Wat ben ik blij met jullie reacties. Heel erg bedankt daarvoor! Doet me heel erg goed.
Het is een zware dag geweest voor me, en eindelijk nu voel ik me opgelucht. Ik heb zojuist een lang gesprek met de vriendin van mijn zus gehad, en nu is me veel duidelijk geworden.
Nadat ik op Bokt dit verhaal had gepost heb ik mijn moeder gebeld om te overleggen. Mijn moeder was al aan het overdenken om Poekie in huis te gaan nemen, maar ze had het hier toch wel moeilijk mee. Ik heb toen gezegd dat ik de logeerkamer zou gaan inrichten met mandje/krappaal, bakjes etc. en dat ik Poekie in huis zou gaan nemen. Het asiel was pas om 13 uur telefonisch bereikbaar, en mijn moeder zou mij bellen als ze het asiel aan de lijn had gehad. Ik ben ondertussen naar de zadelmaker gegaan, poezentransportmandje al mee in de auto, toen ik tel van mijn moeder kreeg. Poekie was zojuist opgehaald door vriendin van mijn zus.
Hier schrok ik van. Ik had me er juist op ingesteld om Poekie op te gaan halen, was enorm boos op die vriendin, en ik baalde er echt van dat hij weer bij haar was.
Dit was echt het laatste wat ik wilde.
Na de hele dag van slag te zijn geweest, ging om 22 uur vanavond de telefoon. Het was de vriendin van mijn zus. Ze heeft me uitgelegd hoe het gegaan is.
Het verhaal is twee weken geleden begonnen. De vriendin van mijn zus A. vond dat Poekie wat begon te vermageren. Ze had al ander voer gekocht, Poekie ontwormt en voor de zekerheid ook ontvlooid, maar Poekie werd niet echt veel dikker. Vorige week zaterdag ging A. op vakantie, en ze had gepland om de dag daarvoor met Poekie naar de dierenarts te gaan, om hem even na te laten kijken. In de vakantie had ze verzorging voor Poekie en haar andere katten geregeld. Donderdag is Poekie naar buiten gegaan en niet meer terug gekomen. Het bezoekje naar de dierenarts is dus niet doorgegaan. Toen ze zaterdagmorgen op vakantie ging, was Poekie nog steeds niet thuis geweest. A. had die aan de verzorger doorgegeven, maar vond het ook te gek om haar geplande en betaalde vakantie niet door te laten gaan. Gisterenavond is A. thuisgekomen. Ze hoorde dat Poekie nog steeds niet thuis gekomen was, en was van plan vandaag de dierenbescherming te bellen en wat flyers op te gaan hangen.
Vanmorgen kreeg ze een telefoontje van de dierenbescherming dat Poekie in het asiel was ondergebracht en ze is hem meteen gaan ophalen.
Poekie was nog meer afgevallen, dus hij heeft het niet gemakkelijk gehad de afgelopen week. Ze heeft met de dierenarts van het asiel afgesproken dat ze maandag meteen naar de eigen dierenarts zal gaan.
Ik hoorde aan haar stem dat ze echt blij was dat ie terug was.
Ik moet het allemaal nog even verwerken. Het dubbele gevoel dat de kat het echt moeilijk heeft gehad afgelopen week, het gevoel van: Poekie komt naar mij (stiekem toch een Jippie gevoel
) vervolgens horen dat ie terug is naar A. terwijl ik echt even helemaal geen vertrouwen meer in haar had, en nu A spreken en horen wat haar verhaal is....
Ik moet het nog even op een rijtje gaan zetten.
Nogmaals iedereen heel erg bedankt voor de tips, en de hardverwarmende reacties.