en ik in het vooruitzicht had dat hij totaal geen vertrouwde omgeving etc meer zou hebben, terwijl hij in ons appartement al verdwaalde hebben we helaas besloten om hem te laten gaan. Het is lastig, en vele om mij heen waren al veel eerder op dat punt waarin ze vonden dat hij ingeslapen moest worden. Maar Prince en ik waren er nog niet aan toe. We hebben in alle rust en liefde gewacht tot het moment daar was en dat voelde ook goed.

Mijn advies: volg je gevoel en laat je niks opleggen door anderen, luister naar je hondje, voel hem aan. Jij kent hem als geen ander.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-12-11 23:32

Re: Tot hoever laat jij het komen?

Geplaatst door de TopicStarter : 20-12-11 23:32

thanks

Nomineer dit bericht ×