rosja1 schreef:Ik ben echt ten einde raad.. ! ik heb een leuke cocker spaniel van 1,5 die we hebben gekregen toen hij ongeveer 7 maanden was. hij heeft zijn jeugd grotendeels in een bench in de schuur doorgebracht.
nu heb ik sinds kort ook werk (mijn vriend werkt ook) en zit hij dus wel eens alleen thuis.
in het begin blafte hij en maakte dingen stuk, nouja ik dacht daar moet hij misschien even aan wennen.
het wordt steeds erger, de buurvrouw kwam vanochtend klagen, ze kon er niet meer tegen.
nou dit vond ik heel erg, wil geen ruzie met mijn buren! het komt er op neer dat ik mijn hond dus niet alleen thuis kan laten omdat hij alles bij elkaar blaf en krijst. we wonen in een rijtjeshuis, best gehorig dus.
wat moet ik nu doen? mijn buurvrouw had het over wegdoen, nou dat doen we dus echt niet, we houden van het beestje en zijn heel blij met hem! het is een ontzettend lieve hond. Ze zei dat ze een da had gesproken en die zei dat dit nooit meer over gaat als ze al 1,5 zijn.
misschien eentje bijnemen? dat hij zich niet meer alleen voelt? ik weet niet of mijn vriend daar blij mee is en het is altijd weer een risico, stel dat ze met zijn 2e gaan blaffen.
wie heeft er tips? ik weet echt niet wat ik nu moet doen. ik kan hem ook niet steeds naar mijn ouders brengen want die zijn ook niet vaak thuis.
mijn hond is nu 9 ik ben 22 en met 17 zijn we hier komen wonen mn hond was dus volwassen toen we hier kwamen, was wel wat waaks maar nooit erg eigenlijk..als de bel ging deed hij meestal niks, miss beetje blaffen maar dat was het... als hij iets in de gang hoorde *trappenhuis* deed ze niks enc en ze blafte ook niet als we weg gingen. Toen gingen we dus verhuisen naar een huis... hond word steeds feller als de bel gaat, hond blaft tegenwoordig al als de telefoon gaat omdat we hebben gezegt bel niet aan maar laat tel ff overgaan...hij denkt dus nu altijd als de telefoon gaat dat er iemand voor de deur is!!! verder is hij heel waaks geworden... nou als we weg gingen blafte hij dus schijnbaar altijd (kregen we te horen van de buren, die er ook gek van werden) toen is mn ma gewoon heel vaak terug gegaan en naar binnen gestormt. haar bij sik gepakt en foei gezegt en dan weer gegaan... dit hielp ff, erna hadden we briefje van buren aan deur dat ze weer bezig was...weer deden we hetzelfde... ondertussen heeft het toch gewerkt want ze is weer stil! en nu al heel lang.
We hebben ook een blafband gehaalt maar ze heeft een traume en van dat ding werd zo zoooo bang, andere honden sloegen aan en dan bleef ze stootjes krijgen (overgins echt extreem zacht) iig tot gevolg dat mn hond tegen de deur omhoog kroop van angst (maar ze is ook al bang als de buren opeens het raam open hebben ofzo) de band ligt dus hier... gebruiken we momenteel ff niet 
en als dan alleen zodat we zelf moeten klikken en eerst weer alleen met geluid.
Als je hond geen verlatingsangst heeft kan zoon band helpen (ken mensen waar het bij help) als je hond het wel heeft dan moet je zoon ding NOOIT gebruiken!
enige noodoplossing die je nog hebt als echt niks helpt is (heel zielig) een stemoperatie doen..dan kan hij niet meer blaffen enzo...of als heel schor maar vind eigenlijk zielig om te doen maar miss beter dan weg doen! zou het dan ook alleen als aller laatste reddingsmiddel doen
Geplaatst: 12-06-10 15:02 
. Maar ik kende deze hond niet zo goed hij had wel een enorm dikke vacht en was een enorme hond misschien deerde het hem niet zo? 
