Bokt.nl

**Geplaatst**: 08-08-14 21:36

Geplaatst: 08-08-14 21:36

Hoe fok je dat eruit?

Want de honden worden toch zo gemaakt door hun baasjes?

**Geplaatst**: 08-08-14 21:37

Geplaatst: 08-08-14 21:37

Carolaaxxxx schreef:
Wij hebben sinds kort een Stafford x Husky van acht maand. Toont totaal niet agressief naar mens, kat, hond of geit. Wel erg lomp in speelgedrag dus daar word ze wel in gecorrigeerd.
Na een aantal weken vind ik het een onwijs lieve hond met een fijn karakter.

Wat een leuke combi. Kun je een foto plaatsen?
De husky is natuurlijk bij uitstek de supersociale hond naar andere honden, dus dat maakt jouw hond waarschijnlijk een stuk socialer. Nu kun je met 8 maanden nog niet zeggen wat t wordt, maar wel leuk hoor !

**Geplaatst**: 08-08-14 21:39

Geplaatst: 08-08-14 21:39

Zie dat je al foto's geplaatst hebt. Top hond zeg!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-08-14 21:42

Geplaatst door de TopicStarter : 08-08-14 21:42

ZoZenn schreef:
Vandaag schrok ik toch wel even, toen de kruising Stafford begon te vechten met een andere hond van de groep speelmaatjes van mijn hond. Vooral na al jullie verhalen. Het baasje sprak hem echter vermanend toe en pakte hem de bal af, waarna het meteen klaar was.

Oei, meerdere honden en ballen zijn ook zeker geen strak plan samen. Erg grote kans op ruzie!

@Threefingers, Klapkaak en bijtrem zijn erfelijke eigenschappen. Als je maar lang genoeg selecteert komt het in het ras. Net zoals rassen qua uiterlijk gefokt zijn. Maar een klapkaak en bijtrem hebben echter weinig met karakter te maken. Hetzelfde als jij bijvoorbeeld je oren kunt bewegen en je dit van je moeder geërfd hebt, maar ik dat niet kan omdat dit niet in mijn familie zit.

**Geplaatst**: 08-08-14 21:48

Geplaatst: 08-08-14 21:48

Fosco schreef:
Hier heb je gelijk in Nikass maar wat ik bedoel is dat niet elke husky deze sport uitvoert en dus ook niet elke stafford zijn eventuele genen zou 'moeten' uiten.

Over hetgeen dat niet alle honden weten hoe hun bijtrem werkt geld vaak enkel voor de vechtlijnen. Wat wij in de praktijk zien is zelden een echt gevecht tot volledige overgave. Vaak laten beide tegenstanders iets of wat van tekenen zien waardoor ze niet doorpakken. Dit is het punt wat er bij de vechtlijn van de stafford is uitgefokt. Waardoor een deel van de staffords (en nu dus nog maar heel weinig) een klapkaak zonder bijtrem hebben.

Ik bedoelde meer honden in het algemeen. Ook andere rassen zijn hun bijtrem wel eens een beetje kwijt. Maar meestal is het een combinatie met niet volledige overgave. Zo liep ik eens met de JR van kennissen in het bos. Er kwam een bullterrier van afstand aangerend en viel aan. De JR had geen schijn van kans maar gaf zich ook niet over (bleef gillen en proberen weg te komen) BT trok hem aardig uit elkaar. De JR vertoonde geen sociaal gedrag maar de schade was wel buiten alle proporties.

**Geplaatst**: 08-08-14 21:48

Geplaatst: 08-08-14 21:48

Er zal best een groep erkende fokkers zijn die hun best doen om van het slechte imago af te komen. En hun honden vooral fokken op "schoonheid".

Maar veel van deze honden zijn stamboomloos...of fun nestjes.
Dus worden niet selectief gefokt.
Sommige mensen vinden het zelfs gaaf als de hond agressief is en daar bewust mee fokken.

**Geplaatst**: 08-08-14 21:49

Geplaatst: 08-08-14 21:49

ThreeFingers schreef:
@Nikass
Je bent vast een aso baas die zijn arme husky getraind heeft om te trekken......

En ze is nog niet eens 100% husky

**Geplaatst**: 08-08-14 21:52

Geplaatst: 08-08-14 21:52

@Nikass
Waarom ging de Hond gillen denk je?
Juist omdat ze doodsangst hebben, omdat ze weten dat het hier niet om een rangorde knokpartijtje gaat.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-08-14 21:56

Geplaatst door de TopicStarter : 08-08-14 21:56

Nikass, Dat is ook zeer vervelend idd.. Heb wel is gehoord dat het bij JR ook niet helemaal pluis is qua natuurlijk gedrag wegens het vele fokken door de populariteit een aantal jaar terug.. Maar wat daar van waar is weet ik ook niet. Dus daar wil ik geen oordeel over geven.

En Threefingers, Fokken op schoonheid zal tot in de treuren blijven duren. en fun nestjes zullen ook altijd blijven bestaan. Maar die zijn er ook bij weimeraners, labradors en cockers. Dus daar wordt ook niet altijd selectief in gefokt.

En je laatste regel is inderdaad ook waar. Maar ook een hond met een zeer pittig karakter (wat je krijgt als je met twee pittige honden fokt) is te trainen. Natuurlijk is dat moeilijker maar als de eigenaar zich hier met 100% voor inzet hoeft dit geen agressieve hond te worden.

**Geplaatst**: 08-08-14 22:07

Re: Staffords, vecht en bijthonden of toch maar een imago?

Geplaatst: 08-08-14 22:07

@Fosco je schrijft eerst dit...

Dit is het punt wat er bij de vechtlijn van de stafford is uitgefokt. Waardoor een deel van de staffords (en nu dus nog maar heel weinig) een klapkaak zonder bijtrem hebben.

Mijn reactie is hierop gebaseerd.
Want het is er niet doelbewust uitgefokt. Misschien word er opgelet door bepaalde fokkers. ..maar vaak word er maar raak gefokt.

**Geplaatst**: 08-08-14 22:15

Geplaatst: 08-08-14 22:15

Fosco schreef:
Natuurlijk is dat moeilijker maar als de eigenaar zich hier met 100% voor inzet hoeft dit geen agressieve hond te worden.

Het hoeft niet, maar het hoeft ook niet aan de eigenaar te liggen als de hond het wél wordt.

Ik vind de 'het ligt allemaal aan de opvoeding en socialisatie' eigenaren eigenlijk helemaal eng. Als de hond op een bepaalde leeftijd komt en er wel flinke schade aangericht wordt hebben ze het niet aan zien komen. Er zijn nu eenmaal rassen die minder goed met sexgenoten om kunnen gaan of met gewoon andere honden. En een Stafford of een Pitbull richt wel een hoop schade aan. Je kan een hond wel leren om geen andere honden op te vreten, maar te negeren. Dat maakt die hond niet ineens sociaal, maar wel sociaal acceptabel.

Voor mensen vind ik het echt hele leuke honden, maar ik loop om als ik met mijn honden loop. Ook als ze jong zijn, want ik vind ze vaak erg enthousiast en lomp en weinig respect hebben voor de grenzen van andere honden. De bijtrem waar eerder over gesproken werd, die ben ik nog niet tegengekomen bij de incidenten die ik meegemaakt heb.

EDIT: Wat ik eigenlijk nog erger vind zijn de kruisingen die je tegenwoordig regelmatig ziet. Een Stafford wordt dan met een ander 'stoer' ras gekruist, waardoor het sociale naar mensen er ook uit gaat.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-08-14 22:20

Geplaatst door de TopicStarter : 08-08-14 22:20

Ik snap je reactie Threefingers. Maar je vergeet het stukje vechtlijn. Een vechtlijn is heeeeeel iets anders dan de staffies uit de showlijn. Natuurlijk zullen er nog staffies rondlopen die deze eigenschappen dragen. Maar het grootste gedeelte heeft dit gewoon niet meer. Maar als een eigenaar de lichaamstaal van een hond kent kan hij ook aan een stafford zien of deze gaat aanvallen of niet en of deze opgefokt is of kalm langs andere honden kan lopen. Hij kan dus de verantwoordelijkheid nemen zijn hond weg te houden bij andere honden. Wederom komt het dus weer neer op de eigenaar.

**Geplaatst**: 08-08-14 22:25

Geplaatst: 08-08-14 22:25

ThreeFingers schreef:
@Nikass
Waarom ging de Hond gillen denk je?
Juist omdat ze doodsangst hebben, omdat ze weten dat het hier niet om een rangorde knokpartijtje gaat.

Daar kon je wel eens gelijk in hebben, dat had ik me niet gerealiseerd. Maar moet hrt geen automatisme zijn van de hond om zich over te geven?
Ik zie dit rennen en gillen nl veel vaker en ook dat honden dan bijten, maar hoe weet de hond dan het verschil?
Ik kende een Duitse herder die niets deed als zijn slachtoffer zich overgaf. Maar honden die dat niet deden beet ze. (dat waren meestal kleine hondjes)

**Geplaatst**: 08-08-14 22:37

Geplaatst: 08-08-14 22:37

Fosco schreef:
Nikass, Dat is ook zeer vervelend idd.. Heb wel is gehoord dat het bij JR ook niet helemaal pluis is qua natuurlijk gedrag wegens het vele fokken door de populariteit een aantal jaar terug.. Maar wat daar van waar is weet ik ook niet. Dus daar wil ik geen oordeel over geven.

En Threefingers, Fokken op schoonheid zal tot in de treuren blijven duren. en fun nestjes zullen ook altijd blijven bestaan. Maar die zijn er ook bij weimeraners, labradors en cockers. Dus daar wordt ook niet altijd selectief in gefokt.

En je laatste regel is inderdaad ook waar. Maar ook een hond met een zeer pittig karakter (wat je krijgt als je met twee pittige honden fokt) is te trainen. Natuurlijk is dat moeilijker maar als de eigenaar zich hier met 100% voor inzet hoeft dit geen agressieve hond te worden.

Ik weet iig wel dat JR's altijd denken dat ze het formaat van een olifant hebben

**Geplaatst**: 09-08-14 08:05

Re: Staffords, vecht en bijthonden of toch maar een imago?

Geplaatst: 09-08-14 08:05

Wat veel kleine hondjes hebben geleerd is dat er toch niet naar ze geluisterd wordt. En ze pijn gedaan worden op het moment dat de grote hond enthousiast wordt. Niet omdat de grote hond dat bewust doet, maar omdat een fikse poot op de rug gewoon pijn doet. Als een flinke pony of paard (400-700kg) een keer een jolig bokje geeft en ons daarbij raakt, dan hebben we serieus pijn, terwijl een ander paard daar niets van heeft.

Als een fikse labrador (40kg) dat doet bij een kleine hond (3-8kg) dan is dat net zo. Onze hond heeft ook leren gillen bij andere honden, na enkele (voor hem pijnlijke) incidenten waar de andere hond dat niet expres bij deed (zoals een niet remmende labrador, een stafford die bovenop hem springt, etc). Want de meeste honden stoppen dan, bij enkelen is het een reden om er vol op te klappen. Vaak zijn dat herders en molossers trouwens, de regelteven en de dominante beesten (niet banketstaaf bedoeld, maar daar zijn ze op gefokt).

Het gillen komt dus ook niet uit normaal hondengedrag voort, omdat het voor hen ook niet door normaal hondengedrag wordt aangekondigd. Vanuit het niets erop klappen, is geen normaal hondengedrag. Vanuit het niets pijn gedaan worden, is dat ook niet. Het is geen correctie, dus waar moeten ze zich aan overgeven? Onbegrijpelijke pijn of woede die niet aangekondigd is?

En natuurlijk ligt het aan de eigenaar. Maar een groot deel van de hondeneigenaren zijn oetlullen. En een oetlul zie ik toch liever met een maltezer of teckel, dan met een labrador, duitse dog of boxer en al helemaal liever niet met een klapkaak (=pitbull-achtige, waaronder de stafford valt, en de bullterrier/am. bulldog trouwens ook) of rottweiler/dobermann.

Dan is namelijk het karakter van de hond veel meer van belang. Zo'n baas stuurt het karakter minder, het gedrag minder en ziet ongewenst gedrag niet of veel te laat. Ook hier lees ik het, het ligt aan de andere hond. Nee, een aanval die niet door flink uitvallen uitgelokt is (dus niet door slechts staren of aan de bal zitten) is niet de schuld van de andere hond. Schade die gemaakt wordt omdat de aanvallende hond niet stopt omdat de andere hond zich niet volledig overgeeft is niet de schuld van de andere hond. Een corrigerende hond kan namelijk prima zijn punt duidelijk maken door hem tegen de grond te houden zonder schade. Raar maar waar, het zijn vrijwel altijd grote(re) honden die corrigeren als deze discussie ontstaat.

Overigens is het doden van een hond buiten de roedel wel natuurlijk gedrag, en je aan geweld overgeven als het niet binnen je roedel is dus niet. Want dan wordt je afgemaakt. Dan vertrek je zo snel mogelijk met je staart tussen je benen naar eigen territorium.

**Geplaatst**: 09-08-14 12:27

Geplaatst: 09-08-14 12:27

Deels met je eens Mizora. Volgens mij is namelijk een belangrijke factor dat kleine hondjes te vaak teveel worden beschermd en daardoor niet zelf leren anticiperen. Mijn vriendin met shi-zu kruising heeft haar hond altijd als hond behandeld en dan zie je dus ook dat zij heel weerbaar is en zich goed kan handhaven tussen de grote honden. Als honden te wild zijn vindt ze dat niet leuk, maar ze gaat echt niet rennen of gillen. Ze is niet bang.

Let wel, ik zeg niet dat je je hond nooit mag beschermen. Maar dat heeft mi niet met het formaat van de hond te maken. Elke hond zou moeten worden begeleid in het spel. Zo heb ik mjn herder ook beschermd tegen honden die te overheersend waren, door gewoon door te lopen, het spel af te breken.
Maar veel kleine hondjes worden bij voorbaat overal weggehouden, opgetilt, getroost en krijgen veel te vaak hun zin.

**Geplaatst**: 09-08-14 13:10

Geplaatst: 09-08-14 13:10

ik heb er helemaal niks mee en ja ik loop de andere kant op als ik ze tegen kom (heeeeel weinig)
ik vind dat ze zga geen correcties van andere honden accepteren, krijgen ze dat wel zullen ze niet lang twijfelen om er bovenop te klappen. (ze kunnen er ook voor kiezen om weg te lopen, op een andere manier negeren of een simpel brommetje terug te geven) en ja dan maakt zo n hond toch heeeel wat schade met zijn grote zware kaken. de schade is ook waar ik me zorgen over maak, ik zeg niet dat ze allemaal bijten maar de grens ligt nou eenmaal niet zo hoog en als je daarover heen komt is het een serieus gevecht

**Geplaatst**: 09-08-14 14:12

Re: Staffords, vecht en bijthonden of toch maar een imago?

Geplaatst: 09-08-14 14:12

Onze hond zijn we pas gaan beschermen nadat hij een aantal keer flink pijn is gedaan en daardoor is gaan gillen. En ik hoor toch wel meer van dat soort verhalen. Nu zal ik niet zeggen dat het niet regelmatig gebeurt dat de kleintjes teveel beschermt worden, maar een hoop mensen met kleine honden hebben al eerder incidenten gehad en willen hun hondje graag heel houden.

**Geplaatst**: 09-08-14 14:25

Geplaatst: 09-08-14 14:25

Zoolgangster schreef:
Tja, hier in de buurt was ik nogal eens getuige van wat ik de "Stafford-cyclus" noem. Dat werkt zo: een nieuwbakken eigenaar loopt trots zijn Staffordpup uit te laten en gezellig te kletsen met kennissen die ook hun hond uitlaten. Wat al snel opvalt, vooral als je ze vaker ziet, is dat de pup al snel voorop loopt en lijkt te trekken. Naarmate de tijd verstrijkt en de pup groter wordt, lijken het trekken en voorop lopen te verergeren.

In een later stadium valt te zien dat de "pup" die nu eigenlijk geen pup meer was maar adolescent, niet zozeer aan het trekken is, maar zijn eigenaar eerder meesleept. Ook begint de eigenaar zijn hond weg te houden bij andere honden, en heeft duidelijk moeite dat voor elkaar te krijgen, omdat die hond zo sterk is en dat lijkt te weten, of de hond is gewoon lomp en trekt zich, letterlijk, nergens wat van aan.

De hond wordt uiteindelijk volwassen en ik zie dan nog een paar keer hoe de hond de eigenaar uitlaat, en voor mij en mijn terrier uitwijkt, door uit alle macht de hond mee te trekken naar een zijpad.

Daarna zie ik de hond niet meer... de eigenaar heeft "wegens omstandigheden" de hond weggedaan naar een goed tehuis.
Een tijdje later valt dan te zien dat de eigenaar tóch weer gezwicht is voor een schattige Staffie-pup of een daaraan verwant ras... en de cyclus kan weer opnieuw beginnen.

Heel herkenbaar!!!!

**Geplaatst**: 09-08-14 16:15

Re: Staffords, vecht en bijthonden of toch maar een imago?

Geplaatst: 09-08-14 16:15

In de buurt hier ook een staffordpup... leuk beest hoor,nu nog.
Maar erg opdringerig,respecteert dus ook niet de grenzen van mijn hond(kruising shih tzu/ maltezer.
Blijft haar continu uit dagen,en reageert ook niet op haar correcties. Nu kan het nog maar over een paar maandjes ben ik bang dat het fout gaat.

**Geplaatst**: 09-08-14 16:29

Geplaatst: 09-08-14 16:29

Wij hebben sinds kort ook een engelse stafford.
Erg lief hondje en als onze (normaal onderdanige) herder kruising haar even verkeerd aan kijkt dan loopt ze al weg. Soms probeert ze wel even dominant te zijn, maar bij een grom terug weet ze gelijk weer waar ze hoort. En toen er eens een jaloers 'gevechtje' was, liep ze bij een 'hee' al weg.

Ons hondje is ook niet overdreven breed, waardoor het niet een echte vechtersbaas lijkt.
Ik hoop alleen dat ze daar ook niet voor aangezien gaat worden uit vooroordeel.

Gelukkig luistert ze ook goed thuis en buiten. Los houd ze me extra goed in de gaten en aan de riem kijkt ze wel rond maar zal ze niet trekken of weg schieten ergens heen. Hoog uit trekt ze iets harder als ze heel nodig moet en we naar de hoek lopen waar ze uitgelaten wordt.

Dus wat ons betreft is het ook een vooroordeel. Al zijn wij ook geen mensen die ze alleen hebben om er stoer mee te doen. En natuurlijk is het duidelijk zijn tegen welke hond dan ook wel iets wat nodig is.
Hopelijk blijven we er nog lang gelukkig mee.

**Geplaatst**: 09-08-14 18:21

Geplaatst: 09-08-14 18:21

SmidjeJollie schreef:
Wij hebben sinds kort ook een engelse stafford.
Erg lief hondje en als onze (normaal onderdanige) herder kruising haar even verkeerd aan kijkt dan loopt ze al weg. Soms probeert ze wel even dominant te zijn, maar bij een grom terug weet ze gelijk weer waar ze hoort. En toen er eens een jaloers 'gevechtje' was, liep ze bij een 'hee' al weg.

Ons hondje is ook niet overdreven breed, waardoor het niet een echte vechtersbaas lijkt.
Ik hoop alleen dat ze daar ook niet voor aangezien gaat worden uit vooroordeel.

Gelukkig luistert ze ook goed thuis en buiten. Los houd ze me extra goed in de gaten en aan de riem kijkt ze wel rond maar zal ze niet trekken of weg schieten ergens heen. Hoog uit trekt ze iets harder als ze heel nodig moet en we naar de hoek lopen waar ze uitgelaten wordt.

Dus wat ons betreft is het ook een vooroordeel. Al zijn wij ook geen mensen die ze alleen hebben om er stoer mee te doen. En natuurlijk is het duidelijk zijn tegen welke hond dan ook wel iets wat nodig is.
Hopelijk blijven we er nog lang gelukkig mee.

Ik vind een Engelse staff ook wel heel wat anders dan een Amerikaanse

**Geplaatst**: 09-08-14 20:20

Re: Staffords, vecht en bijthonden of toch maar een imago?

Geplaatst: 09-08-14 20:20

Wat erg hier eigenlijk, "accepteren geen correcties toe van andere honden, klappen er meteen bovenop". Jaha heb je t weer, die van sukkels klappen er inderdaad bovenop.

Een degelijk opgevoede stafford zonder extreme lijnen gromt, geeft het laatste woord (als snauw, kan behoorlijk heftig uitzien en lijken op een aanval maar is het niet) en lopen dan weg om de andere hond een kans te geven om hem met rust te laten, komt de hond weer krijgt die nog een nep-aanval en zolang door tot de hond kapt en weg blijft.

Ja de een hond huppelt zielig weg, de ander laat zien dat die sterker is en zegt ze zo dat ze moeten oprotten. Nog steeds geen agressieve honden.

**Geplaatst**: 09-08-14 20:30

Re: Staffords, vecht en bijthonden of toch maar een imago?

Geplaatst: 09-08-14 20:30

Mijn ervaring is dus andersom. Stafford wil spelen, andere hond probeert weg te lopen. Gromt of piept daarbij als de stafford op hem springt. Stafford duikt er opnieuw op en geeft geen kans op vertrek. En dan was dit nog een hondvriendelijke stafford. Ze zijn zelden bezig met wat de andere hond wil.

**Geplaatst**: 09-08-14 20:56

Geplaatst: 09-08-14 20:56

Dat is mijn ervaring ook, Mizora. Zo zijn een aantal gevechten waarvan ik weet ook ontstaan. Andere hond geeft een snauw en stafford klapt er boven op. En het negeren van signalen van andere honden waren echt niet alleen de staffords van sukkels. Alleen de honden die zoiets deden bij goede eigenaren kregen er de kans niet voor om door te slaan, want die zagen de voortekenen al en lieten ze dus niet meer 'gezellig' spelen, waardoor die hele snauw niet nodig was. Als je weet dat jouw hond dat niet leuk vindt, dan zorg je dat die hond niet in die situatie komt.

Maar dat maakt de honden van die laatste groep niet sociaal. Ze zijn er wel, maar dat komt niet door goede socialisatie. Slechte socialisatie kan ze wel enorm verpesten, maar alleen socialisatie zorgt niet voor honden die niet hond agressief zijn. Gelukkig ken ik heel veel staffords en pitbull eigenaren die dat ook vinden en dus hun verantwoording nemen door hun honden te leren negeren en hun honden alleen met eigen of hele bekende honden laten spelen/lopen.

Nomineer dit bericht ×