Yamcha schreef:Ben ik het niet mee eens, denk dat je dan ook vaak juist blind wordt voor wat minder gaat. Je gaat voor jezelf de grens verleggen. Als dát niet meer gaat, dan.......
Dat klopt. Als je je een dier waarvan je houdt moet afgeven, doe je dat niet zonder slag of stoot. En het duurt dan even voordat je inziet dat het echt niet meer goed komt. En dan moet je mentaal naar dat loslaten toegroeien. De uiteindelijke beslissing gaat dan meestal op gevoel, omdat je gevoelsmatig weet dat het niet meer goed komt.
En dan moet je niet egoistisch zijn.
Het klopt dat veel mensen niet kunnen zien of hun hond nog wel of niet kwaliteit in het leven heeft. Veel mensen kennen hun eigen hond dan ook niet.
Het is ook nodig om je eigen hond te kennen, om tot een goede beslissing te kunnen komen.
Scherp observeren, en weten hoe je hond is. Dan kun je heus wel zien of de ellende nog opweegt tegen de mooie momenten.