Bedankt allemaal,
de pijn van zijn verlies is al wel wat verzacht door het veulen dat zaterdag avond voor mijn neus geboren werd, maar dat neemt niet weg dat ik hem ontzettend ga missen en zijn maatje ook, nu maar voorkomen dat hij depressief word, iemand ervaring met een hond die nooit alleen is geweest maar altijd met zijn maatje tot het overlijden?