Als TS niet meer wil reageren, moet ze het fatsoen nemen om een slotje aan te vragen. Nu denken/leven mensen mee en krijgen geen antwoorden. Erg vervelend
Joscaa
Berichten: 14494
Geregistreerd: 16-05-05
Geplaatst: 25-08-12 15:37
Tiffany schreef:
Ik heb reactie gehad via pb.. weet alleen niet of ik dat hier neer mag zetten?
Tja, ik had op 6 augustus al eens gevraagd hoe het nu met het hondje is.... Ben erg benieuwd, heb vanaf het begin meegelezen en -geleefd Hoop maar dat het goed gaat dan.
quatta
Berichten: 146
Geregistreerd: 13-05-03
Woonplaats: vlissingen
Geplaatst: 25-08-12 19:05
Het gaat redelijk met de pup. Ik ben binnen S.O.S Strays degene die gaat over de medische zaken wat betreft onze opvanghonden en ik zie nu pas dit topic.
Pupje is momenteel in optie adoptie bij mensen die haar graag een kans willen geven, doordat er kleine stapjes vooruit zijn hebben we ingestemd met hun aanbod om haar de verdere zorg te geven die ze nodig heeft. Haar achterhand is nog steeds niet in orde maar haar voorkant functioneert inmiddels helemaal goed. Ze kan zelf haar achterpoten bewegen met zwemmen, met eten kan ze al blijven staan op vier poten zonder in te zakken en af en toe beweegt ze ook haar achterpoten als ze ligt. Ze krijgt nu fysiotherapie, aquatherapie en staat nog steeds onder controle van een dierenarts. De mensen die haar in optie-adoptie hebben weten dat er een kans bestaat dat haar achterpoten toch niet meer mee gaan werken en ze ingeslapen zal moeten worden, pupje zal dan in hun bijzijn ingeslapen worden, mocht het nodig zijn.
Wel wil ik nog even reageren op het idee dat er een pupje op de planning stond en deze pup dan maar weg moest, dat is zeer zeker niet het geval! Binnen onze stichting is er meer dan genoeg vangnet om indien nodig een pupje wat op de planning staat bij een ander opvanggezin onder te brengen. Wel werd er gezocht naar andere opvang voor deze pup omdat het te intensief was voor het opvanggezin wat logisch was omdat zij er inderdaad alleen voor staat met haar kindje, werk en dan ook nog meerdere keren per dag moest oefenen met het pupje.
Ik weet niet meer precies wie het schreef over een infarct in het ruggemerg maar daar lijkt het bij dit pupje ook op, een zogenaamd fibrocartilagineus infarct.
Omdat er nu toch enige vooruitgang is willen we allemaal nog niet opgeven, belangrijk daarbij is wel dat het pupje een enorme vechtlust toont en ook echt er boven op lijkt te krabbelen.
Een wending in het verhaal. Heeft deze verlamming überhaupt nog wel iets met de imaverol te maken of was het een bijkomend iets? Wel fijn dat het pupje verbetering laat zien!
Vraag me af in hoeverre de DA aangeklaagd kan worden (denk van niet) Medicijn heeft een bijsluiter en bijwerkingen horen erbij. Al is het 1 op de heel veel. Je moet maar net die ene zijn. Dat is natuurlijk kl*te maar wel het risico van medicatie. Een DA kan daar weinig aan veranderen. Maar dat is allemaal niet van toepassing als dit allemaal een los staand iets is van de imaverol.
Jee wat een verhaal... Arme pup Hopen dat de vooruitgang doorzet. Hebben jullie je een ultimatum gesteld, wb het eventueel staken van de behandeling? of bekijken jullie het met de dag?
Ik duim voor een spoedig herstel en een lang, gelukkig en gezond leven
Anoniem
Geplaatst: 27-08-12 07:00
Ik vraag mij af of dit hondje wel zelfstandig op kan staan vanuit zijn mandje...juist dit als bijna onmogeljke, omdat de hond zijn achterpoten onder zich moet zetten en dan kracht om zich op te heffen, heeft mij er voor doen besluiten om mijn hond in te laten slapen....!! Mij hond was 16, dus sliep het grootste deel van de dag, ik haalde hem er zelf uit, maar de momenten dat hij voor die tijd wakker werd en er uit wilde, was het een ware worsteling. Verschillende keren dat hij ergens tegen aan lag of zo op zijn zij lag dat hij niet meer overeind kwam.
Ik kan hierdoor de juiste inbeelding maken hoe het met deze pup is, een pup, zo beweeglijk en wakker als wat! Mijn hond was ook heel sterk in zijn schouders, deze pup ontwikkelt hierdoor dus sterke schouders en dito spieren, waardoor het lijkt of het beter gaat....
Ik ben wellicht de enige die dit geen dierenliefde vind en als stichting kan je een ideaal hebben, maar welk gezin wil zo een hondje met zoveel kosten, ondertussen is de hond de dupe, deze hond kan ook niet op een normale manier zindelijk worden en zindelijk gemaakt worden.....Deze pup is zwaar gehandicapt en dit niet willen zien vind ik geen dierenliefde, een hond hoort zich nl vrij te kunnen bewegen.
Ik heb ook moeite met het feit dat ik de beslissing moest nemen met mijn hond, verder kerngezond, een hele sterke hartbeat, maar die achterbenen die te vaak maar niet altijd weggleden en geen kracht hadden, maar mijn hond kon nog lopen....maar een hondenleven was het niet meer....om ergens te moeten liggen en wachten tot vrouwtje kwam, omdat het op dst moment even niet lukte. Dat woog niet op tegen al die keren dat hij het wel zelf voor elkaar kreeg, want honden zullen nl nooit laten zien dat ze zwak zijn dat is instinct, toon je zwakte ben je verloren, wordt je de roedel uitgezet, blijf je achter en val je ten prooi...In mijn geval was het niet elke dag en elke keer, maar de keren dat het gebeurde te veel voor mij om aan te zien....mijn da was er volledig mee eens....
De vechtlust van dit hondje wordt hierdoor ten onrechte als positief ingeschat....
Als goede dierenartsen hun meningen mogen geven zullen ze voor euthanasie stemmen....de gelddenkende da's even buiten beschouwing laten. Een pup hoort te spelen, te ravotten, zijn wereld te ontdekken en vaardigheden te ontwikkelen om huishond te worden....
Zo zag ik een oproep voor wielen voor een hond ergens, te gek voor woorden, maar in dit geval misschien daar wel voor gaan en de hond verschillende sessies per dag revalidatie geven om te stimuleren. Maar ik denk eerlijk gezegd hoe ver wil je gaan.....100% wordt dit niet, de hond groeit, wordt zwaarder, pupzijn gaat er af, welke delen van zijn lijf kunnen de compensatie nog aan gedurende zijn groei zowel in de hoogte als in de lengte en zijn gewicht.....