Onbevattelijk verdriet

Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
Carliijn

Berichten: 2901
Geregistreerd: 28-09-08

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 15-03-16 23:39

briitje schreef:
Eerlijke zelf reflectie van je. Kan me er ergens wat bij voorstellen. Maar vind ik persoonlijk wcht een must. Of je nou op een boederij of een flat woont.

Wellicht kan je beginnen met meer beweging en uitdaging bij de honden. Ik geloof er wel in dat ze hierdoor positief KUNNEN veranderen.

Daarnaast sowieso even kijken wat een gedragstherapeut ervan zegt. Zo weet ik dat bv Arvid v Putten je gratis advies geeft. Wellicht kan je die benadere. ?


Je moet toch wat..het schuldgevoel en de schaamte zijn in ieder geval verpletterend.

Met bewegen ben ik vandaag meteen begonnen. Ik weet niet hoe we verder gaan maar kan hoe dan ook proberen er het beste van te maken.

Inmiddels ben ik benaderd door een therapeute die me wil helpen maar ik zal de naam onthouden, dankjewel.

briitje

Berichten: 3712
Geregistreerd: 22-10-07

Re: Onbevattelijk verdriet

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-03-16 23:43

Graag gedaan. Ik hoop dat je met een goed gevoel naar de toekomst kunt kijken. Ookal is het natuurlijk niet niks. En kan je met de hulp die je nu krijgt verder/opnieuw beginnen.

Is er al een plan van aanpak besproken ? Of dingen die juist anders moeten ?

Gewoon benieuwd hoor ☺

Carliijn

Berichten: 2901
Geregistreerd: 28-09-08

Re: Onbevattelijk verdriet

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 15-03-16 23:46

Nog niet. Ik heb net het eerste mailcontact gehad.

JPS
Berichten: 2231
Geregistreerd: 10-12-09

Re: Onbevattelijk verdriet

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-03-16 00:00

Wat knap Carlijn dat je ondanks de pijnlijke situatie aan de slag wil voor het zoeken naar een kans van oplossing voor de hond en jou en daarmee ook aan zelfreflectie doet. Complimenten, een fijne ontwikkeling. Veel succes!

Palmera

Berichten: 9781
Geregistreerd: 25-09-08
Woonplaats: La Palma

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-03-16 00:01

Ik hoop van harte dat jullie met behulp van een gedragstherapeut hieruit komen en/of de juiste beslissing kunnen nemen.
Het is zo'n k**-situatie waar jullie inzitten :(:)
Wij hadden precies hetzelfde hier. De liefde voor de hond die iets vreselijks heeft gedaan. Dát maakt het zo moeilijk. Als het nou de vreselijke, eeuwig grommende pokkehond van 6 straten verderop was geweest kun je heel makkelijk op je strepen gaan staan. Maar de eigen lieve hond die een andere eigen lieve hond zoiets aandoet maakt het zeer gecompliceerd.
Wat jullie op de termijn ook besluiten te doen: het moge duidelijk zijn dat daar dan heel goed over nagedacht is. En het dus een verstandige beslissing is.

nuscaniels

Berichten: 1968
Geregistreerd: 17-05-14

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-03-16 00:16

Hoop dat jullie het vertrouwen terug vinden in de hond en het verdriet om het verlies van je andere hond met de tijd een plekje kunnen geven.
Vind het knap dat jullie het niet zomaar opgeven maar er zo voor willen gaan.

pvdbosch
Berichten: 513
Geregistreerd: 22-11-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-03-16 00:31

Wat een verschrikkelijk verhaal. Ik vind het vreselijk voor jullie, wat een afschuwelijke vondst maar
ik geef je vader groot gelijk, ik zou die hond onmiddelijk in laten slapen.
Je moet er toch niet aan denken dat ie ontsnapt of op straat zich losrukt. En dan denk je ja, maar dat gebeurt niet, nee, todat je struikelt of onwel wordt of hij je opeens verrast of de lijn breekt of iemand per ongeluk het hek of de deur open laat staan.

En daar zul je dan maar lopen met je hond(je) of met je kind!
Dat is vragen om ongelukken. En dan is het ook nog vaak zo dat als ze er eenmaal een gegrepen hebben dat dat de situatie nog verergert.
En straks pakt ie een van jullie. Nee, doet ie niet zeg je nu misschien. Een paar maanden geleden was die man nog in het nieuws met zijn 2 honden die hem zijn beide armen hebben afgebeten. Weet niet of je dat gezien hebt? Die had het ook nooit zien aankomen.
Ja, je houd van een hond dat begrijp ik best maar er zijn grenzen.

En je neemt gewoon bewust een risico.
Kan je gedragstherapeuten erbij halen het blijft een hond die niet te vertrouwen is.
En dat terwijl de asiels bom en bomvol zitten met schatten van honden die snakken naar een warme mand. Niet dat je dan maar een andere moet nemen maar ik wil de boel alleen nuanceren.

PoelieWoelie

Berichten: 4717
Geregistreerd: 08-12-04

Re: Onbevattelijk verdriet

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-03-16 01:23

Misschien een idee om deze discussie in een ander topic voort te zetten en TS voorzien van steun/advies over een eventuele volgende stap?

Diablo

Berichten: 9826
Geregistreerd: 20-03-05
Woonplaats: Duitsland

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-03-16 06:50

Carliijn schreef:
briitje schreef:
Eerlijke zelf reflectie van je. Kan me er ergens wat bij voorstellen. Maar vind ik persoonlijk wcht een must. Of je nou op een boederij of een flat woont.

Wellicht kan je beginnen met meer beweging en uitdaging bij de honden. Ik geloof er wel in dat ze hierdoor positief KUNNEN veranderen.

Daarnaast sowieso even kijken wat een gedragstherapeut ervan zegt. Zo weet ik dat bv Arvid v Putten je gratis advies geeft. Wellicht kan je die benadere. ?


Je moet toch wat..het schuldgevoel en de schaamte zijn in ieder geval verpletterend.

Met bewegen ben ik vandaag meteen begonnen. Ik weet niet hoe we verder gaan maar kan hoe dan ook proberen er het beste van te maken.

Inmiddels ben ik benaderd door een therapeute die me wil helpen maar ik zal de naam onthouden, dankjewel.



Ik vind dat je het echt heel goed op pakt, mijn complimenten.

briitje

Berichten: 3712
Geregistreerd: 22-10-07

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-03-16 08:04

pvdbosch schreef:
Wat een verschrikkelijk verhaal. Ik vind het vreselijk voor jullie, wat een afschuwelijke vondst maar
ik geef je vader groot gelijk, ik zou die hond onmiddelijk in laten slapen.
Je moet er toch niet aan denken dat ie ontsnapt of op straat zich losrukt. En dan denk je ja, maar dat gebeurt niet, nee, todat je struikelt of onwel wordt of hij je opeens verrast of de lijn breekt of iemand per ongeluk het hek of de deur open laat staan.

En daar zul je dan maar lopen met je hond(je) of met je kind!
Dat is vragen om ongelukken. En dan is het ook nog vaak zo dat als ze er eenmaal een gegrepen hebben dat dat de situatie nog verergert.
En straks pakt ie een van jullie. Nee, doet ie niet zeg je nu misschien. Een paar maanden geleden was die man nog in het nieuws met zijn 2 honden die hem zijn beide armen hebben afgebeten. Weet niet of je dat gezien hebt? Die had het ook nooit zien aankomen.
Ja, je houd van een hond dat begrijp ik best maar er zijn grenzen.

En je neemt gewoon bewust een risico.
Kan je gedragstherapeuten erbij halen het blijft een hond die niet te vertrouwen is.
En dat terwijl de asiels bom en bomvol zitten met schatten van honden die snakken naar een warme mand. Niet dat je dan maar een andere moet nemen maar ik wil de boel alleen nuanceren.


Vind je dit niet wat overdreven ? Omdat een hond 1 ernstig bijtincident heeft, bijt hij straks alles en iedereen ?

Waarom blijft er ook geroepen worden: 'straks bijt hij een kind of jullie'? Zo een onzin.

Een hond die agressief is naar andere honden, heeft echt niet per definitie een agressie probleem naar mensen te hebben.
Dit zijn 2 totaal verschillende dingen.

Hou dan ook op met TS hiervoor bang maken !!!!

Oh en die 2 honden die een man ze arm af beten? Die sloeg ze vrouw en zij gaf t commando . Niet alles is wat het lijkt he

Jolien87

Berichten: 17981
Geregistreerd: 27-08-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-03-16 08:07

Bij een hond werkt het echt niet hetzelfde als bij een haai: eenmaal bloed geproefd zullen ze écht niet doordraaien en bloeddorstig worden. Uitzonderingen daar gelaten natuurlijk

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-03-16 08:52

octavodia schreef:
Een reactieve hond, dus een hond die naar andere honden uitvalt, kan ook reactief worden naar andere honden binnen het gezin...verschrikkelijk triest verhaal...Ik wens je alle sterkte met het verlies....Een aanval komt nooit uit het niets, er zijn altijd signalen, helaas worden die vaak hele subtiele signalen vaak niet herkend....je kunt jezelf ook geen verwijten maken als je ze niet kent....Misschien mag ik je wel een tip geven ? Neem eens contact op met Dr Valerie Jonckheer Sheehy, zij is tot nu toe Nederlands enige gedragskundig specialist/dierenarts...Ze werk 2 dagen bij de Wagenrenk, specialisten/dierenziekenhuis in Wageningen. Zij krijgt de allermoeilijkste honden met de meest uiteenlopende gedragsproblemen. Mijn hond is er ook onder behandeling, zij heeft verschrikkelijk veel problemen, zoals genetische angststoornissen, als een rugzak uit het verleden ... En ik ben zo geholpen door haar. Als je wil mag je me wel PB en voor meer info. Veel mensen denken dat ze een reactieve hond moeten straffen voor wat hij/zij doet. 90% van de reactieve/agressieve honden is uit angst. Het srtaffen voor het grommen, uitvallen etc wordt iedere keer geassocieerd met het zien van andere honden. Een andere hond is dus enorm bedreigend, dit wordt steeds erger en stapelt zich. Nogmaals ik wens je veel heel veel sterkte...



hier ga ik in mee. Meestal is angst de grondlegger van veel problemen. Gelukkig wordt dat tegenwoordig meer erkend, in plaats van alles onder de dominantie theorie te schuiven.

Ts, ik denk dat alles wel gezegd is, ik heb er geen aanvullingen op behalve je sterkte te wensen.

Laibadji

Berichten: 1781
Geregistreerd: 18-06-15
Woonplaats: België

Re: Onbevattelijk verdriet

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-03-16 09:18

Lieve TS wat een moeilijke situatie niet alleen je hond maar ook alles door om heen. Laat je niet kwetsen door harde commentaren van mensen. Zij kennen jouw hond niet en kennen de situatie niet. Vaak worden dingen nogal zwart - wit voorgesteld terwijl het grijs is, als mij snapt.
Ik hoop met heel mijn hart dat jullie een oplossing vinden waar jullie je kunnen in vinden. De moeilijke situatie waar je nu in zit zal ooit wel eens veranderen en zal het leven weer wat makkelijker zijn.

Mijn hond heeft ooit mijn kat doodgebeten en toch was hij grootste liefste hond die er was. (Ook een sterk ras) Hij heeft nooit nog iets gedaan. We waren wel gewaarschuwd dus hielden we er rekening mee.

Heel veel sterkte!!

TuttiFrutti_

Berichten: 725
Geregistreerd: 02-07-10

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-03-16 11:19

Laibadji schreef:
Lieve TS wat een moeilijke situatie niet alleen je hond maar ook alles door om heen. Laat je niet kwetsen door harde commentaren van mensen. Zij kennen jouw hond niet en kennen de situatie niet. Vaak worden dingen nogal zwart - wit voorgesteld terwijl het grijs is, als mij snapt.
Ik hoop met heel mijn hart dat jullie een oplossing vinden waar jullie je kunnen in vinden. De moeilijke situatie waar je nu in zit zal ooit wel eens veranderen en zal het leven weer wat makkelijker zijn.

Mijn hond heeft ooit mijn kat doodgebeten en toch was hij grootste liefste hond die er was. (Ook een sterk ras) Hij heeft nooit nog iets gedaan. We waren wel gewaarschuwd dus hielden we er rekening mee.

Heel veel sterkte!!


_/-\o_ precies. Mensen denken te zwart-wit. Ook trekken mensen heel snel een conclusie. Totdat je het zelf een keer meemaakt.
Helaas heb ik ook iets naars meegemaakt, iets wat ik nooit zal vergeten. Veel dingen geleerd, onder andere: er bestaat ook grijs ipv alleen zwart wit.

Evercreek

Berichten: 916
Geregistreerd: 07-04-15

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-03-16 11:25

Ragdollcat schreef:
Aedema schreef:
Dat verhaal over dat teven niet kunnen samenleven is absolute bullsh*t. Als het bij mensen wel mis gaat ligt dat aan hunzelf, teven vechten onderling om te laten merken wie de baas is. Dat is waar de fout al begint, ze zouden geen ruzie hebben als de eigenaar liet merken dat hij/zij de baas was. En dat is precies waar de meeste mensen de fout in gaan, mensen kijken van nature niet naar zichzelf en willen altijd anderen de 'schuld' geven. "Oh onze honden kunnen niet goed met elkaar? Komt omdat het twee teefjes zijn". Nee, gewoon niet.

Mijn ouders hadden een teef, zocht nooit ruzie met andere honden, teef of niet. En mijn huidige hond is ook een teef, ook nog nooit ruzie proberen te zoeken. Kwestie van hondentaal leren en daarop inspelen zoals het hoort, en iets minder honden als mensen zien.



Als je maar 1 teef hebt is het makkelijk praten en gebeurd er niets ook niet met andere honden op straat, park of wat dan ook.

Maar 2 teven tegelijk in 1 huis........daar gaat het weleens mis.......en inderdaad dat ligt ook wel aan de eigenaren. Wij hebben het ook vroeger meegemaakt...........het kan aan de eigenaren liggen maar ook aan hoe de teven zijn op dat moment.....het is niet altijd te voorkomen.

Zelfs iemand die echt de baas is en dan nog ging een teef een andere teef doden en andere teven te lijf en dat is dan op het erf/ boerderij.........


Op dit moment heb ik er zelf maar een, al wil ik wel graag uitbreiden maar wonen we hier gewoon niet ruim genoeg voor twee of meer honden.

Wel pas ik geregeld op op de honden van mijn ouders en broer, wat ook teven zijn en dit is altijd goed gegaan, ze konden het prima met elkaar vinden en hebben mij nooit het idee gegeven dat ze elkaar niet konden luchten. Dan heb ik het over een paar uur tot soms een aantal dagen. Wij gaan ook geregeld met die honden naar het hondenstrand en ook daar is nog nooit wat voorgevallen. Dus nee, als een teef niet met andere teven kan dan is dat het probleem van de eigenaar, en niet de hond.
Hier blijf ik ook bij.

Anoniem

Re: Onbevattelijk verdriet

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-03-16 12:26

Jeetje TS, wat een hel om je kleine hondje op deze manier te moeten verliezen... vreselijk! Wens je veel sterkte en wijsheid toe met het nemen van een beslissing omtrent de Rottweiler... voor beide kanten is iets te zeggen, echter jij kent je hond en de situatie het beste... Sterkte!!! Y;(

simodi

Berichten: 8610
Geregistreerd: 21-04-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-03-16 13:36

@Tuttifrutti, ook als het een eigen dier is kun je zwart-wit denken als het gaat om beslissingen nemen!
Dat wil niet zeggen dat dat geen verdriet doet, maar soms kan een rationele afweging beter zijn en kun je als je wat meer zwart-wit kijkt ook beter een knoop doorhakken.
Niks mis mee als iemand daar zo in zit.

Ook hier spelen verschillende dingen een rol die je eigenlijk helemaal niet kunt vergelijken: het verdriet van TS, het geluk van de hond (hoe fijn voelt ze zich in deze roedel) en de veiligheid naar andere dieren e/o mensen. En wat laat je dan het zwaarst wegen?

Ik lees vooral over het (geheel terechte) verdriet en twijfel van TS.
Maar hoe voelt de hond zich eigenlijk in dit leven zoals hij in de huidige situatie heeft?
Lijkt me ook iets om kritisch naar te kijken.

DatBenIkNou
Berichten: 4722
Geregistreerd: 27-01-07
Woonplaats: Ergens

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-03-16 13:40

Ragdollcat schreef:
Sterkte, het is erg naar.

Het is niet zo gek, want teven onderling in 1 huis................dat is vechten.

Molly was veel kleiner dan de rottweiler en ja dan is het ongelijk en is het snel gedaan, anders had je continu 2 vechtende honden die elkaar naar het leven staan.

Er hoeft maar iets heel kleins te gebeuren en dan wordt de ene woedend op de andere.........zelfs oogcontact is al voldoende..........

Komt helaas heel vaak voor bij de teven onderling in 1 huis.

Ik heb al 9 jaar alleen teven in huis. Nog nooit zelfs maar onenigheid gehad hier.

luuntje

Berichten: 15634
Geregistreerd: 18-08-04
Woonplaats: Nieuw-Vennep

Re: Onbevattelijk verdriet

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-03-16 17:25

TS ik hoop dat de gedragstherapeut kan helpen.
Danwel om de hond in het gareel te krijgen.
Of advies te geven voor herplaatsing of inslapen.

nuscaniels

Berichten: 1968
Geregistreerd: 17-05-14

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-03-16 17:37

DatBenIkNou schreef:
Ragdollcat schreef:
Sterkte, het is erg naar.

Het is niet zo gek, want teven onderling in 1 huis................dat is vechten.

Molly was veel kleiner dan de rottweiler en ja dan is het ongelijk en is het snel gedaan, anders had je continu 2 vechtende honden die elkaar naar het leven staan.

Er hoeft maar iets heel kleins te gebeuren en dan wordt de ene woedend op de andere.........zelfs oogcontact is al voldoende..........

Komt helaas heel vaak voor bij de teven onderling in 1 huis.

Ik heb al 9 jaar alleen teven in huis. Nog nooit zelfs maar onenigheid gehad hier.


En bij mijn teef komt er absoluut geen tweede teef bij. Die accepteert dat niet en ik heb geen zin om continu ogen in mijn achterhoofd te moeten hebben.
Heel fijn dat het bij andere mensen wel goed gaat maar dat is geen zekerheid. Heeft ook niks met opvoeding te maken maar met het individu.

JPS
Berichten: 2231
Geregistreerd: 10-12-09

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-03-16 17:59

Ik had twee hevig en met regelmaat vechtende Dober-reuen, vader en zoon. Met de hulp van een goede gedragstherapeut die aan huis is geweest, leerde ik de signalen vroegtijdig herkennen zodat ik op tijd kon corrigeren, leerde ik over mijn eigen houding en wat ik uitstraal, verdiepte ik me nog meer in roedel en rangorde, ging ik bij een rasclub om te trainen voor aandacht, focus en om de werkdrift te bevredigen, paste ik thuis wat structuren aan en nu liggen ze alweer drie jaar samen op één kussen en zijn het partners in crime ;) Menig kenner adviseerde me destijds om van één van de twee afscheid te nemen omdat het nooit meer goed zou komen. Ik ben achteraf heel blij dat ik die adviezen niet ter harte heb genomen! Met een beetje inzet en door je te verdiepen in wat er gebeurt en waarom, kun je heel veel oplossen! Ik hoop en denk dat ts met wat goede hulp en inzet het vertrouwen in haar hond terug kan vinden!

Desiree

Berichten: 28760
Geregistreerd: 23-01-01
Woonplaats: Twente

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-03-16 18:21

Martine_R schreef:
Uiteindelijk moet je ook bedenken dat voor een dier "de dood" ook helemaal niet erg is. Een dier kijkt niet vooruit, maakt geen plannen en is gewoon "weg". Voor de baasjes is het moeilijk.

Dit is weer zo´n uiting van menselijke arrogantie.
Dieren hebben net als mensen een overlevingsinstinct dat maakt dat ze echt wel willen leven. Vaak is dat van dieren nog sterker dan mensen, omdat dieren soms nog wat flexibeler kunnen zijn dan mensen. Maar verder verschilt het ook sterk per individu, net als bij mensen.

Een dier wil net zo goed leven als een mens. En mensen hebben niet het alleenrecht op de wens van leven, zoals bij zoveel dingen waar ze alleenrecht op claimen.

Maar in dit geval moet je niet alleen aan het leven denken van de rottweiler, maar aan het leven van de overgebleven honden, en honden van andere mensen.

Deze hond reageert buitenproportioneel en daarmee vormt ze een potentieel gevaar in de toekomst voor andere honden. Dit voorval kun je niet meer onder ´ongelukjes` scharen.
Duhelo schreef:
4 X 10 minuten wandelen vind ik te kort. Indien het kwa tijd niet langer kan zou ik eerder opteren om 2 X10 min en 1 X 20 min of langer
Ander rondje. andere prikkels. Daarnaast voeren in een kong of kong wobbler. Brain games kunnen ook een hulp zijn...
Hondagressie is niet gelijk aan mensagressie en omgekeerd...

Helemaal mee eens, maar de meeste honden in Nederland moeten het er mee doen. Gek he, dat de meesten te dik zijn.

Hier ook veel erfhonden in de buurt waar niet mee gelopen wordt of onvoldoende. Helemaal foute instelling. Als mensen niet met de hond willen wandelen en er niets voor over hebben, moeten ze niet aan een hond beginnen.

De ts staat voor een beroerde dilemma. Maar wat ze ook doet, ze denkt er goed over na, laat zowel verstand als gevoel meespelen. Ik zou niet weten wat ik zou doen als ik in haar schoenen stond.

Carliijn

Berichten: 2901
Geregistreerd: 28-09-08

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 16-03-16 20:33

Vandaag heb ik via de mail al goede tips gekregen van een gedragstherapeute. We proberen zo normaal mogelijk met Pen om te gaan maar brengen hier en daar wat veranderingen aan. Alle honden op de grond, langere wandelingen, duidelijk zijn in commando's (spel is klaar als wij het zeggen etc). Heel basic maar het lijkt wel zijn effect te hebben. Ze is echter wat brommerig, niet helemaal happy dat we reorganiseren. Ik hoop dat dat onschuldig is.. Dat betekent niet dat we haar de cold shoulder geven. Ze krijgt nogsteeds haar aandacht en knuffels.

Wellicht is het ook andersom. Zien wij meer nu we alert zijn? Het valt ons nu pas op hoe opdringerig en jaloers ze is naar katten en andere honden.

Ik ben bezig met het vinden van een nieuwe baan en heb vandaag een fijn sollicitatie gesprek gehad. Het plan is om met zijn allen geld bij elkaar te rapen en naar een hondenschool te gaan. Uiteraard met een duidelijk intake over hetgeen dat is gebeurd.

Laibadji

Berichten: 1781
Geregistreerd: 18-06-15
Woonplaats: België

Re: Onbevattelijk verdriet

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-03-16 20:40

Heel goed bezig meid! Je verdient een pluim voor moed en doorzettingsvermogen. Veel succes nog!

JPS
Berichten: 2231
Geregistreerd: 10-12-09

Re: Onbevattelijk verdriet

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-03-16 20:47

Toppie! +:)+