Jans schreef:Ik vind het ook belachelijk om persé iets door te willen drukken bij je partner. Waar is in dat soort gevallen het respect voor elkaar? En dus elkaar een beetje tegemoet komen?
Ik zou mijn partner echt nooit in willen ruilen, zelfs niet als ik bijvoorbeeld geen kinder/hondenwens zou hebben en hij wel.. ik heb nou eenmaal voor hem gekozen om wie hij is. En daar zit dan zijn of haar kinder/hondenwens bij in.
Ik heb het al eerder vermeld, maar voordat wij een relatie begonnen wist hij ervan. En de eerste paar maanden had hij er geen problemen mee. Pas toen we er serieus over begonnen te praten begon hij erover te stressen.
En ik weet niet of ik het eerder heb vermeld in dit topic, maar mijn vriend (ex) is Koerdisch. Vooral de mensen die uit de grote steden komen weten vast wel hoe bang de meeste koerden/turken zijn voor honden
Nou, daar kan je hem dus mee vergelijken. Hij probeert zich nu te laten wennen aan honden zonder dat ik in zijn huis woon, we hebben nog wel contact want we zijn collega's. Hij verwacht dat we in de toekomst weer bij elkaar komen, omdat de druk voor hem nu weg is voelt hij zich ook beter en kan hij makkelijker wennen aan honden in de omgeving. Ik ga er echter zelf van uit dat het helemaal niet meer goed komt, anders ben ik straks dubbel teleurgesteld. Maar we hebben in ieder geval een stapje terug genomen. Hij houdt nog heel veel van mij en het is voor hem te pijnlijk om mij verdrietig te zien over dat het uit is. We zijn er allebei kapot van en hij kijkt wat hij eraan kan doen. Hoe dit gaat aflopen weet ik niet, maar dat gaan we zien.