Bokt.nl

Freya schreef:

Ik heb twee honden gehad, beide overleden na gevolge van melkkliertumoren.
Bij me rottweiler hebben we een jaar voor haar overlijden een tepel en een bobbel laten verwijderen, daarna is de tumor binnenwaarts verder gegroeit en is ze uiteindelijk op de operatietafel overleden.
Wij merkte aan haar, dat ze niet meer wilde eten en bij je op schoot wou liggen, wat ze nooit deed, afspraak gemaakt en ze dachten aan een bal met pus in de baarmoeder, bleek helaas wat anders te zijn, haar lever was goed vergroot en haar milt ook, de kankercellen hadden haar aan de binnenkant totaal overgenomen, de dierenarts verbaaste zich dat ze zich zolang weg gecijferd heeft en zolang vrolijk en normaal gefunctioneerd heeft.
Bij onze mechelse herder zaten de tumoren aan de buitenkant, met als gevolg een flinke bobbel onder haar buik, die de laatste maand heel hard gegroeit is en voor dat wij er erg in hadden ook open geklapt is, zij is ook uit haar lijden verlost.
Ook zij heeft tot de laatste dag gewoon normaal rond gerend, totaal geen verandering in haar gedrag.

Het is per hond / ras verschillend hoe ze zich uiten en willen uiten. Ik kan je een ding meegeven, let heel goed op het gedrag van je hond, maar focus je niet te veel, want dan ga je spoken zien.

Heel veel strekte de komende tijd. Het is niet niks om te weten dat je weet dat je beste maatje niet lang meer om je heen zal dartelen.

Marion_ schreef:

Mijn oma's hond heeft het ook gehad. Een gigantische tumor (in een maand ofzo ineens heel groot geworden) onder haar oksel..
Helaas was dit al een uitzaaiing en er was dus niks meer aan te doen.
We hebben haar nog wel even laten leven, maar op een gegeven moment werd het zo groot dat ze amper meer kon lopen.

We zijn toen naar de dierenarts geweest en die zei: Of je laat haar nu inslapen, of je neemt haar weer mee naar huis, om hier dan misschien over twee weken weer te zitten omdat het dan nog groter is geworden, en ze helemaal niks meer kan. Nouja, dan is de keuze niet heel moeilijk meer

Het is heel moeilijk, maar zolang hij er geen last van heeft, en de dierenarts zegd dat het nog kan zou ik hem nog gewoon laten genieten van zn leventje, maar zodra hij er last van gaat krijgen zou ik het wel weten.. hoe moeilijk de keuze ook is Sterkte alvast!

leanneXXnona schreef:

heel veel sterkte ermee :'(

Lotje02 schreef:

Heel veel sterkte! Maar bedenk dat hij niet lang geleden heeft en het allemaal snel is gegaan voor hem.

Lynske78 schreef:

Het is idd snel gegaan. Gelukkig was het geen moeilijke beslissing. Soms weet je het moment van inslapen niet te bepalen omdat je niet weet of je hond wel of geen pijn heeft. Voor jou was het heel duidelijk.
Veel sterkte met je verlies

kaatje77 schreef:

wat ontzettend snel...............

kaatje77 schreef:

Dat is echt balen.
Vorig jaar werd er ook alvleesklierkanker geconstateerd bij onze hond, nog maar net 4 jaartjes jong en 6 weken later was ze er ook niet meer.......ik heb aan de hand van verschillende foto's een pastel laten maken, misschien dat je ook zoiets kunt overwegen?

Nogmaals heel veel sterkte, het gemis is het ergste...