Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Bizzybijtje schreef:_San87_ schreef:Ik lees even mee, ik heb ook een kat op het aanrecht probleem. Overigens ook een die donders goed weet dat 't niet mag.
Ik sta op het punt de prullenbak (die hij als opstapje gebruikt) open te zetten.
Is een optie.
.annepaardoes schreef:Petfles met steentjes op een harde vloer laten vallen om hem te laten schrikken? Maakt in ieder geval een hels kabaal.

_San87_ schreef:Ik lees even mee, ik heb ook een kat op het aanrecht probleem. Overigens ook een die donders goed weet dat 't niet mag.
Ik sta op het punt de prullenbak (die hij als opstapje gebruikt) open te zetten :').
dat zag ik al helemaal voor me. Verrassing
Maeve schreef:_San87_ schreef:Ik lees even mee, ik heb ook een kat op het aanrecht probleem. Overigens ook een die donders goed weet dat 't niet mag.
Ik sta op het punt de prullenbak (die hij als opstapje gebruikt) open te zetten :').
Oh hemel, raap me opdat zag ik al helemaal voor me. Verrassing
![]()
Wil je dat alsje, alsjeblííéft proberen te filmen?
. 
Moet zeggen dat hij daarna ook echt wel respect had, ik hoefde maar naar mijn shotgun te wijzen en hij was pleite
Traber schreef:Als ik dat zo hoor,vind je kat je niet zo aardig of vertrouwd hij je niet.
Ik heb hem in de gootsteen gezet en de kraan opengedraaid. ik Heb schuurpapier neergelegd. Niets hielp en het enige wat ik ermee bereikte was dat hij bang voor me werd (was nog een kitten)
Meestal zit hij heel gezellig te kijken wat ik aan het doen ben, wil aan de pollepel snuffelen
en als mijn eten klaar is en ik heb opgeschept krijgt hij de pan. Wanneer hij erg in de weg loopt zet ik hem op de grond, hij blijft dan ook weg van het aanrecht tot ik aangeef dat hij er weer op mag.
) Inmiddels vind ik het ook niet meer erg dat hij zo graag op het aanrecht wil, het is een ideale uitkijkpost voor 'm. Ik vind het belangrijker dat mijn kat niet bang voor mij is, of onzeker over wat ik bedoel, dan dat ik het erg vind dat hij op het aanrecht rondloopt. Doekje erover en de haren zijn weer weg toch.
. Ik wil 'm ook niet op bed hebben.
kjoetie schreef:is toch ook smerig, overal kattenhaar
) te gaan, want ik werd er zó zat van. Overal zitten haren, in mijn kleren, mijn tassen, in m'n tandenborstel (wtf
). Dus hij gaat de 15e en dan moet vriendlief van mij ook braaf om de zoveel dagen die kat borstelen, anders heeft het nog geen zin.
. 
kjoetie schreef:Ik wacht ook vol spanning op de beelden
Ik had ook een kat die geen respect had voor de plantenspuit, idd gewoon ogen dicht, oren wegklappen en verwaandbeledigd blijven zitten met zo'n blik van "wat meen jij je nou helemaal, minderwaardig schepsel". Toen heb ik het allergrootste waterpistool gekocht wat ik kon vinden, die op volle druk naast de bank gelegd en de kat letterlijk van t aanrecht geschoten![]()
Moet zeggen dat hij daarna ook echt wel respect had, ik hoefde maar naar mijn shotgun te wijzen en hij was pleite
![]()
GE-WEL-DIG!!!!!
en zo lang de kids toch stiekum elke keer die kraan open zetten voor haar.... zucht
En door emmeren erover hoor. OOK als ze net uit de fontein gezopen heeft. Raar beest
dan mag ik ze vangen... Ach ze is inmiddels al 12. Meestal gaat het goed hoor, omdat ik haar door en door ken.
en ze heeft mijn kids met veel geduld (meer dan bij mij) geleerd hoe je met poezen om moet gaan en dat ze nagels hebben. En op het schoolplein komt ze graag knuffels halen en die kids doet ze niks. Want die kent zij niet dus weet ze ook niet in hoeverre die katten-ervaring hebben
Dus ze heeft ook haar leuke kanten. 

hestejente schreef:Traber schreef:Als ik dat zo hoor,vind je kat je niet zo aardig of vertrouwd hij je niet.
Dat denk ik ook. Weet je iets van lichaamstaal en oogcontact icm katten TS? Wat jij beschrijft klinkt meer als een kat die in verwarring is dan als een kat die jou voor de lol dwarszit.
Toen mijn katertje er net was heb ik maandenlang een belegering om het aanrecht gevoerd. Ik heb hem opgepakt en op de grond gezet. Ik heb hem in zijn nekvel gegrepen en op de grond gegooid. Ik heb hem van het aanrecht geveegdIk heb hem in de gootsteen gezet en de kraan opengedraaid. ik Heb schuurpapier neergelegd. Niets hielp en het enige wat ik ermee bereikte was dat hij bang voor me werd (was nog een kitten)
Tegenwoordig mag hij van mij op het aanrecht. Wanneer ik die kant op slof komt hij enthousiast aangerend via het trapje dat daar speciaal voor hem staat om te kijken wat we gaan doen, en vooral met welke ingrediëntenMeestal zit hij heel gezellig te kijken wat ik aan het doen ben, wil aan de pollepel snuffelen
en als mijn eten klaar is en ik heb opgeschept krijgt hij de pan. Wanneer hij erg in de weg loopt zet ik hem op de grond, hij blijft dan ook weg van het aanrecht tot ik aangeef dat hij er weer op mag.
Hij is heel lief, goed getraind en erg gehoorzaam. Hij weet precies wat wel en niet mag en houdt zich daar ook aan met heel af en toe een kleine correctie van mijn kant. Hij komt wanneer ik hem roep (wanneer ik zijn naam roep komt hij aangelopen, wanneer ik "brokjes" roep komt hij iets harder aangelopen) Inmiddels vind ik het ook niet meer erg dat hij zo graag op het aanrecht wil, het is een ideale uitkijkpost voor 'm. Ik vind het belangrijker dat mijn kat niet bang voor mij is, of onzeker over wat ik bedoel, dan dat ik het erg vind dat hij op het aanrecht rondloopt. Doekje erover en de haren zijn weer weg toch.
En dat is juist een ontzettend lief beestje, heb je net Coco met bloed zweet en tranen (letterlijk) naar buiten gewerkt, komt zij gewoon vrolijk achterna huppelen en gaat vrijwillig naar buiten
kregen was hij kitten, maar wel al oud genoeg hoor... weet niet precies meer hoe oud. Da's trouwens niet helemaal waar dat te jong weggaan gedragsproblemen per se gedragsproblemen veroorzaakt, Madelief (onze andere kat) was 4 weken(!) oud toen we haar in de polder vonden. Gedumpt dus. Dat is nu werkelijk de liefste kat die we ooit gehad hebben