dblijham schreef:Een paar jaar geleden heb ik een herplaatsherder genomen, teefje van 2 jaar dat in hartje Utrecht was grootgebracht en volgens de eigenaar geen probleem leek te hebben met katten.
Thuis, net uit de auto, rukt ze zich los van de riem en klom zo'n beetje de (best wel hoge) boom in mijn tuin in om de kat te pakken die daar heen gevlucht was voor haar.
In de dagen erna bleek dat ze alles wat geen hond of mens was beschouwde als prooi. Mijn paarden, de herten van de buurman, de schapen van de overbuurman, egels werden uit hun hol gegraven en ze liet ze nooit weer los.
Dit was niet iets wat ze aangeleerd had, het zat gewoon in haar karakter. Ik kon haar hiere gewoon niet houden, het risico dat ze ooit een keer uit zou kunnen breken was gewoon te groot. En dan...wat doe je met zo'n hond?
Het asiel was voor mij geen optie, heb met het asiel hier de ervaring dat ze alles beter weten dan de eigenaar en was bang dat ze zonder alle benodigde waarschuwingen geplaatst zou kunnen worden.
Uiteindelijk heb ik haar kunnen plaatsen als sporthond voor een jongen van 14 die graag zelf met een hond wilde gaan werken, ze kwam in huis bij zijn opa die al zijn hele leven in de hondensport zat en de combinatie dagelijks zou begeleiden. Verder zou ze buiten het trainingsveld nooit losgelaten worden.
Had ik een dergelijk betrouwbaar tehuis niet kunnen vinden dan had ik haar in laten slapen. Dat klinkt misschien hard maar ik moet er niet aan denken wat er allemaal mis kan gaan met zo'n hond als iemand niet volledig is voorbereid op de schade die een hond aan kan richten.
daar moet ik je wel gelijk in geven. bij sommige honden zit het er echt in.
maar niet bij alle honden die dit doen.
dat maakt het zo moeilijk om een oordeel te vormen en te geven
super van je dat je deze oplossing hebt willen en kunnen vinden