Ervaringen met herplaatsers? Honden

Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
singasong

Berichten: 8573
Geregistreerd: 17-11-02

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-01-10 13:54

Ik heb een Rottweiler uit Spanje (nu 4 jr. bij ons). Ze was ongeveer een half jaar (weten we niet zeker) toen ze hierheen kwam.
Het is lichamelijk een wrak maar heeft zo'n vreselijk lief karakter. Erg onderdanig en volgzaam en zorgzaam. Ze heeft wel een sterke eigen wil maar die zet ze voor mij aan de kant. Zelfs als ik commando's geef aan mijn JR dan heeft zij ze al 10x uitgevoerd :D

Pollewoppy

Berichten: 7942
Geregistreerd: 07-08-05

Re: Ervaringen met herplaatsers? Honden

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-01-10 13:59

Ik heb mijn hond als 16 jarige in huis gehaald. Hij is inmiddels 18 jaartjes jong...

Het is een uit de kluitengewassen kruising labrador met gebruiksaanwijzing. Maar o wat geniet ik iedere dag van dit dier :j

PardoesJessi

Berichten: 1416
Geregistreerd: 27-03-06
Woonplaats: Nieuw-Schoonebeek

Re: Ervaringen met herplaatsers? Honden

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-01-10 14:03

Ik heb een jaar zeg maar honden opgevangen als pleeggezin zeg maar voor de stichting SOS Friesland.
Vond het mega leuk die beestjes voor een periode op te vangen en over te dragen aan een liefdevol huis. Maar toen ik onverwacht toch nog zwanger bleek ben ik er mee moeten stoppen. Vond het HEEL jammer. Met sommige nieuwe eigenaren heb ik nog altijd contact.

cas
Berichten: 263
Geregistreerd: 24-01-06
Woonplaats: plaatsje bij Arnhem

Re: Ervaringen met herplaatsers? Honden

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-01-10 14:12

Ik had een herplaatser en mis hem nog steeds. Uit het asiel kwam hij, een minimalthezer, van 8 jaar en onzindelijk. Nou
echt zindelijk hebben wij hem ook niet gekregen, hij zette gewoon graag geurvlaggetjes uit. Wel laten castreren, maar dat heeft ook niet geholpen. Asiel zei dat ze blij waren dat we hem namen want zo.n oude hond raakten ze niet snel kwijt, dan kon hij nog die paar jaar een fijn huisje krijgen. Nou hij werd 18 jaar,
we moesten hem laten inslapen na een interne oogbloeding en een hersenbloeding. Ik zou het zo weer doen een herplaatser nemen.

fojoe

Berichten: 2791
Geregistreerd: 15-03-07
Woonplaats: Roelselare

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-01-10 17:30

fojoe schreef:
als het goed is komt er volgende week nog een herplaatsertje bij.
(straks ga ik testen of hij vriendjes wil zijn met de andere honden)
ik was met mijn moeder mee gegaan naar het asiel om naar een duitse herder te kijken die ze gaat adopteren.
en daar ben ik als een blok gevallen voor nóg een labrador, een geweldige hond die ondanks zijn heerlijke karakter al heel wat maanden in het asiel zat.
hij was afgestaan omdat zijn baasje zwaar ziek is.
zo'n lieve (dikke :+ ) knuffelbeer verdient dat niet, dus heb ik manlief overtuigd om hem te adopteren.
ik had nog iets van hem tegoed }>

ik quote mezelf even voor een update:
de kennismaking met de andere honden verliep prima.
dit weekend nog wat dingetjes in orde brengen, en dan ga ik hem dinsdag halen *\o/*

kimmie261

Berichten: 19737
Geregistreerd: 30-03-04
Woonplaats: duitsland

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-01-10 17:36

ik heb inmiddels 9 herplaatsters gehad,waarvan er nu nog 3 hier rondlopen.

ik heb van de 9 herplaatsters zelf weer 2 herplaatst omdat deze 2 echt niet in een roedel konden leven,4 zijn er inmiddels overleden..

en ik zou zo weer een herplaatser nemen.... :)

als een hond mij aanspreekt en de hond kan probleemloos in een roedel leven,ja hoor...

er zullen vast nog wel herplaatsters volgen,idem dito puppies,want ook dat is natuurlijk geweldig om een pup groot te brengen...

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-01-10 18:32

Saskia9 schreef:
Wat een leuke reacties allemaal!

Echt geweldig om te lezen dat er zoveel meer andere liefhebbers zijn die 2e hands honden een goed leven gunnen!

@freespirit :

Ik ben het met je eens hoor,ik zou nu ook geen pup willen..er zijn zoveel honden die weg moeten om 1 of andere reden,sommige met een verleden..sommige zijn al geweldig en daar moeten ze dan zomaar vanaf..

Iedere hond verdient een goed leven in mijn ogen,met een beetje geduld en veel liefde komt alles weer op zijn plek..


Ik zou best een pup willen.
Alleen iedere keer dat ik denk aan een hond erbij, komt er een op mijn pad, die een warm plekkie zo hard nodig heeft...... en dan, dan smelt ik, dan ga ik stuk......

Alleen mijn lieve kleine (hij is allang niet klein meer) Dimo komt van de fokker, en ik moet zeggen dat het wel fijn is om nou een hond te hebben waar ik niks aan recht hoef te breien. Dimo is zo een scheetje, echt zo lief :+:

Jenny21
Berichten: 1491
Geregistreerd: 15-06-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-01-10 12:54

Hier ook een herplaatsertje!
Een klein formaat Beagle teefje uit het asiel in Belgie! Een dood-goede hond :D

En Ja, het is en blijft een Beagle, maar dat weet je van te voren! :+ Alhoewel ik haar soms achter het behang kan plakken }>

We hebben haar nu een dik jaar, in het asiel schatte ze haar destijds op een jaar of 7-8. Maar precies zullen we het nooit weten. Net als haar geschiedenis en dat vind ik eigenlijk het ergste... |(

Gypsylady

Berichten: 1138
Geregistreerd: 24-06-09
Woonplaats: Vlagtwedde

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-01-10 13:27

Heb meerder herplaatsers gehad
1e een Stabij (Beau) uit het asiel die was toen ze bij mij kwam 1½ jaar
Had epilepcie en voernijd en mocht niet bij kleine kinderen volgens het asiel
Nou ik heb nog nooit zo'n lieve hond gehad en kinderen vond ze geweldig want die speelden zo leuk met haar
Helaas is ze maar 8 jaar geworden ze had kanker en ik moest haar laten inslapen
Ook had een Stabij kruising herplaatser Bennie
Die keer ik via een NL Stichting, Bennie was al een jaar of 12
Als ik hem niet zou ophalen zou hij worden ingeslapen omdat de eigenaar ervan was overleden en de dochter kon er niet voor zorgen
Bennie was een zielig hoopje hond, kaal van verkeerd eten en mank van de atrose
Maar met normaal hondenvoer en beweging en medicijnen is hij 18 jaar geworden
Voor Bennie is Sammie in de plaats gekomen via dezelfde stichting
Sammie heb ik nu 1½ jaar
Ook Sammie was een zielig hoopje hond vel over been
Had totdat ik hem kreeg alleen maar een achtertuin van 3 bij 3 gezien en een hoge schutting waar hij de hele dag tegen aan mocht kijken
O'ja hij mocht in de schuur en in huis maar hij werd in het weekend gerust een heel weekend alleen gelaten
Als hij dan te veel blafte deed de buurvrouw hem wel in huis

Sammie is nu 5 jaar ben er gelijk mee op cursus gegaan, vooral om hem met andere honden te leren om te gaan
Hij wou vooral aan de lijn wel is uitvallen naar andere honden
Als hij los loopt loopt hij ook blaffend om de andere hond heen met de nekharen omhoog etc
Dit is allemaal onzeker gedrag die taal wordt blijkbaar door andere honden ook goed begrepen en niet of nauwlijks op gereageerd (draaid ook op spelen uit)
Met Tjipke mijn Stabij is hij vanaf dag 1 de grootste vriendjes
Tjipke is nu 3 jaar, die heb ik vanaf pup gekregen nadat ik Beau heb moeten laten inslapen
Sammie vond de cursusen trouwens geweldig
De basis cursus hebben we maar 4 lessen gevolg en geslaagd met de hoogste aantal punten
De gevorderden net zo trouwens, die heb ik wel gewoon gevolgld
Toen de sociale huishond ook dik geslaagd en nu doen we behendigheid
Daar zitten we ook al weer bij de gevorderden
En aan de lijn uitvallen naar andere honden doet hij nog af en toe alleen niet zo erg meer

Sansevieria
Berichten: 4739
Geregistreerd: 06-10-04
Woonplaats: Overal en nergens

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-01-10 16:43

freespirit schreef:
ook wij hebben alleen maar herplaatsers gehad, Border Collies.

Veel mensen beseffen niet dat BC's geen makkelijke honden zijn.

De eerste BC is door fokkers gedumpt omdat hij een 'krul' in zijn staart zou hebben en dus niet in het fokplaatje paste. Wij hebben ondanks een ziekte nog 6 jaar voor hem mogen zorgen en genieten. Vorig jaar hebben we hem moeten laten gaan...

De andere twee BC's rennen nog volop rond. Een teefje van 15 jaar, ook eruitgeschopt omdat ze blijkbaar een verkeerd gen doorgaf. Haar hebben we inmiddels bijna 10 jaar.

Dan nog een reutje van net 4 jaar, door mensen eruitgezet na 2 jaar in de garage opgesloten gezeten te hebben....
Hem hebben we nu bijna 2 jaar.

Geen makkelijke honden, echte BC's; veeleisend en met bijbehorende tic's. Geregeld gedacht: "o, dit komt nooit goed". Maar, ach, wat een schatten van honden !

Alle liefde en zorg die je in deze honden steekt krijg je dubbel en dwars terug.

Misschien een onterechte gedachte, maar ik zal nooit een hond bij een fokker kopen puur omdat ik de broodfok niet direct wil sponsoren. Tuurlijk doe ik dat indirect toch, er is ook een markt voor 'zielige', afgedankte honden.

Maar ach, laat me de gedachte dat ik een hond kan redden en zo iets goeds kan doen...


Ja, ook hier verschillende herplaatsers, oa via border collie in nood uit duitsland, een inderdaad in beslag genomen bc, die 8 jaar lang aan de ketting geleefd (of overleefd) had op etensresten.
Je kunt je voorstellen dat dat al helemaal niet het allergemakkelijkste exemplaar was, maar hij heeft hier gelukkig nog ruim 4 hele goeie jaren gehad voordat we hem moesten inslapen. Hele lieve hond, maar met een gebruiksaanwijzing.
De eerste was een half verhongerde gedumpte bc waar echt geen greintje kwaad inzat, echt alleen maar lief.
Onze 3e herplaatser moest weg uit haar gezin (na 5 jaar!!) omdat ze naar het oudste kindje van 3 jaar gebeten had.
Hele lieve hond (aussie) , is intussen veel minder onzeker, gaat veel beter om met mensen, maar met kinderen gaat dat nooit meer goedkomen, nu hebben wij die niet, dus een betere plek als bij ons kan ze haast niet hebben.

En ja, wij hebben nu wel ook de 3e bc pup van een fokker, gewoon omdat we ook eens iets minder moeilijks voor onszelf wilden (en tevens een goeie werkhond), en niet alleen maar de problemen van andere mensen. We houden dat ook vol mede omdat we ook hondjes hebben waar geen rare gebruiksaanwijzingen aan zitten, die alleen maar gemakkelijk zijn. Net daarom functioneert ons roedel met momenteel 4 honden ook gewoon goed. Mocht er eentje wegvallen zou ik altijd weer ook evt. een herplaatser nemen, juist omdat die voor een deel vanzelf resocialiseren in een "normaal roedel" ;)
(nu is onze fokker wel niet iemand die op grote schaal fokt, niet meer dan 2 nesten per teef in haar leven, en de pup eigenaren worden heel kritisch uitgezocht, als je geen schapen/vee hebt krijg je daar in principe geen hond mee)

karuna
Drukke kabouter

Berichten: 42939
Geregistreerd: 14-05-03
Woonplaats: Ergens waar het rustig is FrNl

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-01-10 18:04

Wij hebben ook eigenlijk alleen maar herplaatsers. Meestal ook nog de moeilijk te plaatsen gevallen omdat er een flinke steek los zit of er gewoonweg geen socialisatie heeft plaatsgevonden.

Nu hebben we een kruising bordercollie/greyhound bejaarde. Hij is geboren in het asiel uit een mishandelde en gedumpte teef waarvan er maar 3 pups het overleeft hebben. Eerst zou zijn broertje bij ons komen maar omdat Wesley als 8 weken pup al flinke gedragsproblemen had is hij bij ons neergezet. Nu 11 jaar later heeft hij die nog steeds maar we kunnen er wel mee omgaan.

Donja is bij ons neergezet nadat we door het asiel zijn benadert om haar te heropvoeding omdat ze totaal niet benaderbaar was door heel erge angstagressie. Ze zou eerst tijdelijk hier blijven maar het is een erg lekker ding en veel te onstabiel om haar te herplaatsen. Hier gaat het goed maar we moeten blijven opletten bij andere mensen en honden omdat ze soms onberekenbaar reageert, al gaat dat wel langzaam beter na bijna 2 jaar heel hard trainen.

Onze vorige witte herder kwam daar ook vandaan, 2 jaar oud en tot 1,5 alleen maar in een schuur zonder daglicht gezeten te hebben. met net genoeg eten om niet dood te gaan. 11 kilo en anderhalf jaar al reu. Zijn zus is na 2 jaar asiel een half jaar hier geweest voor socialisering en heropvoeding om meteen door te gaan naar een nieuwe baas.

Chivas (nu 14 maanden) onze alweer 3e witte herder herplaatser is bij ons gekomen via een asiel uit belgie (alweer getipt door ons vaste asiel) 5 maanden oud, moddervet, zo slap als een dweil en nog nooit verder geweest dan een tuin. Dus overal bang, voor geen lijnmanieren en helaas erg gevoelig voro het overnemen van het slechte gedrag van Donja. Als zij niet in de buurt is gedraagt hij zich wat macho maar verder wel netjes alleen nog wat sociaal onhandig. Met Donja los in de buurt zijn het 2 erg felle honden helaas waar je graag een stukje voor omloopt. :o Maar ook hij gaat met sprongen vooruit.

Alles bij elkaar vanaf jongs af aan een 4 weken oud dumpertje kruising duitse herder/wolf reu extreem dominant en eenkennig. Een derde handse labadorteef compleet gestoord, een duitse herder teef zwaar mishandeld en als gevolg daarvan overleden, 2 witte herder reuen niet gesocialiseert, 2 witte herder teven een dumper vanwege onbekend en een socialisatie tijdelijk, Wesley, Donja en Chivas nu nog en een bewuste parson jack russelpup van een fokker, maar ook dat was een geval apart die alleen naar zeer ervaren mensen mocht vanwege extreme dominantie.
Laatst bijgewerkt door karuna op 16-01-10 18:09, in het totaal 1 keer bewerkt

Loiz

Berichten: 5835
Geregistreerd: 28-02-06
Woonplaats: Haarlem

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-01-10 18:07

Mijn zus heeft een kruising Dogo Argentino (Argentijnse Dog) uit Spanje, waar ze destijds woonde.
Hond was erg moeilijk, maar ze hebben er enorm veel tijd in inspanning in gestopt en hij is nu netjes opgevoed, luisterd prima.
Alleen met andere honden is ie nogsteeds niet geweldig, hij kan overdreven druk reageren, waardoor bijv. onze eigen Duitse Dog pup van 4 maanden echt bang van 'm is, en hij stop niet. Daarom moet hij ook altijd aan de lijn blijven lopen, alleen in de bergen bij Barcelona lieten ze 'm los, want daar zijn ze nooit iemand tegen gekomen in 3 jaar tijd.

LizMD

Berichten: 5901
Geregistreerd: 18-06-04

Re: Ervaringen met herplaatsers? Honden

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-01-10 18:12

Wij hebben sinds een maand of 3 ook een herplaatser. Gevonden via Marktplaats. We hebben er behoorlijk wat mee te stellen gehad. Hij is vreselijk dominant naar mensen toe (tot aan aanvallen aan toe), maar nu kunnen we lezen en schrijven met hem.

sans6
Berichten: 7963
Geregistreerd: 12-05-04
Woonplaats: Winkel

Re: Ervaringen met herplaatsers? Honden

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-01-10 22:33

is er hier mss iemand die nog een plekje heeft voor het hondje in mijn OS?
Ik heb vandaag het asiel gebeld, maar die willen hem niet omdat ze denken dat hij niet herplaatst kan worden.
Ik weet echt niet wat ik nu moet, kan hem niet langer houden omdat hij naar mijn zoontje dreigt en ik wil niet wachten tot het écht een keer misgaat.

Anoniem

Re: Ervaringen met herplaatsers? Honden

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-01-10 08:18

Wat is er met je hond allemaal aan de hand dan?

sans6
Berichten: 7963
Geregistreerd: 12-05-04
Woonplaats: Winkel

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-01-10 08:33

hij dreigt naar mijn zoontje, en ik wil niet wachten tot het mis gaat.
Plus dat hij "al" 8 is, was volgens het asiel niet herplaatsbaar, dus nemen ze hem niet op.
Ik ben al een jaar aan het uitstellen, maar moet nu toch echt een plekje voor hem vinden.

Anoniem

Re: Ervaringen met herplaatsers? Honden

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-01-10 08:39

Dat snap ik allemaal ;)

Maar wat doet je zoontje dan, waarom dreigt hij? Wat doe jij als hij dit doet? Hoe reageer je? Corrigeer je hem, of juist niet, en hoe? Hoe reageert je zoontje hierop?
Dat wil ik heel graag weten.

sans6
Berichten: 7963
Geregistreerd: 12-05-04
Woonplaats: Winkel

Re: Ervaringen met herplaatsers? Honden

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-01-10 08:47

Mijn zoontje weet natuurlijk nog niet wat wel en niet kan.
Ik weet ook dondersgoed dat het van Ricky (hond) uit vooral waarschuwen is, maar ik kan dat mijn kind nog niet duidelijk maken, die is daar nog te klein voor.
Die wil gewoon met Ricky spelen, en Ricky wil daar niets van hebben.
Uiteraard zeg ik mijn kind dat hij de honden met rust moet laten, helemaal als ze in hun bench liggen, aangezien dat hún plek is.
Maar Ricky is nu steeds gerichter aan het dreigen, probeert echt te bijten en natuurlijk ga ik dat niet afwachten.
Als hij dreigt, haal ik Roene (mijn zoon) direct weg en leg ik Ricky af.
Ik weet niet goed hoe ik naar Ricky moet reageren; aan de ene kant mág hij niet dreigen/bijten, aan de andere kant probeert hij alleen iets duidelijk te maken.
Juist omdat ik het hem niet kwalijk kán nemen voor mijn gevoel, zoek ik een goed plekje voor hem.
Als het wel een keer mis zou gaan, wil ik niet nadenken over wat ik dán met 'm zou moeten doen.

Anoniem

Re: Ervaringen met herplaatsers? Honden

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-01-10 08:56

Dan raad ik jou aan, om de hond niet te herplaatsen (is mijn advies, wat je doet moet je zelf weten) je zoontje héél duidelijk te maken wat wel en wat niet mag bij de hond, want hoewel hij de hondentaal niet begrijpt, begrijpt hij jouw waarschuwing wel.
Nooit de 2 alleen laten, kind doet als jij er niet bij bent, toch dingen die niet mogen (zo verstandig ben je zelf ook wel).

Kinderen en honden moeten niet samen spelen, ik sta dat zelf nooit toe, omdat het te snel uit de hand loopt. Naast elkaar spelen is prima, maar niet met elkaar. Verbied je zoontje ook om naar de hond toe te gaan, dat kan heel bedreigend zijn voor de hond (ik denk dat je hond dat ook zo ervaart, en daarom waarschuwt).
De hond doet niet iets wat niet kan, er staan meer ouders voor dit probleem. De oplossing ligt in dit geval bij je kind (en dus bij jou) niet bij de hond herplaatsen, daar leert je kind niets van, je hond niet, en jij ook niet. Zou voor alle partijen heel erg jammer zijn, met name voor je kind, juist die zou heel veel voordeel kunnen hebben bij een goede aanpak.

Anoniem

Re: Ervaringen met herplaatsers? Honden

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-01-10 09:13

Wat ik er nog wel bij wil zeggen: dit is puur mijn advies, en ik ga hierin af op wat jij zegt, ik heb het niet zelf gezien. Herplaatsen is vaak heel stressvol voor een hond, en ik denk, nu ik jouw verhaal zo hoor, dat dit echt op te lossen is, misschien met de hulp van iemand (en dan geen hondentrainer, maar een kindertrainer ;) (niet verkeerd bedoeld) ). En dan zou ik persoonlijk in de eerste instantie altijd kiezen om het probleem aan te pakken, ook omdat je dat veel meer oplevert (en niet in de laatste plaats een betere band met je hond, en ook met je kind). Nogmaals, het zijn slechts mijn gedachten, jij moet doen wat jijzelf denkt dat het beste is.

Het is jammer dat je niet in de buurt woont, anders zou ik je met alle liefde zelf helpen.

sans6
Berichten: 7963
Geregistreerd: 12-05-04
Woonplaats: Winkel

Re: Ervaringen met herplaatsers? Honden

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-01-10 10:01

Lief van je Yamcha!

Weet je, aan de ene kant wéét ik ook dat je gelijk hebt.
Overigens laat ik ze nooit alleen samen, maar toch is het nu al een paar x gebeurd vlak onder mijn neus.

En het is ook zeker geen beslissing die over 1 nacht is gemaakt, ik ben er al een jaar over aan het twijfelen.

Anoniem

Re: Ervaringen met herplaatsers? Honden

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-01-10 10:03

Jij moet echt doen wat jij denkt dat het beste is. Ik probeer gewoon maar even mee te denken.....

Ik weet zo ook niet iets, een hond die en niet met kinderen kan en niet met andere honden, is niet makkelijk :(:)

Solleke_Noah

Berichten: 11818
Geregistreerd: 22-11-07
Woonplaats: België

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-01-10 10:21

Ik heb ook een herplaatser, een koningspoedel van nu 9 jaar, toen hij 3 jaar was uit het asiel gehaald. Hij was daar terecht gekomen nadat hij door de politie in beslag was genomen wegens ernstige verwaarlozing, bloed liep uit zijn oren (verwaarloosde oorontsteking) en hij heeft 12 weken onder zware antibiotica gestaan, eventjes werd zelfs gevreesd dat hij het niet zou halen. Ik was toendertijd vrijwilliger in het asiel en helemaal verliefd geworden op dat harige schaap, en na mijn vader een paar keer meegesleept te hebben (die wou absoluut geen poedel) hebben we hem toch meegenomen.

Qua karakter is het echt waar de liefste hond die je je kan indenken. Ik zou hem zo tussen een bende 6-jarige kinderen gooien en er vertrouwen in hebben, het is echt een hele lieve, onschuldige hond. Ondanks zijn niet zo prettige leventje ervoor, dus qua karakter heeft hij er niets aan overgehouden. Fysiek trouwens wel, hij is nog steeds heel gevoelig voor oorontstekingen, heeft regelmatig last van zijn darmen (boert en prot ook dat het een lieve lust is) en is nog steeds een klein beetje te mager. Ook heeft hij een huidziekte die typisch is voor koningspoedels die uit Amerika komen (Seppe heeft een stamboom, voorouders kwamen uit Amerika). Maar die fysieke probleempjes zijn echt niets als je kijkt wat een fantastische hond je ervoor terug krijgt :)

Hij hangt echt enorm aan ons, andere mensen buiten ons gezin/familie interesseert hem niet, die kan hij echt zo heerlijk straal negeren. Met een balletje spelen, zwemmen,... al die hondse dingen die onze andere hond (golden retriever) zo graag doet, zeiden hem niets en hebben we hem echt moeten leren. Zwemmen is nog steeds niet zijn favoriete hobby :+ Hij heeft echt langzaam moeten leren wat "hond zijn" is, zo wist hij bv. niet hoe hij een been (knook) moest eten! Hij deed het echt heel sullig met zijn gezichtje plat tegen de grond en dan maar knagen :P Toen we hem anderhalf jaar hadden ging hij mee op vakantie naar Frankrijk, op het strand was hij heerlijk achter de meeuwen aan het crossen, de wind in zijn oortjes en zo'n blije uitdrukking op zijn gezicht, en toen had ik echt het idee 'hij is eindelijk weer hond geworden'. Hij 'kon' ook niet blaffen trouwens, nu pas na 6 jaar begint hij met regelmaat te blaffen (sinds ons nieuwe katertje er is die hij wel héél interessant vind ^^)

Zo heeft hij nog wel rare trekjes, hij likt bv. nooit (terwijl hij van ons best gerust eens een likje mag geven). Waarschijnlijk hebben zijn vorige baasjes hem dat zo geleerd. Ook moet je hem altijd uitnodigen in de keuken, anders blijft hij op de drempel staan :(:) Ook weer iets uit z'n verleden waarschijnlijk. Wat hij in het begin ook deed was doodgemoedereerd op de zetel springen, wat bij ons niet mag. De eerste keer waren we echt stomverbaasd, onze andere hond zou het namelijk niet in haar hoofd halen op de bank te springen :D Da's ondertussen wel afgeleerd gelukkig ;)

Zijn allerraarste trekje, waar we nog steeds geen verklaring voor hebben (misschien heeft iemand hier een idee): altijd vlak voor hij gaat eten (eten staat in de keuken), neemt hij twee brokjes in zijn mond, loopt naar de living, legt de brokjes op de mat, en gaat eten in de keuken :? Ook als we op vakantie zijn herhaald hij dat patroon. Van het asiel hebben we gehoord dat er nog een tweede (oudere) koningspoedel in hetzelfde huis zat, die het niet gehaald heeft... Het lijkt bijna of Seppe brengt de brokjes naar zijn maatje, een soort automatisme? De echte reden zullen we waarschijnlijk nooit weten :)

Haha, het is wel een heel lang verhaal geworden, ik ben alleszins helemaal gek op mijn herplaatser :D

Nog een foto van mijn schat :+: http://i215.photobucket.com/albums/cc11 ... /vak13.jpg

Iorrr

Berichten: 4083
Geregistreerd: 24-09-07
Woonplaats: Dalfsen

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-01-10 10:56

Wat een positieve verhalen allemaal! Ik heb nu een hondje van zo'n 7 maanden en ik wil er graag een kameraadje voor haar bij hebben, nu twijfel ik heel erg of ik een pup erbij wil of een herplaatser. Na dit gelezen te hebben gaat mijn voorkeur sterk uit naar een herplaatser!

Voor jullie allemaal +:)+ Jullie doen goed werk met die lieve hondjes!

mickydo

Berichten: 3881
Geregistreerd: 20-09-03
Woonplaats: Zaanstad

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-01-10 11:05

Ook hier een herplaatser in huis.
Een jack russel die vreselijk agressief kon worden.
Hij was 2 toen we hem in huis namen.
Hij komt bij mensen vandaan die geen idee hadden wat ze een hond moesten leren. dus hij leerde niets. Tsja elke hond zonder regels gaat zijn eigen regels bepalen.
Deze mensen werden bang van hem , hij bleef grommen, tanden laten zien en haalde zelfs uit. Gevolg , hij kreeg veel "straf" misschien met slaag dat weten wij niet. Wij vermoeden van wel. En huppa hondje weer vreselijk agressief.

Maar dat koppie van hem daar was ik zo verliefd op. We twijfelde wel even en wouden eigenlijk nog een afspraak maken om een keer met hem te gaan wandelen. Maar al zijn spullen waren al ingepakt , hondje moest zo snel mogelijk weg. Ze wouden er niets voor hebben als ie maar weg was.
Tsja toen was het makkelijk, hond met spullen in auto geladen vreselijk aan het werk gegaan met deze hond.

En alles wat hij deed , deed hij vannuit onzekerheid en angst. Ik heb nog nooit zoveel angst bij een hondje gezien. Na een intensieve cursus van 1 maand 3 dagen per week, ging het al stukken beter. Nu zijn we bijna 2 jaar verder en het is onze beste vriend. Lief , luisterd goed , geen voernijd meer, zelden nog onzeker. En 1 grote knuffelkont !