Bokt.nl

naomi_g1998 schreef:

Je moet in het leven toch leren met dieren om te gaan?

akishino schreef:

Altijd een moeilijke "discussie" het kind-hond verhaal.
Als de mensen geen energie willen steken om de kinderen goed om te leren gaan met de honden (en omgekeerd), zoals ik uit de op kan halen. Is het misschien beter een goed huis te zoeken voor de honden, waar ze wel behandeld worden zoals het hoort. Maar ik vindt het altijd moeilijk een mening te vormen uit een paar regels die niet uit eerste hand zijn.

Ik heb 2 honden (akita's van 9 en 6 jaar) en 2 kinderen (van 2 en 4 jaar). De kinderen weten prima hoe ze met de honden om moeten gaan en de honden hebben inmiddels ook geleerd hoe ze met de kinderen om moeten gaan. Dat heeft wel tijd en energie gekost. Maar ik zie dat, als iets wat erbij hoort als je kinderen en honden/huisdieren bij elkaar in een huis hebt wonen.
Ik wil echt niet zeggen dat mijn kinderen perfect opgevoed zijn en natuurlijk verkennen ze hun grenzen en gaan ze er zelfs soms overheen, maar dat heb ik nog nooit meegemaakt wat betreft de omgang met onze honden.

samoth schreef:

Tja, ik heb al eens meegemaakt dat een kleuter zonder toezicht van ouders nest net Perzische kittens door het huis heeft gegooid. Allemaal uiteindelijk overleden.

Ik vind wel terecht dat ouders huisdieren wegdoen omdat het kind te ruw is met huisdieren.

mies_dummy schreef:

Ik viuiteindelijk niet terecht...
je weet de consequenties als je een dier b.v een hond neemt dus behalve alleen je honden goed opvoeden zul je ook je kinderen op moeten voeden.
je doet je kind toch ook niet zomaar weg?
Maar uiteindelijk is het in sommige situaties beter om de hond weg te doen maar ik vind dat die mensen geen hond meer zouden mogen nemen.

meggiemeg schreef:

Ouders horen beide op te voeden, zowel de kinderen als de hond(en).
Alleen denk ik dat het in sommige gevallen wel beter is voor de dieren als deze herplaatst worden.

Vrienden van ons hadden als eerste een hond, erg lief en zachtaardig van karakter.
Inmiddels hebben ze ook 2 kids, de oudste is echt een naar kind. Luistert niet, is een dwingeland en het is al zover gekomen dat ze hem op de peuterspeelzaal niet meer willen hebben. Dit kind is ook echt een hel voor hun hond. Het beestje heeft totaal geen rust, wordt de hele dag achterna gezeten, als hij zich verstopt trekt de oudste de hond letterlijk aan dat wij vast kan pakken (lees oor,poot,vacht of staart maakt m niet uit) er onder vandaan. De hond heeft daar echt letterlijk geen leven.
Ik vind het een wonder dat de hond nog nooit uit is gevallen. Voor zo'n hond is het beter als deze naar een rustiger huis gaat en dat zij geen nieuwe huisdieren aanschaffen!

Mindim schreef:

Ouders staan er vaak maar wat bij te koekeloeren, " ach ja, het zijn kinderen he, hihi" . Alles moet maar mogen en kunnen wat betreft kinderen tegenwoordig heb ik het idee.

Bianca41 schreef:

Kinderen die dieren pesten is een opvoedfout vd ouders.Dan heb jij als ouder iets gemist.Hier is nooit gepest in huis ,en al zeker geen dieren.
Pesten doe je niet, geen dieren en geen kinderen.
Maar opvoeden is tegenwoordig blijkbaar heel moeilijk.

MightyMike schreef:

Gini schreef:

Een paar pagina's geleden werd er gehamerd op het argument dat kinderen geen automaten zijn en niet altijd alles zo perfect doen als je het vraagt. Bij kleine dingetjes ben ik het daar mee eens, daar proberen kinderen hun grenzen op te zoeken. Een beetje zeuren, want misschien mag ik dan later naar bed en dergelijke. Maar ik weet dat als het er echt op aankwam mijn ouders mij echt wel duidelijk konden maken dat dat not done was. Zo mocht ik niet zomaar de straat oplopen en ik weet nog goed dat er aan onze doodlopende straat een grens was tot waar ik mocht met mijn fietsje, anders belandde ik op de drukke weg. Nooit, maar dan ook nooit heb ik die grens overschreden. Zeuren om iets in de winkel, ik heb het 1 keer gedaan en zelfs met de strip gesmeten omdat ik die niet kreeg. Mijn ouders hebben mij gewoon in de hoek gezet. In de winkel, ja. Terwijl zij verder gingen met boodschappen doen. Nooit meer heb ik hardnekkig of boos om iets gezeurd. Maar hoeveel mensen kopen het toch uit gêne voor hun huilend en gillend kind? Hier, neem het maar, maar wees stil.

En dat is het: probeer toch niet alles goed te praten met 'het is een kind, hij zoekt zijn grenzen op'. Kind moet ook leren dat bij sommige dingen er gewoon geen grenzen uit te zoeken zijn en dat het gewoon zwart wit is. Bij dieren is dat zo. Daar is het zwart wit. Dat mag wel en dat mag niet, geen grenzen die gerokken kunnen worden.

Wat was jij dan een schatje zeg.. Dus alle kinderen zouden moeten kunnen luisteren.. Dat is gewoon niet zo. Ik was vroeger een voorbeeldig kind, mijn ouders waren streng, er waren veel regels. Mijn broertje daarentegen brak alle regels, de kleine dingen, maar ook de grote dingen, hij zag (nog) geen verschil. Met dezelfde opvoeding. Natuurlijk moeten ouders grenzen stellen en consequent zijn, maar dan nog zijn het kinderen, dat is echt niet zwart-wit. Niemand praat dat goed, kinderen die over de grens gaan, zullen straf krijgen, maar ze proberen het echt wel, daar gaan die reacties over. Niemand leert door altijd maar braaf te zijn, maar op die leeftijd leer je gewoonweg door te doen, niks goed praten, maar realiteit.

Woogy schreef:

broertje van mijn hond is afgemaakt omdat het kind bij hem in de bench kroop en ene snauw kreeg...Mensen stellen hun kinderen mijlen ver boven de honden

Ceriadwen schreef:

Mindim schreef:

Ouders staan er vaak maar wat bij te koekeloeren, " ach ja, het zijn kinderen he, hihi" . Alles moet maar mogen en kunnen wat betreft kinderen tegenwoordig heb ik het idee.

en anders komt er wel een adhdtje uit ofzo

Mindim schreef:

Ceriadwen schreef:

en anders komt er wel een adhdtje uit ofzo

Nou, laat ik die nu net hebben Maar imo is dat geen excuus voor dierenpesterij hoor