Hoe ver ga je en wanneer is het dierenmishandeling

Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
Naelarys

Berichten: 228
Geregistreerd: 29-05-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-08-11 19:33

Ik heb ook een hekel aan dat soort gesjoemel met de natuur... Maar ja, sommige mensen kunnen nu eenmaal geen afstand doen van dingen die hen dierbaar zijn.
Dieren in zo'n gekke rolstoel vind ik nog niet zo raar. Ik heb er wel zo mijn twijfels over, maar ze schijnen er niet zoveel last van te hebben, en om ze dan af te maken is ook overbodig.
Maar aan allemaal gerommel met pijnstillers, chemo's en andere operaties, waarbij de situatie niet/nauwelijks verbetert, zou ik nooit meewerken.
Daarvoor heb ik teveel respect voor het dier. Sommigen zijn echt op sterven na dood, moet je toch ook niet willen voor dat dier?!

BraveSpots

Berichten: 7634
Geregistreerd: 16-10-04
Woonplaats: Brugge (België)

Re: Hoe ver ga je en wanneer is het dierenmishandeling

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-08-11 19:35

Maar wat is 'gerommel met pijnstillers'?

Als ze hun werk doen, en de pijn dus laten verdwijnen, is er niets aan het handje toch?

Naelarys

Berichten: 228
Geregistreerd: 29-05-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-08-11 19:36

BraveSpots schreef:
Maar wat is 'gerommel met pijnstillers'?

Als ze hun werk doen, en de pijn dus laten verdwijnen, is er niets aan het handje toch?

In de zin staat het antwoord al, graag de hele zin lezen voordat je tegen me zegt dat ik ongelijk heb/je het er niet mee eens bent :P
Er staat "waarbij de situatie niet of nauwelijks verbetert" ;)

BraveSpots

Berichten: 7634
Geregistreerd: 16-10-04
Woonplaats: Brugge (België)

Re: Hoe ver ga je en wanneer is het dierenmishandeling

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-08-11 19:39

Ik zeg niet dat je ongelijk hebt. Ik zeg dat het maar vage grens is.

Pijnstillers geven wanneer ze geen effect hebben lijkt me trouwens sowieso niet echt slim. Behoorlijk tijd/geldverspilling denk ik.

slimmerik

Berichten: 16628
Geregistreerd: 01-06-05

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 17-08-11 19:39

Maar net als bij mensen zitten er bepaalde tijden tussen pijnstillers dat de pijn weer aanzwelt.... Ook als pijnstillers op vaste tijden worden gegeven. Plus dat door pijnstillers de dieren dingen die ze wel zouden moeten voelen, niet voelen. Ze gaan meer doen als ze eigenlijk kunnen misschien waardoor ook weer beschadigingen kunnen ontstaan.

Naelarys

Berichten: 228
Geregistreerd: 29-05-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-08-11 19:43

BraveSpots schreef:
Ik zeg niet dat je ongelijk hebt. Ik zeg dat het maar vage grens is.

Pijnstillers geven wanneer ze geen effect hebben lijkt me trouwens sowieso niet echt slim. Behoorlijk tijd/geldverspilling denk ik.


Ik ben gewoon van mening dat het geen zin heeft om zo lang die dieren vol pillen te proppen als hun situatie niet verbetert.
De pijn mag dan wel over zijn, maar de kwaal gaat niet weg.
(Bijv. zwakke pootjes waar een hond steeds doorheen zakt, hij heeft dan wel minder pijn, maar nog wel de andere ongemakken die erbij horen (het door de poten zakken), en dat lijkt me nou niet het meest zinnige om te doen).

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-08-11 19:45

Mijn oudste herder staat nu bij na 3 jaar op pijnstilling en bijna 2 jaar op anabolen omdat zijn achterhand op is. Zolang hij nog plezier in het leven heeft, vrolijk buiten met me mee loopt en levenslustig is gaan we nog met hem door op die manier.
Vorige week waren we bij de dierenarts (iedere 3 weken om een anabolenspuit te halen), toen zei de da dat hij hem nog lang niet wilde inslapen als het zo door blijft gaan omdat hij hem daarvoor nog veel te goed vindt. We hebben er nu een kleine pup bij en hebben ook nog een 4 jarige van hetzelfde ras maar de ouwe is nog steeds de baas, hij hoeft daar eigenlijk ook niks voor te doen. Ook is hij nog steeds speels.
Ik laat hem pas inslapen als hij zelf aangeeft dat hij geen levenslust meer heeft of als hij zichzelf niet meer kan redden (zelf naar de drinkbak lopen, uitgelaten worden e.d.)
Ik vind het niet rommelen met pijnstillers en anabolen ondanks dat de situatie niet of nauwelijks verbeterd, maar hem een zo comfortabel mogelijk leven geven en de extra tijd die hij nog zo graag wil. Over 2 maanden wordt hij 13 :)

Naelarys

Berichten: 228
Geregistreerd: 29-05-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-08-11 19:50

Lamar schreef:
Mijn oudste herder staat nu bij na 3 jaar op pijnstilling en bijna 2 jaar op anabolen omdat zijn achterhand op is. Zolang hij nog plezier in het leven heeft, vrolijk buiten met me mee loopt en levenslustig is gaan we nog met hem door op die manier.
Vorige week waren we bij de dierenarts (iedere 3 weken om een anabolenspuit te halen), toen zei de da dat hij hem nog lang niet wilde inslapen als het zo door blijft gaan omdat hij hem daarvoor nog veel te goed vindt. We hebben er nu een kleine pup bij en hebben ook nog een 4 jarige van hetzelfde ras maar de ouwe is nog steeds de baas, hij hoeft daar eigenlijk ook niks voor te doen. Ook is hij nog steeds speels.
Ik laat hem pas inslapen als hij zelf aangeeft dat hij geen levenslust meer heeft of als hij zichzelf niet meer kan redden (zelf naar de drinkbak lopen, uitgelaten worden e.d.)
Ik vind het niet rommelen met pijnstillers en anabolen ondanks dat de situatie niet of nauwelijks verbeterd, maar hem een zo comfortabel mogelijk leven geven en de extra tijd die hij nog zo graag wil. Over 2 maanden wordt hij 13 :)


Dat is ook een andere situatie dan die ik in mijn hoofd heb (behalve dat voorbeeld van mij van net, want als hij erdoorheen zakt vind ik het ook sneu).
Ik bedoel meer dat als je hond onder de tumoren zit (of niet meer normaal dingen kan doen door een bepaalde kwaal), je hem niet vol pillen moet stoppen...
Maar als hij daardoor wel weer volledig functioneert, dan verbetert de situatie immers voor hem, vind ik het prima.

Tinky12

Berichten: 9435
Geregistreerd: 27-01-06
Woonplaats: Met mijn hart in Amsterdam.

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-08-11 19:51

Er tellen een boel factoren mee...kans op genzing,is er na de behandeling een zeer goede kans op een dierwaardig bestaan,leeftijd en natuurlijk wat het probleem is.

Heb het ook aan de hand gehad,mijn oude paard had erg veel pijn in zijn voorbenen.DA erbij gehaald en na een gesprekje kwamen we tot de conclusie dat we op een lijn zaten.Eindeloos dokteren ging niet gebeuren,daar was hij te oud voor,hij wilde een medicijnkuur proberen.Mijn paard kreeg dus 1 kans en dat middel moest ook binnen korte tijd werken en dat deed het ook.De volgende dag ging hij weer als een kieviet :) kuurtje afgemaakt en helemaal weer in orde.

Paar jaar later was zijn boek vol,laatste hoofdstuk geschreven.Hij ging zich afzonderen van de kudde,stram en stijf en zijn vrolijke blik kwam alleen nog als hij mij zag.De beslissing die ik toen genomen heb heeft ruim een week geduurt maar het kon niet langer zo.Een paard hoort trots te zijn tot op het laatste moment en dan waardig sterven.

Hoe moeilijk zo'n beslissing ook is,ik weiger om een dier te kwellen omdat IK hem niet kan missen.Vind ik vals sentiment en in sommige gevallen grenst het zelfs aan dierenkwelling.
De grens is dun en radicaal keuzes maken kan soms moeilijk zijn,de voorwaarde om een dier te mogen houden houd zeker in dat het dier een waardig bestaan moet kunnen hebben.Houden van is immers ook loslaten...

Daantje

Berichten: 4290
Geregistreerd: 22-02-05
Woonplaats: *My own little dreamworld*

Re: Hoe ver ga je en wanneer is het dierenmishandeling

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-08-11 19:59

Dit onderwerp zet me toch altijd weer even goed aan het denken.
En nog altijd ben ik er niet uit, natuurlijk moet ze paardwaardig door het leven kunnen gaan.
Maar waar ik precies de grens zou leggen durf ik niet te zeggen.. Ik ken mezelf te goed om te weten dat wat ik nu zeg helemaal kan veranderen als ik daadwerkelijk in die situatie zit...

Ik hoop natuurlijk ten alle tijden dat ik het beste voor haar kan doen, in elke situatie die zich voordoet.
Hopelijk kan ik dit ook nog waarmaken :)

LadyMadonna

Berichten: 62314
Geregistreerd: 09-01-01
Woonplaats: werkendam (NB)

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-08-11 20:11

BraveSpots schreef:
Maar wat is 'gerommel met pijnstillers'?

Als ze hun werk doen, en de pijn dus laten verdwijnen, is er niets aan het handje toch?


Dat ligt er wel maar net aan. Als ze doordat ze de pijn niet voelen zichzelf weer overbelasten.... tja

BraveSpots

Berichten: 7634
Geregistreerd: 16-10-04
Woonplaats: Brugge (België)

Re: Hoe ver ga je en wanneer is het dierenmishandeling

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-08-11 20:14

Dat ligt er inderdaad maar net aan.

In het geval waar ik pijnstillers zou geven (HD bij mijn hond) maakt me dat niet zoveel uit. Het gaat dan puur om de jaren/maanden die ze extra krijgt. Elke (pijnvrije) dag is voor mijn part meegenomen in dat geval.

Laika

Berichten: 3208
Geregistreerd: 05-02-02
Woonplaats: Heerde

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-08-11 22:04

Berdien schreef:
Het punt is dat je een dier niet duidelijk kunt maken waarom je hem wekenlang op sluit in een box, een chemokuur laat onder gaan of waarom je elke dag weer het gevecht om die pil aan gaat. Een dier ervaart alleen de last en de pijn die het nú heeft. Een dier kent ook geen toekomst, die leeft in het nu. En als het nú dieronwaardig is, en de toekomst maar een marginale verbetering laat zien, dan laat ik een dier gaan. Een dier weet niet dat het ingeslapen wordt. Die denkt niet 'mijn baasje huilt tranen met tuiten dus ik zal nou zometeen wel dood gaan'.

Daarnaast merkt een dier het niet als het een week 'te vroeg' wordt ingeslapen. Maar elke dag te lang is er één te lang. Dat vind ik ook wel eens DA aan te wijten 'nog even dit proberen' en 'wie weet wordt het hiermee wel beter', en er wordt maar aangeprutst en geklooit met zo'n dier.

Als een dier dusdanig pijn heeft of ziek is dat het zijn normale levenspatroon niet meer goed kan volbrengen en de toekomst laat geen verbetering zien, dan is het voor mij klaar. Je kunt die keuze maar één keer maken uiteindelijk, en als ik zie hoeveel mensen hun dieren godsgruwelijk lang door laten lijden.. dat zou ik nooit voor mijn dieren willen.

Bovenstaande klinkt misschien kil, als er echter een diertje dood gaat haal ik tranen met tuiten. Maar uiteindelijk ben ík diegene die de verantwoording over mijn dier heeft, en die wil en moet ik nemen.


Hier ga ik helemaal in mee. Met een kanttekening. Ik heb mijn yorkie ook 2 jaar lang met pijnstillers gehad. Ze genoot van het leven, maakte wandelingen van ruim een uur. Maar toen die pijnstilling zijn werk niet meer deed heb ik haar laten gaan.

Pauline
Berichten: 12241
Geregistreerd: 10-01-01
Woonplaats: Zuid Holland

Re: Hoe ver ga je en wanneer is het dierenmishandeling

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-08-11 23:09

Ik vind, als leven lijden wordt, en jij als mens gaat daar mee door, neigt het naar mishandeling in de letterlijke zin, een handeling die mis is...niet meer passend bij de situatie.
Dus dat is pillen geven die tegelijk andere organen aantasten, een uitzichtloos lijden, maar ook een Ier dat zo onhandelbaar is dat er zoveel beperkingen worden opgelegd om leefbaar te blijven in onze samenleving. Dat vind ik ook een mis- handeling. Een onwaarig leven.

Een dier op drie poten kan best door. Maar als dat steeds gelazer en ontsteking geeft, of overbelasting elders in het lichaam mag het van mij stoppen.

Veel dieren worden imo uit egoïsme in leven gehouden. Kijk, ik kan dat paard wel aan. Kijk, ik kan die hond wel in leven houden met tig kunstgrepen. Ja maar mijn dier missen kan IK nog niet aan. Eindeloos doofste moeken op artrose poten en gewoon alleen maar leven op pijnstillers..dat gaat mij niet gebeuren iig.
Dan laat ik mijn dier gaan...met pijn in mijn hart, maar met de troostende gedachte dat mijn dier niet langer heeft moeten lijden dan tot dat ik inzag dat het niet meer ging.

Jolliegirl

Berichten: 36219
Geregistreerd: 18-07-04

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-08-11 23:13

BraveSpots schreef:
Het is trouwens een trend die je vaker ziet tegenwoordig, althans op forums.

Dat iedereen je maar zit 'aan te moedigen' om je dier in te slapen. Ik vind niet dat iemand anders daar iets mee te maken heeft. De grens is zo dun dat je zelf vaak al moeite hebt om hem te bepalen, laat staan een buitenstaander.

Imo is het iets waar je niet hoort over te oordelen.



Helaas moet je soms mensen hun ogen openen...
Mensen die egoïstisch zijn.. en het dier alleen maar voor hun eigen willen houden en laten leven.....

Zo heb ik al meerdere mensen geholpen om over het twijfel punt te komen..
Zowel dieren die afgemaakt werden als dieren die nu weer volledig genezen zijn verklaard....



Ik vind ook : Als leven lijden ZOU worden is het einde oefening.....
Ik wil dat soort situaties vóór zijn.

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-08-11 23:28

Moeilijk onderwerp dit.....
Ik kan me erg goed aansluiten bij Berdien, merk ik.
Maar je moet kijken naar je dier imo. Mijn Beau was dol op bewegen en sporten, die hond heeft zelf nooit geaccepteerd dat hij ouder werd........... die kon ik niet stilleggen. Ik denk dat Raphi net zo is. Dimo weet ik niet, die is anders.

Heero is weer anders wat, die hond was kerngezond, maar zo verknipt en gevaarlijk dat haar een onwaardig leven beschoren zou zijn.... die kon ik niet aanhouden...... ik durfde dat ook niet, veel te bang dat er weer iets zou gebeuren.......

Neej

Berichten: 17620
Geregistreerd: 25-08-03
Woonplaats: In het huisje bij het boompje en de beestjes

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-08-11 23:41

Poeh, zwaar onderwerp.. Lastig ook..

Ik denk echt dat het heel afhankelijk is van het dier.. Als ik kijk naar de reu van mijn schoonouders.. Die stond de laatste maanden van zijn leven ook op pijnstillers. Ik kwam op dat moment al 5 jaar bij mijn schoonouders over de vloer, en ik ken die hond niet anders dan aardslui. Echt waar hoor, ik geloof daar nooit zo in maar we hebben 'm zeer regelmatig meegenomen naar het strand of het bos ofzo, en meneer sjokte maar zo'n beetje tussen je in. Niks niet rennen springen en gek doen (ook niet toen ie een jaar of 5 was) maar alleen een beetje sjokken. Kreeg altijd het idee dat ie wandelde omdat wíj wandelden, maar dat het van hem allemaal niet zo hoefde.. Tja, zo'n hond is misschien prima tevreden met een zeer rustig leven, korte wandelingen en vooral veel rust.

En als ik dan mijn eigen reu zie. Okee die is nu 17 maanden, maar een grotere lolbroek kun je je haast niet voorstellen. Altijd rennen, altijd blij, die zou écht niet blij worden van een beperkt leven.. Op het moment dat het dier zichzelf niet meer kan zijn is denk ik het moment om er een eind aan te breien...

Magrathea

Berichten: 21851
Geregistreerd: 08-08-10
Woonplaats: In een boom aan de gracht

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-08-11 23:55

Ik ga wel een beetje mee met wat iedereen hier zegt. Zolang het dier nog kan genieten, maar je zelf al weet dat het eigenlijk uitzichtloos is (bijv. een ziekte die voor veel pijn zorgt, maar die met pijnstillers te bestrijden is, waar alleen de ziekte niet beter van wordt) moet je het dier kunnen laten gaan. Neem nog een weekje om afscheid te nemen en hem/haar helemaal te pletter te verwennen en dan is het mooi geweest.
Mensen hebben die wens ook vaak.. Niet aftakelen, maar waardig en zonder pijn sterven. Kan me niet voorstellen dat dieren het liever anders hebben.

Een kennis van me had een kat die vrijwel geheel doof en blind was, maar die wandelde nog steeds elke dag buiten haar rondje (erg traag en voorzichtig, maar toch). Ze was zo dement dat ze het verschil niet zag tussen haar baasjes en een wildvreemde :P (tijdens haar leven was ze best schuw). Maar die kwam nog buiten, at nog met smaak haar brokjes en lag elke avond spinnend op de bank. Uiteindelijk kreeg ze het aan haar nieren en is ze ingeslapen. Maar zoals ik het lees hadden sommigen het bij doof/blind/krakkemikkig lopen al gedaan..

Dieren zijn ook niet stom. Als zij er zelf echt geen zin meer in hebben, stoppen ze met eten. Daar kan je heel goed aan zien hoe het voor een dier nog is. Verder is het aan het baasje..

Edit: nog een voorbeeldje, Sanne uit ons asiel. Klein hondje met iets van een jack russell erin. Kwam als zwerver binnen, totaal verschrompeld, en ze zijn 2 uur met haar gebit bezig geweest eer de tanden er weer een beetje normaal bij stonden. Hartstikke doof en last van staar. Maar ze liep tijdens het wandelen altijd voorop en was altijd in voor een knuffel :) Misschien niet helemaal hond waardig (met doof zijn enzo), maar ze slijt nu haar oude dag bij een bejaard echtpaar :).

BeeMed
Berichten: 3030
Geregistreerd: 29-09-08

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-08-11 00:07

erg lastig. De scheidslijn tussen 'houden van en ik wil het beste voor mijn beestje' en 'ik ben een egoïst en wil mijn dier onnodig lang bij me houden omdat IK hem niet kan missen' kan heel erg dun zijn.

Mijn kat is mijn lust en mijn leven, en alleen al het idee dat hij er op een gegeven moment niet meer zal zijn vind ik al bijna niet te bevatten. Maar ik heb voor mezelf wel gesteld dat mocht hij in een situatie van uitzichtloos lijden komen dan is het gelijk met hem gebeurt.
Een voor een periode op pijnstillers zetten, en die voor de rest goed blijven en lol in het leven houden, daar heb ik geen enkel probleem mee.
Een hond aan de chemo zetten vind ik persoonlijk echt niet kunnen.

Ik hoop dat tegen te de tijd dat het zover is dat ik op tijd de juiste beslissing kan nemen voor mijn mannetje. (en stiekem hoop ik natuurlijk dat hij als een oude baas, zonder dat hij daarvoor al te veel problemen krijgt, rustig in zijn slaap zal overlijden)

HorseTopShop

Berichten: 7731
Geregistreerd: 28-06-05
Woonplaats: Hellevoetsluis (Nieuwenhoorn)

Re: Hoe ver ga je en wanneer is het dierenmishandeling

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-08-11 00:12

Ik weet dat het heel moeilijk is, maar zodra er vastgesteld is dat het niet meer goed gaat komen en het dier er pijn van heeft, is het voor mij afgelopen. Hoe moeilijk zo'n beslissing ook is.

froukje2
Berichten: 225
Geregistreerd: 14-01-03
Woonplaats: Friesland

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-08-11 01:44

Ik ben hier snel klaar mee, de dieren worden zo langzamerhand steeds meer als mensen bekeken en zo zit het natuurlijk niet in elkaar.
Je kunt de gevoelens die een mens heeft gewoon niet op die manier op een dier loslaten.
Als een dier pijn heeft of niet meer te helpen is begin dan aub niet meer aan allerhande middeltjes, maar laat hem of haar in zijn waarde en gun hem of haar een goede rust.

xxrossiexx
Berichten: 922
Geregistreerd: 27-04-11
Woonplaats: twente

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-08-11 02:37

HorseTopShop schreef:
Ik weet dat het heel moeilijk is, maar zodra er vastgesteld is dat het niet meer goed gaat komen en het dier er pijn van heeft, is het voor mij afgelopen. Hoe moeilijk zo'n beslissing ook is.


Hier ben ik het helemaal mee eens.
Heb in januari deze beslissing nog moeten nemen, paard had cornage, en had nog maar 20%van haar long inhoud die ze kon gebruiken. Da vertelde dat de longen nooit meer zouden herstellen maar dat pufjes het slijten van de longen tegen zouden gaan. Wat betekende dat ze de rest van haar leven elke dag een pufjes moest, en de hele dag door staan te pompen en zelf als graaimaaier geen paard waardig bestaan meer zou hebben. Heb na dat nieuws goed nagedacht en bedacht dat ik niet ego wou zijn en heb haar in laten slapen.

LaVieDivine

Berichten: 2730
Geregistreerd: 01-09-06
Woonplaats: Mechelen

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-08-11 07:26

ik waggel ook wat tegen het randje aan momenteel. Mijn ponietje heeft enorm last gekregen van haar stofallergie dit voorjaar. meteen op de weide gezet en ventipulmin gaan geven, maar het blijft sluimeren...nu is het doenbaar. af en toe een kuch, maar verder wel fit. Bij zwoele dagen wordt het weer erger en ze mag uiteraard zeker niet in de buurt van hooi en een stoffige omgeving komen. Ik heb mij wel voorgenomen dat ik er mee stop als het toch weer erger wordt, omdat ik er eigenlijk nx meer aan kan doen dan wat ik nu doe. Het laatste redmiddel is om ze naar mn ouders thuis te brengen omdat ze het daar vroeger nooit heeft gehad (ik woon nu in een totaal andere streek)

Ik kan dus leven met een behandeling, maar na een week a twee weken moet je toch echt verbetering kunnen zien... acuut ondragelijke pijn is wat anders (gebroken poten, gruweltaferelen van in de prikkeldraad te hangen,...). dan liever zo snel mogelijk inslapen wat mij betreft. Ook permanente pijnstilling wil ik niet. Ook die ventipulmin wil ik ook niet permanent trouwens voor de pony. het moet weer zonder kunnen na een kuur en anders is het helemaal niet beter

LadyMadonna

Berichten: 62314
Geregistreerd: 09-01-01
Woonplaats: werkendam (NB)

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-08-11 11:12

HorseTopShop schreef:
Ik weet dat het heel moeilijk is, maar zodra er vastgesteld is dat het niet meer goed gaat komen en het dier er pijn van heeft, is het voor mij afgelopen. Hoe moeilijk zo'n beslissing ook is.


Maar wat dan als het wel goed kan komen, maar het dier moet hiervoor epak m beet een half jaar of een jaar pijn leiden?

marleen_usar

Berichten: 25444
Geregistreerd: 04-04-05
Woonplaats: Pernis

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-08-11 11:16

Moeilijk te zeggen, ligt aan de situatie.Ik heb wel eens een verlamde hond opgelapt,had een ontsteking in zijn rug.Hond was op volgens D.A, maar met kruiden middelen (ben kruiden vrouwtje), liep hij na 4 dagen weer en heeft nog 1 1/2 jaar geleefd en toen was hij echt op.