Door omstandigheden thuis heb ik het dagboek niet op internet kunnen plaatsen, maar bij deze even een inhaalslag 
Eerst even de foto's van zondag nog.
Woensdag, 5 mei 2010
Zijn oogjes zijn nu echt helemaal open. Heerlijk om te zien dat hij echt kan kijken etc. Ik had niet gedacht dat hij het zo ver zou redden. Ik ben vandaag bij Hans geweest, en die zei dat ik moest gaan opletten. Als ze zo rond de week oud zijn, gaan de ouders van het nest af om te vliegen. En dan zitten de kuikens alleen. Juist nu is het belangrijk om het allemaal goed in de gaten te houden. Als ik hem zou vinden, en hij zou helemaal koud en bijna dood zijn, moest ik hem onder de föhn houden voor een paar minuten, en dan zou hij wel weer opknappen. En dan, als de ouders terug waren, ze weer terugzetten.
Maar for now zitten de ouders nog tevreden de hele dag op het nest, geen idee voor hoelang het nog duurt.
Donderdag, 6 mei 2010
Net even bij het kind gaan kijken, en hij heeft gepiept! Voor het eerst sinds hij bestaat kan hij geluid maken! Hij wordt langzamerhand echt reusachtig, en zijn veertje beginnen goed door te komen. Ik hoop dat het allemaal goed gaat.
Vrijdag, 7 mei 2010
Vandaag naar de stad geweest. Toen ik terugkwam en bij het kuiken ging kijken, zat hij alleen op het nest! Poi en Ilik waren allebei weggevlogen. Natuurlijk is het normaal dat dat gebeurt, maar nu kunnen de eksters en kauwen er gewoon bij. Dus ik ga Poi en Ilik nu maar gewoon opgesloten houden, tot het kuiken zelf eet, en ik hem verder groot kan gaan brengen. Want dat is toch wel de planning, dat ik hem overneem zodra hij zelf kan eten en begint te vliegen. Maar goed, dat moet ik nog even aankijken, want voor hetzelfde geld bedenk ik me, en mogen paps en mams het toch nog zelf doen.
In ieder geval kan ik nu wel beginnen met het kuiken er met regelmaat even uit te halen, om hem alvast aan dingen te laten wennen. Ik maak me een beetje zorgen om zijn vleugeltjes. Zoals het er nu uitziet lijkt het alsof hij een soort van ‘angelwings’ krijgt. Bij ganzen ken ik dat fenomeen, ik weet niet hoe zich dat gaat ontwikkelen. In ieder geval groeien zijn slagpennen opzij, en niet egaal aan zijn lijf. Maar goed, zelfs al mocht hij nooit kunnen vliegen, mag hij hier rondscharrelen, en dan sluiten we hem snachts op. Maar ik ga er voor het gemak vanuit dat hij gewoon gezond wordt.
Zaterdag, 9 mei 2010
Er is niet heel veel veranderd. Zijn slagpennen groeien nog steeds omhoog en naar buiten, maar misschien hoort dat wel. Alhoewel ik het me van Poi en Ilik niet meer kan herinneren, en op de foto’s kan ik het ook niet terug zien.
Hij begint nu echt goed te piepen, en Poi kan bijna niet meer op hem zitten. Hij zit nu voor de helft onder paps of mams, is maar net wie er dan op klimt. Het merendeel van de dag zit hij alleen, en dan snachts komt er iemand op het nest zitten. Sof ar so good!
Maandag, 10 mei 2010
Net heb ik even Spitfire eruit gehaald, en hem op de tafel gezet. Hij moet nu echt aan dingen gaan wennen. Ik heb hem lekker gekriebeld, Poi en Ilik vonden dat ook altijd lekker. Hij rekt zich uit, en begint al een beetje op zijn pootjes te staan. Dolf vind hem erg interessant, springt op tafel, en likt hem dan helemaal af. Maar goed, hij was die andere duiven ook gewend, dus dit ging helemaal goed.
Geplaatst 
