Bokt.nl

senna21 schreef:

Tjonge, het is een aantal van jullie gelukt hoor. TS wegjagen uit haar eigen topic.
Het zijn niet alleen bepaalde honden die niet los kunnen laten en geen respect tonen.

"Laat los, ga naar je mand, op je plaats, "

TS, heel veel sterkte.

anneliesdj schreef:

@ Kimmie en Wilawander; ts is meermalen met het hondje naar die dierenarts geweest en die heeft dementie genoemd.

Lieverdje86 schreef:

Ook is hij snachts op de houten vloer aan het graven en is hij veel de vloer aan het likken. Ik heb het idee dat hij begint te dementeren. En dus ben ik weer in gesprek gegaan met de dierenarts. Zij adviseerde een paar opties, pijnstilling proberen om te kijken hij beter in zijn vel gaat zitten en dus wel of niet pijn heeft, of weer op zoek naar een ander adres of inslapen.

little_king schreef:

Apart, van te voren mag iedereen zijn mening geven op de vraag van ts. Daarna moet iedereen maar ja en amen zeggen?
Dat het niet meer zinvol is verder te discussiëren is een punt.
Respectloos, nee het is gewoon een mening net als 2 dagen geleden wel mocht.

kimmie261 schreef:

Lieverdje86 schreef:

Ook is hij snachts op de houten vloer aan het graven en is hij veel de vloer aan het likken. Ik heb het idee dat hij begint te dementeren. En dus ben ik weer in gesprek gegaan met de dierenarts. Zij adviseerde een paar opties, pijnstilling proberen om te kijken hij beter in zijn vel gaat zitten en dus wel of niet pijn heeft, of weer op zoek naar een ander adres of inslapen.

weet niet waar jij hebt kunnen lezen dat de dierenarts dit bevestigd heeft??

little_king schreef:

Apart, van te voren mag iedereen zijn mening geven op de vraag van ts. Daarna moet iedereen maar ja en amen zeggen?
Dat het niet meer zinvol is verder te discussiëren is een punt.
Respectloos, nee het is gewoon een mening net als 2 dagen geleden wel mocht.

Lieverdje86 schreef:

Ik wou dat ik niet meer terug was gegaan naar dit topic. Wat een nare reacties staan er tussen, dat doet wel wat pijn.

Om nog even te reageren, ik heb mijn lieve hondje vanaf dat hij acht weken oud was, 13 jaar lang onafscheidelijk geweest en kende hem als geen ander. Ik heb dit topic geopend om advies te krijgen en te kijken of ik niks over het hoofd zag. Na afgelopen vrijdag weet ik in mijn hart het juiste te hebben gedaan en er ook echt alles aan te hebben gedaan, al doet het verdomde pijn.
Volgens de dierenarts was hij lichamelijk dusdanig achteruit gegaan dat het geen kwestie van maanden meer was geweest, maar enkel weken, zo slecht liep/strompelde hij. Zelf zag ik dit niet in. Ook was hij in een maand tijd gewicht verloren en kwispelen deed hij nog amper.
Ik ben vrijdagochtend naar het bos gegaan voor een laatste wandeling, hij onderin de kinderwagen zittend en hij heeft nog even door het hoge gras gesnuffeld naar sporen, zijn favoriete bezigheid. Hij is smiddags uiteindelijk rustig ingeslapen en vrijdagavond gecremeerd. Morgen ga ik zijn as ophalen.
Ik voel me ontiegelijk verdrietig, de tranen blijven maar lopen, ik mis mijn lieve brompotje ontzettend. Al weet ik dat het verdriet uiteraard zal slijten, wat doet het toch pijn.
Bedankt voor de lieve reacties, dat doet me erg goed!

Freggle_Edge schreef:

Je hondje was op leeftijd en raakte echt op als ik je verhaal zo lees. Dan is het een kwestie van tijd. En heel eerlijk heb ik meer respect voor iemand die een paar weken te vroeg (ik noem dat liever op tijd) de stekker eruit trekt, dan iemand die dat een paar weken te laat doet. Nu heb je hem een lijdensweg bespaard en heeft hij zijn verdiende rust.Sterkte met het verlies.