Vanmiddag was het dan zover... we gingen eerst naar het huis waar we dachten dat hij vandaan kwam, was tevens ook een camping. Wij durfden eigenlijk neit aan te bellen maar toch gedaan, deze mevrouw vertelde dat we verder moesten zijn, naar het goede huis gefietst, meneer zat buiten en 3 keer raden wat er naar ons toe kwam gerend? HET HONDJE!!! Achteraf bleek dus dat ze eerst dachten dat hij was verlamd, maar na een poosje kwam er beweging in, bleek dus dat hij zijn achterste ruggenwervel had gebroken, dus nu rustig aan doen voor het hondje Meneer was heel aardig, en hij dacht dat we bij de man in de auto zaten die hem had aangereden, heeft ons nog vriendelijk bedankt!