Pauline schreef:En ik weet hoeveel pijn het doet.
Maar dat, daar heb ik nóg verdriet van dat ik dat niet voor ben geweest. Dat nooit meer...
Iedere keer weer werd er met haar geadverteert en ze zag er zo lief uit..en dan draaide ze zomaar door.
Blinde agressie, beet hondjes dood, viel een man aan, bleek uiteindelijk gewoon onhoudbaar te zijn.
Pas toen ze eindelijk dood mocht (was via een stichting dus ik móest haar meegeven) voelde dat als opluchting...en een falen. Ik had voor haar niet gedaan wat zij nodig had.
Ja ongeveer zoals Woody dus....mijn zoontje had de haan vorig jaar geerfd van zijn overleden oma....we hebben de haan 2 dagen mogen hebben.....toen had Woody hem.....een kippenkooi gemaakt van 1.50 hoog,,,,met kippengaas en daaromheen aan de buitenkant nog van die groen mazen gaas......we waren al op zoek naar kippetjes voor bij de haan....maar helaas....was trouwens een grote haan.